ประวัติโรงเรียนปากพนัง

ประวตั ิโรงเรียนปากพนัง

โรงเรียนปากพนัง ต้ังเมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๒ (รศ.๑๑๘ สมัย ร.๕) ที่วัดเสาธงทอง ตามคําแนะนําของ
พระรัตนธัชมุนีศรีธรรมราช (มวง ศิริรัตน) ผูอํานวยการศึกษามณฑลนครศรีธรรมราช เดิมใชชื่อวาโรงเรียน
ไพบูลยบํารุง มีหลวงพิบูลยสมบัติ นายอําเภอเบี้ยซัด นายผัน ผูพิพากษาศาลแขวงเบี้ยซัด และพระทองเจา
อธิการวัดเสาธงทอง เปนผูอุปถัมภ ในปแรก มีนักเรียน ๒๑ คน พระชวย พระจันทร เปนอาจารยสอน
นายผนั รับจะเปนผูแนะนาํ ใหอ าจารยทั้งสอง สอนตามแบบหลวงใหได ผูอุปถมั ภและราษฎรชวยกันจัดโรงเรียน
ข้ึนหนึ่งหลัง พ้ืนฝากระดานหลงั คามงุ จากผดู ํารงตําแหนงครูใหญ โรงเรียนไพบูลยบ ํารุง ตามลําดบั ดังน้ี

๑. นายหอ จนั ทราทพิ ย (ลาออกไปรับราชการกรมไปรษณยี )
๒. พระภิกษเุ ล่ียม สงิ หพนั ธ (ลาอปุ สมบทไปรับราชการแผนกคลงั )
๓. นายบัว ไชยนพุ งศ (ลาออกไปรบั ราชการทีอ่ าํ เภอหวั ไทร)
๔. นายเจรญิ วราภรณ (ลาออกไปรบั ราชการท่ีอาํ เภอหัวไทร)
๕. ราชบรุ ุษบุญชว ย กาญจนาภรณ (เปน ธรรมการอําเภอ)
๖. นายพรอม มณีสาร ป. (เปนธรรมการอําเภอ)
๗. นายเจรญิ วราภรณ (มารับตําแหนงครูใหญ ครัง้ ที่ ๒)
ตอมาทางการไดส รางอาคารเรยี นขึน้ ตรงที่เปน โรงเรียนเทศบาลปากพนัง ๑ เวลานี้ ๑ หลัง เปดเรียน
เม่อื ป พ.ศ. ๒๕๖๕
ใน พ.ศ. ๒๔๗๔ สมัย นายพรอ ม มณสี าร เปน ครใู หญ ไดเร่มิ เปด เรยี นถงึ ช้นั มัธยมปท ่เี ปน ปแรกและได
ขยายชัน้ เรยี นปละชน้ั จนถงึ ม.๔ พ.ศ. ๒๔๗๘ คณุ ครเู จริญ วราภรณ เปน ครูใหญผูประสงคจะเรียนถึงช้ัน ม.๕
ตอ งไปเรยี นท่ีสถานศกึ ษาจงั หวดั หรือจังหวดั อ่นื
พ.ศ. ๒๔๘๑ ครูถัด พรหมมานพ ยายจากโรงเรียนประจําจังหวัดพัทลุง มาเปนครูใหญในปน้ัน
โรงเรยี นเปด สอนชนั้ ม.๕
พ.ศ. ๒๔๘๒ สอนถึงช้ัน ม.๖ เปนครั้งแรก ถึงป พ.ศ. ๒๔๘๑ นักเรียนเพ่ิมขึ้นเปนจํานวนมาก ท่ีเรียน
เดิมมีไมเพียงพอตอจํานวนนักเรียนจึงยายไปเรียนท่ีวัดนันทาราม สรางอาคารชั่วคราวขึ้น ๑ หลัง หลังคา

มงุ จาก ฝากนั้ จากเพียงครงึ่ เดยี วพน้ื หองเปนดินทราย นอกจากเรียนท่ีอาคารหลังนี้แลวยังใชวิหาร โรงครัวและ
อุโบสถเปนที่เรยี น

