นิทนาชนเผ่ากะเหรี่ยง

48

2.15 นิทานเร่อื ง หกั เหล่ียมพ่อค้าเร่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายสูงวัยคนหนึ่งชื่อว่า
“นาฮมิ ” นาฮิมเป็นพ่อค้าเรผ่ ู้มจี ิตใจดงี าม เขามักคัดเลือกสินค้าดี
ๆ แล้วนำใส่เกวียนไปขายยังหมู่บ้านต่าง ๆ โดยบวกกำไรเพิ่มเพียง
แค่เล็กน้อย ลูกค้าทั้งหลายจึงมีความสุขที่ได้ซื้อของดีสมราคาจาก
พอ่ ค้าผู้ซอื่ สัตย์อยา่ งนาฮมิ

เม่อื นาฮิมมีอายุมากขึน้ เขาปรารถนาใหล้ ูกชายเป็นพ่อค้า
เร่สบื ต่อจากเขา แตเ่ น่อื งจากลูกชายของนาฮิมซ่ึงมีชื่อว่านาธานไม่
ชอบวิธคี ้าขายแบบตรงไปตรงมาของพ่อ นาธานจึงขอแยกไปเรข่ าย
สินค้าตามลำพังและขอทำการคา้ ดว้ ยวธิ ีทเี่ ขาคิดว่านา่ จะทำกำไรได้

49

มากกว่าวิธีที่นาธานเลือกใช้คือการนำสินคา้ คุณภาพดีมาจัดเรียงให้
ลูกค้าเห็น พร้อมกับตั้งราคาขายที่ถูกแสนถูก แต่เมื่อลูกค้าชำระ
เงิน นาธานก็จะแอบสับเปล่ียนเอาสินค้าปลอมใส่ห่อให้ลูกค้าแทน
ลูกค้าส่วนใหญ่มักหลงกลซื้อของไปโดยไม่ทันสังเกต และกว่าท่ี
พวกเขาจะรู้ตัว นาธานก็เคลื่อนเกวียนออกจากหมู่บ้านแห่งนั้นไป
เสียแลว้

กลโกงของนาธานทำให้เขาได้กำไรมากมายมหาศาล แม้
นาฮิมจะเตือนลูกชายให้เลิกการหลอกลวงผู้คนแล้วหันมาค้าขาย
อย่างสุจริต แต่นาธานกลับไม่สนใจฟัง เพราะเขาเชื่อว่าตนเองมี
พรสวรรค์ในการคา้ ขายทีเ่ หนือกว่าพอ่ หลายเท่าตวั นัก

หลังจากที่นาธานเที่ยวหลอกลวงชาวบ้านไปทั่วทุกสารทิศ
ผู้คนทั้งหลายจึงพากันไปร้องเรียนต่อนายอำเภอเพื่อให้นายอำเภอ
ช่วยจัดการพ่อค้าเจ้าเล่ห์อย่างนาธานให้เข็ดหลาบ แต่ทันทีท่ี
นายอำเภอเชิญตัวนาธานไปพบ แทนที่นาธานจะขอโทษหรือรู้สึก
สำนึกผิด เขากลับกล่าวหาว่าชาวบ้านไม่รู้จักตรวจดูสินค้าให้ดี
เสียก่อน เพราะสินค้าที่ถูกและดีไม่มีในโลก การซื้อของราคาถูก
แล้วพบว่าเป็นของปลอมหรือมีตำหนิจึงเป็นเรื่องธรรมดา คนซื้อไม่
รจู้ กั ตรวจดูสินค้าให้ดีเอง ดังน้ัน ชาวบา้ นจึงไม่ควรมากล่าวโทษตัว
เขาดงั เชน่ ที่เปน็ อย!ู่

นายอำเภอและชาวบ้านต่างเอือมระอาในความเห็นแก่ได้
ของนาธานจนพูดไม่ออก เมื่อนาธานกลับไปแล้ว นาฮิมที่แอบ
ตามมาดูลูกชายจึงออกมาขอโทษทุก ๆ คนพร้อมกับสัญญาว่าเขา

