ภูมิศาสตร์ ม.3 ทวีปอเมริกาใต้

ลกั ษณะทว่ั ไปทางประชากรของทวปี อเมริกาใต้

 กลุ่มคนพ้นื เมืองชาวอินเดียน
 กลุ่มเช้ือสายยโุ รปหรือชาวผวิ ขาว
 กลุ่มแอฟริกนั ผวิ ดา
 กลุ่มคนเอเชีย
 กลุ่มคนเลือดผสม

มูแลตโต (ผิวขาว+ผิวดา)
เมสติโซ (ผิวขาว+อินเดียน)
ซมั โบ (ผวิ ดา+อินเดียน)

การเปลย่ี นแปลงทางประชากรของทวปี อเมริกาใต้ ถัดจาก
จนถงึ
บริเวณประชากรหนาแน่น
 บริเวณชายฝ่ังด้านตะวนั ออกของทวปี

แม่นา้ แอมะซอนลงมา
 ตอนบนของทวปี ต้งั แต่ชายฝั่งทะเลแคริบเบียน

อ่าวปานามา
 ตอนกลางของชิลี

บริเวณประชากรเบาบาง
 บริเวณเทือกเขาแอนดสี
 ทรี่ าบล่มุ แม่นา้ แอมะซอน
 ทรี่ าบสูงกอี านา
 ทรี่ าบสูงปาตาโกเนีย
 ปลายแหลมสุดของทวปี



ลกั ษณะทางสังคมของทวีปอเมริกาใต้

 เป็นสงั คมเกษตรกรรม
 เมืองและชนบทมีความแตกต่างกนั มาก
 ประเทศที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวผวิ ขาว

มีความเป็นอยแู่ ละการศึกษาดีกวา่ ประเทศที่มี
ประชากรส่วนใหญ่เป็ นชาวอินเดียนหรื อเมสติโซ
 ความขดั แยง้ ทางดา้ นเช้ือชาติมีนอ้ ย มีการผสมผสาน
กนั ดีระหวา่ งกลุ่มชนต่างๆ ท้งั ชาวอินเดียน
ชาวผวิ ขาว และชาวผวิ ดา

ลกั ษณะทางวฒั นธรรมของทวปี อเมริกาใต้ พระเยซูคริสต์
เมืองรีอูดจี าเนรู บลาซิล
 ไดร้ ับอิทธิพลจากวฒั นธรรมสเปนและโปรตุเกส
 ประชากรส่วนใหญ่นบั ถือคริสตศ์ าสนานิกายโรมนั คาทอลิก

และใชภ้ าษาสเปน ยกเว้น บราซิลใชภ้ าษาโปรตุเกส
กายอานา ตรินิแดดและโตเบโกใชภ้ าษาองั กฤษ เฟรนซเ์ กียนา
ใชภ้ าษาฝรั่งเศส ซูรินาเมใชภ้ าษาดชั ต์
 วฒั นธรรมอินเดียนยงั มีบทบาทมากในบางประเทศ เช่น
โบลิเวยี ชิลี เอกวาดอร์ เปรู ปารากวยั ประชากรยงั คงแต่งกาย
แบบทอ้ งถ่ินและใชภ้ าษาด้งั เดิมติดต่อส่ือสาร

การเปลย่ี นแปลงลกั ษณะทางสังคมและวฒั นธรรมของทวีปอเมริกาใต้

 ชุมชนชนบทเปลี่ยนไปเป็นสังคมเมืองมากข้ึน
 เกษตรกรจานวนมากถูกผลกั ดนั ใหเ้ ปลี่ยนมาทา

การคา้ ขาย ทางานบริการ หรือผใู้ ชแ้ รงงานใน
เขตเมืองใหญ่ เม่ือประชากรหนาแน่น จึงเกิด
ปัญหาตามมามากมาย

 คนเมืองบุกรุกเขา้ ไปยงั พ้ืนที่ของชาวอินเดียน
จึงส่งผลกระทบต่อวถิ ีชีวติ ของชาวอินเดียน
อยา่ งมาก

 หลายประเทศในทวีปอเมริกาใต้ มีชื่อเสียง
โดดเด่นดา้ นการเล่นฟุตบอล ส่วนเทศกาลท่ีมี
ช่ือเสียงมาก คือ เทศกาลการ์นีวลั

