พันเซล

ณ เมืองแหง่ หนง่ึ มีพระราชาและราชนิ ีท่ีกาลงั ป่ วยหนกั แตเ่ มืองแหง่ นีม้ ีตานานของดอกไมว้ ิเศษดอกหนง่ึ ท่ีนาน
หลายรอ้ ยปีจะบาน ซง่ึ ละอองเกสรของดอกไมน้ ีส้ ามารถรกั ษาไดท้ กุ อยา่ ง พระราชาไดส้ ่งั ใหเ้ หลา่ ทหารไปหาและนา
เกสรของดอกไมน้ ีม้ าใหไ้ ดด้ อกไมน้ ีไ้ ดบ้ านท่ีเชิงผารมิ มหาสมทุ ร แตด่ อกไมน้ ีไ้ ดถ้ กู คน้ พบโดยหญิงชราคนหนง่ึ ช่ือ
วา่ “กอเทล” ท่ีตอ้ งการจะรกั ษาความสาวของตนไวแ้ ละไดซ้ อ่ นดอกไมน้ ีไ้ วเ้ พ่ือท่ีจะไดใ้ ชป้ ระโยชนเ์ พียงผเู้ ดียวโดย

การนาตะกรา้ มาปิดเอาไว้

และเม่ือเหลา่ ทหารของพระราชาแหก่ นั มา ทาใหห้ ญิงชราคนนีต้ กใจปัดเอาตะกรา้ ใบนนั้ ตกไปทาให้
เหลา่ ทหารคน้ เจอและไดข้ ดุ ดอกไมน้ ีไ้ ปไวใ้ นวงั เกสรนีไ้ ดน้ าไปถวายใหร้ าชินีท่ีกาลงั ป่ วยหนกั ไดด้ ่ืม
ทาใหพ้ ระนางหายจากโรครา้ ยและหลงั จากนนั้ ไมน่ านก็ไดใ้ หก้ าเนดิ ธิดาท่ีเกิดมาพรอ้ มกบั ผมสีทอง

อรา่ มด่งั สีของละอองเกสรดอกไมว้ เิ ศษมีนามวา่ “ราพนั เซล”

เม่ือหญิงชราทราบวา่ ดอกไมว้ เิ ศษไดไ้ ปอยใู่ นเสน้ ผมของเจา้ หญิงนอ้ ยในคืนนนั้ จงึ ทาการลอบเขา้ ไปในพระราชวงั เพ่ือทา
การตดั ผมของราพนั เซล แตท่ วา่ เม่ือตดั แลว้ ทาใหผ้ มกลบั เป็นสีนา้ ตาลหมดอิทธิฤทธิ์ไปทาใหน้ างตดั สินใจลกั พาตวั เจา้
หญิงไปจากวงั นางไดน้ าเจา้ หญิงราพนั เซลไปซอ่ นและไดท้ าการเลีย้ งดเู ฉกเชน่ ลกู ในหอคอยสงู ในป่ าใหญ่ เพ่ือหลบซอ่ น
ไมใ่ หเ้ หลา่ ทหารหาเจอหญิงชราไดใ้ ชอ้ ทิ ธิฤทธิ์จากผมของราพนั เซลโดยการขบั รอ้ งเพลงเพลงหนง่ึ จะทาใหผ้ มของเจา้

หญิงสอ่ งแสงสีทองอรา่ ม และนางก็สามารถกลบั มาเป็นสาวอีกครงั้

ทางดา้ นเจา้ หญิงราพนั เซลท่ีตอ้ งอาศยั อยแู่ ตข่ า้ งในหอคอยทกุ ๆปีนางจะไดเ้ หน็ โคมไฟลอย
ฟา้ ท่ีพระราชาและพระราชินีรวมทงั้ เหลา่ ประชาชนไดล้ อยในวนั เกิดของนาง และพระองคท์ งั้
สองก็หวงั วา่ จะไดเ้ จอกบั เจา้ หญิงนอ้ ยสกั วนั สว่ นราพนั เซลก็แอบหวงั วา่ สกั วนั นางจะได้

