คิดอีกแล้ว-15 คิดถึงบ้านลุงไหว

คิดอีกแลว้

Flash Thought

15. คดิ ถงึ บ้านลุงไหว

พ.ศ. 2565

ความคดิ ท่ีแวบเขา้ มาในสมอง

ประไพ กล่ินขจร

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 130

คดิ ถงึ บา้ นลุงไหว

หลงั จากวาดเขยี นภาพหน่งึ เสรจ็ แลว้ ดว้ ย
ความอตุ สาหะเรม่ิ จากวนั วานกวา่ จะแลว้ เสรจ็ ก็
มาถึงเท่ียงของอีกวนั หน่งึ แต่งานท่แี ลว้ เสรจ็ ก็ถือว่า
เป็นไปตามเปา้ หมายท่กี าํ หนด คือ จะวาดใหค้ รบ
องคป์ ระกอบ แตค่ ณุ ภาพนน้ั อาจจะไมเ่ ขา้ เกณฑ์
หรอื มาตรฐานใดๆ เป็นแน่ คนวาดเองก็ตระหนกั รู้
เชน่ นนั้ แตด่ ว้ ยความสามารถมเี พียงเทา่ นนั้ แต่
ความตง้ั ใจและมงุ่ ม่นั นนั้ มีเกินรอ้ ย จงึ หาไดแ้ ครไ์ ม่
แตม่ นั รูส้ กึ เหน่ือยมาก ทาํ ใหร้ ูว้ า่ การถ่ายทอด
ความสามารถท่ีมใี นกายออกจากสมองใหไ้ ปสมู่ ือท่ี
จบั พกู่ นั นน้ั มนั เหน่ือยหนกั มากจรงิ ๆ

เม่อื ละจากงานปฏิบตั จิ งึ มาสกู่ ารรบั เขา้
ความรูเ้ พ่ือสรา้ งปัญญาดว้ ยการฟังเรอ่ื งราวดา้ น

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 131

ศิลปะจากศลิ ปินท่สี าํ คญั ในอดีตหลายๆ ท่าน และ
หน่งึ ในนนั้ ก็คือ อาจารยถ์ วลั ย์ ดชั นี ท่เี ราใหค้ วาม
สนใจอยา่ งมากดว้ ยแนวทางการใชช้ ีวติ ท่นี ่ายกย่อง
สรรเสรญิ และผลงานขาวดาํ ท่ีเป็นท่ีพอใจเป็นการ
เฉพาะ งานท่ีอาจารยใ์ ชค้ าํ บรรยายวา่ เป็นการ
กระซวก มใิ ชเ่ ป็นการวาด ซ่งึ ก็เป็นจรงิ ทา่ นใชเ้ วลา
ในการวาดเพียงไมก่ ่ีวินาที น่าท่งึ มาก เราอยาก
เป็นเหมอื นอาจารย์ แตค่ งไมไ่ ด้ เพราะไมก่ ลา้
เพราะไมร่ ูว้ า่ จะวาดอะไร อย่างไร แมแ้ ต่ตอนนีก้ ็ยงั
คน้ หาอยวู่ า่ ควรจะใชส้ ดี าํ กบั ภาพท่ีเก่ียวกบั ตน้ ไม้
และดอกไมใ้ นรูปแบบใด อย่างไร วา่ แลว้ ก็ตอ้ งคดิ
ตอ่ ไป

มาวนั นีก้ ็ไดฟ้ ังอาจารยถ์ วลั ย์ ดชั นีกลา่ วถึง
ท่ีมาของบา้ นดาํ ดว้ ยเหตผุ ลท่วี า่ ประเทศไทยกาํ ลงั

