โลบะ บางเหนียว

ภู เ ก็ ต

อาหารมื้อสำคัญ
ที่ต้องได้กิน

โ ล บ ะ บ า ง เ ห นี ย ว

บ า ง เ ห นี ย ว

อาหารพื้นเมือง
ภูเก็ต

บทนำ

โ ล บ ะ เ ป็ น อ า ห า ร พื้ น เ มื อ ง อ ย่ า ง ห นึ่ ง ข อ ง
จั ง ห วั ด ภู เ ก็ ต ที่ นำ เ อ า หั ว ห มู ใ น แ ต่ ล ะ ส่ ว น ม า
ห มั ก กั บ เ ค รื่ อ ง เ ท ศ ใ ห้ มี ค ว า ม ห อ ม ช่ ว ย ใ น ก า ร
เ พิ่ ม ร ส ช า ติ ยิ่ ง ทำ ใ ห้ น่ า รั บ ป ร ะ ท า น ม า ก ยิ่ ง ขึ้ น
ใ น ส่ ว น ข อ ง หั ว ห มู ที่ ใ ช้ ต้ อ ง นำ ม า ทำ ค ว า ม
ส ะ อ า ด ใ ห้ ดี

อ า ห า ร ช นิ ด นี้ เ ป็ น ก า ร สื บ ท อ ด ทั้ ง ร ส ช า ติ
แ ล ะ วิ ธี ก า ร ทำ ยั ง นิ ย ม ท า น เ ป็ น ข อ ง ว่ า ง ป รุ ง
จ า ก ส่ ว น ป ร ะ ก อ บ ห ลั ก คื อ เ นื้ อ ห มู โ ด ย มี
หั ว ห มู แ ล ะ เ ค รื่ อ ง ใ น ห มู ต้ ม ด้ ว ย เ ค รื่ อ ง พ ะ โ ล้
ก่ อ น นำ ไ ป ล ว ก ด้ ว ย น้ำ ผ ส ม ซี อิ๊ ว ดำ จ น พ อ สุ ก
แ ล้ ว จึ ง ท อ ด ด้ ว ย น้ำ มั น จ น ผิ ว ด้ า น น อ ก ก ร อ บ
แ ต่ เ นื้ อ ใ น ยั ง ค ง ค ว า ม นุ่ ม ข อ ง เ นื้ อ ไ ว้

โลบะบางเหนียวร้านชื่อ
ดังของเมืองภูเก็ต

อ า ห า ร พื้ น เ มื อ ง ภู เ ก็ ต นั้ น มี อ ยู่ ห ล า ก ห ล า ย ใ ห้ เ ร า
ไ ด้ เ ลื อ ก ท า น ไ ม่ ว่ า จ ะ เ ป็ ข อ ง ค า ว ห รื อ ข อ ง ห ว า น แ ล ะ โ ล บ ะ
ก็ เ ป็ น อี ก เ ม นู ห นึ่ ง ที่ น่ า ส น ใ จ ค่ ะ โ ล บ ะ เ ป็ น อ า ห า ร ที่ ช า ว
ภู เ ก็ ต รู้ จั ก กั น เ ป็ น อ ย่ า ง ดี จ ะ รั บ ป ร ะ ท า น เ ป็ น อ า ห า ร ว่ า ง
ย า ม บ่ า ย โ ด ย เ ฉ พ า ะ ค น ที่ ช อ บ รั บ ป ร ะ ท า น ห มู รั บ
ป ร ะ ท า น เ ค รื่ อ ง ใ น ไ ม่ ค ว ร พ ล า ด ค่ ะ โ ล บ ะ จ ะ ป ร ะ ก อ บ ไ ป
ด้ ว ย ส่ ว น ต่ า ง ๆ ที่ ม า จ า ก ห มู นำ ม า ห มั ก กั บ เ ค รื่ อ ง พ ะ โ ล้
แ ห้ ง แ ล้ ว นำ ม า ท อ ด

ที่มา

เดิมที โลบะเป็นอาหารของชาวจีนฮกเกี้ยนในเมืองเบ๊หัง จน
ก ร ะ ทั่ ง ก ลุ่ ม ช า ว จี น ฮ ก เ กี้ ย น ใ น เ ข้ า ม า ตั้ ง ร ก ร า ก บ น เ ก า ะ ภู เ ก็ ต
ก็ได้นำวัฒนธรรมอาหารหลากหลายชนิด รวมทั้งโลบะนี้เข้า
มาด้วย คำว่า โล หมายถึงสตูว์หรือพะโล้ และ บะ แปลว่า
เนื้อสัตว์ รวมความกันได้เป็น เนื้อต้มพะโล้ ส่วนของหัวหมูที่
นิยมรับประทาน คือ ใบหู , ลิ้น และเนื้อหมูสามชั้นจาก
หัวหมู ในขณะที่เครื่องในหมู มีทั้งปอด ตับ หัวใจ ลำไส้ใหญ่