พ.ศ. ๒๔๘๑ ทางราชการไดสรางอาคารเรียนถาวรข้ึน ณ ท่ีโรงเรียนปากพนังปจจุบัน ๑ หลัง
เปดเรยี นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๒ เปนโรงเรยี นมธั ยมโดยเฉพาะ มีนกั เรยี นตง้ั แตช้ัน มัธยมศึกษาปท่ี ๑ ถึงมัธยมศึกษา
ปท ่ี ๖ มี นายถดั พรหมมานพ เปน ครูใหญ

พ.ศ. ๒๔๘๗ สมัย นายบูรณะ ศรีดิษฐ เปนครูใหญ ไฟไหมโรงเรียนทั้งหลัง ในวันเกิดไฟไหม ครูใหญ
คณะครู นักเรยี น ภารโรง ไปทอดกฐินทวี่ ดั แหลมตะลุมพกุ เจาหนาทีต่ ํารวจสันนษิ ฐานวาเปนการลอบวางเพลิง
แตจับตัวคนรายไมได ทางโรงเรียนปากพนัง จึงไปติดตอสถานที่เรียน ขอฝากนักเรียนที่วัดนันทาราม
วัดเสาธงทองและโรงเรียนสตรปี ากพนงั ทําใหก ารเรยี นการสอนขลกุ ขลักมาก เพราะครูบางคนตองสอนถึงสาม
แหง นัน้ (เดนิ สอน)

พ.ศ. ๒๔๙๐ นายฟอง ลักษณา คหบดีปากพนัง ไดบริจาคเงิน ๕๐,๐๐๐ บาท สมทบกับเงิน
งบประมาณ ๖๐,๐๐๐ บาท สรางอาคารเรียนถาวร เปนอาคารไม ๒ ชั้น ช่ือวา “อาคารลักษณา” มี
๑๐ หองเรยี น เปดใชเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๑

พ.ศ. ๒๔๙๖ ไดร ับประมาณ ๕๐,๐๐๐ บาท สรา งตอเตมิ อีก ๒ หอ งเรยี น เปน ๑๒ หอ งเรยี น
พ.ศ. ๒๕๐๗ ไดร ับงบประมาณ ๑๗๐,๐๐๐ บาท สรา งตอเตมิ อีก ๖ หองเรียน รวมเปน ๑๘ หองเรียน
การขยายตัวของนักเรียนในอําเภอปากพนังเพิ่มขึ้น ประชาชนเล็งเห็นถึงความสําคัญของการศึกษา ไดบริจาค
เงินสรางอาคารเรียน “ประชาอุทิศ ๑” ในวงเงิน ๔๑,๐๐๐ บาท รวมกับเงินบํารุงการศึกษาสมบทอีก
๘,๐๖๕ บาท
พ.ศ. ๒๕๑๕ ไดร บั งบประมาณสรางหอ งประชุม-โรงอาหาร ๒๐๐,๐๐๐ บาท
พ.ศ. ๒๕๑๙ ประชาชนรว มกันบรจิ าคเงนิ สรางอาคารเรียนอกี ๑ หลัง เปนหลังท่ี ๒ คือ “อาคารเรียน
ประชาอทุ ิศ ๒” จาํ นวนเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท
พ.ศ. ๒๕๑๙ เริ่มเปดสอนถงึ ช้นั มัธยมศกึ ษาตอนปลาย
พ.ศ. ๒๕๒๐ ทางราชการไดใหงบประมาณแบบ ๒๑๘ ค. ๑๘ หองเรียน งบประมาณ ๓,๒๐๐,๐๐๐
บาท ๑ หลงั (อาคาร ๘) สมยั อ.ประดษิ ฐ วังสะวบิ ูลย
พ.ศ. ๒๕๒๒ กระทรวงศึกษาธิการ ไดยบุ โรงเรยี นปากพนัง (ประถมศึกษาตอนปลาย) รวมกับโรงเรียน
ปากพนัง เมื่อวันท่ี ๑ เมษายน ๒๕๒๒ ทําใหโรงเรียนปากพนังเพ่ิมอาคารเรียน แบบ ๐๔๔ จํานวน ๓ หลัง
รวม ๒๔ หองเรียน แบง ๒ เขต โดยมีโรงเรียนเทศบาลปากพนัง ๑ คั่นอยูระหวางกลางหางกันประมาณ
๕๐ เมตร
พ.ศ. ๒๕๓๓ ไดร บั งบประมาณในการสรา งหอประชุม โรงยมิ งบประมาณ ๑,๘๐๐,๐๐๐ บาท
พ.ศ. ๒๕๒๔ กรมสามัญศึกษา ไดจัดสรรเงินงบประมาณสรางอาคารเรียน ๓๑๘ ค. ใหอีก ๑ หลัง
ในวงเงนิ ๕,๑๐๐,๐๐๐ บาท สรางเสรจ็ ในป พ.ศ. ๒๕๒๖ (อาคาร ๖)
พ.ศ. ๒๕๒๙ กรมสามัญศึกษา ไดจัดสรรเงินงบประมาณ สรางอาคารเรียนแบบ ๔๑๘ ค.
๑๘ หองเรยี น ในวงเงนิ ๕,๕๐๐,๐๐๐ บาท สมยั อ.หริ ัญ บุปผา เปนผูอาํ นวยการ (อาคาร ๑๐)