ออกมาสโู่ ลกภายนอกและไดไ้ ปดโู คมไฟลอยฟา้ ใกลๆ้ สกั ครงั้ หนง่ึ ในชีวติ

เม่ือเวลาลว่ งเลยมาประมาณ 15 ปี ณ ใจกลางของเมือง มีโจรเจา้ เลห่ อ์ ยู่ 3คนคือโจรฝาแฝดหนา้ ตาเถ่ือนๆ
และ “ฟลินน”์ จอมโจรหนา้ หลอ่ ทงั้ สามมีหมายประกาศจบั มากมาย เป็นท่ีหมายตวั ของตารวจ ไดร้ ว่ มกนั
วางแผนท่ีจะไปขโมยมงกฎุ ท่ีวา่ กนั วา่ เป็นของเจา้ หญิงท่ีหายไปทงั้ สามไดล้ อบเขา้ ไปในพระราชวงั และขโมย

มนั ออกมาได้ แตเ่ หลา่ ทหารกไ็ มพ่ ลาดท่ีจะไลต่ าม

เม่ือว่งิ กนั ไปถงึ ในป่ า ฟลินนก์ ็ไดแ้ อบเอามงกฎุ จากโจรแฝดและหนีเขา้ ไปในป่ าลึกแตไ่ ดน้ ายพล

คนหนง่ึ พรอ้ มกบั มา้ ทีแสนฉลาด ช่ือวา่ “แม็กซมิ ัส” ไลก่ วดมาติดๆแตก่ ็คลาดกนั ฟลินนไ์ ดพ้ ลดั
หลงเขา้ ไปในทางลบั แหง่ หนง่ึ และไดพ้ บกบั หอคอยสงู ใหญ่ท่ีไมม่ ีทางขนึ้

เขาไดไ้ ปเหน็ กอเทล หญิงชราในคราบหญิงสาวท่ีกลบั โรยตวั ลงมาจากหอคอย โดยการหอ้ ยตวั ลงมากบั ผมของ
ใครสกั คนท่ียาวเอาการ เม่ือเหน็ วา่ กอเทลไดอ้ อกไปแลว้ เขาก็ไดเ้ รยี กคนท่ีอยขู่ า้ งบนเช่นเดียวกบั ท่ีกอเทลทา
แลว้ ก็มีผมหยอ่ นลงมาจรงิ เขาจงึ โหนขนึ้ ไป โดยท่ีราพนั เซลไม่ไดร้ ูต้ วั เลยวา่ คนท่ีกาลงั ขนึ้ มานนั้ ไมใ่ ชแ่ ม่ของ
ตน! ดว้ ยความตกใจราพนั เซลได้ ทาการเอากระทะฟาดเขา้ ท่ีหนา้ ของฟลนิ น์ ทาใหเ้ ขา้ สลบไป

เม่ือไดเ้ รม่ิ เดินทางไป ฟรนิ ไดพ้ าราพนั เซลไปยงั ผบั ท่ีอยใู่ นป่ าแหง่ หนง่ึ ท่ีมีพวกโจรป่ า และนายพรานท่ีมีหนา้ ตานา่ กลวั สดุ ๆ แต่เม่ือไดพ้ ดู คยุ
กบั ราพนั เซลแลว้ ก็รูส้ กึ ถกู คออยา่ งนา่ ประหลาด เน่ืองดว้ ยทกุ ๆคนมีความใฝ่ฝันในชีวติ เหมือนกนั เหมือนกบั ท่ีราพนั เซลมีความใฝ่ฝันวา่
อยากไปดโู คมลอยน่นั เอง และทกุ คนก็รว่ มกนั รอ้ งเพลงมีฝันกนั อยา่ งเพลดิ เพลนิ แตโ่ ชคไมค่ อ่ ยเขา้ ขา้ งนกั ท่ีมีพวกทหารและนายพลท่ีมากบั