โลบะ

滷肉โลบะ ( จีน : ) คืออาหารพื้นเมืองของ จังหวัดภูเก็ต มีจุดกำเนิดจาก

มณฑลฮกเกี้ยน สามารถพบเห็นได้ใน สิงคโปร์ และ มาเลเซีย มีอีกชื่อเรียกว่า หง่อ
五香 五香滷肉เฮียง ( จีน : ) บางทีเรียกรวมกันว่า หง่อเฮียงโลบะ ( จีน :
)

นิยมทานเป็นของว่าง ปรุงจากส่วนประกอบหลัก คือ เนื้อหมู โดยมีหัวหมู และเครื่อง

ในหมู ต้มด้วยเครื่อง พะโล้ ก่อนนำไปลวกด้วยน้ำผสมซีอิ๊วดำจนพอสุก แล้วจึง

ทอดด้วยน้ำมันจนผิวด้านนอกกรอบ แต่เนื้อในยังคงความนุ่มของเนื้อไว้

โลบะกินกับน้ำจิ้มรสหวานอมเปรี้ยวทำจาก มะขาม เปียกเคี่ยวกับน้ำตาลใส่

พริกป่น นิยมรับประทานคู่กับ เต้าหู้ ทอด หรือ เต่ากั้ว
豆乾( จีน : ) และ เต่ากั้วจี่
豆 乾 糋( จีน :
) ซึ่งเป็นเต้าหู้ก้อนผ่าสามเหลี่ยมยัดไส้ กุ้งแห้ง ก่อนนำไป
蝦糋 繭ทอดและ เหจี๋ ( จีน : ) กุ้งทอดผสมถั่วหงอกและเกี้ยน ( จีน : )

เกี้ยน

繭เ กี้ ย น ( จี น : ) เ รี ย ก ย่ อ ย ม า จ า ก บ ะ เ กี ย น
肉 繭( จี น : ) ซึ่ ง เ ป็ น ชื่ อ เ รี ย ก เ ฉ พ า ะ ข อ ง อ า ห า ร ช นิ ด ห นึ่ ง ข อ ง

ฮ ก เ กี้ ย น ป รุ ง จ า ก ห มู สั บ กั บ ไ ส้ อื่ น ๆ กุ้ ง , ปู , มั น แ ก ว แ ล ะ ผ ง พ ะ โ ล้

五香粉）( จีน : ห่ อ ด้ ว ย ฟ อ ง เ ต้ า หู้ ห รื อ ร่ า ง แ ห ห มู ใ ห้ เ ป็ น เ ส้ น

ค ล้ า ย จ๊ อ นำ ไ ป นึ่ ง ใ ห้ สุ ก แ ล้ ว จึ ง ท อ ด ห รื อ ชุ บ แ ป้ ง ท อ ด

ที่มา

เกี้ยน มีจุดกำเนิดมา
จ า ก เ มื อ ง เ จี ย ง จิ ว ห รื อ จ า ง โ จ ว

漳州）(จีน: ในมณฑลฮกเกี้ยน

ช่วงสมัยราชวงศ์ซ่ง นิยมทำเป็น
เ ค รื่ อ ง เ ส้ น ไ ห ว้ ใ น เ ท ศ ก า ล ต่ า ง ๆ
แ ล ะ นิ ย ม ทำ รั บ ป ร ะ ท า น ใ น ง า น
มงคลและอวมงคล ต่อมาเกี้ยน
ไ ด้ ติ ด ต า ม ผู้ อ พ ย พ ช า ว ฮ ก เ กี้ ย น
จากเมืองเจียงจิว เผยสู่
ไ ต้ ห วั น , สิ ง ค โ ป ร์ , ม า เ ล เ ซี ย , ไ ท ย

ชื่อเรียกอื่นๆ

繭จังหวัดภูเก็ตนิยมเรียกว่า เกี้ยน(จีน: ,kián) กร่อนมาจาก บะเกียน
肉繭(จีน: ,bah-kián)

雞卷ไต้หวัน เรียกว่า เกกึ้ง หรือ กวยกึ้ง(จีน: ,ke-kńg/kue-kńg)

ส่วนในภาคใต้ของไต้หวันนิยมเรียก
肉繭仔บะเกียนอ่า(จีน:
,bah-kián-á)
繭仔เกี้ยนอา(จีน: , kián-á)
肉卷บะกึ้ง(จีน: ,bah-kńg)

