บ้านท่าไทร -เกาะยอ

ชมุ ชนบา นทา ไทร

ตำบลเกาะยอ อำเภอเมอื งสงขลา จงั หวดั สงขลา

บานทาไทรประวตั ิความเปน มา ขอมลู พื้นฐานบ

ไทรเปน ช่อ� ตน ไมชนิดหนงึ่ มีใบหนาใหรวมเงา เปนหมูบ านท่ีต้ังอยบู นทิศ
และมีรากหอยสมัยกอนบร�เวณนี้เปนทาเร�อ ดานทิศตะวันออกจดหมูท
ทส่ี ำคญั ของเกาะยอทใ่ี ชเ รอ� เปน พาหนะในการคมนาคม ทิศเหนือจดภูเขาสวนทุเร
ขนสงติดตอกับตำบลใกลเคียงและที่ทาเร�อนี้ ลกั ษณะภมู ปิ ระเทศเขตดา นท
มีตนไทรขนาดใหญตนหนึ่งข�้นอยูที่บร�เวณ
สรู ม� ฝง ทะเล พน้ื ทร่ี าบลมุ เหมาะแ
ทาเร�อจ�งเร�ยกหมบู านน้วี า “บา นทา ไทร”

มาจนกระท่ังทกุ วันน้ี

บา นทาไทร อกงาครป รจะกดั อกบขาอรงทองเทีย่ วโดยชุมชน

ศใตข องเกาะยอ มีอาณาเขต ดานทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม
ที่ 4 ทิศตะวันตกจดหมูที่ 6
ร�ยนและทิศใตจดทะเลสาบ - ชมุ ชนอยูตดิ กับทะเลจง� มีผลประโยชนจากการประมงเปนอยางมาก
ทศิ ใตเ ปน ทร่ี าบเชง� เขาทล่ี าดลง - ชุมชนมีวัฒนธรรมแบบชาวเลคอื การทำประมงเหมอื นกันกับจงั หวัดอื่น ๆ
- ภายในชุมชนมวี ัดหรอ� ความสะดวกตาง ๆ ไมต างจากชมุ ชนอนื่ ท่ไี ดรบั
แกท ำสวนยางพาราและสวนผลไม
การพัฒนาแลวเชนในตัวเมอื ง รวมถงึ มีแหลง ทองเทยี่ วตาง ๆ

ดานองคกรชุมชน

- ชมุ ชนมีระบบสังคมที่เขา ใจกนั
- มีผูมีความรู และมีทกั ษะในเร�อ่ งตาง ๆ เชน การทอผา หรอ� ทักษะ

การใชช�ว�ตแบบชาวประมง
- ผคู นในชุมชนรสู ึกเปนเจาของและอยากเขา มามสี วนรวมในกระบวน

การพฒั นาชุมชน

ดานการจัดการ

- มีการจัดการสิ่งแวดลอ ม วัฒนธรรม และการทองเท่ียวตาง ๆ ในพื้นท่ี
- องคกรเขามีบทบาทในการสง เสรม� การทองเทีย่ วและการจัดทำสินคา OTOP
- มีการกระจายผลประโยชนท ่ีเห็นเปนรูปธรรม

ดานการเร�ยนรู

- ชมุ ชนบานทา ไทรมศี นู ยการเรย� นรเู กี่ยวกบั กลุมผาทอและสามารถ
ปฏิบัติในเห็นถงึ วธ� ก� ารทำทีถ่ ูกตอ ง

- กิจกรรมสรา งความรแู ละความเขาใจในวถ� ชี �ว�ตและวฒั นธรรมของ
ชาวบานในชุมชนไดดี

- มรี ะบบจัดการใหเกิดกระบวนการเร�ยนรรู ะหวางชาวบานกบั ผทู ่ตี องการ
เขามาเรย� นรูในชมุ ชน

- มแี หลง เร�ยนรเู ร�อ่ งการทำประมงหร�อวธ� ก� ารเลยี้ งปลาทีถ่ กู ตองอกี ดว ย

กลมุ ผาทอรมไทร

ผาทอเกาะยอ หร�อผาเกาะยอ เปนผาทอพื้นเมืองของ
ตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา ที่มีมานานยอน
ไปไดตั้งแตสมัยกรุงศร�อยุธยาเปนราชธานี โดยคนที่อพยพ
มาในชว งแรกซง่� มเี ชอ้� สายจน� เปน ผนู ำอาชพ� การทอผา มาสอน
ชาวบานในบร�เวณน้นั

กลุม ผาทอรมไทร เกดิ ขน้� ไดเ นอ่ื งจากมคี ณะกรรมการ
ไปสำรวจบนเกาะยอเจอกท่ี อผา ทย่ี งั พอจะใชง านไดเ หลอื อยู
แคห ลงั เดยี วอยทู ่ีใตถ นุ บา นตรงทเ่ี ขาทำเปน เลา ไกเ ลยมาเรม่�
ฟนฟูกันใหม โดยใชบานของผูใหญบานเปนจ�ดศูนยกลาง
ในการสงเสร�มการทอผา

ในปจจ�บันลยที่พบมีทั้งแบบโบราณและแบบประยุกต
อาทิ ลาย ๒ ตะกอ เชน ลายตะเคียะ ลาย ๔ ตะกอ เชน
ลายราชวัตถ ลายแมงคา ลายลูกแกว ลายดอกพิกุล
ลาย ๖ ตะกอ เชน ลายโกเถย้ี ม ลายดอกรกั ลายเกลด็ ลน่ิ
ลาย ๘ ตะกอ เชน ลายผกากรอง ลายขา วหลามตดั เปน ตน

ชมุ ชนบา นทา ไทร

ตำบลเกาะยอ อำเภอเมอื งสงขลา จงั หวดั สงขลา