การนำข้อคิดเรื่องพระบรมราโชวาทไปใช้ในการดำรงชีวิต

การนำข้อคิดเรื่องพระบรมราโชวาท
ไปใช้ในการดำรงชีวิต
เรื่อง...ชีว
ิตของเคน

จัดทำโดย
เด็กชายพงศภัค ธรรมรัตน เลขที่ ๕
เด็กหญิงปณิตา คงชุม เลขที่ ๑๒
เด็กหญิงวิลาลินี นวลมุสิต เลขที่ ๑๕
เด็กหญิงสุพิชญา หอยสกุล เลขที่ ๑๘

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓/๒

กาลครั้งหนึ่ง เมื่อวัยละอ่อนของเคน เคน
เป็นหนุ่มน้อยที่หมั่นเรียนรู้ด้วยเหตุที่แม่เขา
พร่ำหาเช้ากินค่ำนำเงินมาส่งเขาให้ได้เรียน
สูงส่งเหมือนคนอื่นๆ ปรารถนาให้ลูกตนได้ดี

จนกระทั่งเคนสอบชิงทุนไปเรียนอเมริกา
ได้ ด้วยความสามารถและสติปัญญาที่
เก่งกาจมีผู้คนชื่นชม เคนจึงทำงานควบคู่
ไปจนเรียบจบที่งานเป็นหลักเป็นแหล่ง มี

เงินมากมายส่งให้แม่ได้ใช้

เมื่อครั้งเขากลับมาที่ไทยประเทศบ้านเกิด
เมืองนอน เขาพูดกับแม่ด้วยภาษาต่าง
ประเทศที่เขาดำรงชีวิตอยู่ที่นั่น แม่จึงเอ่ย
ทักถามเหตุใดจึงไม่พูดภาษาไทย ภาษา
ดั้งเดิมของเราเอง เคนให้คำตอบว่าเขา
เรียนรู้มาทั้งทีให้กลับพูดภาษาเดิม ใคร
ผ่านไปกระไรมาจะคิดเช่นใด คงดูถูกตน

เป็นแน่ ตนอาย

หลังจากแม่ได้ยินเคยพูด แม่จึงเอ่ยปาก
สอนเคนด้วยเหตุว่า "อย่าพึงอายในภาษา
เที่ยงแท้ที่เราได้มาตั้งแต่เด็กจนโต มิว่า
เราจะอยู่ที่ใดบนโลกใบนี้ ภาษาบ้านเกิด
เมืองนอน หากชีวิตยังมี จงอย่าลืมใน
ภาษาของตัวเรา มิว่าลูกจะรวยจะเป็น
อะไร แม่มิเคยคาดหวัง สิ่งเดียวที่แม่รอ
คือรอลูกกลับมาพูดกับแม่ และไม่ลืมคำ
พูดที่เราเคยพูดด้วยกันก่อนลูกจะเติบโต"

ข้อคิดจากพระบรมราโชวาท

“…อย่าตื่นตัวเองว่าได้ไปร่ำเรียนภาษาฝรั่งแล้วลืมภาษาไทย กลับ
เห็นเป็นการเก๋การกี๋อย่างเช่นนักเรียนบางคนมักจะเห็นผิดไป...”

ให้เข้าใจว่าการออกไปศึกษาในประเทศยุโรปนั้น ใช่ว่าจะต้องนำเอามาใช้แต่เฉพาะ
ภาษาฝรั่งอย่างเดียว ภาษาไทยและหนังสือไทยซึ่งเป็นภาษาของเราเอง

คงจะต้องใช้อยู่เป็นนิจ คือ สามารถกลับมาแปลภาษาไทยออกเป็นภาษาต่างประเทศได้
จึงจะนับว่าเป็นประโยชน์ ควรรักภาษาไทย เพราะภาษาไทยแสดงถึงความเป็นชาติและเอกราชของไทย

ขอบคุณสำหรับการอ่าน