เวนิสวาณิช

เวนิส วาณิช วิลเลี่ยม เชคสเปียร์

หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-book) นี้จัดทำ ขึ้นเพื่อ ให้ผู้อ่านได้รู้เเละทราบเกี่ยวกับวรรณกรรมเรื่อง “เวนิส วาณิช ”โดยเฉพาะทางด้านเนื้อหาเเละข้อคิดที่ได้ใน เนื้อเรื่อง โดยการอ้างอิงจากเเหล่งที่มาที่เชื่อถือได้ ผู้จัดทำ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าหนังสืออิเล็กทรอนิกส์นี้ จะ ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจเรื่องราวของวรรณกรรม เเละได้รับ ประโยชน์ไม่มากก็น้อย คำ นำ

ประวัติ วัติ

ประวัติ วัติ ผู้แต่ง วิลเลียม เชกสเปียร์ เป็นกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษที่ ได้รับยกย่องทั่วไปว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของวงการวรรณกรรม โลก โดยผู้คนมักเรียกขานเขาว่าเป็นกวีแห่งชาติของอังกฤษหรือ "ยอดกวีแห่งเอวอน" (หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ยอดกวี") งานเขียนของเขาที่ยังหลงเหลืออยู่ถึงปัจจุบันประกอบด้วยบทละคร 39 เรื่อง กวีนิพนธ์แบบซอนเน็ต 154 เรื่อง กวีนิพนธ์อย่างยาวอีก ประมาณ 2-3 เรื่อง และบทกวีแบบอื่น ๆ อีกหลายชุด บทละคร ของเขาได้รับการแปลออกไปเป็นภาษาต่าง ๆ เป็นจำ นวนมาก

เนื้อเรื่อง อันโตนิโยพ่อค้าแห่งเมืองเวนิสกำ ลังกลุ้ม ใจเรื่อที่เรือสินค้าเดินทางมาถึงช้ากว่าปกติ เกรงว่าเรือสินค้าจะอับปาง ขณะนั้นเอง บัสสานิโยเพื่อนสนิทที่เดินทางมาของยืมเงิน ไปเมืองเบลมอนต์เพื่อพบนางปอร์เชียคนรัก ผู้มั่งคั่งจากการรับมรดกมากมายเนื่องจาก บิดาเธอเสียชีวิตซึ่งก่อนตายบิดาเธอได้มี เงื่อนไขว่า "นางปอร์เชียต้องทำ พิธี เสี่ยงทายด้วยหีบ 3 ใบเพื่อเลือกคู่ ชาย ใดเลือกหีบที่มีรูปนางปอร์เชียก็จะได้ แต่งงานกับนาง แต่ถ้าเลือกผิดชายคนนั้นก็ ต้องห้ามแต่งงานตลอดชีวิต"

บัสสานิโยซึ่งชอบอยู่กับนางปอร์เชียจึงคิดจะ ไปร่วมงานครั้ง รั้ นี้ด้วย อันโตนิโยซึ่งมีเงิน ไม่มาก จึงไปขอยืมเงินไชล็อก พ่อค้า เงินกู้หน้าเลือดชาวยิว ไชล็อกซึ่งมีจิตใจ คิดร้ายและเกลียดอันโตนิโยมาแต่ต้น ตกลง ให้ยืมโดยไม่มีดอกเบี้ย บี้ จำ นวน 3,000 เหรียญ แต่ทำ สัญญาว่าหากถึงเวลาถ้าอัน โตนิโยไม่สามารถใช้หนี้ได้จะต้องชดใช้โดย การให้ไชล็อกเชือดเนื้อหนัก 1 ปอนด์ ...ถ้าหากถึงเวลากำ หนดใช้ ท่านมิได้ใช้เงินกู้ไปนั่น ให้ต้องตามหนังสือคู่มือพลัน ตัวดิฉันจะขอสิ่งอื่นแทน ขอมังสังชั่งหนักหนึ่งปอนด์ถ้วน แล่เอาตามแต่ที่ควร อย่าหวงแหน...

