รวมเรื่องสั้น

รวม
เร่ือง
ส้นั

หอ้ งสมดุ ประชาชนอาเภอเขาฉกรรจ์

คำนำจำกผู้เขยี น

จุดประสงค์ของการเขยี นเรื่องสน้ั ชดุ นไ้ี ม่ได้มีเปา้ หมายเพอ่ื ท่ีจะขายสนิ ค้าและบริการใดๆนะ
ครบั แค่อยากเลา่ เรื่องธรรมดาๆ ของคนธรรมดาคนหน่ึงเทา่ นั้น และไม่ไดม้ คี วามตง้ั ใจจะเขียนเรื่องส้ัน
มากอ่ น กอปรกับการมาเปิดร้านกาแฟทาให้ผมมีเวลาว่างพอทจ่ี ะไดอ้ า่ นหนังสือต่างๆ มากมาย เลยคิด
สนกุ ขึ้นมา พอดีมีลูกค้าประจาทชี่ อบมาดม่ื กาแฟทรี่ า้ น น้องเขาจบด้านนเิ ทศศาสตรม์ าและแต่งนิยาย
ขาย เราก็เลยถอื โอกาสขอคาแนะนาเพ่ือเป็นความรูว้ ่าการเขียนเรื่องสัน้ ยากมั๊ย ซง่ึ เราก็ไม่ความรู้หรอ
กวา่ เราจะเร่มิ ต้นยงั ไง เขยี นอะไร ถ้าวาดรปู นะ่ พอไหว นอ้ งเขาบอกมาคาเดียวว่า " จะยากอะไรพ่ี พี่ก็
เขยี นเรื่องราวในร้านกาแฟสคิ รบั "

ทศวร

สำรบญั

เร่อื ง หนา้
เดก็ ชายทีย่ งั เลวไมพ่ อ..........................................................................................................1
สายลมแห่งการใหอ้ ภยั และกอ้ นหินแห่งความทรงจา...........................................................2
ยกตวั เองขึ้นโดยไม่ยกคนอน่ื ลง............................................................................................3

ชอื่ เรื่อง เดก็ ชายทีย่ งั เลวไม่พอ
ชื่อผ้แู ต่ง เอลีน โคลเวน
สานกั พมิ พ์ เรจนี า
ปที ีพ่ ิมพ์ 2544

มเี ดก็ ชายคนหนง่ึ ชอ่ื คลาวด์ เขาเปน็ เด็กซง่ึ เลวมากจนผคู้ นที่อยไู่ กลและใกล้ไดย้ นิ ถึง
ความซนของเขา ครงั้ หน่งึ เมือ่ มีคุณยา่ มาอยู่กบั เขาด้วยคลาวด์จับกบอว้ นมาไว้บนเตยี งของทา่ น และ
อกี คร้ังหนึ่งเม่ือคุณครูไม่ทนั ได้มองเขาก็เลื่อนเขม็ นาฬกิ าของโรงเรยี นทาใหเ้ ด็กๆได้กลบั บา้ นก่อนเวลา
ถงึ 2ช่ัวโมง และมอี กี ท่ีเขาเลวมากคือเขาปีนขึ้นไปบนต้นไม้ทีส่ งู ท่ีสดุ ในสวนแล้วผูกเส้ือเชิ้ตตวั ทด่ี ีทสี่ ดุ
ของคณุ พ่อไวบ้ นกิง่ ไมท้ ส่ี งู ที่สดุ มนั จึงโบกตามลมราวกบั ธง คณุ พ่อคณุ แมแ่ ละพ่นี อ้ งของเขาไดใ้ ช้ทุกวธิ ี
ทางทจี่ ะหยุดความซุกซนของคลาวด์ และทาให้เขาเป็นเด็กดขี นึ้ พวกเขาให้เขาอดอาหารและไม่ให้ไปดู
ละครสัตว์แตม่ ันกไ็ มเ่ ป็นผลและวนั หน่งึ ทกุ คนในเมืองต่างได้ยนิ ถึงความซนของคลาวดแ์ ละไม่นาน ขา่ ว
กแ็ พรก่ ระจายไปถึงหูแมม่ ดซ่งึ แก่ทส่ี ดุ น่าเกลียดทสี่ ุดและชว่ั ร้ายท่สี ดุ ในอณาจักรก็ทราบข่าว จงึ มาหา
เด็กชายคลาวด์ทบี่ ้านและก็จะมาพาตัวเด็กชายคลาวดไ์ ปท่ีโรงเรียนพ่อมดท่มี ีแตเ่ ด็กเลว

