Gelişigüzel_hibrithikaye

1H D M G A İ H L / 2 0 2 54 7

Elmde tuttuğum mnk oyuncak parçaları, esk günlernhatıralarını canlandırıyordu. Lego blokları, fgürler, bezbebekler... Heps, onun dünyasında hayat bulmuştu. Heroyunda başka br hkâye yazılırdı; br ale mutluluğu, brkaza sonrası gözyaşları, sevnç ve hüzün ç çe geçmşt.Ama şmd, her şey değşmşt. O gülümsemesyle evaydınlatan küçük çocuk, artık yanımda yoktu. Neolmuştu ona? Gözlermdek yaş, aklımdak soruları dahada dernleştryordu. Zamanla unuttuğum br parça,ruhunun köşelerne sıkışıp kalmış gbyd.Belk de sorumluluğumdan kaçtığım çnd her şey. Onu,kalbmn br köşesne ten bendm. Şmd, elme geçen buoyuncaklar, bana onun hayaln hatırlatıyordu. Brzamanlar hayat dolu olan bu ev, artık sesszd.Br gün, o gülüşü yenden duymak stedm. Kendme sözverdm; onun hatıralarını unutmamak, yendenhatırlamak çn mücadele edecektm.Elmdek oyuncakları br araya getrp, esk oyunlarımızıyenden canlandırmaya karar verdm. Belk, o mnkruhun hatıralarında kaybolmuş br parça bulablrm.Oyuncakların arasında kaybolmuş br gülümseme, belkde en büyük hedye olacaktı.Ve böylece, br parça ger dönüş başlıyordu. Ogülümsemey yenden yaşatmak çn…Hur Nsa Harman1BİR PARÇA GERİ DÖNÜŞH D M G A İ H L / 2 0 2 54 8

1H D M G A İ H L / 2 0 2 54 9

1Yol, uzadıkça uzuyordu. Güneş,tepede br tahtta oturmuş gbyd, her adımdadaha da yaklaşıyor, ama yol br türlü btmyordu.Yokuşlar nefesn kesyordu, her adımda toprağınsıcaklığı bacaklarına batıyordu. Tarlaya, annesnnyanına varmak styordu, ama bu yol ona sonubelrsz br labrent gb görünüyordu.Ve sonunda, tarlanın kenarına ulaştığında, boğazınadüğümlenen kelmeler çıkarmak çn her şeyntoparladı. Annes, buradaydı. Burası onun hep bldğyerd. Ama etrafına bakarken, gözler br şeyeodaklanamadı. Ne annesnn gülen yüzünü gördü nede sabahk huzurunu.Ağaçların altına çömeld, çn saran soğuk brboşluk vardı. Göğsünde ağır br acı, dern bryalnızlık hssett. Bütün bu yürüyüş, bütün bu yol,annesn bulmak çn değl, br şeyler kaybetmemekçnmş meğerse. Ama şmd, hçbr şeyn gergelmeyeceğn blyordu. Gözler, güneşn altında brağacın gölgesnde kaybolmuştu; annesnnsesszlğn ararken, gerye sadece acı kalmıştı. Şevn ÜçkardeşÆ G ö l g e v e Y a l n ı ƒ l ı k ÆH D M G A İ H L / 2 0 2 55 0

1H D M G A İ H L / 2 0 2 55 1

1H D M G A İ H L / 2 0 2 55 2

1H D M G A İ H L / 2 0 2 55 3

1 Küçük Serçe, kırık kanadını göğsüne sarmış, gözler nden dökülen m n kyaşları toprağa bırakıyordu. Her çığlıkta başını gökyüzüne kaldırıyor,rüzgârın ses nde kaybolan anılarını d nl yordu. Uçmaya alışmış b ryüreğ n çares zl ğ , yerdek gölges nde f l zlen yor; kanadına değen haf fb r sızı, ç nde büyüyen karanlık ses besl yordu:“Artık yükselemezs n,” d yordu o gölge. “Kanadın kırık; kanat çırpışın butozlu pat kada noktalandı.”Derken ansızın, gökyüzünü aydınlatan b r güneş huzmes yle ılık b r rüzgârest . Mevs m n dans eden yapraklarını önüne katarak get rd ğ b r tüy,Küçük Serçe’n n gözler n n önünde naz kçe süzülüp toprağa düştü. Serçe,bu beyaz tüyün masum yet nde, küçücük yüreğ nde saklı b r umudunf l zlend ğ n h ssett . Kend kuyruğundak tüyler fark ett . Ayakları hâlâsağlamdı.“Kanatlarımdak yaralar belk ş md uçmama z n vermeyecek,” d yemırıldandı, “ama hâlâ yürüyeb l yorum. Her adımımda toprağın nabzını,ç çekler n kokusunu duyab l r m. Yerdeyken göremed ğ m renkler tanıyıpbana sunulan küçük muc zeler keşfedeb l r m.”O günden sonra Küçük Serçe, her sabah doğan güneş ayrı b r şefkatlekarşıladı. Dalların arasına sızan ışıkların altında, toprağın taze baharkokusunda huzur buldu. Göz alıcı renkl ç çekler n uğultusunda saklıaheng duydu. Gökyüzünde süzüldüğünde asla göremeyeceğ kadaryakından dokundu yeryüzüne.Sonra b r sabah, güneş n lk ışıklarıyla kanadındak acının haf fled ğ n fark ett . Yıllar boyu beklenen b r müjde g b , yaralı tüyler sess zce y leşm şt . T trek b r heyecanla kanatlarını açtı, nefes yle hayaller b rb r ne karıştı. Ve göğe doğru yükseld ğ nde aşağıdak o rengârenkdünyayı unutmadı. Çünkü en der n karanlıklarda keşfett ğ ufakhaz neler, gökyüzünün sonsuz mav l ğ nden daha parlaktı.Küçük Serçe şte o an anladı:Kanat kırıkları, bazen başka yollarla uçmayı öğret r. Tek n KAYAKırık KanatlarH D M G A İ H L / 2 0 2 55 4

1H D M G A İ H L / 2 0 2 55 5