ลอเร็นโซเพื่อนบัสสานิโยชอบพออยู่กับเจ็สสิ ก้าลูกสาวของไชล็อกและได้พากันหนีไป สร้างความโกรธแค้นแก่ไชล็อกอย่างมาก ต่อมาเมื่อบัสสานิโยเดินทางไปถึงเมืองเบ ลมอนต์ก็ได้เข้าทำ พิธีเลือกคู่ เจ้าชายม อร็อคโคเลือกหีบทองภายในมีกะโหลกผี เจ้าอาร์ระคอนเลือกหีบทองภายในมีตัว จำ อวดอยู่(ตัวตลก) บัสสานิโยเลือกหีบ ตะกั่วซึ่งภายในมีรูปนางปอร์เชียอยู่ นาง ปอร์เชียจึงดีใจมากและมอบแหวนให้แก่บัส สานิโย

ต่อมาลอเร็นโซและสะเลริโยถือจดหมายมา จากเมืองเวนิสว่าเรือสินค้าของอันโตนิโย อับปาง บัสสานิโยจึงนำ เรื่องไปบอกแก่นาง ปอร์เชีย นางจึงมอบเงินแก่บัสสานิโย 20 เท่าเพื่อนำ ไปใช้หนี้ไชล็อก แต่ไชล็อกไม่ ต้องการ เพราะในใจคิดว่านี้เป็นโอกาสดีที่ จะได้แก้แค้นอันโตนิโยที่เคยด่าว่าและ ทำ ร้ายตน พ่อเมืองเวนิสช่วยเกลี้ย ลี้ กล่อมแต่ ไม่เป็นผล นางปอร์เชียจึงให้ลอเร็นโซถือ จดหมายไปขอความช่วยเหลือจากอาจาร ย์เบ็ลลานิโยญาติขอนางซึ่งเป็นทนายความ มาช่วยอันโตนิโย แต่อาจารย์ไม่อยู่ นางเปอร์เชียจึงตัดสินใจปลอมตัวเป็นบัลถะ สาร์ททนายความมาช่วยว่าความให้

ไชล็อกซึ่งมีใจโหด ไม่ยอมรับเงินใช้หนี้ไม่ ว่าจะกี่เท่าก็ตาม ขณะนั้นนางปอร์เชียซึ่ง ปลอมตัวเป็นเนติบัณฑิตเข้ามาในศาล นาง ขอให้ไชล็อกกรุณาแต่ไชล็อกกลับกล่าวว่าจะ บังคับกันหรือ และนี่คือคำ พูดของปอร์เชีย อันว่าความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็ หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จาก ฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน ไม่ว่าอย่างไรไชล็อกก็หายอมไม่ นางปอร์ เชียจึงบอกว่าถ้าอย่างนั้นก็ให้แล่เนื้อได้ แต่ ห้ามให้มีโลหิตติด และไม่ให้น้ำ หนักขาดหรือ เกิน และถ้าทำ เช่นนั้นจะะถูกประหารชีวิต และถูกริบทรัพย์

ดังนี้จงเตรียมแล่มังสะไป แต่โลหิตอย่าให้ไหลแม้สักนิด อย่าแล่มากหรือน้อยกว่าหนึ่งปอนด์ ถ้าตัดก้อนเนื้อนั้นน้ำ หนักผิด หนักเบาไปแม้แต่สักนิด ผิดแม้แต่ส่วนมาตราไป หรือตราชูเอียงไปข้างใดแม้ แต่เพียงเท่าน้ำ หนักเส้นเกศา ยิวจะต้องถูกประหารซึ่งชีวา และริบสาระสมบัติด้วยทันที... ในที่สุดไชล็อกก็ถูกริบทรัพย์ไปกึ่งหนึ่ง และ ให้ไชล็อกทำ พินัยกรรมว่าเมื่อถึงแก่กรรม แล้วต้องยกสมบัติทั้ง ทั้ หมดให้แก่ลอเร็นโซผู้ เป็นลูกเขย พร้อมทั้ง ทั้ ให้ไชล็อกเปลี่ยนมา นับถือศาสนาคริสต์ด้วย