ข้อคิดท่ีได้จากการอา่ น
1. รู้จักทาตวั มรี ะเบยี บเพ่อื ท่จี ะไดอ้ ยู่ร่วมกนั กับผ้อู ่ืนในสงั คม
2. รู้จกั การแบง่ ปัน่ และช่วยเหลือผอู้ นื่ ท่ีเดือดร้อน
3. เชื่อฟังคาส่งั สอนของบดิ ามารดาและญาตผิ ู้ใหญ่

ชอ่ื หนงั สือ สายลมแหง่ การให้อภยั และก้อนหนิ แหง่ ความทรงจา
ผแู้ ตง่ happy day
ที่มา http://www.kwamru.com/276

มคี น 2 คนเปน็ เพ่อื นรกั กนั มาก รว่ มเดนิ ทางไปในทะเลทราย… ระหวา่ งทาง เกดิ มปี ากเสียงกนั รุนแรง
ทะเลาะกนั เพ่ือนคนหนึง่ ระงับอารมณไ์ ม่อยู่…ตบหนา้ อกี ฝา่ ย เพื่อนทีถ่ กู ทาร้าย….เจบ็ ปวด…แต่ไมเ่ อย่
วาจา… กลับเขียนขอ้ ความลงบนผืนทรายวา่ “วนั นี้…ฉันถกู เพ่อื นรักตบหนา้ ”
พวกเขายังคงเดนิ ทางตอ่ ไป…จนกระทั่งถงึ แหลง่ นา้ พวกเขากอ็ าบนา้ ….เพ่ือนคนทีเ่ คยถกู ตบหน้า ได้
พลัดตกแหลง่ น้า จมน้า เพอื่ นอีกคนไมร่ อชา้ รีบลงไปช่วยทนั ที คนรอดตาย…ยงั คงไม่เอ่ยวาจา…กลบั
สลกั ขอ้ ความลงไปบนกอ้ นหนิ ใหญ่…“วันน้ี…เพอ่ื นรกั ชว่ ยชวี ิตฉนั ไว้”
อกี คนไม่เขา้ ใจ…เลยถามว่า “เม่อื เธอถูกฉันตบหนา้ เธอเขยี นเรอ่ื งราวลงพ้นื ทราย แลว้ เร่อื งท่ฉี ันได้ชว่ ย
เธอจากการจมน้า ทาไมจงึ ต้องสลกั บนกอ้ นหนิ ”
อกี คนยิม้ พราย…กล่าวตอบ
เมื่อถกู คนที่รักทาร้าย…เราควรเขยี นมนั ไว้บนพื้นทราย ซ่ึง “สายลมแหง่ การใหอ้ ภัย” จะทาหน้าท่พี ดั
ผา่ น ลบล้างไมเ่ หลอื ”
แต่เมอ่ื มีสงิ่ ท่ีดมี ากมายเกิดขน้ึ เราควรสลักไวบ้ น “กอ้ นหนิ แห่งความทรงจาในหวั ใจ” ซ่ึงตอ่ ใหม้ สี าย
ลมพัดแรงเพยี งใด ก็ไมอ่ าจ ลบล้าง ทาลาย

ขอ้ คดิ ท่ีได้จากการอ่าน

บางทีทีเ่ ราทะเลาะกนั ทาใหม้ องข้ามเรื่องดๆี ท่เี คยทาใหก้ นั และกันไป เร่ืองรา้ ยไมอ่ าจสาคญั และมี
อิทธพิ ลได้หากเราจดจาและให้ความสาคญั แก่เร่อื งดีๆ

ชือ่ เรื่อง ยกตวั เองขึน้ โดยไม่ยกคนอื่นลง
ผู้แต่ง happy day
ทม่ี า www.kwamru.com/242