肉卷มณฑลฮกเกี้ยนในเมืองจังโจวเรียกว่า บะกุย(จีน: ,bah-kuínn)

ส่วนเมืองเฉวียนโจวเรียก
雞卷กวยกึ่ง(จีน: ,kue-kńg) ส่วนในเมืองเซี่ยเหมินเรียก
五香งอเฮียง(จีน: ,ngóo-hiang)
五香卷หง่อเฮียงกึ้ง(จีน:
,ngóo-hiang-kńg)

五香สิงคโปร์และมาเลเซีย มีเรียกทั้ง งอเฮียง(จีน: ,ngóo-hiang)
五香卷 肉หง่อเฮียงกึ้ง(จีน:
繭,bah-kián) ,ngóo-hiang-kńg) และ บะเกียน(จีน:

วิธีทำ

– เอาหัวหมู หน้ากาก หู มาหั่นเป็นชิ้นเท่าฝ่ามือ
– รากผักชี พริกไทยดำ กระเทียมตำรวมกัน มาหมักใส่ หมูที่เตรียมไว้ปรุงรส
ด้วยซีอื๊วขาว น้ำตาลปี๊ป ซีอิ๊วดำ
– หมักไว้1ชม. และเอามาตั้งไฟอ่อนๆเติมน้ำพอ ขลุกขลิก ใส่ดอกโป๊ยกั๊ก
อบเชยลงไป เคี่ยวจนสุกน้ำงวด และหั่นใส่จานโรยด้วย ผักชี

ส่วนประกอบ :
– หัวหมู
– หน้ากาก
– หูหมู
– ผักชีทั้งต้นและราก
– พริกไทยดำ
– พริกแดงสด
– กระเทียม
– กระเทียมดอง
– น้ำตาลปี๊บ
– น้ำตาลทราย
– เกลือ
– น้ำส้มสายชู
– ซีอิ๊วขาว
– ซีอิ๊วดำ
– โป๊ยกั๊ก
– อบเชย

การรับประทาน

ส่วนของหัวหมูที่นิยมรับประทาน คือ ใบหู

, ลิ้น และเนื้อหมูสามชั้นจากหัวหมู ในขณะที่


เครื่องในหมู มีทั้งปอด ตับ หัวใจ ลำไส้ใหญ่

นอกจากนี้สิ่งที่นิยมทานไม่แพ้เนื้อหมู คือ เต้าหู้

ทอด ซึ่งภาษาท้องถิ่นเรียกกันติดปากว่า เต่ากั้ว

หรือในบางครั้งก็ใช้เต้าหู้ก้อนผ่าสามเหลี่ยมยัด

ไส้กุ้งแห้ง ก่อนนำไปทอด เรียกว่า เต่ากั้วจี่

รวมไปถึง เกี้ยน ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของ

อาหารชนิดหนึ่ง ปรุงจากหมูสับกับไส้อื่นๆ อาทิ

กุ้ง ปู มันแกว ห่อด้วยฟองเต้าหู้เป็นเส้นคล้าย

จ๊อ นำไปนึ่งให้สุกแล้วจึงชุบแป้งทอด โดยส่วน

ประกอบทั้งหมดหลังจากทอดจนสุกกรอบดีแล้ว

จะทำการยกพักไว้ จนเมื่อลูกค้าสั่ง จึงจะทอด

ซ้ำอีกครั้งให้ร้อน ก่อนจัดวางในจานกับ

แตงกวาสด ทานกับน้ำจิ้มสูตรเฉพาะของโลบะ

ซึ่งมีรสหวานอมเปรี้ยวจากมะขามเปียกเคี่ยวกับ

น้ำตาลบวกกับความเผ็ดของพริกป่น

อ้างอิง

อาหารพื้นเมืองภูเก็ต. (2557). โลบะ (ออนไลน์). สืบค้นจาก:http://sites.google.com/
site/localfoodphuket/loba [15 กันยายน 2564]

อาหารภูเก็ต. (2560). โลบะ (ออนไลน์). สืบค้นจาก :http://www.phuketcity.go.th/
food/detail/6 [16 กันยายน 2564]

โลบะหัวหมูแบบใต้ๆ. (2016). วิธีทำโลบะ (ออนไลน์). สืบค้นจาก:http://blog.etcpool.com/
2016/12/20/loba-thai-southern-food [16 กันยายน 2564]

ผู้จัดทำ

นางสาว นลินพรรณ มณีโชติ
บทม621 เลขที่16

รหัสนักศึกษา 6210136116



welcome
To Phuket

THANK YOU