มา้ คใู่ จเขาก็คือ “แมก็ ซมิ ัส” น่ีเอง ท่ีไดม้ าเย่ียมเยือนพวกเขาในผบั แตด่ ว้ ยความใจดีของคนในผบั ท่ีเขา้ ใจความรูส้ กึ ของราพนั เซลแลว้ พวก
เขาไดบ้ อกทางลบั ท่ีมีทางทะลไุ ปถงึ เข่ือนแหง่ หนง่ึ แตด่ ว้ ยความแสนรูข้ องแมก็ ซมิ สั จงึ ตามทงั้ สองไปไดท้ นั และทาการว่งิ ไลจ่ บั กนั อยา่ ง
อลหมา่ น จนถงึ ขนั้ ทาเข่ือนพงั กนั เลยทีเดียว

ทาใหฟ้ ลินนแ์ ละราพนั เซลไดไ้ ปตดิ อยใู่ นถา้ ท่ีมืดมดิ และกาลงั จะเตม็ ไปดว้ ยนา้ ทงั้ คคู่ ดิ วิธีท่ีจะออกมากนั อยนู่ านจนนา้ ทว่ มทงั้ ถา้ ราพนั
เซลไดร้ อ้ งเพลงท่ีนางกอเทลชอบรอ้ งใหฟ้ ัง ทาใหผ้ มของนางเรอื งแสงเผยใหเ้ ห็นทางออกจากถา้ ทาใหร้ อดไปดว้ ย ทาใหฟ้ ลินนต์ กใจมาก
ครงั้ นีฟ้ ลนิ นไ์ ดร้ บั บาดแผลท่ีมือของเคา้ ราพนั เซลจงึ ทาการรกั ษาใหเ้ ขาโดนการนาผมไปพนั ไวท้ ่ีมือของฟลินนแ์ ลว้ รอ้ งเพลง เร่อื งนีย้ ่ิงทา

ใหฟ้ ลินนต์ กใจเขา้ ไปใหญ่ ราพนั เซลจงึ เลา่ ใหฟ้ ังถงึ ชีวติ ในหอคอยของตน เย็นวนั นนั้ ทงั้ สองไดต้ งั้ ท่ีพกั กนั ในป่ า

ณ หอคอยสงู กอเทลไดก้ ลบั มายงั หอคอยและทาการเรยี กราพนั เซลอยนู่ านสองนานทาใหส้ งสยั วา่ ราพันเซลได้
หนีจากนางไปแลว้ เม่ือนางไปขดุ ประตทู ่ีไดท้ าการปิดตายมานานและ ขนึ้ ไปยงั หอคอยทาใหร้ ูว้ า่ ราพนั เซลไดห้ นี
ไปแลว้ นางไดพ้ บถงุ ของฟลินนท์ ่ีใสม่ งกฎุ เจา้ หญิง นางหวาดวิตกกบั เร่อื งท่ีนางจะไมส่ ามารถใชพ้ ลงั วิเศษจาก
ผมของราพนั เซลไดอ้ ีก ทาใหน้ างไดอ้ อกตามหานางในป่ า บงั เอิญไดไ้ ปพบเจอโจรแฝดผทู้ ่ีเคยรว่ มปลน้ กบั ฟ
ลินน์ นางไดว้ างแผนรว่ มมือกบั โจรทงั้ สองโดยนางจะไดต้ วั ราพนั เซลไป และโจรทงั้ สองก็จะไดแ้ กแ้ คน้ กบั ฟลนิ น์

