บ้านท่าไทร_เกาะยอ_สงขลา

ชมุ ชนบา นทา ไทร

ตำบลเกาะยอ อำเภอเมอื งสงขลา จงั หวดั สงขลา

บา นทา ไทรประวัตคิ วามเปนมา

ไทรเปนช่อ� ตนไมช นิดหนึง่ มีใบหนาใหรวมเงา
และมีรากหอยสมัยกอนบร�เวณนี้เปนทาเร�อ
ทส่ี ำคญั ของเกาะยอทใ่ี ชเ รอ� เปน พาหนะในการคมนาคม
ขนสงติดตอกับตำบลใกลเคียงและที่ทาเร�อนี้
มีตนไทรขนาดใหญตนหนึ่งข�้นอยูที่บร�เวณ

ทา เร�อจ�งเรย� กหมูบา นนว้ี า “บานทา ไทร”

มาจนกระทง่ั ทกุ วนั นี้

ขอ มลู พน้ื ฐานบา นทาไทร

เปนหมูบานทต่ี ้ังอยบู นทศิ ใตของเกาะยอ มอี าณาเขต
ดานทิศตะวันออกจดหมูที่ 4 ทิศตะวันตกจดหมูที่ 6
ทิศเหนือจดภูเขาสวนทุเร�ยนและทิศใตจดทะเลสาบ
ลกั ษณะภมู ปิ ระเทศเขตดา นทศิ ใตเ ปน ทร่ี าบเชง� เขาทล่ี าดลง

สรู ม� ฝง ทะเล พน้ื ทร่ี าบลมุ เหมาะแกท ำสวนยางพาราและสวนผลไม

องคประกอบของ

การจัดการทอ งเทย่ี วโดยชมุ ชน

ดานทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม

- ชมุ ชนอยูติดกบั ทะเลจ�งมผี ลประโยชนจ ากการประมงเปน อยา งมาก
- ชุมชนมวี ัฒนธรรมแบบชาวเลคอื การทำประมงเหมือนกันกับจังหวดั อื่น ๆ
- ภายในชุมชนมวี ดั หร�อความสะดวกตาง ๆ ไมตางจากชมุ ชนอื่นทีไ่ ดรบั

การพัฒนาแลว เชนในตัวเมอื ง รวมถงึ มแี หลงทองเทีย่ วตาง ๆ

ดานองคกรชุมชน

- ชมุ ชนมีระบบสังคมที่เขา ใจกนั
- มผี มู คี วามรู และมีทักษะในเร่�องตา ง ๆ เชน การทอผา หร�อทักษะ

การใชช �ว�ตแบบชาวประมง
- ผคู นในชุมชนรูสกึ เปน เจา ของและอยากเขา มามสี วนรว มในกระบวน

การพฒั นาชุมชน

ดานการจัดการ

- มีการจดั การสง่ิ แวดลอ ม วัฒนธรรม และการทอ งเทยี่ วตาง ๆ ในพื้นที่
- องคกรเขามบี ทบาทในการสง เสรม� การทองเทย่ี วและการจัดทำสินคา OTOP
- มีการกระจายผลประโยชนที่เห็นเปนรูปธรรม

ดานการเร�ยนรู

- ชมุ ชนบา นทาไทรมีศนู ยก ารเรย� นรูเกี่ยวกบั กลมุ ผาทอและสามารถ
ปฏบิ ตั ิในเห็นถึงวธ� ก� ารทำที่ถกู ตอง

- กิจกรรมสรางความรูและความเขา ใจในว�ถีช�ว�ตและวฒั นธรรมของ
ชาวบานในชุมชนไดด ี

- มรี ะบบจัดการใหเกิดกระบวนการเรย� นรูระหวา งชาวบา นกับผทู ต่ี องการ
เขา มาเรย� นรูในชุมชน

- มีแหลง เรย� นรเู ร�่องการทำประมงหรอ� วธ� ก� ารเลย้ี งปลาทถี่ กู ตอ งอีกดว ย

กลมุ ผาทอรมไทร

ผาทอเกาะยอ หร�อผาเกาะยอ เปนผาทอพื้นเมืองของ
ตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา ที่มีมานานยอน
ไปไดตั้งแตสมัยกรงุ ศร�อยุธยาเปนราชธานี โดยคนทีอ่ พยพ
มาในชว งแรกซง่� มเี ชอ้� สายจน� เปน ผนู ำอาชพ� การทอผา มาสอน
ชาวบานในบร�เวณน้นั

กลุม ผาทอรมไทร เกดิ ขน้� ไดเ นอ่ื งจากมคี ณะกรรมการ
ไปสำรวจบนเกาะยอเจอกท่ี อผา ทย่ี งั พอจะใชง านไดเ หลอื อยู
แคห ลงั เดยี วอยทู ่ีใตถ ุนบา นตรงทเ่ี ขาทำเปน เลา ไกเ ลยมาเรม่�
ฟนฟูกันใหม โดยใชบานของผูใหญบานเปนจ�ดศูนยกลาง
ในการสงเสร�มการทอผา

ในปจจ�บันลยที่พบมีทั้งแบบโบราณและแบบประยุกต
อาทิ ลาย ๒ ตะกอ เชน ลายตะเคียะ ลาย ๔ ตะกอ เชน
ลายราชวัตถ ลายแมงคา ลายลูกแกว ลายดอกพิกุล
ลาย ๖ ตะกอ เชน ลายโกเถย้ี ม ลายดอกรกั ลายเกลด็ ลน่ิ
ลาย ๘ ตะกอ เชน ลายผกากรอง ลายขา วหลามตดั เปน ตน