หอมแดง

หอมแดง : Hom-Dang

ชือวิทยาศาสตร์ : Allium ascalonicum Linn.
ชือสามญั : Shallot
วงศ์ : Amaryllidaceae
ชือพืนเมือง : หอมไทย,หอมเล็ก,หอมหัว หอมแดง (ภาคกลาง), หอมปว ,หอมแดง (ภาค
เหนือ) , หัวหอมแดง (ภาคใต)้ , ฝกบัว (ภาคอสี าน) , ปะเซ้ส่า (กะเหรียง-แมฮ่ อ่ งสอน) , ปะ
เซอก่อ (กะเหรียง-ตาก) , ผักหมแี ดง (ไทยใหญ่) ซัง , ตงั ซัง (จีน)
ลักษณะ : ใบใบแทงออกจากลําตน้ หรือหัว มลี ักษณะเปนหลอดกลม ดา้ นในกลวง ส่วน
หัวหรือบลั บห์ ัวหรือบัลบ์เปนส่วนของกาบใบทีเรียงซ้อนกนั แน่นจากด้านในของหัวออกมา
เปนแหล่งสะสมอาหาร และนา มีลักษณะเปนกระเปาะ เรยี กว่า Bulbs มีลาํ ตน้ ภายใน มี
ลักษณะเปนก้อนเลก็ ๆสีขาว ซึงเปนทเี กดิ ของหัวหอม
คุณค่าและประโยชน์ทางอาหาร : ใช้แก้หวัดและเลอื ดกาํ เดาออก แกไ้ ข้มีเสมหะ บาํ รุงผม
ให้งอกงาม ทําให้ผิวหนังสดชืน แกไ้ ข้ ช่วยขับเสมหะ แก้โรคในปาก ช่วยบํารุงธาตุ เปนยา
ขับลมในลําไส้ แก้ปวดท้อง แกห้ วดั คัดจมกู ตาํ ผสมพิมเสนและเปราะหอมพอกกระหม่อม
เดก็ แก้หวัดคัดจมกู ขยดี มแก้ซางชัก สลบ แก้ปวดกระบอกตา แสบรอ้ นตา นาตาไหล
ขับปสสาวะ ขับประจาํ เดือน แกโ้ รคปากคอ ฆ่าเชือโรค

สวนผกั
ชาวห้อง

สมดุ

Library Farm