50

จะรีบหาวิธีดัดนิสัยลูกชายเจ้าเล่ห์ของเขาเพื่อไม่ให้ไปสร้างความ
เดอื ดรอ้ นใหแ้ ก่ผูอ้ ่ืนอีก

หลายวันต่อมา นาฮิมเริ่มแผนของเขาด้วยการแอบ
เดินทางไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งก่อนที่นาธานจะไปถึง จากนั้น
พ่อค้าผู้ซื่อสัตย์ก็นำเงินที่ติดตัวไปด้วยแจกจ่ายให้แก่ชาวบ้านท่ี
คนุ้ เคยกัน แล้วขอร้องให้ชาวบ้านเหล่าน้นั ชว่ ยทำตามแผนที่เขาวาง
เอาไว้

เมื่อนาธานเดินทางไปถึงหมู่บ้าน ชาวบ้านที่ได้รับเงินจาก
นาฮิมก็พากันมารุมซื้อสินค้าที่นาธานนำมาขาย เพียงครู่เดียว…
นาธานก็ขายสินค้าได้จนหมด พ่อค้าเจ้าเล่ห์ดีใจมาก เขารีบหอบ
เงินทั้งหมดกลับบา้ น แลว้ เตรยี มนับเงนิ ท่ีไดม้ าอยา่ งมีความสุข

แต่อนิจจา…ในขณะที่นาธานนับเงินไปได้สักพัก นาธานก็
เริ่มสังเกตเห็นวา่ เงินสว่ นใหญท่ ีเ่ ขาไดร้ ับมลี ักษณะแตกต่างจากเงิน
ปกติ และเมื่อเขาพิจารณาดูอย่างถีถ่ ้วนเขาก็พบวา่ เงินเหล่านัน้ เปน็
เงนิ ปลอมเกอื บทงั้ หมด!

นาธานทั้งตกใจทั้งโมโห เขารีบนำเรื่องไปแจ้งนายอำเภอ
เพื่อให้นายอำเภอจับชาวบ้านมาลงโทษ แต่เมื่อนายอำเภอซึ่งรู้
แผนการของนาฮิมได้ฟังคำร้องของนาธาน นายอำเภอจึงบอกกับ
นาธานว่า การได้เงินปลอมจากการขายสินค้าปลอมก็เปน็ เรื่องที่สม
กันดีอยู่แล้ว คนขายไม่รู้จักตรวจดูเงินที่ได้รับให้ดีเอง ดังนั้น
นาธานจึงไมค่ วรมากล่าวโทษชาวบ้านเช่นนี้

51

เมื่อนาธานได้ฟังคำตัดสินของนายอำเภอ เขาก็ถึงกับพูด
ไม่ออกบอกไม่ถูก ครั้นเมื่อนาฮิมเห็นว่าลูกชายจนมุม นาฮิมจึง
ออกมาจากที่ซ่อนแล้วสั่งสอนลูกชายให้ได้คิดว่า “การซื้อขาย
สินค้านั้น เราต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลูกไม่ชอบเงินปลอม
ฉันท์ใด ชาวบ้านก็ไม่ชอบสินค้าปลอมฉันท์นั้น ถ้าคนซื้อและ
คนขายเห็นอกเห็นใจกันและซื่อสัตย์ต่อกัน ทุกคนก็จะมีแต่
ความสุข”

หลังจากที่นาธานได้ฟังคำสอนของพ่อ นาธานก็สำนึกผิด
และเข้าใจถึงความรู้สึกของคนที่ถูกเอาเปรียบอย่างถ่องแท้ ด้วย
เหตุนี้เอง นาธานจึงสัญญากับนาฮิมและนายอำเภอว่าเขาจะ
ปรับปรุงตัวเสียใหม่โดยไม่ใช้กลโกงใด ๆ ในการคา้ ขายอีก