รอนัลดนี โย
นักฟุตบอลชาวบลาซิล

เทศกาลการ์นีวลั

เทศกาลการ์นีวลั



การเพาะปลูก

 ทวปี อเมริกาใตเ้ หมาะแก่การปลูกพชื เมืองร้อน
 ส่วนใหญ่เป็นการเพาะปลูกเพ่อื ยงั ชีพ การเพาะปลูกเพ่ือการคา้ ยงั มีไม่มาก
 แหล่งเพาะปลูกสาคญั อยบู่ ริเวณตอนบนของทวปี ลงมาทางพ้ืนท่ีแถบชายฝั่งตะวนั ตก

ตอนกลางของประเทศเปรูและชิลี ส่วนฝ่ังตะวนั ออกเพาะปลูกมากบริเวณทางใตแ้ ม่น้า
แอมะซอน แม่น้าปารานา-ปารากวยั -อุรุกวยั ตอนเหนือของท่ีราบสูงปาตาโกเนีย
 ปัญหาสาคญั ของทวีปอเมริกาใต้ คือ การบุกรุกป่ าแอมะซอน เพือ่ ขยายพ้ืนที่เพาะปลูก
ซ่ึงส่งผลกระทบต่อส่ิงแวดลอ้ มอยา่ งมาก รวมท้งั ปัญหาระบบชลประทานไม่ทว่ั ถึงและ
ปัญหาการทาไร่เล่ือนลอย

การเพาะปลูก

พืชเศรษฐกจิ สาคญั
1. กาแฟ ปลูกมากทางดา้ นตะวนั ออกของประเทศบราซิล โดยเฉพาะในเมืองเซาเปาลู ไดร้ ับ

สมญานามวา่ เมืองหลวงกาแฟของโลก (Coffee Capital of the World)
2. โกโก้ เป็นเมลด็ จากตน้ กาเกา ประเทศท่ีปลูกมาก คือ บราซิล และเอกวาดอร์
3. ข้าวโพด ปลูกมากในประเทศบราซิล อาร์เจนตินา และอุรุกวยั

การเพาะปลูก

พืชเศรษฐกจิ สาคญั
4. อ้อย ปลูกมากในประเทศกายอานา เปรู เอกวาดอร์ โคลอมเบีย และดา้ นตะวนั ออกของ

ประเทศบราซิล
5. ฝ้าย ปลูกมากในประเทศเปรู อาร์เจนตินา และดา้ นตะวนั ออกของบราซิล
6. กล้วย ปลูกมากในประเทศบราซิล เอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเวเนซุเอลา
7. ข้าวสาลี ปลูกมากบริเวณทุ่งหญา้ ปัมปัส ในประเทศอาร์เจนตินา

การเลยี้ งสัตว์

 ทวปี อเมริกาใตม้ ีทุ่งหญา้ อุดมสมบูรณ์และมีสภาพอากาศเหมาะสม จึงเป็นแหล่งเล้ียงสตั วท์ ี่
สาคญั ของโลก โดยพ้นื ที่เล้ียงสตั วม์ กั อยบู่ ริเวณเดียวกบั พ้ืนท่ีทาการเกษตร

 บริเวณทุ่งหญา้ ยาโนส ทุ่งหญา้ แคมโปส ทุ่งหญา้ กรันชาโก เหมาะแก่การเล้ียงสตั ว์
ส่วนทุ่งหญา้ ปัมปัสนอกจากเหมาะแก่การเล้ียงสตั วแ์ ลว้ ยงั เหมาะแก่การปลูกขา้ วสาลีดว้ ย

การเลยี้ งสัตว์

สัตว์เศรษฐกจิ สาคญั
1. โคเนื้อ เล้ียงมากบริเวณทุ่งหญา้ ยาโนส ทุ่งหญา้ แคมโปส ทุ่งหญา้ กรันชาโก

ทุ่งหญา้ ปัมปัส ดา้ นตะวนั ออกและใตข้ องบราซิล
2. แกะ เล้ียงมากบริเวณทุ่งหญา้ ปัมปัส ที่ราบสูงบราซิล และที่ราบสูงปาตาโกเนีย
3. สุกร เล้ียงมากในประเทศเปรูและบราซิล

