เรือ รื เริ่ม ริ่ พ้น พ้ จากหัวเกาะช้าง มุ่ง มุ่ หน้าจะผ่า ผ่ นช่อ ช่ งช้างน้อย เพื่อ พื่ ออกไปหน้านอก คลื่นลมถาโถมเข้าใส่เ ส่ รือลำ น้อย อย่า ย่ บ้า บ้ คลั่ง เตือนหัน หั มาบอกว่าลอดช่อ ช่ งช้างน้อยไปไม่ ได้ ต้องอ้อมเกาะช้า ช้ งน้อยออกไปแล้วค่อยตีวงกลับ เข้า ข้ไป เอาไงก็ตามนั้นล่ะครับไต๋ เตือนขับเรือเร็วอ้อม เกาะช้า ช้ งน้อ น้ ยออกไปไกลพอสมควร เพื่อ พื่ หลบคลื่นกำ ลัง แรงที่ถูก ถู บีบ บี ด้วยหัว หั เกาะช้า ช้ งกับเกาะช้างน้อยทำ ให้ กระแสคลื่นในช่อ ช่ งช้างน้อยรุนแรงมากกว่าปกติ เมื่อ ตีวงอ้อมกลับมาได้แล้วเตือนก็พาเรือวิ่งขนานกับ ชายหาดไป โดยวิ่งห่า ห่ งจากฝั่ง ฝั่ มากกว่าปกติ มาจนถึง อ่าวคลองพร้า ร้ วซึ่งเป็นที่ตั้งของรีสอร์ท เตือนเริ่มหันหัว เรือ รื วิ่งเข้า ข้ฝั่ง ฝั่ จังหวะนี้แ นี้ หละครับที่ผมคิดว่าคงจะต้อง ตายภายในไม่กี่ ม่ กี่ นาทีข้า ข้ งหน้า
เทคนิค นิ ของการขับเรือ รื เร็วลำ เล็กในคลื่นลมรุนแรงคือ ต้องเร่ง ร่ และผ่อ ผ่ นเครื่องยนต์ให้ส ห้ อดคล้องกับกระแสคลื่น ที่พัด พั เข้า ข้ฝั่ง ฝั่ หากเป็นการวิ่งเดินทางก็จะพยายามรักษา ให้เ ห้ รือ รื อยู่ใยู่ นร่อ ร่ งคลื่นและปีนกลับขึ้นยอดคลื่นที่นับเป็น แพทเทรินซ้ำ ๆ กัน แต่การวิ่งเข้าหาฝั่งเป็นการรักษาให้ ตำ แหน่ง น่ เรือ รื อยู่ใยู่ นร่อ ร่ งคลื่นจนถูก ถู พาเข้าหาฝั่งไปโดย กระแสน้ำ ลองนึก นึ ภาพตามผมดูน ดู ะครับ ตามชายหาดจะมีต้น มะพร้า ร้ วขึ้น ขึ้ เรีย รี งรายอยู่เ ยู่ ต็มหน้า น้ หาด ในขณะที่เรือกำ ลัง วิ่งเข้า ข้ หาฝั่ง ฝั่ซึ่งอยู่อี ยู่ อี กไม่ไม่ กลนัก นั แต่เมื่อมองไปที่ฝั่งเรา มองไม่เ ม่ ห็น ห็ อะไรเลยนอกจากกำ แพงคลื่นสูงท่วมหัว ไม่ เห็น ห็ แม้แ ม้ ต่ยอดมะพร้าวที่ขึ้น ขึ้ อยู่ใยู่ นแนวชายหาด เรานั่ง อยู่ใยู่ นร่อ ร่ งคลื่นขนาดใหญ่ที่ ญ่ ที่ กำ ลังโถมเข้าหาฝั่ง ปล่อยชีว ติให้อ ห้ ยู่ใยู่ นกำ มือ มื ของกระแสคลื่นและความชำ นาญของ ไต๋เตือน
