บทที่ 4

 กา๊ ซจานวนน้อยเบาอย่างมากกว่าอากาศ ตัวอย่างเชน่ ไฮโดรเจนหรอื มเี ทน ก๊าซเหลา่ นัน้ มีแนวโน้ม
ทางธรรมชาติท่จี ะผสมกบั อากาศถา้ กา๊ ซนั้นไมต่ ดิ กับดักอากาศ

แม้การเคลื่อนท่ีเล็กน้อยของอากาศ (กระแสลมธรรมชาติ คนเคลื่อนที่โดยรอบ การพาความร้อน)
สามารถเรง่ การผสมกับอากาศอย่างมนี ัยสาคญั

เงอื่ นไขเฉพาะบรเิ วณและการทางานเพ่ิมเตมิ จะได้รับการพิจารณา:

 ประเภทของการจัดการสารทาความเย็นติดไฟในขณะการอัดหรือการดูดกลับและการระบายออก

 ความเปน็ ไปได้ของสารทาความเยน็ ซ่ึงร่ัวบนวาล์วและการเชอื่ มต่อท่อ เปน็ ต้น

 การระบายอากาศและเงือ่ นไขเชงิ พน้ื ท่ตี ่างๆ

 การปรากฏอยู่ของสารติดไฟต้องได้รับการคาดการณ์โดยเฉพาะในบริเวณที่ไม่ได้รับการครอบคลุม
โดยการระบายอากาศ ตัวอยา่ งเชน่ พ้นื ทตี่ า่ ซ่งึ ไมร่ ะบายอากาศ ดังเชน่ หลุม ช่องและปล่อง

คำถำม 3: กำรกอ่ ตัวข้ึนของบรรยำกำศซึง่ ระเบดิ ไดเ้ ปน็ ไปได้หรือไม่?

ถ้าบรรยากาศซงึ่ ระเบดิ ได้เกิดขน้ึ ในบริเวณที่เจาะจงในปรมิ าณดังกล่าวทีม่ าตรการปกป้องพิเศษจาเป็น
สาหรับการปกป้องความปลอดภัยและอนามัยของคนงาน บรรยากาศซ่ึงระเบิดได้โดยเป็นไปได้น้ันได้รับการ
อ้างถึงเป็นบรรยากาศท่ีเสี่ยงภัยซึ่งระเบิดได้และตาแหน่งได้รับการจาแนกประเภทเป็นพ้ืนท่ีซึ่งระเบิดได้โดย
เปน็ ไปได้

แม้สารทาความเย็นติดไฟมีปริมาณน้อย ก็สามารถนาไปสู่ปริมาณมากของไอติดไฟเมื่อไอนี้ระเหยท่ี
บรรยากาศอิสระ (ตัวอย่างเช่น R-290 ท่ีเป็นของเหลว (โพรเพน). หมายเหตุ: 1 ลิตรของโพรเพนเหลวให้
ประมาณ 13,000 ลติ รของบรรยากาศซ่ึงระเบดิ ได้โดยเป็นไปไดถ้ ้าได้รับการเจือจางในสถานะกา๊ ซกบั อากาศไป
ยังการจากดั ซ่งึ ระเบดิ ได้ตา่

ถา้ บรรยากาศซ่ึงระเบิดได้โดยเป็นไปได้ได้ผ่านการตรวจพบ ความเปน็ ไปได้ท่ีเป็นบรรยากาศซ่ึงระเบิด
ได้อันตรายขึ้นอยู่กับปริมาตรของบรรยากาศซึง่ ระเบดิ ได้โดยเช่อื มโยงกับผลกระทบซ่ึงเสียหายในกรณีของการ
จุดไฟ โดยเปน็ กฎ ท้งั น้ีโดยเร่ิมแรกสามารถต้งั สมมตุ ิฐานวา่ ปริมาณมากของความเสยี หายสมั พนั ธ์กับการระเบิด

ขอ้ ยกเว้นกับกฎนเ้ี ปน็ ไปได้เมื่อรับมือกบั ปริมาณสารทาความเย็นติดไฟภายหลังการกาหนดเฉพาะของ
การอัดสารทาความเย็นสูงสุดและปริมาตรต่าสุดของพ้ืนที่ว่าง ในท่ีน้ี ทั้งนี้ต้องตัดสินตามเง่ือนไขเฉพาะบรเิ วณ
วา่ ปริมาณที่คาดการณข์ องบรรยากาศซง่ึ ระเบิดได้เปน็ อนั ตรายหรอื ไม่

การจดั การใชส้ ารทาความเยน็ ที่ตดิ ไฟได้อย่างปลอดภยั 149

คำถำม 4: กำรก่อตวั ขึ้นของบรรยำกำศซึ่งระเบิดได้น้ันไดร้ ับกำรป้องกนั หรอื ไม่?

โดยลาดับท่หี นึง่ ความพยายามควรได้รับการทาเพอ่ื หลีกเลี่ยงการเกิดขึน้ ของบรรยากาศซ่ึงระเบิดได้

ถา้ การกอ่ รปู ขึ้นของบรรยากาศซึง่ ระเบิดได้ซึ่งอันตราบเป็นไปได้ มาตรการปกป้องการระเบดิ ที่เป็นไป
ได้โดยเช่ือมโยงกันกับมาตรการเกี่ยวกับองค์กรต้องได้รับการนามาใช้ มาตรการปกป้องการระเบิดที่นามาใช้
ตอ้ งไดร้ บั การตรวจสอบสาหรับการมีประสิทธิผลของมาตรการน้ัน สาหรบั จดุ ประสงค์นี้ สถานการณท์ างานซึ่ง
แตกต่างกันทั้งหมดและการทางานท่ีผิดพลาดทั้งหมดต้องได้รับการคานึงถึง เฉพาะถ้าการเกิดขึ้นของ
บรรยากาศซ่ึงระเบิดได้โดยเป็นไปได้ได้รับการป้องกันอย่างเชื่อถือได้ มาตรการการปกป้องต่อไปอีกจะไม่
จาเป็น

คำถำม 5: กำรจดุ ไฟของบรรยำกำศซึง่ ระเบิดได้ไดร้ ับกำรกำจดั อยำ่ งเชื่อถอื ไดห้ รือไม่?

ถ้าการก่อรูปข้ึนของบรรยากาศซึ่งระเบิดได้โดยเป็นไปได้ไม่สามารถได้รับการกาจัดอย่างสมบูรณ์
มาตรการต้องไดร้ บั การใชเ้ พ่ือหลกี เลยี่ งแหลง่ กาเนดิ ท่ีมีประสิทธิผลของการจดุ ไฟ ยง่ิ การเกดิ ของบรรยากาศซึ่ง
ระเบิดได้ซ่ึงเส่ียงภัยมีแนวโน้มมาก สิ่งท่ีแน่นอนจะเกิดขึ้นอย่างมากข้ึนต้องเป็นการหลีกเลี่ยงของแหล่งกาเนิด
ของการจุดไฟ

การจดั การใช้สารทาความเย็นทต่ี ดิ ไฟได้อยา่ งปลอดภยั 150