พระอภัยมณี ตอน หนีนางผีเสื้อสมุทร ม.3

ชน้ั มธั ยมศึกษาปี ท่ี ๓

ครผู สู้ อน นางสาวอมานี อาแซดอยิ





























โลดลาพองลองเชิงละเลงิ มา เห็นแผน่ ผาพิงผนิดปิ ดหนทาง

หนกั หรอื เบาเยาวอ์ ยไู่ มร่ จู้ กั เขา้ ลองผลกั ดว้ ยกาลงั ก็พงั ผาง

เห็นหาดทรายพรายงามเป็ นเงินราง ทะเลกวา้ งขา้ งขวาลว้ นป่ าดง

ไมเ่ คยเห็นเป็ นน่าสนกุ สนาน พระกมุ ารเพลินจิตตพ์ ิศวง

ออกว่ิงเตน้ เลน่ ทรายสบายองค์ แลว้ โดดลงเลน่ มหาชลาไลย

คิดว่าคนมีหางเหมือนอยา่ งปลา
ฉดุ กระชากลากหางข้ึนกลางหาด

แลประหลาดลกั ษณามีตาห ู
จะเอาไปใหพ้ ระบิดาด ู

แลว้ ลากลเ่ ู ขา้ ในถ้าดว้ ยกาลงั



แมน้ ประสงคส์ ง่ิ ไรในนที ที่สง่ิ มีจะเอามาสารพนั ฯ
พระฟังเงือกพดู ไดใ้ หส้ งสาร จึงว่าท่านคิดน้ีดีขยนั
รเู้ จรจาสาระพดั น่าอศั จรรย์ อยพู่ ดู กนั อีกสกั หน่อยจึงค่อยไป
เราตรองตรกึ นึกจะหนีนางผีเส้ือ แต่ใตเ้ หนือไม่รแู้ ห่งตาแหน่งไหน
ท่านเจนทางกลางทะเลคะเนใจ ทากระไรจึงจะพน้ ทรมาน ฯ





ว่าเทวญั อยทู่ ี่เกาะนนั้ เหาะเหิน
มาสงั หารผลาญถ้าเยนิ

แกว่งพะเนินทบุ นางแทบวางวาย
แลว้ อารกั ษค์ วกั ลว้ งเอาดวงเนตร
สาแดงเดชเหาะกลบั ไปลบั หาย



จึงกลา่ วแกลง้ แสรง้ เสเพทบุ าย
เจา้ ฝันรา้ ยนกั นอ้ งตอ้ งตารา
ตารานน้ั แต่ครงั้ ตงั้ เมรไุ กร
ว่าถา้ ใครฝันรา้ ยจะวายปราณ

ใหไ้ ปอยผู่ เู้ ดียวที่ตีนเขา
แลว้ อดขา้ วอดปลากระยาหาร
ถว้ นสามคือสามวนั จะบนั ดาล
ใหส้ าราญรอดตายสบายใจ























พระโยคีมีจิตคิดสงสาร
จึงวา่ ท่านหนีตายหมายมาหา
เราลงมาคอยชว่ ยดว้ ยเมตตา
แต่กิจจาไมก่ ระจ่างยงั คลางแคลง