Hikayat sang kancil

Pada suatu masa dahulu, tinggal seekor kancil
berkeliaran berhampiran sebuah sungai.
Kebetulan sewaktu kancil berkeliaran terdapat
seekor kerbau sedang meragu rumput.



Sang Kerbau kelihatan sedang meragut rumput di
hutan.



Kelihatan buaya sedang memerhati kerbau yang
leka meragut rumput. Buaya cuba mendekatinya.



Buaya dengan rasa nafsu yang tinggi . Sang buaya
berenang ke arah Sang Kerbau untuk dibaham



Sang kancil yang melihat peristiwa tersebut berasa
terkejut.



Sang Monyet yang berasa terkejut melihat perisi-
tiwa tersebut .Oleh sebab itu monyet menjerit
dan melompat dengan kuat tiba-tiba dahan pokok
jatuh menimpa buaya.



Sang Buaya cuba meminta pertolongan daripada
kerbau. Oleh kerana kasihan kerbau mengangkat
dahannya menggunakan tanduk.



Sang Kerbau berasa ragu-ragu dengan Sang Buaya
namun Sang Kerbau tetap membantu.



Kerbau dengan rasa kasihan mengakat dahan
pokok yang terhimpap di atas badan Sang Buaya.



Tiba-tiba buaya mengigit kaki Sang Kerbau. Sang
Buaya yang terkejut dengan situasi tersebut cuba
meminta pertolongan daripada haiwan lain.



Sang kancil datang untuk memberi pertolongan
kepada kerbau. Melihat situasi yang terjadi pada
kerbau akhirnya Sang Kancil mendapat idea den-
gan mahukan bukti bahawa Sang Kerbau meno-
long Sang Buaya.



Sang Buaya meminta Sang Kerbau untuk meletak-
kan dahan pokok ke atasnya sebagai bukti bahawa
Sang Kerbau telah menolongnya.



Sang Kerbau pun meletakkan kembali dahan
pokok ke atas Sang Buaya. Setelah meletakkan
dahan pokok kembali lalu Sang Kerbau pun ce-
pat-cepat melarikan diri.



Sang Buaya yang melihat kejadian itu berasa
menyesal kerana melepaskan Sang Kerbau dan be-
rasa tertipu akan helah Sang Kancil.