เ ด็ ก ช า ย ก้ อ ง
กับเชื้อ COVID-19
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเขามีชื่อว่าก้อง เขาเป็นเด็กแข็งแรง
ไม่ค่อยป่วย ถึงแม้ว่าเขาจะเล่นซนมากแค่ไหน
เขาก็ร่างกายแข็งแรงไม่ป่วยง่ายเหมือนเด็กทั่วๆไป
ก้ อ ง
อ ยู่ ม า วั น ห นึ่ ง ใ น เ ข ต พื้ น ที่ บ ริ เ ว ณ ที่ ก้ อ ง อ า ศั ย อ ยู่
เกิดมีโรคร้ายระบาดขึ้นมา โรคร้ายนั้นมีชื่อว่าCovid19
ด้วยความที่เขาร่างกายเเข็งแรงเขาก็ออกไปเล่นกับเพื่อนปกติโดยที่ไม่คำนึงถึงโรคร้ายที่ระบาดอยู่ในตอนนี้
เขากลับบ้านมาด้วยความหิวโหย
แล้วมาพบกับข้าวที่แม่ทำไว้ให้เขาเดินมากินทันทีโดยที่ไม่ล้างมือหรืออาบน้ำเลย
เช้าวันต่อมาเขาตื่นมาด้วยความรู้สึกเหมือนจะไม่สบาย
แต่ด้วยความที่ตัวเองไม่เคยป่วยเลยจึงไม่ได้สนใจอะไร
กลางวันของวันนั้นเขาได้พบว่าเพื่อนที่เขาไปเล่นด้วยนั้น
ติดเชื้อCOVID-19 เขาทำอะไรไม่ถูกได้แต่อึ้งและตกใจ
เขารีบเดินไปหาแม่แล้วบอกกับแม่ว่าเขาได้ไปเล่นกับเพื่อนที่ติดเชื้อCOVID-19
แม่กับเขารีบไปโรงพยาบาลเพื่อไปตรวจเชื้อCOVID-19
ผลสรุปออกมาว่าเขาทั้ง 2 ไม่ติดเชื้อจากเพื่อน
แม่และเขาดีใจ
จากผลที่เขาเกือบติดเชื้อCOVID-19 เขาเห็นแล้วว่า...
การที่เขาไม่ดูแลตนเองทำให้คนรอบข้างเครียดและเดือดร้อนมากแค่ไหน
จากวันนั้นเด็กชายก้องก็เป็นคนที่ดูแลตัวเองไปไหนก็เซฟตัวเองตลอด
เพื่อให้ตนเองปลอดภัยจากเชื้อCOVID-19 ได้มากที่สุดและไม่ให้คนรอบข้างเดือดร้อน
ข้อคิดที่ได้:
ได้รู้ว่าการที่เราสนใจแต่ตนเองคิดจะทำอะไรก็ทำ
โดยไม่สนใจคนรอบข้างนั้น
จะทำให้คนรอบข้างเดือดร้อนเพราะตัวเรามากแค่ไหน
ผู้จัดทำ
ผู้จัดทำ นางสาวญาณิศา อิ่มเอม
รหัสนักศึกษา634186038 หมู่เรียน63/3