หอมกลิ่นความเจริญ มีข่ มี า ข่ วเข้ามาว่า เกาะช้า ช้ งกำ ลังจะได้รับการพัฒนาให้เป็น แหล่งท่องเที่ยวจะมีการทำ สถานีไฟฟ้าบนเกาะโดยการ วางเคเบิล บิ จากบนฝั่งลอดทะเลมาที่เกาะช้าง จะมีการ ตัดถนนรอบเกาะเพื่อ พื่ ให้การเดินทางสะดวก ปลอดภัย มากขึ้น เรื่อ รื่ งสถานีไนีฟฟ้า ฟ้ ดูว่ ดู ว่ ายังไม่ไม่ ด้เริ่ม ริ่ ดำ เนินการ แต่เรื่อง ตัดถนนเราเริ่ม ริ่ ได้เห็น ห็ การเริ่ม ริ่ ดำ เนินโครงการแล้ว เริ่ม ตั้งแต่เห็น ห็ การระเบิดภูเ ภู ขาช่ว ช่ งคอเขาขาดเพื่อ พื่ ตัดถนนให้ ออกมาหน้า น้ นอก รพช.เริ่มเอาลูก ลู รังมาเทเป็นแนวถนน ตามเส้นทางที่กำ หนดไว้มากขึ้น ขึ้ ทุกวัน
จนกระทั่งมีก มี ารเทลูกรังเป็นแนวถนนผ่า ผ่ นกลางรีสอร์ท แยกส่ว ส่ นระหว่างโซนบ้า บ้ นพัก พั พนักงานกับโซนห้องพัก แขกออกจากกัน และก็เทลูก ลู รังเป็นแนวถนนยาวไป จนถึงบางเบ้า บ้ ต่อไปเรื่อย ๆ เรื่อ รื่ งมาเกิดตอนฤดูม ดู รสุม สุ นี่แหละครับ เมื่อฝนเริ่ม ตกหนัก นั ติดต่อกันหลายวัน น้ำ ฝนและน้ำ ป่าเริ่มไหลลง จากเขามากขึ้น ขึ้ แต่เดิมมวลน้ำ ป่า ป่ เหล่านี้จะไหลลงทะเล ไปตามธรรมชาติ แต่ตอนนี้กลับถูก ถู แนวถนนที่ถมลูกรัง กั้นทางออกสู่ท สู่ ะเลไปเสีย สี แล้ว น้ำ จึงเริ่มขังในโซนบ้า บ้ น พัก พั พนักงานสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งบ่า บ่ ยวันหนึ่ง ขณะที่ ฝนตกกระหน่ำ อย่า ย่ งหนัก นั พี่ห พี่ รั่ง รั่ เดินมาหาผมหน้าตา ไม่สู้ ม่ ดีสู้ ดี นัก นั พี่ห พี่ รั่ง : GM ครับ รั น้ำ ท่วมสูง สู มากขึ้นจนกำ ลังจะท่วมห้อง เครื่อ รื่ งแล้วครับ รั ทำ ยัง ยัไงดี ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อีกไม่เ ม่ กิน ครึ่ง รึ่ ชั่ว ชั่โมงท่วมห้อ ห้ งเครื่องแน่ เสียหายหลายล้านเลย
ห้อ ห้ งเครื่อ รื่ งที่ว่านี้คื นี้ คื อห้องเครื่องปั่นไฟหลัก ที่มีเครื่อง ปั่น ปั่ ไฟขนาดใหญ่อ ญ่ ยู่ 2 เครื่อง ผมจึงต้องรีบตัดสินใจให้ เร็ว ร็ ที่สุด สุ เรีย รี กช่า ช่ งนิดมาให้กำ ห้กำ กับลูกน้องช่า ช่ งไปป้องกัน ความเสีย สี หายของเครื่องปั่น ปั่ ไฟให้ได้มากที่สุด แล้วเรียก วสัน สั ต์สายบู๋ม บู๋ าคุย