นอกจากน้นั มีการเล้ียงสตั วพ์ ้ืนเมืองสาคญั คือ ยามา อลั ปากา กวั นาโค และเควี

ยามา

อลั ปากา

กวั นาโค

เควี

การประมง

 การทาประมงยงั มีปริมาณนอ้ ย เพราะมีไว้
ใชเ้ พอื่ การบริโภคภายในประเทศ รวมท้งั
มีอุปสรรคดา้ นเงินทุนและเทคโนโลยี

 แหล่งประมงสาคญั อยบู่ ริเวณชายฝ่ัง
ประเทศเปรูและชิลี ซ่ึงเป็นบริเวณท่ีมี
กระแสน้าเยน็ เปรูหรือกระแสน้าเยน็
ฮมั โบลตไ์ หลมาบรรจบกบั กระแสน้าอุ่น
ศูนยส์ ูตร ปลาสาคญั คือ ปลาแอนโชวี

การทาป่ าไม้

 พ้นื ที่ป่ าไมส้ าคญั คือ ป่ าเซลวาส แต่เจตนารมณ์
ระดบั โลกที่ต่อตา้ นการทาลายป่ า ทาใหอ้ ุตสาหกรรม
การทาป่ าไมข้ องทวปี อเมริกาใตเ้ ป็นการปลูกป่ าแลว้
ตดั ไมจ้ ากป่ าท่ีปลูกมาใชป้ ระโยชนแ์ ทน

 ความยากจน การเพม่ิ ประชากร การขาดการศึกษา
รวมท้งั ความตอ้ งการเยอื่ กระดาษและเฟอร์นิเจอร์
ในตลาดโลกท่ีเพิ่มข้ึน ทาใหล้ กั ลอบตดั ไมแ้ ละขยาย
พ้นื ที่เกษตรเขา้ ไปในป่ าแอมะซอนมากข้ึน

การทาป่ าไม้

ผลผลติ จากป่ าทส่ี าคญั ได้แก่

 ฝาด (tannin) ใชฟ้ อกหนงั
 บราซิลนทั (brazilnut) ใชท้ าอาหาร
 ป๋ ุยมูลนก (guano) ใชท้ าป๋ ุย พบมากในเปรู
 ไมบ้ ลั ซา (Balsa) ใชท้ าแบบ เพราะมีน้าหนกั เบา
 ตน้ ป่ านธอควยิ าร์ (toquilla) ใชท้ าหมวกปานามา (panama hat)
 ยางบาลาตา (balata) ใชห้ ุม้ สายเคเบิลใตน้ ้า ใชห้ ุม้ ลูกกอลฟ์
 ยางไม้ (chicle) ใชท้ าหมากฝร่ัง ไดจ้ ากตน้ ซาโปตาร์ (zapota)
 ไมเ้ คบราโช (quebracho) ใชท้ าเสา เปลือกไมส้ กดั ทาสียอ้ มหนงั
 ตน้ เยอบามาเต (yerbamate) ใบนามาตากแหง้ ใชช้ งดื่ม คลา้ ยใบชา
 ควนิ ิน (quinine) ใชส้ าหรับรักษาโรคมาลาเรีย ไดจ้ ากตน้ ซิงโคนา (cinchona)
 ยคู าลิปตอล (eucalyptol) ใชเ้ ป็นส่วนผสมของยาแกไ้ อ ไดจ้ ากตน้ ยคู าลิปตสั (eucalyptus)

การเหมืองแร่

แร่ธาตุสาคญั แหล่งทพ่ี บ
ปิ โตรเลยี ม บริเวณทะเลสาบมาราไกโบของประเทศเวเนซุเอลา
บ็อกไซต์ ประเทศกายอานาและซูรินาเม
ทองแดง
ไนเตรต ตอนเหนือของชิลี
ดบี ุก ทะเลทรายอาตากามา
เพชร แมงกานีส เหลก็ ท่ีราบสูงโบลิเวีย
ท่ีราบสูงบราซิล