นาธานตง้ั ใจทำตามคำม่ันสัญญาที่เขาให้ไว้อย่างเต็มท่ี แม้
ในช่วงแรกชาวบ้านจะไม่ไว้ใจเขาสักเท่าไร แต่หลังจากที่นาธาน
พยายามใช้ความจริงใจและซื่อสัตย์ในการขายสินค้าอย่างต่อเนื่อง
ในที่สดุ ทุก ๆ คนจงึ ใหอ้ ภยั และยอมมาซอื้ ของกบั เขาอีกครัง้

นาฮิมดีใจมากที่ลูกชายกลับตัวเป็นพ่อค้าที่ดีได้สำเร็จ
สว่ นนาธานกด็ ใี จทเี่ ขามพี ่อเป็นตน้ แบบท่ีดใี นการดำเนินชวี ติ

52

2.16 นทิ านเรือ่ ง เจา้ ชายหนึ่งรอ้ ยองค์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาองค์หนึ่งทรงเป็น
พระราชาที่แข็งแรง ชาญฉลาด แถมยังมีจิตใจดีงามอย่างยากที่จะ
หาใครเทยี บได้

ครั้นเมื่อพระราชาทรงชราภาพ พระองค์ซึ่งไม่มีทายาทจึง
คิดแผนการคัดเลือกพระราชาองค์ใหม่เพื่อให้มาดูแลประชาชนสืบ
ตอ่ จากพระองค์

พระราชาทรงใคร่ครวญหาวิธีอยู่หลายวัน ในที่สุด
พระองค์ก็ตัดสินใจสั่งให้ทหารไปเชิญเจ้าชายหนึ่งร้อยองค์จาก
ดินแดนต่าง ๆ ใหม้ าร่วมแข่งขนั ชงิ ตำแหนง่ พระราชาในอนาคต

53

เมื่อวันแข่งขันมาถึง เจ้าชายจากทั่วทุกสารทิศ
ต่างเดินทางมาช่วงชิงตำแหน่งอันทรงเกียรติกันอย่างเนือง แน่น
เจ้าชายบางองค์มีรูปร่างกำยำล่ำสันสมดั่งเชื้อสายชาตินักรบ
เจ้าชายบางองค์ดูสุขุมลุ่มลึกคล้ายกับนักปราชญ์ผู้รอบรู้ เจ้าชาย
บางองคม์ ที ที ่าสงา่ งามสมกับท่ีได้รับการอบรมเล้ียงดูมาอย่างดีเยี่ยม
เจ้าชายทั้งหนึ่งร้อยองค์ต่างมีคุณลักษณะที่โดดเด่นด้วยกันทั้งน้ั น
ยกเวน้ ก็แต่เจา้ ชายคัลก้าแห่งอาณาจักรกลางป่า ซ่ึงนอกจากท่าทาง
และการแต่งกายของพระองค์ที่ดูเถื่อน ๆ แล้ว พระองค์ยังเป็น
เจา้ ชายอายุนอ้ ยทส่ี ุดซง่ึ เพิ่งผา่ นวัยเด็กมาได้ไม่นานนัก

ในการแข่งขันรอบแรก พระราชาทรงตั้งใจที่จะทดสอบ
พละกำลังและความอดทนของเจ้าชายท้ังหลาย ด้วยเหตุนี้เอง
พระองค์จึงกำหนดให้เจ้าชายทุกองค์ทำการขนก้อนหินขนาด ใหญ่
จำนวนหนึ่งร้อยก้อนจากภูเขา แล้วนำมากองรอบกำแพงเมืองให้
เสร็จเรียบร้อยกอ่ นรงุ่ สาง