คุ ผม : เอาไงดีวสันต์ ปล่อยไว้อีกครึ่งชัว ชัโมงเครื่องจมน้ำ แน่ ๆ วสัน สั ต์ : รพช. เขาใส่ท่ ส่ ท่ อซีเมนต์ระบายน้ำ ลงทะเลไล่มา จากหาดทรายขาว แต่ยังไม่ถึ ม่ ถึ งของเราครับพี่ ผม : มีลู มี ลู กน้อ น้ งอยู่มั้ ยู่ มั้ ย เราเปิดทางระบายน้ำ ลงทะเลก่อน ได้มั้ย มั้ วสัน สั ต์ : ลูกน้อ น้ งมีครับพี่ รอพี่สั่ง สั่ คำ เดียว เดี๋ยว รพช. เขา ก็ตามมาใส่ท่ ส่ ท่ อระบายน้ำ ให้ทีหลังเองแหละครับ
ได้ข้อสรุปแล้ว ผมจึงบอกให้ว ห้ สันต์พาลูกน้องไปเปิดทาง ระบายน้ำ ให้ไห้ หลลงทะเลได้เดี๋ยวนี้เลย วสัน สั ต์ไปยืน ยื ตากฝนกำ กับลูก ลู น้องด้วยตัวเอง เปิดทาง น้ำ ลงทะเล เสร็จแล้วเอาแผ่น ผ่ คอนกรีตมาวางพาดให้รถ มอเตอร์ไร์ ซด์วิ่งข้ามร่อ ร่ งน้ำ ได้ (บนเกาะตอนนั้นยังไม่มี ม่ มี รถยนตร์) แก้ปัญหาไปได้แบบเฉีย ฉี ดฉิว ฉิ มาก หลังจากนั้น รพช.เอา ท่อซีเมนต์มาวางให้เ ห้ป็นทางระบายน้ำ ลงทะเลแล้วถม ลูก ลู รัง รั กลับให้เ ห้ ต็มเหมือนเดิม น้องโฟร์แมนของ รพช. บอกว่า น้ำ มันดันถนนขาดเองเพราะไม่มี ม่ มี ทางออกทะเล แหละครับ รั พี่ ช่ว ช่ งหาดทรายขาวมาถึงนี่ก็เป็นแบบนี้ หลายจุดเหมือนกัน ! ครับน้องขอบคุณที่เข้าใจครับ
อ่าวโจรสลัด ขอปิด ปิ ท้ายด้วยเรื่องของอ่าวโจรสลัดเรื่องนี้นะครับ ใน ประวัติศาสตร์ข ร์ องเกาะช้า ช้ งในอดีต เล่ากันว่าเป็น หมู่บ้ มู่ า บ้ นโจรสลัดที่คอยดักปล้นเรือสินค้าที่วิ่งในทะเล แถบนี้ จนกระทั่งรัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานนามสกุล ใหม่ใม่ ห้กั ห้ กั บพี่น้ พี่ อ น้ งที่อยู่อ ยู่ าศัยบนเกาะช้า ช้ งโดยขอให้เลิก เป็น ป็ โจรสลัด จึงได้เกิดหมู่บ้ มู่ า บ้ นสลักเพชรขึ้นมาจนถึง ปัจ ปั จุบัน บั วันนี้ที่ นี้ ที่ จะนำ มาเล่าให้ฟัห้ ง ฟั คือ อ่าวโจรสลัด ที่บ้านสลัก คอก โดยภูมิปมิ ระเทศอ่าวสลักคอกเป็นอ่าวเว้าเข้าไปใน ตัวเกาะช้า ช้ ง ข้า ข้ งในเป็นเวิ้งน้ำ เงียบสงบ มีบ้านผู้คนอยู่ ริม ริ ฝั่ง ฝั่โดยรอบแต่ดูเหมือนหมู่บ้ มู่ า บ้ นร้างเพราะไม่เ ม่ ห็นผู้คน เลยสัก สั คน !