ถ่านหิน ที่ราบสูงบราซิล ประเทศเวเนซุเอลา

แผนทีแ่ สดงตาแหน่ง
ทะเลสาบมาราไคโบ ประเทศเวเนซุเอลา

อุตสาหกรรม

 อุตสาหกรรมในทวปี อเมริกาใต้ เป็นอุตสาหกรรมขนาดเลก็ และขนาดกลาง ขนาดใหญ่
มีนอ้ ย เพราะขาดแคลนเงินทุนและเทคโนโลยี ส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมแปรรูปผลผลิต
ทางการเกษตร

 ประเทศท่ีมีความเจริญทางอุตสาหกรรมมาก เช่น บราซิล อาร์เจนตินา อุรุกวยั เป็นตน้
 อุตสาหกรรมปิ โตรเคมีและพลงั งาน สร้างรายไดม้ ากแก่ประเทศเวเนซุเอลา โคลอมเบีย

บราซิล และอาร์เจนตินา
 อุตสาหกรรมท่องเที่ยว ช่วยสร้างรายไดจ้ านวนมากใหห้ ลายประเทศ โดยแหล่งท่องเที่ยว

สาคญั เช่น น้าตกเอนเจลในประเทศเวเนซุเอลา หาดโคปาคาบานาในประเทศบราซิล
มาชูปิ กชูในประเทศเปรู เป็นตน้

นา้ ตกเอนเจล ประเทศเวเนซุเอลา

นา้ ตกเอนเจล ประเทศเวเนซุเอลา

มาชูปิ กชู ประเทศเปรู

มาชูปิ กชู ประเทศเปรู

หาดโคปาคาบานา ประเทศบลาซิล

พาณชิ ยกรรม

 การพาณิชยกรรมในทวปี อเมริกาใตย้ งั มีไม่มาก เวเนซุเอลาเป็นประเทศที่ไดด้ ุลการคา้ เกินดุล
ค่อนขา้ งมาก เพราะมีสินคา้ ส่งออกสาคญั คือ น้ามนั และแกส๊ ธรรมชาติ

 สินคา้ ส่งออกสาคญั ของทวปี อเมริกาใต้ คือ แร่ธาตุ และสินคา้ ทางดา้ นเกษตรกรรม เช่น กาแฟ
ขา้ วโพด ถว่ั ปาลม์ โกโก้ ออ้ ย เน้ือสตั วแ์ ช่แขง็ เฟอร์นิเจอร์ เป็นตน้

 ทวปี อเมริกาใต้ มีการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจท่ีสาคญั คือ กลุ่มตลาดร่วมอเมริกาใตต้ อนล่างหรือ
เมอร์โคซู ก่อต้งั เม่ือปี ค.ศ. 1991 และกลุ่มประชาคมแอนเดียน ก่อต้งั เม่ือปี ค.ศ. 1969

การประชุมเมอร์โคซู
ทป่ี ระเทศเวเนซุเอลา ค.ศ. 2012

การคมนาคมทางบก

ทางรถยนต์
 เสน้ ทางถนนท่ีมีคุณภาพดีมกั อยทู่ างตอนบน ชายฝ่ังตะวนั ออก และตอนใตข้ องทวปี เช่น

ถนนเลียบชายฝ่ังทะเลแคริบเบียน ถนนดา้ นชายฝั่งตะวนั ออกของบราซิล ถนนใน
ประเทศอาร์เจนตินา เป็นตน้
 ส่วนทางดา้ นตะวนั ตก ถนนที่มีคุณภาพมีเฉพาะในเขตเมืองหรือระหวา่ งเมืองสาคญั ใน
ประเทศเอกวาดอร์ เปรู และชิลี
 ถนนสายสาคญั ของทวปี อเมริกาใต้ คือ ทางหลวงสายแพนอเมริกนั (Pan-American) ซ่ึง
เป็นเสน้ ทางท่ีเชื่อมต่อจากทางตอนใตข้ องสหรัฐอเมริกามาจนถึงตอนใตข้ องประเทศชิลี

การตดั ถนนผ่านป่ าเขา
ในประเทศบลาซิล

การคมนาคมทางบก

ทางรถไฟ
 เสน้ ทางรถไฟในทวปี อเมริกาใตส้ ่วนใหญ่เป็นสายส้นั ๆ
 ประเทศที่มีการพฒั นาเสน้ ทางรถไฟใหเ้ จริญกา้ วหนา้ คือ ประเทศอาร์เจนตินา บราซิล