เจ้าชายที่มีรูปร่างกำยำล่ำสันสามารถแบกก้อนหินมากอง
จนครบตามกำหนดได้ในเวลาเพียงไม่กี่ชว่ั โมง ส่วนเจ้าชายท่ีดูสุขม
คล้ายนักปราชญ์และเจ้าชายที่มีท่าทางสง่างามนั้น เกือบทั้งหมด
ถอดใจและยอมแพ้ไปเพราะไม่ชินกับการใช้แรงกายทำงานต่าง ๆ
ฝา่ ยเจา้ ชายคลั กา้ ท่ีถึงแม้จะตัวเล็กกวา่ ใครเพื่อน แต่พระองค์กลับสู้
ไมถ่ อย พระองค์ค่อย ๆ ขนกอ้ นหนิ ทีละกอ้ น ๆ จนกระท่ังสามารถ
นำหนิ มากองได้ครบถว้ นก่อนหมดเวลาพอดี

เมื่อการทดสอบพละกำลังและความอดทนผ่านไป
พระราชาซึ่งต้องการให้ประชาชนได้พระราชาองค์ใหม่ที่ชาญฉลาด

54

จึงทดสอบสติปัญญาของเจ้าชายที่เหลืออยู่ด้วยการสั่งให้เจ้าชาย
เหล่านั้นไปเสาะหาตน้ ไมท้ ่ีออกผลเป็นน้ำนมมาถวาย!

เจ้าชายที่มีสติปัญญาดีเหลือผ่านเข้ารอบมาไม่มากนัก
ส่วนเจา้ ชายที่ถนัดแตก่ ารใช้กำลังก็ได้แตล่ องเดาสุ่ม โดยเก็บต้นไม้ท่ี
มีชื่อเกี่ยวข้องกับสัตว์ให้นม เช่น ต้นหน้าวัวหรือต้นนมแมว แล้ว
นำมาถวายใหพ้ ระราชาเผอื่ วา่ จะตรงกับคำตอบ

ฝ่ายเจ้าชายคัลก้าซึ่งรู้จักพืชและสัตว์ในป่าเป็นอย่างดีนั้น
พระองค์ค่อย ๆ ใชค้ วามคิดอย่างถ่ถี ว้ น ซง่ึ เมอื่ คิดได้แล้ว พระองค์
จึงตรงรี่เข้าไปในป่า แล้วทำการเก็บต้นถั่วเหลืองมาให้พระราชา
เพราะถ่วั เหลืองสามารถนำมาใช้ทำเป็นนำ้ นมได้

หลังจากการทดสอบทั้งสองครั้ง พระราชาก็ได้เจ้าชายท่ี
ท้ังแข็งแรงและชาญฉลาดผา่ นเข้ารอบมารวมหา้ องค์ ซึ่งหนึ่งในน้นั ก็
คอื เจา้ ชายคลั ก้านั่นเอง

ในการแข่งขันครั้งสุดท้าย…พระราชาทรงสั่งให้เจ้าชายที่
ผ่านเข้ารอบทั้งหมดใช้เวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนออกทำการล่าสัตว์ ซ่ึง
หากใครสามารถล่าสัตว์ได้มากที่สุด พระองค์ก็จะมอบตำแหน่ง
พระราชาองคใ์ หมใ่ ห้ทนั ที

เมอ่ื เจ้าชายท้งั ส่อี งคท์ ี่ผ่านเขา้ รอบสุดทา้ ยได้ฟังถ้อยคำของ
พระราชา เจ้าชายทัง้ ส่กี ส็ ง่ั ให้ทหารคนสนิทจดั อาวธุ และมา้ คูใ่ จเพ่ือ
เตรยี มเขา้ ป่าล่าสตั วอ์ ย่างไมร่ อชา้

แตใ่ นขณะเดียวกัน เจ้าชายคัลก้ากลับทำในสิง่ ทท่ี ุก ๆ คน
ไม่คาดคิด พระองค์ทรงคุกเข่าลงต่อหน้าพระราชาผู้ชราภาพ
จากนั้น พระองค์ก็ขอร้องให้พระราชาเปล่ียนกติกาการแข่งขนั เสีย

55

ใหม่ เพราะพระองค์เห็นว่าการฆ่าสัตว์เพื่อใช้วัดว่าใครควรจะได้
เปน็ พระราชา…เปน็ สิ่งท่โี หดรา้ ยไรเ้ หตุผล

พระราชาทรงยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้ฟังคำขอร้องของ
เจ้าชายคัลก้า จริง ๆ แล้ว…ภารกิจสุดท้ายที่พระองค์กำหนดข้ึน
เป็นแผนการที่พระองค์วางไว้เพื่อใช้เฟ้นหาเจ้าชายที่นอกจากจะ
แข็งแรงและชาญฉลาดแลว้ ยังจะต้องเปน็ คนทีม่ จี ติ ใจดีงามอีกดว้ ย

เมื่อเจ้าชายอีกสี่องค์เตรียมตัวที่จะออกไปล่าสัตว์ นั่นก็
หมายความว่าเจ้าชายเหล่านั้นคิดถึงแต่ประโยชน์ของตนเองโดยไม่
สนใจชีวิตของผู้อื่นและแล้ว…พระราชาผู้ชราภาพก็ทรงค้นพบ
เจ้าชายที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการเป็นผู้ดูแลประชาชนที่
พระองค์รัก ในที่สุด…เจ้าชายคัลก้าก็ได้รับมอบตำแหน่งให้เป็น
พระราชาองค์ใหมข่ องอาณาจักรแหง่ นั้น

2.17 นิทานเร่อื ง ครอบครัวมด ๆ

56

กาลคร้งั หนง่ึ นานมาแล้ว มีพ่อมด, แม่มดและลูกมดอาศัยอยู่ในบ้าน
หลังเล็ก ๆ ณ ป่าลึกลับ ทุกวัน พ่อมดกับแม่มดมักมีเรื่องโต้เถียง
กันจนลูกมดสงสัยว่า บางที…พ่อกับแม่อาจไม่รักกันแล้ว!วันหนึ่ง
ในขณะที่พ่อมดกับแม่มดทะเลาะกันเรื่องแม่มดกลัวตุ๊กแกและพ่อ
มดกลัวความสูง ลูกมดจึงเดินเลี่ยงออกไปหน้าบ้าน เพราะเขาไม่
อยากเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกนั อยา่ งที่เปน็ อยู่

ในเวลานั้นเอง มีอีกาตัวหนึ่งบินเอาของขวัญจากคุณยาย
มดมาส่งให้พอดี ที่ห่อของขวัญมีข้อความเขียนไว้ว่า “สวัสดีจ้ะทกุ
ๆ คน ยายส่งกระจกวิเศษมาให้ กระจกบานนี้ใช้ขอพรได้ 3 ข้อ
ท่องคาถาแล้วขอพรที่อยากได้คนละข้อนะจ๊ะ ขอให้มีความสุขมาก
ๆ จ้ะ”
ลูกมดดีใจที่ได้ของขวัญจากคุณยายมด แม้ลูกมดจะขอพรได้แค่ข้อ
เดยี ว แตเ่ ขาก็รู้แน่ชดั ว่าตวั เขาอยากได้อะไรมากทส่ี ุด ดว้ ยเหตุน้ี ลกู
มดจึงเปิดประตูเข้าบ้าน แกะห่อของขวัญ แล้วนั่งลงท่องคาถาเบา
ๆ ทันที “โอม…เดอะสตาร์อะคาเดมี่ ไมค์ปลดหนี้เดอะว๊อยซ์ ลูก
มดตวั นอ้ ยขอให้พ่อกับแมร่ ักกัน…เพย้ี ง”
เมื่อสิ้นคำอธิษฐาน มังกรร้ายตัวหนึ่งก็บินมาที่หน้าประตูบ้าน แล้ว
ใช้ล้ินตวดั จบั ลกู มดพร้อมกับบินหนไี ปอย่างไม่เกรงกลวั อะไรทั้งสิน้