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 132

จะมบี า้ นไมใ้ หเ้ ห็นลดลงไปเร่อื ยๆ จงึ ทาํ ใหอ้ าจารย์
ไดพ้ ยายามรวบรวมไมเ้ ก่า และไมท้ ่ีประมลู มาจาก
ออป. มาเก็บไวแ้ ลว้ มาก่อสรา้ งบา้ นไมอ้ ยา่ งตอ่ เน่ือง
เม่อื มาถึงประเด็นนี้ ทาํ ใหเ้ รายอ้ นคดิ ไปว่า บา้ นท่ี
พ่อสรา้ งเป็นบา้ นหลงั แรกท่ีจงั หวดั สพุ รรณบรุ นี น้ั ก็
น่าจะเป็นผลพวงของความคิดเหตผุ ลเดียวกบั ท่ี
อาจารยถ์ วลั ย์ ดชั นีกลา่ วเป็นแน่ น่นั คือ ตอนนน้ั
ประมาณปี 2525 ท่ีพอ่ ตดั สนิ ใจท่ีจะสรา้ งบา้ นเป็น
ตกึ ใหญ่โตบนเนือ้ ท่ี 100 ตารางวา อย่างสวยสงา่
โดดเดน่ ท่สี ดุ ในละแวกนนั้ ซ่งึ เป็นการตดั สนิ ใจดว้ ย
เหตผุ ลของการคงทนจากการทาํ ลายลา้ งของปลวก
แต่ถา้ จะไมใ่ หป้ ลวกกดั กินกจ็ ะตอ้ งเป็นไมเ้ นือ้ แขง็ ท่ี
มีราคาแพง และน่นั คือส่งิ สาํ คญั ท่ีอาจเป็นปัจจยั ใน
การตดั สนิ ใจก่อสรา้ งบา้ นหลงั นน้ั มาจนถึงปัจจบุ นั นี้

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 133

แลว้ บา้ นหลงั นี้ บา้ นหลงั ท่ีพอ่ คดิ ว่าจะเป็นท่ี
อย่อู าศยั ของครอบครวั อยา่ งสงา่ งาม แตเ่ ป็นน่า
เสียใจท่ีไมม่ ลี กู คนใดไดก้ ลบั มาอย่บู า้ นหลงั นีเ้ ลย
ทาํ ใหบ้ า้ นของพ่อจงึ ดเู งียบเหงาหลงั จากท่ีพอ่ แม่
และนอ้ งจากไป แตบ่ า้ นหลงั นีย้ งั เป็นคณุ คา่ ทางใจ
ของเราท่เี ป็นลกู คนเดียวท่ีเหลอื อยู่ และอาจจะดว้ ย
ความประสงคข์ องพอ่ แม่ โดยเฉพาะแมท่ ่ีไดย้ ืนยนั
อยา่ งหนกั แน่นว่า “ถา้ จะขายตอ้ งรอใหแ้ มต่ าย
ก่อน” จงึ ทาํ ใหร้ ูถ้ งึ ความรูส้ กึ ผกู พนั ท่ีพอ่ แมม่ ีต่อ
บา้ นหลงั นี้ และไดป้ ฏิญาณไวก้ บั ตวั เองว่า “จะไม่
ขายบา้ นหลงั นีจ้ นกวา่ จะตายไปจากโลกนีเ้ ชน่ กนั ”

แมใ้ นใจอยากท่ีจะกลบั มาอย่ทู ่ีบา้ นหลงั นี้
ตามประสงคข์ องพ่อแม่ แตก่ ็ยงั ไมส่ ามารถทาํ ได้
แตม่ ีส่งิ หน่ึงท่ีพอจะคดิ ไดว้ า่ เราน่าจะทาํ ใหบ้ า้ น

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 134

หลงั นีม้ ีคณุ คา่ ขนึ้ มาบา้ ง ทาํ ใหม้ ีความคิดวา่ ถา้
หากเราจะนาํ ภาพจาํ นวนมากมายท่ีมมี าประดบั
ประดาไว้ ก็คงจะทาํ ใหบ้ า้ นนีน้ า่ มาเย่ียมเยือนได้
บา้ ง แลว้ จะเหมือนวา่ บา้ นนีม้ ีชีวิตอย่เู สมอ ดว้ ย
ภาพท่ีเราจะวาดมาเพ่มิ ขนึ้ เรอ่ื ยๆ จนกว่าจะวาด
ไมไ่ ด้ ความมชี ีวิตชีวาของบา้ นจะเกิดจากภาพ
ดอกไมห้ ลากสสี นั ท่ีเราสรา้ งสรรค์ แลว้ ไปรวบรวมไว้
คงจะทาํ ใหก้ ระตนุ้ ใหเ้ กิดความสดช่ืนและช่นื บานได้
ไมน่ อ้ ย โดยเฉพาะอยา่ งย่งิ เราไดเ้ ห็นแลว้ วา่ ส่งิ ใด
ท่ีมนั เป็นสมบตั ิของเรา ก็คงจะไมม่ ใี ครดแู ลสมบตั ิ
ชนิ้ นนั้ ไดด้ เี ท่ากบั เราเองผเู้ ป็นเจา้ ของเป็นแน่ ดงั นน้ั
เราจงึ คดิ วา่ เราจะตอ้ งกลบั ไปดแู ลบา้ นอนั เป็น
สมบตั ทิ ่ีพ่อแมส่ รา้ งมาดว้ ยความรกั และผกู พนั ดว้ ย
ใจใหไ้ ดด้ ีดจุ เดยี วกนั ใหเ้ ป็นช่นื ชมแก่ผมู้ าเยอื นและ