และชิลี
 ตามเมืองใหญ่ๆ มกั มีการสร้างรถไฟฟ้าใตด้ ินเพื่อแกป้ ัญหาจราจร เช่น เมืองเรซีฟี

เซาเปาลู รีอูดีจาเนรู กรุงบราซีเลียในประเทศบราซิล กรุงการากสั และเมืองมาราไกโบ
ในประเทศเวเนซุเอลา กรุงลิมาในประเทศเปรู กรุงบวั โนสไอเรสในประเทศ
อาร์เจนตินา เป็นตน้

การคมนาคมทางอากาศ

 ดว้ ยสภาพภูมิประเทศท่ีทุรกนั ดาร มีท้งั ภูเขาสูง ทะเลทราย ป่ าดงดิบ รวมท้งั การขยายตวั
ของการท่องเท่ียว และแหล่งที่มีประชากรหนาแน่นอยหู่ ่างไกลกนั การคมนาคมทางอากาศ
มีความสาคญั อยา่ งมาก

 ประเทศที่มีท่าอากาศยานท่ีทนั สมยั คือ ประเทศบราซิลและอาร์เจนตินา ส่วนประเทศอื่น
ท่าอากาศยานยงั ไม่ไดม้ าตรฐานมากนกั

 ท่าอากาศยานท่ีสาคญั ของทวีปอเมริกาใต้ เช่น ท่าอากาศยานรีอูดีจาเนรู กาเลียโอ
ท่าอากาศยานเซาเปาลู กวั ลูโลสของประเทศบราซิล ท่าอากาศยานมินิสโตร ปิ สตารินีของ
ประเทศอาร์เจนตินา ท่าอากาศยานโคโมโดโร อาร์ตูโร เมอริโนของประเทศชิลี เป็นตน้

ท่าอากาศยานเซาเปาลู กวั ลูโลส
ประเทศบลาซิล

ท่าอากาศยานมนิ ิสโตร ปิ สตารินี
ประเทศอาร์เจนตินา

การคมนาคมทางนา้

ทางแม่นา้ ลาคลอง
 แม่น้าสายหลกั ที่ใชค้ มนาคม คือ แม่น้าปารานาและแม่น้าแอมะซอน ซ่ึงทาใหก้ าร

ติดต่อของคนที่อยตู่ อนในของทวีปกบั เมืองริมชายฝั่งทะเลทาไดง้ ่ายข้ึน
 แม่น้าแอมะซอน กวา้ งและลึกพอที่เรือเดินทะเลขนาดใหญ่จะแล่นเขา้ ไปไดไ้ กลถึง

เมืองมานอส ซ่ึงอยหู่ ่างจากปากแม่น้า 1,600 กิโลเมตร แต่บริเวณน้ีมีประชากรเบาบาง
และมีความสาคญั ทางเศรษฐกิจนอ้ ย จึงไม่ค่อยมีประโยชนม์ ากนกั

การคมนาคมทางนา้

ทางทะเล
 ทวปี อเมริกาใตใ้ ชเ้ ส้นทางเดินเรือในทะเลติดต่อคา้ ขายกบั ทวปี อื่นๆ ไดส้ ะดวก
 เมืองท่าสาคญั ดา้ นมหาสมุทรแอตแลนติก เช่น เมืองเรซิเฟ เบเลม รีอูดีจาเนรูของ

ประเทศบราซิล กรุงมอนเตวเิ ดโอของประเทศอุรุกวยั กรุงบวั โนสไอเรสของประเทศ
อาร์เจนตินา กรุงการากสั ของประเทศเวเนซุเอลา เมืองกวายาคิลของประเทศเอกวาดอร์
เป็ นตน้
 เมืองท่าสาคญั ดา้ นมหาสมุทรแปซิฟิ ก เช่น เมืองวลั ปาไรโซของประเทศชิลี
เมืองบารางกียาของประเทศโคลอมเบีย เมืองคายาโอของประเทศเปรู เป็นตน้