อาจารยค์ นหนง่ึ ชวนลูกศษิ ย์ไปเดินเล่นท่ีชายหาด
อาจารย์ไดเ้ ร่มิ สอนลูกศษิ ย์ ดว้ ยการใช้ไมข้ ีดเส้นสองเสน้ ลงไปบนผนื ทราย เป็นเสน้ ค่ขู นาน ยาว 4 ฟตุ
และ 2 ฟุต ตามลาดับ อาจารย์กลา่ วว่า “เธอสามารถทาให้เส้น 2 ฟตุ ยาวกว่าเสน้ 4 ฟตุ ได้หรอื เปลา่
ไหนลองทาใหอ้ าจารย์ดูซิ”
ลูกศิษย์ได้คดิ หาทางซักพักหน่งึ แลว้ กเ็ อามือลบรอยเส้นทย่ี าว 4 ฟุต ให้ส้ันลงเหลอื เพียง 1 ฟตุ ทาให้
เสน้ 2 ฟุตนัน้ ดูยาวกวา่ ทนั ที แล้วศษิ ยก์ ็ถามอาจารยว์ ่า “ทาแบบน้ีใช้ได้ไหมครับ” “เหยียบหัวคนอ่ืน
เพอ่ื ให้ตวั เองอย่สู งู ข้นึ ”
อาจารย์เขกกบาลลูกศษิ ย์เบาๆ แล้วกลา่ วว่า ” คนท่จี ะยกตนเองใหส้ ูงขึ้น โดยการทาร้ายคคู่ นอนื่ น้ัน
ไม่ใชว่ ิธีทเี่ หมาะสม ถา้ เลอื กใช้วิธีนี้ ชีวิตเธอก็มีแตค่ นสาปแชง่ และในระยะยาวชีวติ มักจะลม้ เหลว ทาง
ท่ีดคี วรเลอื กวิธีที่จะยกตัวเองขนึ้ โดยไม่ไปลดคนอ่นื ลง ” แล้วอาจารย์ก็ขีดเสน้ สองเสน้ ให้ยาวเชน่ เดิม
คือ 2 ฟุต และ 4 ฟตุ จากนน้ั อาจารยก์ ท็ าให้ดดู ้วยการขีดเสน้ 2 ฟุตให้ยาวขึ้นเปน็ 5 ฟตุ แล้วพดู ว่า
“จงอย่าคดิ วา่ คแู่ ข่งของเจา้ คือศัตรู แต่ให้คิดวา่ เปน็ ครขู องเจ้า” ที่เธอจะต้องพฒั นาตวั เองใหเ้ ทยี บเท่า
หรือดกี วา่ มนั จะทาให้เธอได้กา้ วไปขา้ งหน้าอย่างสง่างามและยง่ั ยืน
ผู้ทีเ่ ลือ่ นตัวเองขน้ึ โดยการฆา่ น้อง ฟอ้ งนาย และขายเพือ่ น ถึงแม้จะทาใหต้ นเองประสบความสาเร็จ
แตน่ ั่นกเ็ ป็นความสาเร็จท่ีปราศจากเกยี รตคิ ุณ ไมอ่ าจพดู ได้อยา่ งเต็มภาคภูมิ การเลื่อนตัวเองขึ้นโดย
วธิ ที ่ไี ม่ชอบธรรม กับการเล่อื นตัวเองขน้ึ ไป โดยปลอ่ ยให้ผ้อู ื่นไดก้ า้ วไปทางของเขาอย่างเสรีนั้น ย่อมสง่
ผลลพั ธท์ ่ีตา่ งกัน
หากไร้คู่แขง่ แลว้ เราจะร้ไู ดอ้ ย่างไรว่า ตัวเองมีศักยภาพในการทางานแค่ไหน ไม่มอี ปั ลักษณ์กไ็ ม่รูจ้ ัก
สวยงาม
นกั สูท้ ่ดี ีมกั ชืน่ ชมคตู่ ่อส้ทู ่ีเก่ง เพราะคู่ตอ่ สทู้ ่อี ่อนแอ จะทาให้ชยั ชนะของเขาไม่ย่ังยืนและไมภ่ าคภูมิใจ
ดังน้ัน…เมอ่ื ได้พบกับค่แู ข่งท่แี ข็งแกรง่ และฉลาดล้า ก็ยง่ิ กระตุน้ ใหเ้ รารูจ้ กั พัฒนาตนเองให้ดยี ่งิ ขนึ้ การ

เล่อื นตวั เองขนึ้ พร้อมกบั ลดคนอื่นลง เจ้าอาจจะชนะ แต่ก็มศี ตั รูตามมาดว้ ย แต่การเลื่อนตวั เองขึน้ โดย
ไม่ลดคนอน่ื ลง เธอจะเป็นผชู้ นะ พร้อมกบั ยงั มีเพ่ือนเพิม่ ข้ึน และหน่งึ ในนั้นอาจเคยเปน็ ค่แู ข่งของเธอ
เองดว้ ย

ข้อคดิ ท่ีไดจ้ ากการอา่ น
การอยากทาให้ตวั เองดีข้นึ แต่ตอ้ งไปเหยียบหวั คนอ่นื หรือวา่ รา้ ยคนอนื่ นนั้ ไม่ใช่เรือ่ งทถี่ กู ตอ้ ง เราเอง
อาจจะรสู้ กึ สบายใจชั่วครา แตค่ นอ่ืนอาจจะทรมานเพราะเราไปอีกนานซา้ ยังเกลยี ดเราอีกดว้ ย.