พ่อมดกับแม่มดตกใจมาก ทัง้ ค่หู ยุดทะเลาะกัน แลว้ รบี ข่ไี ม้
กวาดตามเจ้ามังกรร้ายไป โดยแม่มดเป็นคนขี่ ส่วนพ่อมดหลับตาป๋ี
น่ังซอ้ นท้ายเพราะกลัวความสงู

57

ครั้นเมื่อพ่อมดกับแม่มดไล่ตามไปถึงเกาะมังกร บนเกาะ
แห่งนี้มีสัตว์เลื้อยคลานอยู่เต็มไปหมด เมื่อแม่มดเห็นสัตว์ที่ดูน่า
เกลียดน่ากลัวแบบตุ๊กแก แม่มดก็ขาสั่นจนทำอะไรไม่ถูก พ่อมดจงึ
อาสาเข้าไปชว่ ยลูกมดตามลำพัง แลว้ ให้แมม่ ดข่ไี มก้ วาดไปหลบในท่ี
ปลอดภยั เสยี กอ่ น

พ่อมดทำใจกล้าบุกเดี่ยวไปเผชิญหนา้ กับมังกรร้ายทั้ง ๆ ท่ี
ไม่มีอาวุธติดตัวมาด้วยเลย เมื่อลูกมดเห็นพ่อมด ลูกมดจึงชูกระจก
ในมือแล้วตะโกนบอกพ่อมดว่า “คุณยายมดส่งกระจกวิเศษมาให้
ครับพ่อ พวกเราขอพรได้คนละ 1 ข้อ ถ้าพ่ออยากได้อะไรก็
อธิษฐานขอพรได้เลยนะครบั ”

ทนั ทีทพ่ี อ่ มดรู้เร่ืองกระจกวิเศษ พ่อมดจงึ ท่องคาถาเพื่อขอ
พรทันที “โอม…เดอะสตาร์อะคาเดมี่ ไมค์ปลดหนี้เดอะว๊อยซ์ พ่อ
ของลกู มดตัวน้อย ขอดาบปราบมังกรด้วยเถิด…เพ้ยี ง”

เมื่อสิ้นคำอธิษฐาน ดาบขนาดใหญ่ยักษ์ก็มาอยู่ในมือของ
พ่อมดด้วยอำนาจเวทมนตร์ แต่อนิจจา..ก่อนที่พ่อมดจะใช้ดาบฟัน
โดนตัวมังกรเพียงเสี้ยววินาทีเดียว เจ้ามังกรก็พ่นพิษมาถูกตัวของ
พ่อมดเสียก่อน ด้วยเหตุนี้ ในขณะที่ร่างของมังกรกำลังสลาย
กลายเปน็ ฝ่นุ ด้วยคมดาบ พ่อมดเองกถ็ ูกพิษจนต้องทรดุ ลงนอนราบ
กบั พืน้ พร้อมกับลมหายใจที่คอ่ ย ๆ แผว่ ลงเรอ่ื ย ๆ

เมื่อแม่มดเห็นดังนั้น แม่มดก็รีบกระโดดลงจากไม้กวาด
แล้ววิ่งเข้ามาหาพ่อมดโดยไม่สนใจสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลายเลยแม้
สกั นดิ แมม่ ดประคองพ่อมดไวใ้ นวงแขนพร้อมกับร้องเรยี กพ่อมดไม่
ยอมหยุด ลมหายใจของพ่อมดค่อย ๆ แผ่วลง ๆ ส่วนร่างของพ่อ

58

มดก็ค่อย ๆ เย็นลงจนน่าใจหาย โชคดีที่แม่มดจำเรื่องที่ลูกมด
ตะโกนบอกพ่อมดได้ นางจึงอธิษฐานขอพรจากกระจกวิเศษบ้าง
“โอม เดอะสตาร์อะคาเดมี่ ไมค์ปลดหนี้เดอะว๊อยซ์ แม่ของลูกมด
ตัวน้อย ขอยาถอนพษิ เพอื่ รักษาชีวิตสามสี ุดท่ีรกั ด้วยเถดิ …เพยี้ ง”

