วัฒนธรรมไทย
ความหมายของวัฒนธรรม
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ. 2525
ได้นิยามความหมายวัฒนธรรมไว้ 4 ข้อดังนี้คือ
1. สิ่งที่ทำให้เจริญ งอกงามแก่หมู่คณะ
2. วิถีชีวิตของหมู่คณะ
3. ลักษณะที่แสดงถึงความเจริญงอกงามความ
เป็นระเบียบเรียบร้อย ความกลมเกลียวก้าวหน้าของชาติ
และศีลธรรมอันดีของประชาชน
4. พฤติกรรมและสิ่งที่คน ในหมู่ผลิตสร้างขึ้นด้วย
การเรียนรู้จากกันและกัน และร่วมใช้อยู่ ในหมู่พวกของตน
สรุป
วัฒนธรรม คือ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น มีการ
สืบทอดกันต่อมา สามารถเปลี่ยนแปลงได้
วัฒนธรรมแบ่งออกเป็น 2 ประเภท
1. วัฒนธรรมที่เป็นวัตถุ คือ เครื่องมือ เครื่องใช้ ที่มนุษย์
ใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อความสุขทางกาย
2. วัฒนธรรมที่ไม่ใช่วัตถุเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของมนุษย์ เพื่อให้เกิด ปัญญาและมี
จิตใจที่งดงาม
ความหมายของวัฒนธรรมไทย
หมายถึง ลักษณะที่แ
สดงออกถึงความเจริญ
งอกงามในวิถีการดำเนินชีวิตของคนไทย ที่บรรพบุรุษไทย
ได้สั่งสมความรู้ และได้ถ่ายทอดความรู้นั้นมาสู่ชนรุ่นหลัง
ต่อมาโดยได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ เหมาะสมกับ
ยุคสมัย
วัฒนธรรมไทยแบ่งออก
เป็น 4 ประเภท ดังนี้
1. คติธรรม ได้แก่ วัฒนธรรมทางศีลธรรมและจิตใจ
อันเป็นคติ หรือหลักในการดำเนินชีวิตที่รับมาจาก
หลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนา
2. วัตถุธรรม ได้แก่ วัฒนธรรมทางวัตถุที่คนในสังคม
ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นมา เพื่อใช้อำนวยความสะดวกใน
การดำเนินชีวิตประจำวัน หรือสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ เช่น
บ้านทรงไทย วัด เจดีย์ เครื่องมือประกอบอาชีพต่าง ๆ
3. เนติธรรม ได้แก่ วัฒนธรรมทางกฎหมายหรือ
ขนบธรรมเนียม จารีตประเพณีเป็นระเบียบข้อบังคับ
ต่าง ๆ เพื่อให้สมาชิกในสังคมได้ปฏิบัติตาม
4 สหธรรม ได้แก่ วัฒนธรรมทางสังคมซึ่งเป็นมารยาท
ในสังคม ที่สมาชิกทุกคนพึงปฏิบัติ เช่น การทักทายโดย
การไหว้ การแต่งกายสุภาพ เมื่อไปในงานพิธีต่าง ๆ
ความสำคัญของวัฒนธรรม
1. วัฒนธรรมเป็นเครื่องสร้างระเบียบแก่สังคมมนุษย์
วัฒนธรรมไทยเป็นเครื่องกำหนดพฤติกรรมของสมาชิกในสังคม
ไทย
2. วัฒนธรรมทำให้เกิดความสามัคคีความเป็นอันหนึ่ง
อันเดียวกัน
3. วัฒนธรรมเป็นตัวกำหนดรูปแบบของสถาบัน
ความสำคัญของวัฒนธรรม
4. วัฒนธรรมเป็นเครื่องมือช่วยแก้ปัญหา และสนอง
ความต้องการของมนุษย์
5. วัฒนธรรมช่วยให้ประเทศชาติเจริญก้าวหน้า หาก
สังคมใดมีวัฒนธรรมที่ดีงามเหมาะสม
6. วัฒนธรรมเป็นเครื่องแสดงเอกลักษณ์ของชาติ