พ.ศ. ๒๕๓๐ ไดรับเงินบริจาคจากธนาคารแหงประเทศไทย โดย คุณกําจร สถิรกุล ผูอํานวยการ
ธนาคารแหงประเทศไทย ศิษยเกาตอเติมอาคารเรียน ๔๑๘ ค. ชั้นลางเปนหองโสตทัศนศึกษา
ดวยงบประมาณ ๑๕๙,๐๐๐ บาท สมัย อ.เรืองเกียรติ อัฐพร และในปน้ีทางโรงเรียนปากพนัง ไดขยาย
การศึกษาเพิ่มขึ้นที่แหลมตะลุมพุก โดยท่ีคณะครู อาจารย จากโรงเรียนปากพนังเดินทางมาสอนถึงแหลม
ตะลุมพกุ ทกุ วัน

พ.ศ. ๒๕๔๒ โรงเรียนปากพนงั ฉลองครอบ ๑๐๐ ป
พ.ศ. ๒๕๕๓ โรงเรยี นปากพนังไดร ับรางวัลโรงเรียนรางวลั พระราชทานประจาํ ปก ารศึกษา ๒๕๕๓
พ.ศ. ๒๕๖๐ โรงเรยี นปากพนังไดรบั รางวลั โรงเรียนรางวัลพระราชทานประจาํ ปก ารศึกษา ๒๕๖๐

ทําเนียบผูบรหิ ารสถานศกึ ษาโรงเรียนปากพนัง

๑. นายหอ จันทรทราทพิ ย (ลาออกไปรับราชการกรมไปรษณยี )

๒. พระภิกษุเล่ยี ม สิงหพันธ (อุปสมบทไปรับราชการแผนกคลัง)

๓. นายบัว ไชยนุพงศ (ลาออกไปรับราชการท่ีอําเภอหัวไทร)

๔. นายเจรญิ วาราภรณ (ลาออกไปรบั ราชการท่ีอําเภอหวั ไทร)

๕. ราชบุรษุ บุญชว ย กาญจนาภรณ (เปนธรรมการอาํ เภอ)

๖. นายพรอ ม มณสี าร ป. (เปน ธรรมการอาํ เภอ)

๗. นายเจรญิ วาราภรณ พ.ศ. ๒๔๗๔-๒๔๘๑ (รับตาํ เหนงครง้ั ที่ ๒)