เมื่อสิ้นคำอธิษฐาน สมุนไพรถอนพิษก็มาอยู่ในมือของแม่
มด แม่มดรีบเด็ดใบของสมุนไพรแล้วยัดใส่ปากพ่อมด ซึ่งหลังจาก
น้นั ไมน่ าน พอ่ มดกร็ อดชวี ติ มาได้อย่างฉวิ เฉียด
ลูกมดเพิ่งเข้าใจอย่างแจ่มชัดว่า การทะเลาะกันทุกวันของพ่อมดที่
กลัวความสูงกับแม่มดท่ีกลัวตุ๊กแก ไม่ได้หมายความว่าทั้งคู่จะไมร่ กั
กัน เพราะสิ่งที่เห็นด้วยตาอาจไม่ตรงกับความจริงที่สัมผัสได้ด้วย
หัวใจลูกมดนึกขอบคุณคุณยายมดที่ส่งกระจกวิเศษมาพิสูจน์ความ
จริงที่เขาสงสัย ท้ายที่สุด ลูกมดจึงวิ่งเข้าไปกอดพ่อกับแม่ด้วย
ความรัก จากนั้น พ่อมด แม่มดและลูกมดก็พากันขี่ไม้กวาดกลับ
บ้าน โดยพ่อมดยังคงขอหลบั ตาซ้อนทา้ ยไม้กวาดเหมือนดังเดิม

2.17 นิทานเรอื่ ง วชิ าสำคญั

59

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาองค์หนึ่งทรงเป็นพระราชาท่ี
เก่งกล้าเด็ดขาด แถมเฉลียวฉลาดและเป็นที่รักของไพร่ฟ้า
ประชาชน
อย่มู าวันหนง่ึ พระราชาทรงอยากเตรียมพระโอรสให้พร้อมสำหรับ
การเป็นพระราชาในอนาคต พระองค์จึงประกาศรับสมัครครูมา
สอนวชิ าสำคญั ในการเปน็ พระราชาใหแ้ กเ่ จา้ ชายองคน์ ้อย

ครูคนแรกเสนอว่า วิชาสำคัญสำหรับการเป็นพระราชาคอื
วิชาการต่อสู้ เพราะเมื่อโตขึ้น เจ้าชายจะได้พร้อมสู้รบกับข้าศึก
ทม่ี ารุกราน

ครูคนที่ 2 เสนอว่า วิชาที่สำคัญมากกว่าวิชาการต่อสู้ คือ
วชิ าเวทมนตร์ เพราะความเชี่ยวชาญเร่อื งเวทมนตร์จะทำใหเ้ จ้าชาย
จัดการกับข้าศกึ ได้โดยไม่ต้องเหน่ือย

ครูคนที่ 3เสนอว่า วิชาที่สำคัญกว่าวิชาเวทมนตร์ คือวิชา
ภาษานานาชาติ เพราะการที่เจ้าชายเชี่ยวชาญเรื่องภาษา จะทำให้
เจ้าชายเจรจาหาพวกมาช่วยสู้รบได้ หรือเจรจาเพื่อขอสงบศึกก็ได้
นอกจากนี้ การพูดได้หลายภาษายังใช้เจรจาค้าขาย ซึ่งจะทำให้
ประชาชนร่ำรวยกันโดยถว้ นหนา้

เมื่อครูคนแรกได้ฟังครูคนที่ 2 และครูคนที่ 3 โอ้อวดว่า
วิชาเวทมนตร์กับวิชาภาษาเป็นวิชาที่สำคัญกวา่ วชิ าการตอ่ สู้ ครูคน
แรกจงึ โมโหถึงขัน้ หยิบอาวธุ เตรียมตัวจะเข้าจดั การกบั คุณครูท้งั สอง

เมื่อครูผู้เชี่ยวชาญเรื่องเวทมนตร์เห็นท่าไม่ดี เขาจึงรีบลุกขึ้นยืน
พรอ้ มกบั เตรียมร่ายคาถาเพอื่ จัดการกบั คู่ตอ่ สู้

