วิชาประวัติศาสตร์ ม.1 เทอม 1 สัปดาห์ที่ 4

เร่ือง ความหมายและความสาคญั ของ
ประวตั ศิ าสตร์

ประวัติศาสตร์ หมายถึง การศึกษาเรื่องราวหรือประสบการณ์ของ
มนุษย์ในอดีต จากหลกั ฐานท่ีมีการจดบันทึกไว้หรือไม่ได้จดบันทึกไว้
เช่น ตานาน นิทานพืน้ บ้าน เป็ นต้น ประวัติศาสตร์ของมนุษย์เร่ิมขึน้
เม่ือมีการบันทึกเป็ นลายลักษณ์ อักษร หรือท่ีเรียกกันว่ า สมัย
ประวตั ิศาสตร์ มนุษย์เริ่มมีตัวหนังสือและจดบันทึกราว 5,000-6,000
ปี ล่วงมาแล้วที่แหล่งอารยธรรมเมโสโปเตเมีย ถือได้ว่าเป็ นการเร่ิมต้น
สมยั ประวตั ศิ าสตร์ของมนุษยชาติ

ในการศึกษาเรื่องราวของมนุษย์นักประวัติศาสตร์ ไม่ได้ใช้
หลักฐานที่เป็ นลายลักษณ์อักษรเพียงอย่างเดียว เพราะมนุษย์ไม่ได้จด
เร่ืองราวท้งั หมดไว้อย่างสมบูรณ์ หรือบนั ทกึ ไว้เกดิ การสูญหาย หรือถูก
ทาลายไป นักประวตั ิศาสตร์จึงใช้หลกั ฐานอื่นเข้ามาประกอบด้วย เช่น
โบราณวตั ถุ โบราณสถาน ศิลปวตั ถุ ภาพวาด เคร่ืองประดับ เคร่ืองแต่ง
กายเป็ นต้น

ปัจจุบันมีหลักฐานอ่ืนที่นามาใช้ ในการศึกษา เช่ น ภาพถ่าย
ภาพยนตร์ แถบบนั ทึกเสียง เป็ นต้น

บดิ าวชิ าประวตั ิศาสตร์ไทย คอื สมเด็จฯกรมพระยาดารงราชานุภาพ

ประวตั ิศาสตร์มีความสาคญั ดงั ต่อไปน้ี

1.ใหค้ วามรู้เกี่ยวกบั ความเป็นมาของมนุษย์ 2. เป็นรากฐานความเจริญของมนุษยใ์ นปัจจุบนั

3. ทาใหมนุษยม์ ีความเฉลียวฉลาด มีเหตุผล 4. ใหบ้ ทเรียนทางจริยธรรม

5. ทาใหม้ ีความละเอียดรอบคอบในการศึกษาคน้ ควา้ 6. สอนใหเ้ ขา้ ใจความแตกต่างของอารยธรรม