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 135

กลา่ วขวญั ถงึ อยา่ งท่พี อ่ แมเ่ คยไดร้ างวลั บา้ น
สะอาดของชมุ ชนเม่อื ครง้ั ท่ีพ่อแมด่ แู ลใหไ้ ด้

เม่อื ความคดิ ดงั กลา่ วไดผ้ ดุ ขนึ้ มาในสมอง
จงึ ทาํ ใหเ้ กิดปัญญามาในวนั เวลาท่ีดจู ะพอดกี บั ท่ี
เป็นวนั ท่ีใกลก้ บั วนั ท่ีพอ่ ไดจ้ ากไป คือ วนั ท่ี 28
ธนั วาคม 2555 มนั ชา่ งเป็นเวลาท่ีรูส้ กึ เศรา้ หมอง
เกิดขนึ้ อกี ครงั้ ท่ีพอ่ ตอ้ งมาจากไป แตก่ ็ยงั ดีใจท่ีมี
เหตกุ ารณท์ ่ีมาเรา้ ความรูส้ กึ นกึ คดิ ในดา้ นบวกให้
บงั เกิดกบั สมบตั ชิ นิ้ สาํ คญั ชนิ้ นี้ ไมอ่ ยากคดิ วา่ เป็น
เรอ่ื งจติ วญิ ญาณใดๆ ท่ีมาเป็นแรงบนั ดาลใจใหค้ ิด
ขนึ้ มาอย่างจรงิ จงั เพราะเป็นโครงการท่คี ิดเอาไว้
บา้ งแลว้ แตเ่ ดือนนีเ้ ป็นเดือนท่ีปัญหาอปุ สรรคใน
ดา้ นการทาํ รูปหมดไปอย่างน่าอศั จรรยเ์ ม่อื วนั ท่ี 22
ธนั วาคม 2562 ท่ีผา่ นมา ทาํ ใหเ้ รารูส้ กึ ดีใจในระดบั

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 136

หน่ึงทีเดียวท่สี ามารถหาแหลง่ ท่ีจะทาํ ภาพใหอ้ ยใู่ น
กรอบท่ีสวยงามไดแ้ ลว้ สว่ นเร่อื งคา่ ใชจ้ า่ ยนน้ั คงจะ
ไมย่ ากหากเราค่อยๆ ทาํ ไปเร่อื ยๆ ก็คงจะเป็นไปได้
อย่างแน่นอน แต่ทา้ ยท่ีสดุ วนั นีว้ นั ท่ี 24 ธนั วาคม
2562 ทาํ ใหเ้ ราคดิ ถงึ เรอ่ื งบา้ น ซ่งึ เป็นแรงบนั ดาล
ใจใหล้ กุ ขนึ้ มาเขยี นถา่ ยทอดความรูส้ กึ ท่ซี าบซงึ้ และ
อาลยั หาอย่างสดุ ซงึ้ ทนั ที และมนั เป็นเหมือน
ประกายไฟท่ีลกุ โชนขนึ้ มาในจิตใจอยา่ งไมน่ ่าเช่ือ

“พอ่ จ๋า ลกู จะทาํ ใหบ้ า้ นลงุ ไหวอย่ใู นสภาพท่ี
ดีท่ีสดุ ใหเ้ ป็นท่กี ลา่ วขวญั ถึงความสะอาด
สวยงาม ของผทู้ ่ีไดพ้ บเห็นใหไ้ ด้ ลกู สญั ญา ลกู รู้
แลว้ ว่าพอ่ มาดลใจใหล้ กู ทาํ เช่นนีอ้ ยา่ งแน่นอน ลกู
จะทาํ ทกุ อยา่ งใหด้ ที ่ีสดุ สมกบั ท่ีพ่อแมต่ ง้ั ใจ คิดถงึ
พ่อเสมอคะ่ ”

คิดอีกแลว้ (Flash Thought) หนา้ 137