60

เมื่อครูคนที่ 3 เห็นครูอีกสองคนทำท่าจะปะทะกัน เขาก็ตกใจลน
ลานจนร้องเสียงหลง จากนั้น ก็เป็นลมล้มพับไปโดยไม่ได้เอ่ยปาก
เจรจาเลยแมแ้ ตค่ ำเดียว

ทันทีที่พระราชาเห็นความโกลาหลที่เกิดขึ้นต่อหน้า
พระองค์ก็ทรงลุกขึ้นยืนพร้อมกับตวาดทุกคนให้หยุด เสียงของ
พระราชาเด็ดขาดจนครูทั้งสองถึงกับเข่าทรุด ครั้นเมื่อเหตุการณ์
สงบลง พระราชาก็ทรงรู้ในทันทีว่า วิชาที่ครูทั้งสามคนพากันโอ้
อวด ไม่ใชว่ ชิ าสำคัญสำหรับพระราชาเลยสักนดิ
ในขณะนั้นเอง พระราชินีผู้ฝักใฝ่ในทางธรรมทรงเอื้อมมือมาแตะ
มือของพระราชาเบา ๆ จากนั้น พระราชินีก็บอกกับพระราชาว่า
“หม่อมฉันรู้แล้วเพคะว่า วิชาสำคัญสำหรับพระราชาที่ควรสอนให้
ลูกของเรารู้เปน็ ลำดับแรกคอื วชิ าอะไร”

พระราชาทรงแปลกใจต่อคำพูดของพระราชินี แต่พระองค์
ก็เชื่อมั่นและรอฟังคำเฉลยจากพระราชินีด้วยใจจดจ่อ เมื่อพระ
ราชินีเห็นว่าพระราชากำลังรอฟังคำตอบอยู่ พระองค์จึงพูดต่อไป
ว่า “วิชาที่สำคัญที่สุดสำหรับพระราชาก็คือวิชาที่สอนให้มีสติ
เพราะเมื่อมีสติก็จะรู้ตัวว่าอะไรควรทำและอะไรไม่ควรทำ คนเรา
นั้น…แม้จะมีความรู้มากมาย แต่หากไม่มีสติ ก็อาจนำความรู้ไปใช้
ในทางทผี่ ิดไดน้ ะเพคะ”
พระราชาทรงยิ้มอยา่ งมคี วามสุขเมื่อได้ฟังคำอธิบายจากพระราชินีผู้
เปน็ ทร่ี ัก และภาพเหตุการณข์ องเหล่าครผู ู้เก่งกาจแต่ขาดสติจนถึง
ขั้นจะตอ่ ยตีกันก็ยิ่งทำใหพ้ ระราชาเช่ือวา่ วชิ าทสี่ อนให้มีสตเิ ปน็ วชิ า

61

สำคญั ท่ตี อ้ งสอนใหเ้ จา้ ชายเปน็ ลำดับแรก แตเ่ นอ่ื งจากในอาณาจักร
ไม่มีใครเชี่ยวชาญเรื่องการเจริญสติมากไปกว่าพระราชินีเลย ด้วย
เหตนุ ้ี พระราชาจงึ ขอพระราชินีทรงเป็นครูคนแรกของลกู
แน่นอนวา่ พระราชนิ ีไม่ปฏิเสธ แตพ่ ระองค์มขี ้อแม้เพียง 1 ข้อ นั่น
คือพระราชาต้องร่วมเรียนวิชาสำคัญนี้ด้วย พระราชาทรงยิ้มอีก
ครัง้ พร้อมกับตอบตกลงดว้ ยความเต็มใจย่ิง สว่ นเจ้าชายองค์น้อยก็
ปรบมือเสียงดังด้วยความดีใจ เพราะการได้ใช้เวลาทำกิจกรรม
รว่ มกับพ่อแมค่ ือช่วงเวลาทว่ี เิ ศษสุดทีเ่ ด็กทกุ คนปรารถนา