อ่าวสลักคอกนี้มี นี้ มี ความพิเศษอย่า ย่ งหนึ่งคือ หากคุณแล่น เรือ รื ผ่า ผ่ นมา คุณ คุ จะไม่เ ม่ ห็นเลยว่ามีอ่าวอยู่ต ยู่ รงนั้น เนื่อ นื่ งจากตรงบริเ ริ วณทางเข้าอ่าวสลักคอก มีหัวเขาทั้ง สองด้านทอดขนานกันอยู่ โดยมีความเหลื่อมของแนว เขาทำ ให้ม ห้ องด้วยตาตามปกติแทบจะไม่เ ม่ ห็นว่ามีทาง เข้า ข้ และในทะเลตรงทางเข้าอ่าว มีเกาะเล็ก ๆ ชื่อ ชื่ เกาะ นกหรือ รื อีกชื่อ ชื่ หนึ่งคือเกาะลิมอยู่อี ยู่ อี กเกาะหนึ่ง เล่าสืบต่อ กันมาว่า ในสมัย มั ก่อนโน้น โจรสลัดจะจอดเรือซุ่ม ซุ่ อยู่ใยู่ น อ่าวสลักคอกนี้ แล้วส่ง ส่ แมวมองไปอยู่บ ยู่ นเกาะนก เมื่อ เห็น ห็ เรือ รื สิน สิ ค้าเข้า ข้ มาใกล้ก็จะส่ง ส่ สัญ สั ญาณให้หมู่เ มู่ รือโจร สลัดออกมาจากอ่าวสลักคอกเพื่อ พื่ ทำ การปล้นชิงสินค้า
ผมได้เข้า ข้ไปชมบรรยากาศของอ่าวสลักคอกเมื่อครั้งที่ คุณ คุ อู๋ขับ ขั เรือเร็ว ร็ BayLiner พาผมไปดูร ดู อบ ๆ เกาะช้างใน จังหวะที่เข้า ข้ไปในอ่าวสลักคอกนั้น คุณอู๋ยกเครื่องเรือ ขึ้น ขึ้ แล้วปล่อยให้เ ห้ รือไหลเข้าไปในอ่าวซึ่งเงียบสงบมาก ผมเห็น ห็ มีบ้ มี า บ้ นผู้คผู้ นประปรายแต่ไม่เ ม่ ห็นคนเลย ที่น่า น่ ประหลาดใจไปมากกว่านั้น ทั้งผมและคุณอู๋รู้สึกได้ว่า เรากำ ลังถูก ถู จ้องมองอยู่ แต่เราไม่เ ม่ ห็นคนที่กำ ลังเฝ้ามอง เรา ! ปัจ ปั จุบัน บั นี้น่ นี้ า น่ จะกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ผู้คนรู้จักกัน ดีอีกจุดหนึ่ง นึ่ ของเกาะช้า ช้ งไปแล้ว
เรื่อ รื่ งที่เล่ามาข้างต้น เป็นประสบการณ์ตรงในช่ว ช่ งปี พ.ศ. 2532 บุคคล สถานที่ในช่ว ช่ งเวลานั้น ปัจจุบัน บั ได้ เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง ชิ แล้ว จึงไม่มี ม่ มี ความเกี่ยวข้อง กับบุคคลและสถานที่ในปัจ ปั จุบัน บั แต่อย่า ย่ งใด ถ้าชอบฟัง ฟั เรื่อ รื่ งเก่า ๆ ประมาณนี้ ผมจะพยายามคัด กรองเรื่อ รื่ งสนุก นุ ๆ มาเล่าให้ฟังอีกในโอกาสต่อไป ขอบคุณ คุ ครับ รั ส่งท้าย ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านมา จนถึงบทส่ง ส่ ท้ายตรงนี้ ผมเรีย รี บเรียง ประสบการณ์ชี ณ์ ชี วิตช่ว ช่ งหนึ่งที่เคยผ่า ผ่ น มา เอามาเล่าสู่กั สู่ กั นฟัง ฟั ตามคอนเซปคน แก่ นึกเรื่องเก่า เล่าความหลัง