ท่าเรือวลั ปาไรโซ ประเทศชิลี

ท่าเรือคายาโอ ประเทศเปรู

การเปลย่ี นแปลงทางเศรษฐกจิ ของทวปี อเมริกาใต้

 ต้งั แต่ปี ค.ศ. 2008 เศรษฐกิจของทวปี อเมริกาใตเ้ ร่ิมฟ้ื นตวั มีการเจริญเติบโตสูงติดต่อกนั
โดยประเทศที่มีบทบาต่อเศรษฐกิจของทวปี สูง คือ บราซิล

 มีการขยายพ้ืนท่ีเพาะปลูกมากข้ึน การเพาะปลูกเพ่อื ยงั ชีพเปล่ียนเป็นการเพาะปลูกแบบไร่
และฟาร์มสมยั ใหม่ เป็นการผลิตเพอื่ จาหน่าย แต่กท็ าใหเ้ กิดการบุกรุกป่ าแอมะซอนเพ่มิ ข้ึน

 มีการลงทุนดา้ นอุตสาหกรรมสมยั ใหม่เพมิ่ ข้ึน ท้งั อุตสาหกรรมปิ โตรเคมี พลงั งาน ยานยนต์
ชิ้นส่วนอิเลก็ ทรอนิกส์ เพ่อื รองรับความตอ้ งการของผบู้ ริโภคที่เพิ่มข้ึน เพ่อื ลดการขาดดุล
การคา้ และส่งออกไปจาหน่ายต่างประเทศ

 มีการขยายตวั ของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบริการในเกือบทุกประเทศของทวีปอเมริกาใต้
 แมเ้ ศรษฐกิจโดยภาพรวมจะขยายตวั แต่ความอยดู่ ีกินดีของประชากรจากดั เฉพาะเพียงบาง

ประเทศเท่าน้นั คือ บราซิลและอาร์เจนตินา
ซ่ึงมีเศรษฐกิจขนาดใหญ่ รวมถึง
เวเนซุเอลาที่มีรายไดจ้ ากการส่งออกน้ามนั
และชิลีท่ีมีรายไดจ้ ากสินแร่



เมืองบาเฮียเดการาเกซ

 ต้งั อยทู่ างชายฝั่งตะวนั ตกของประเทศเอกวาดอร์
 ค.ศ. 1998 เกิดแผน่ ดินไหวรุนแรง สร้างความเสียหายอยา่ งหนกั จนตอ้ งตอ้ งมีการสร้าง

เมืองใหม่
 เมืองใหม่ถูกสร้างข้ึนดว้ ยหลกั การอนุรักษร์ ะบบนิเวศและการพฒั นาท่ียงั่ ยนื มีการอนุรักษ์

และป้องกนั ผลกระทบทางสิ่งแวดลอ้ มต่างๆ เช่น การปลูกป่ าชายเลน การปลูกตน้ ไมใ้ น
เมือง การใชพ้ ลงั งานทดแทน

เมืองมาเนาส์

 เป็ นเมืองหลวงของรัฐอามาโซนัส ประเทศบราซิล ต้งั อยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ารีโอเนโกร
เหนือจุดบรรจบกบั แม่น้าแอมะซอนข้ึนไป 19 กิโลเมตร

 ช่วง ค.ศ. 2005-2008 พ้ืนท่ีป่ าไมข้ องเมืองมาเนาส์ถูกทาลายมาก เพื่อขยายพ้ืนท่ีเพาะปลูก
ถว่ั เหลือง ขา้ วโพด ออ้ ย ทาฟาร์มปศุสตั ว์ รวมท้งั การสร้างถนน

 ปัจจุบนั รัฐบาลบราซิลมีนโยบายลดการบุกรุกป่ า โดยจดั สรรที่ดินรกร้างมาปรับปรุงเพื่อ
เพาะปลูกพชื ต่างๆ ส่งเสริมการผลิตสินคา้ เกษตรที่ไม่ทาลายป่ า เป็นตน้



ความเส่ือมโทรมของทรัพยากรดิน

 เกิดจากหลายสาเหตุ เช่น การทาการเกษตรติดต่อกนั มาเป็นเวลานาน การชะลา้ งพงั ทลาย
ของหนา้ ดินที่เกิดจากฝน การทาไร่เลื่อนลอย การใชป้ ๋ ุยวทิ ยาศาสตร์และสารเคมีในการ
กาจดั วชั พชื และแมลง การขาดความรู้ความเขา้ ใจในการบารุงดิน ผลกระทบจากการทา
เหมือง เป็นตน้