๘. นายถดั พรมมานพ พ.ศ. ๒๔๘๑-๒๔๘๔

๙. นายบูรณะ ศรีดษิ ฐ พ.ศ. ๒๔๘๔-๒๔๘๘

๑๐. นายวอ ง สวาภรณ พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๘๙

๑๑. นายจรัล ธธรมพนั ธ พ.ศ. ๒๔๘๙-๒๔๙๒

๑๒. นายจรสั ประโมจนยี  พ.ศ. ๒๔๙๘-๒๔๙๘

๑๓. นายผอง รักจิตต พ.ศ. ๒๔๙๘-๒๕๐๑

๑๔. นายเปล่ียน บุญชูวงศ พ.ศ. ๒๕๐๑-๒๕๑๓

๑๕. นายวิสทิ ธิ์ ศริ นิ ทรืนนท พ.ศ. ๒๕๑๓-๒๕๑๔ (รักษาการ)

๑๖. นายอนนั ต บุญสง พ.ศ. ๒๕๑๔-๒๕๑๘

๑๗. นายศภุ มน เสาหฤวงศ พ.ศ. ๒๕๑๘-๒๕๑๙

๑๘. นายประดษิ ฐ วงั สะวิบูรณ พ.ศ. ๒๕๑๙-๒๕๒๕

๑๙. นายหิรัญ บุปผา พ.ศ. ๒๕๒๕-๒๕๒๘

๒๐. นายเรืองเกยี รติ อฐั พร พ.ศ. ๒๕๒๘-๒๕๕

๒๑. นายแข นนทแกว พ.ศ. ๒๕๓๕-๒๕๓๖

๒๒. นายอสุ าห ศิวาโมกข พ.ศ. ๒๕๓๖-๒๕๔๔

๒๓. นายกล่นิ นาคนวล พ.ศ. ๒๕๔๔-๒๕๕๐

๒๔. นายภักดี เหมทานนท พ.ศ. ๒๕๕๐-๒๕๕๕

๒๕. นายประดบั แกว นาม พ.ศ. ๒๕๕๕-๒๕๕๘

๒๖. นายประเสรฐิ ชีใหม พ.ศ. ๒๕๕๘-๒๕๖๒

๒๗. นายสุภาพ เต็มรัตน พ.ศ. ๒๕๖๒-ปจจบุ นั

สแี ละเครือ่ งหมายประจาํ โรงเรยี นปากพนัง

สปี ระจําโรงเรยี น ฟา - แดง

สีฟา หมายถึง สีแหงทะเลถือตามสีในแผนท่ี ที่ใชสีฟาแทนสีแหงทะเลและมหาสมุทร อันเปนทําเล
ท่ตี ้งั ของ อําเภอปากพนัง ซง่ึ จดทะเลและมหาสมุทรทางทศิ ตะวนั ออก ซ่ึงเปนที่ท่ีมีความอุดมสมบูรณไปดวยกุง
หอย ปู ปลา ทะเลยังเปนท่ีประกอบอาชีพ เปนทางคมนาคมสําหรับอําเภอน้ีกับอําเภอและจังหวัดอื่น ๆ
รวมทั้งตา งประเทศ

สแี ดง หมายถึง ชาติ หรือสวนรวมแลว ยังหมายถงึ ความเปน อนั หน่งึ อนั
เครือ่ งหมายประจําโรงเรยี น

หัวนาค นาคเปนพาหนะของพระวรุณเจาแหงฝน และคติไทยถือวานาคเปนผูบันดาลใหฝนตก
ทองถ่ินอําเภอปากพนังพ้ืนท่ีไดรับฝนตามฤดูกาลอยางเพียงพอพื้นที่มีนามากผลิตผลขาวมีมาก จนตองสงไป
ขายเลี้ยงชีพไดทั่วภาคใตและยังสงไปขายตางประเทศไดอีกดวย อาชีพหลักของชาวปากพนังสมัยกอนคือ
ทํานา ถัดไปคือ การประมง การคาขาย เรียกไดวาเปนถิ่นท่ีอุดมสมบูรณ สัญลักษณ หัวนาค จึงหมายถึง
ความอุดมสมบูรณ

ปก เปนเคร่ืองหมายแหงความเร็ว ความวองไว เชนเดียวกับปกของสัตวท่ีบินไปไหนมาไหนดวย
ความรวดเรว็

วงลอธรรมจักร เปนเคร่ืองหมายจักรแหงธรรม หรืออํานาจแหงธรรม ถือธรรมเปนอํานาจหมุนไปใน
ทศิ ทางที่ถูกตอ งและรวดเร็ว สัญลักษณ วงลอ ธรรมจกั ร จึงหมายถึง ความเจริญกาวหนา