ท่ีทรยศพวกเขา

ดว้ ยความบงั เอิญนางโกเทลไดม้ าพบกบั ราพนั เซล ในขณะท่ีฟลินนก์ าลงั ออกมาหาฟื นอยใู่ นป่ าและไดท้ าการตอ่ รองกบั ราพนั เซลให้
กลบั ไปกบั นาง และลืมฟลินนเ์ สีย และใหเ้ ช่ือฟังนางเหมือนเดิม แตร่ าพนั เซลกลบั ปฏเิ สธ เพราะเช่ือวา่ ฟลนิ นร์ กั ตนจรงิ กอเทลจงึ มอบ
มงกฏุ เจา้ หญิงใหก้ บั ราพนั เซล พรอ้ มทงั้ ทา้ ทายวา่ หากราพนั เซลม่นั ใจวา่ ฟลนิ นร์ กั ตนจรงิ ก็จงนามงกฏุ นีไ้ ปมอบให้ แลว้ ดสู วิ า่ ฟลนิ น์
จะทงิ้ นางรเึ ปลา่ กอ่ นท่ีจะจากไป และปลอ่ ยราพนั เซลไวก้ บั ความลงั เลใจเชา้ วนั รุง่ ขนึ้ ระหวา่ งการเดินทางพวกเขาไดเ้ จอกบั แมก็ ซมิ สั
ท่ีพลดั หลงกบั เจา้ ของของมนั ดว้ ยความซ่อื สตั ยแ์ ละมงุ่ ม่นั ท่ีจะจบั ตวั ฟลินน์ จงึ จะเขา้ ไปโจมตีแตถ่ กู ราพนั เซลขวางไวแ้ ละทาการเกลีย้

กลอ่ มจนแมก็ ซมิ สั ยอมรว่ มเดนิ ทางไปแตโ่ ดยดี

เม่ือราพนั เซล ฟลนิ นแ์ ละพวกพอ้ งเดินทางมาถงึ ตวั เมือง เธอต่ืนเตน้ มาก เพราะน่ีเป็นครงั้ แรกของเธอ ทาให้
ราพนั เซลเท่ียวเลน่ อยใู่ นเมืองและ ไดร้ ว่ มรอ้ งเลน่ เตน้ รากบั ชาวเมืองอยา่ งสนกุ สนาน ค่าวนั นนั้ ไดม้ ีการ
ฉลองวนั เกิดของเจา้ หญิงท่ีหายไป และจะมีการลอยโคมไฟ ทาใหร้ าพนั เซลย่ิงทวีคณู ความต่ืนเตน้ ขนึ้ ไป

เร่อื ยๆ

เม่ือใกลเ้ วลาจะปลอ่ ยโคมลอย ฟลนิ นไ์ ดพ้ าราพนั เซลพายเรอื ออกไปกลางทะเลสาบ เม่ือถงึ เวลา ณ จดุ ท่ีทงั้ สองอยทู่ าใหเ้ ห็นโคมลอยท่ี
ชาวเมืองลอยขนึ้ อยา่ งชดั เจน และเป็นบรรยากาศท่ีโรแมนติกสดุ ๆ ทาใหท้ งั้ สองเกิดความรูส้ กึ ท่ีดีตอ่ กนั หลงั จากดโู คมลอยและไดล้ อยโคมแลว้
ก็ไดพ้ ายเรอื กลบั ไปยงั อีกฝ่ังหนง่ึ ฟลินนไ์ ดถ้ กู แยกตวั ออกไปจากราพนั เซลและถกู โจรแฝดขทู่ ารา้ ย ดว้ ยแผนของกอเทล นางหลอกราพนั เซล
โดยการใหส้ องโจรแฝดมาทารา้ ยแลว้ นางกเ็ ขา้ มาชว่ ยไว้ และใสร่ า้ ยวา่ ฟลินนเ์ ป็นคนบงการทงั้ หมด ทาใหร้ าพนั เซลเขา้ ใจผิดและเสียใจมาก

หลงั จากนนั้ กอเทลไดพ้ าตวั ราพนั เซลกลบั ไปยงั หอคอยดงั เดิม

ทางดา้ นของฟลนิ น์ ถกู โจรทงั้ สองเอาคืนโดยการสง่ ตวั เขาใหก้ บั ทหารและจะไดร้ บั การประหารในวนั รุ่งขนึ้ เม่ือเวลา
นนั้ มาถงึ กอ่ นท่ีฟลนิ นจ์ ะถกู พาตวั ไปประหาร จเู่ หลา่ ทหารท่ีเฝา้ หอ้ งจงั ก็ถกู ลอบทารา้ ยกันไปทีละคนๆ ทาใหฟ้ ลนิ น์
แปลกใจ แตใ่ นไมช่ า้ คาตอบนนั้ ก็ปรากฏ เขาคือ พวกคนในผบั น่นั เอง พวกเขายงั คงไมล่ ืมฟลินนแ์ ละตอ้ งการจะชว่ ย