 เม่ือดินเสื่อมโทรม ใชเ้ พาะปลูกไม่ได้ ชาวบา้ นจึงบุกรุกเขา้ ไปในพ้ืนท่ีป่ าแอมะซอน
ป่ าไมจ้ านวนมากจึงถูกทาลาย

ภยั ธรรมชาติ

 แผน่ ดินไหว ประเทศในทวปี อเมริกาใต้
มกั ประสบปัญหาแผน่ ดินไหวเสมอ ท้งั
ประเทศเอกวาดอร์ เปรู และอาร์เจนตินา

 อุทกภยั และโคลนถล่ม พ้นื ที่ของหลาย
ประเทศในทวีปอเมริกาใต้ ประสบปัญหา
อุทกภยั บ่อยคร้ัง และดว้ ยพ้นื ที่เป็นเขา
เนินเขา ท่ีสูง เม่ือฝนตกหนกั จึงมีดินหรือ
โคลนถล่มตามมา

 ภยั แลง้ ทวปี อเมริกาใตป้ ระสบปัญหาภยั
แลง้ และไฟป่ าอยา่ งรุนแรงเสมอ ซ่ึงส่วน
หน่ึงเป็ นเพราะปรากฏการณ์ลานีญา
ทาใหผ้ ลผลิตทางการเกษตรและปศุสตั ว์
เสียหายอยา่ งหนกั

พืน้ ทป่ี ่ าแอมะซอลลดลง

 สาเหตุเกิดจากการพฒั นาเศรษฐกิจโดยการตดั ถนนเขา้ ไปยงั พ้ืนท่ีตอนใน การลกั ลอบ
บุกเบิกพ้ืนที่เพอื่ เพ่ิมพ้ืนท่ีเพาะปลูกและเล้ียงสตั ว์ และการเปล่ียนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ทาใหพ้ ้นื ท่ีป่ าเซลวาสลดลง

 ผลกระทบท่ีเกิดจากการที่ป่ าแอมะซอนลดลง สตั วป์ ่ าไม่มีท่ีอยอู่ าศยั และที่หากิน
นอกจากน้นั ยงั ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศในแม่น้าและปากแม่น้าแอมะซอนท่ีติดต่อกบั
มหาสมุทรแอตแลนติกดว้ ย

การลดขนาดของธารนา้ แขง็

 ธารน้าแขง็ บนเทือกเขาแอนดีสลดขนาดลงอยา่ งรวดเร็ว สาเหตุเน่ืองจากภาวะโลกร้อน
 ผลกระทบที่เกิดข้ึน คือ ทาใหเ้ กิดปัญหาการขาดแคลนน้าจืดในประเทศเอกวาดอร์ เปรู ชิลี

โบลิเวยี และโคลอมเบีย
 ผลกระทบสาคญั อีกประการหน่ึง คือ อากาศท่ีร้อนข้ึน ทาใหธ้ ารน้าแขง็ แตกหกั ง่ายและไหล

ถล่มลงมา สร้างความเสียหายใหก้ บั หมู่บา้ นที่อยดู่ า้ นล่าง

ส่ิงแวดล้อมเป็ นพษิ

 เกิดจากการเพมิ่ ข้ึนของประชากรและการเร่งพฒั นาเศรษฐกิจ
 ปัญหาสิ่งแวดลอ้ มท่ีพบในทวีปอเมริกาใต้ เช่น มลพิษทางอากาศ มลพิษทางเสียง มลพิษ

ทางน้า ขยะมูลฝอยและส่ิงปฏิกลู พ้นื ดินปนเป้ื อนสารเคมี เป็นตน้
 ปัญหาสิ่งแวดลอ้ มของทวีปอเมริกาใตม้ ีแนวโน้มท่ีจะทวีความรุนแรงเพิ่มมากข้ึน เพราะ

ระบบการจัดการแก้ปัญหาด้อยประสิทธิภาพ นโยบายของประเทศต่างๆ ที่มุ่งพฒั นา
เศรษฐกิจเป็นหลกั รวมท้งั การอุปโภคบริโภคภายในทวีปท่ีสูงข้ึน