วสิ ยั ทศั น พันธกิจ เปา หมาย กลยุทธของโรงเรียนปากพนัง

วสิ ยั ทศั น
โรงเรียนปากพนัง เปนสถานศึกษาของชุมชน มีความเปนเลิศทางวิชาการ บริหารจัดการเรียนรู

ดว ยศาสตรพ ระราชา

พนั ธกิจ
๑. จัดกิจกรรมใหผูเ รียนมีจิตสํานึกในดาน คณุ ธรรม จริยธรรม และศีลธรรม
๒. สงเสรมิ สนับสนุนจัดกระบวนการเรยี นรู ใหผ เู รยี นสคู วามเปนเลิศทางวชิ าการ
๓. สงเสริมและพัฒนาการเรียนรูตามแนวพระราชดําริเศรษฐกิจพอเพียง โดยบูรณาการภูมิปญญา

ทอ งถ่ินกับเทคโนโลยี
๔. สง เสริมและสนับสนุนดา นเทคโนโลยมี าใชในการจัดการเรียนรอู ยา งหลากหลาย
๕. สง เสริมพัฒนาระบบการจัดการ พัฒนานักเรียน ครู บคุ ลากร สูม าตรฐานสากล
๖. สงเสริมและพฒั นาระบบดแู ลชว ยเหลือนกั เรยี น
๗. คงไวซ ่ึงมาตรฐานโรงเรยี นรางวลั พระราขทานและพัฒนาสคู วามย่งั ยืน
๘. สงเสริมพฒั นาบรรยากาศ สิง่ แวดลอ มแหลง เรียนรูท่เี ออ้ื ตอ การเรยี นรขู องผเู รียน

เปาหมาย
๑. นกั เรยี นโรงเรยี นปากพนงั เปน ผทู ี่มจี ิตสํานึกในดา นคณุ ธรรม จริยธรรมและศีลธรรม
๒. นักเรียนเปนผูท่ีมีความรู ความสามารถ เปนผูนําทางดานวิชาการและมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่

สูงข้ึน
๓. นกั เรียนสามารถนําหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ตามแนวพระราชดําริและภูมิปญญาทองถิ่นมา

ประยกุ ตใชอยา งเหมาะสม
๔. นักเรยี น ครูและบุคลากร สามารถใชเทคโนโลยีไดอ ยางหลากหลายทนั ตอความเปล่ียนแปลง
๕. โรงเรยี นปากพนังมีระบบการจัดการทด่ี ี และเปนทีย่ อมรบั ตอสาธารณชน
๖. นักเรยี น ครูและบุคลากร ไดรับการพฒั นาสสู ากล
๗. นักเรียนไดร บั การพฒั นาตามระบบชว ยเหลือนกั เรียน
๘. โรงเรยี นปากพนังไดเ ขา รับการประเมินเพื่อรับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน
๙. โรงเรยี นปากพนงั มีภมู ิทศั น ส่ิงแวดลอ ม แหลงเรียนรทู ่เี อ้อื ตอ การเรียนรูของนักเรยี น ๘

กลยทุ ธ
๑. พัฒนานักเรียนใหเปนผูม ีจติ สํานึกในดา น คุณธรรม จริยธรรม และศีลธรรม
๒. สรา งความเปน ผนู ําทางดานวิชาการ

๓. สง เสรมิ การจัดกจิ กรรมและกระบวนการเรยี นรู โดยบรู ณาการภมู ิปญญาทอ งถิ่นกับเทคโนโลยี

๔. สง เสริมและสนบั สนุนการนําเทคโนโลยมี าใช ในการจัดการเรยี นการสอนและการเรยี นรูต ลอดชวี ติ
๕. พัฒนาคุณภาพการศกึ ษาสมู าตรฐานการรบั รองจากองคกรภายนอก
๖. สง่ เสริมและสนบั สนนุ ให้ชมุ ชนมีสว่ นร่วมในการจดั การศกึ ษา