ไชล็อกจึงยอมทำ ตามและขอลากลับบ้าน เพราะรู้ว่าอย่างไรตนก็ต้องแพ้ความ ในภายหลังเรือสินค้าของอันโตนิโยก็กลับมา และมีอับปางบ้าง ก่อนบัลถะสาร์(นางปอร์ เชีย)จะกลับก็ได้ลองใจลอเร็นโซ โดยการ ขอแหวนของบัสสานิโย แต่แรกบัสสานิโย ทำ ท่าจะไม่ให้ แต่ในที่สุดก็ยอมถอดแหวนให้ เมื่อถึงเมืองเบลมอนต์ นางปอร์ชียก็ได้ ถามถึงแหวน บัสสานิโยก็เล่าความจริง ให้ฟังว่าบัลถะสาร์ซึ่งมีบุญคุณต่อเขา เพราะ บัลถะสาร์ช่วยเพื่อนรักของเขาไว้ และบัล ถะสาร์ก็ได้ขอแหวนเป็นการตอบแทนเขาจึง ต้องยอมมอบแหวนให้ ดังนั้นนางปอร์เชีย จึงไม่โกรธบัสสานิโย

เรื่อ รื่ งราวเกิดขึ้น ขึ้ ที่เมืองเวนิส เนื้อ นื้ เรื่องเกี่ยว กับวาณิช(พ่อ พ่ ค้า)ชาวเมืองเวนิสชื่ออันโตนิโย ได้ค้ำ ประกันเงินกู้สามพันเหรียญจากไชล็อก พ่อค้าชาวยิว เพื่อ พื่ ให้บัสสานิโยเพื่อ พื่ นรักเป็น ค่าใช้จ่ายเดินทางไปเลือกคู่ที่เมืองเบลมอนต์ เมื่อ มื่ ครบสัญญาอันโตนิโยไม่สามารถนำ เงิน มาใช้คืนจึง จึ ถูกไชล็อกฟ้องร้องแก่ศาลเมือง เวนิส ให้ชดใช้ด้วยเนื้อ นื้ ริมหัวใจตามสัญญา อัน อั โตนิโยหลุดพ้นคดีได้ด้วยไหวพริบของ นางปอร์เชียที่ปลอมตัวเป็นชายมาว่าความให้ สรุปโดยย่อ

คุณค่าทางวรรณศิลป์ มีก มี ารใช้ถ้อยคำ สละสลวย แต่เข้าใจง่ายจึงทำ ให้ เกิดอารมณ์ร่วมในการอ่าน

บทละครเวนิสวานิช มีศักยภาพในการทำ ให้ผู้ อ่า อ่ นและผู้ชมมองเห็นและเข้าใจผู้คนซึ่งมีความ แตกต่างทางอัตลักษณ์ อันจะเป็นส่วนหนึ่งใน การสร้างสังคมที่ไม่มีการเลือกปฏิบัติด้วย เหตุผลทางอัตลักษณ์ได้ และไม่ควรทำ ตัวเพิก เฉยต่อความอยุติธรรม และที่สำ คัญนักวิจารณ์ และนักการละครชาวไทย ไม่ควรมองข้าม ประเด็นเกี่ยวกับความยุติธรรมทางสังคมในบท ละครต่าง ๆ ซึ่งจะนำ ไปสู่การตีความหรือการจัด แสดงละครที่ไม่เอื้อ อื้ ต่อการเสริมสร้างความ ยุติธรรมทางสังคมและเป็นสาเหตุแห่งความขัด แย้งได้ในอนาคต คุณค่าด้านเนื้อ นื้ หา

บรรณานุกรม เจ อาชา. (2563). เจเจ้มีสาระ. สืบค้น 23 มกราคม 2567, จาก https://www.blockdit.com/posts/5ec6698b9caeff2f770e49b6 กิตติชัย กงไกรสร. (2564). บทละครแปลในฐานะพลังเสริมสร้างความยุติธรรมทางสังคม. สืบค้น 23 มกราคม 2567, จาก https://researchcafe.tsri.or.th/the-merchant-of-venice/ พิสูจน์อัก อั ษรและตรวจทาน นายแสนวิภพ คงพิชน ม.6/7 เลขที่ 9