ทงั้ สองทงั้ ฟลนิ น์ ทงั้ ราพนั เซล เม่ือเขาหนีออกมาจากการประหารไดแ้ ลว้ เขาก็รบี ตรงด่ิงไปยงั หอคอยสงู ทนั ที

เม่ือเขามาถงึ หอคอย เขาไดเ้ รยี กราพนั เซลและผมก็ถกู หยอ่ นลงมา เขาโลง่ ใจวา่ ราพนั เซลยงั ปลอดภยั เมอ่ื ขนึ้ ไปถงึ
ขา้ งบนหอคอน เขาก็ไดเ้ จอกบั กอเทล และนางปองรา้ ยเขา เกิดการตอ่ สขู้ นึ้ ระหวา่ งฟลินนแ์ ละกอเทล แตโ่ ชครา้ ยท่ีฟ
ลินนโ์ ดนนางกอเทลแทงท่ีหนา้ ทอ้ ง ดว้ ยความตกใจทาใหร้ าพนั เซลรบี เขา้ ไปประคองเขาไวแ้ ละดว้ ยลมหายใจเฮือก
สดุ ทา้ ย ฟลนิ นไ์ ด้ ควา้ เอาเศษแกว้ ขา้ งตวั มา แลว้ ตดั ผมของราพนั เซลออก ทาใหผ้ มของนางกลบั กลายเป็นสีนา้ ตาล

ทงั้ หมด

เม่ือตดั ผมสีทองไปแลว้ ผมของราพนั เซลก็หมดอทิ ธิฤทธิ์ใด นางกอเทลเห็นอยา่ งนนั้ จงึ ตกใจ ทาใหน้ างหวาดกลวั ท่ี
กลบั ไปชราเหมือนเดมิ จงึ ทาใหน้ างสะดดุ และตกหอคอยไปในท่ีสดุ เม่ือมนตว์ เิ ศษแหง่ ดอกไมส้ ีทองไดห้ ายไปทาใหร้ า่ ง
ของกอเทลกลบั กลายเป็นเถา้ ทลุ ี ดว้ ยความเสียใจท่ีฟรนิ สนิ้ ลม ราพนั เซลไดแ้ ตโ่ อบกอดเขาไว้ นา้ ตานองหนา้ และนา้ ตา
ของนางไดห้ ยดลงไปสมั ผสั กบั แกม้ ของฟรนิ ปรากฏใหเ้ ห็นประกายสที องขนึ้ พลงั แหง่ ดอกไมส้ ีทองยงั อยู่! ฟลินนฟ์ ื้น

ขนึ้ มาอีกครงั้ ทงั้ สองดีใจมาก และโผเขา้ โอบกอดกนั อยา่ งอบอนุ่

ฟลนิ นไ์ ดร้ ูค้ วามจรงิ วา่ ราพนั เซลคือเจา้ หญิงท่ีหายไปและไดพ้ านางกลบั ไปท่ีวงั พานางไปพบกบั พระราชาและ
พระราชนิ ี เม่ือทงั้ สามไดพ้ บกนั ราชินีจาไดท้ นั ทีวา่ เดก็ ผหู้ ญิงท่ียืนอยตู่ รงหนา้ คือลกู แทๆ้ ของนางท่ีหายไป นาง
ก็รบี เขา้ มากอดเธอไวแ้ นน่ ๆรวมถงึ พระราชาดว้ ย หลงั จากนนั้ ก็ไดม้ ีงานเลีย้ งเฉลมิ ฉลองของการกลบั มาของ
เจา้ หญิงอยา่ งสนกุ สนาน และทา้ ยท่ีสดุ นีร้ าพนั เซลและฟลินน์ ทงั้ สองไดแ้ ตง่ งานกนั และอยู่ดว้ ยกนั อยา่ งมี

ความสขุ ตลอดไป..