คำสรรพนาม

คำสรรพนำม

คำสรรพนำม คือ คำแทนชื่อ หรือแทนคำนำม
ท่ีผู้พูดหรือผู้เขียนได้กล่ำวมำแล้วเพื่อช่วยให้ไม่ต้อง
กล่ำวคำนำมซำอีก คำสรรพนำมมีหลำยชนิด
กำรเข้ำใจชนิดและหน้ำที่ของคำสรรพนำมทำให้
เขยี นสอื่ สำรได้อยำ่ งถกู ตอ้ ง

คำสรรพนำมแบ่งเปน็ ๖ ชนิด

๑. บุรษุ สรรพนำม
(คำสรรพนำมแทนบุคคล)

๒. นยิ มสรรพนำม
(คำสรรพนำมชเี ฉพำะ)

คำสรรพนำมแบง่ เป็น ๖ ชนิด

๓. อนิยมสรรพนำม
(คำสรรพนำมไมช่ เี ฉพำะ)

๔. ปฤจฉำสรรพนำม
(คำสรรพนำมถำม)

คำสรรพนำมแบ่งเปน็ ๖ ชนดิ

๕. วภิ ำคสรรพนำม
(คำสรรพนำมแยกฝำ่ ย)

๖. ประพันธสรรพนำม
(คำสรรพนำมเชอ่ื มประโยค)

๑. บุรษุ สรรพนำม
(คำสรรพนำมแทนบุคคล )

บรุ ุษสรรพนำม หรอื คำสรรพนำมแทนบุคคล
เป็นคำสรรพนำมใชแ้ ทนผ้พู ูด ผฟู้ ัง และผู้ทถ่ี ูกกลำ่ วถึง

แบ่งออกเป็น ๓ ชนิด ดังน้ี

คำสรรพนำมบุรษุ ท่ี ๑ ใช้แทนผพู้ ดู
เชน่ ผม ฉัน อำตมำ ข้ำพเจ้ำ ดฉิ นั ข้ำพระพทุ ธเจำ้

คำสรรพนำมบุรุษท่ี ๒ ใชแ้ ทนผ้ฟู ัง
เชน่ เธอ คณุ ทำ่ น ใต้เทำ้ ใต้ฝ่ำละอองธุลีพระบำท

คำสรรพนำมบุรุษที่ ๓ ใชแ้ ทนผ้ทู ถี่ ูกกล่ำวถงึ
เชน่ มัน ทำ่ น เขำ พระองค์

๑. คณุ ครไู ม่สอนฉนั ร้องเพลง เพรำะทำ่ นเจ็บคอ
๒. คุณมีควำมเหน็ เหมือนเขำหรือไม่

คำว่ำ ฉัน คุณ ท่ำน เขำ เป็นคำสรรพนำม
ใช้แทนผู้พูด ผู้ฟัง และผู้ท่ีถูกกล่ำวถึง เรียกว่ำ
คำสรรพนำมแทนบคุ คล หรือ บุรษุ สรรพนำม

๒. นยิ มสรรพนำม
(คำสรรพนำมช้เี ฉพำะ)

นยิ มสรรพนำม หรอื คำสรรพนำมชี้เฉพำะ
เปน็ คำสรรพนำมบอกควำมหมำย

เฉพำะเจำะจง เช่น นน่ั น่ี โนน่ เป็นต้น

นเ่ี ปน็ กระเปำ๋ ใบที่เธอให้ฉัน นั่นคอื สนุ ัขของฉนั

โน่นเป็นเทอื กเขำถนนธงชยั

๓. อนยิ มสรรพนำม
(คำสรรพนำมไม่ช้เี ฉพำะ)

อนยิ มสรรพนำม หรือ คำสรรพนำมไมช่ เ้ี ฉพำะ
เป็นคำสรรพนำมทีม่ คี วำมหมำยทวั่ ๆ ไป ไม่เฉพำะเจำะจง
เช่น ใคร อะไร เปน็ ตน้

คณุ แม่ทำอะไรก็อรอ่ ยทังนัน ใครจะไปกบั คณุ พอ่ ก็ได้

ตวั อยำ่ ง

เขำไมเ่ คยทำควำมเดือดรอ้ นใหใ้ ครเลย

คำว่ำ ใคร เปน็ สรรพนำมที่มีควำมหมำย ทั่ว ๆ ไป ไม่เจำะจง
เรยี กว่ำ สรรพนำมไม่ชีเฉพำะ มีคำอน่ื ๆ อกี เช่น ไหน ผู้หนึ่งผู้ใด

๔. ปฤจฉำสรรพนำม
(คำสรรพนำมถำม)

ปฤจฉำสรรพนำม หรอื คำสรรพนำมถำม
เป็นคำสรรพนำมทีใ่ ช้เป็นคำถำมทต่ี อ้ งกำรคำตอบ เชน่
อะไร ไหน ใคร เป็นตน้

ใครทำจำนแตก อะไรอยใู่ นห้องนอน

๕. วภิ ำคสรรพนำม
(คำสรรพนำมแยกฝำ่ ย)

วภิ ำคสรรพนำม หรือ คำสรรพนำมแยกฝ่ำย
เปน็ คำสรรพนำมท่ใี ช้เพอ่ื แยกคำนำมออกเปน็ ส่วน ๆ
ได้แกค่ ำวำ่ ตำ่ ง บ้ำง กนั

คนไทยสมัยก่อนตำ่ งพำกนั กินหมำกทกุ ครวั เรอื น

นกั เรยี นบ้ำงกเ็ ล่นบำสเกตบอลบำ้ งก็เลน่ ฟุตบอล

พวกเรำเดนิ ทำงไปสวนสนกุ ดว้ ยกนั

๖. ประพนั ธสรรพนำม
(คำสรรพนำมเช่อื มประโยค)

ประพนั ธสรรพนำม หรือ คำสรรพนำมเชอื่ มประโยค
ใชแ้ ทนคำนำมทอี่ ยขู่ ำ้ งหนำ้ (ตำแหน่งทีว่ ำง วำงอยหู่ ลงั
คำนำมหรือคำสรรพนำม) ถือว่ำเปน็ "ประพนั ธสรรพนำม"
เพอ่ื ทำหนำ้ ทเี่ ชื่อมประโยค ได้แก่คำวำ่ ผู้ ท่ี ซง่ึ อนั

นกั เรยี นทส่ี อบไดท้ ห่ี น่งึ จะไดไ้ ปเรียนต่อทตี่ ำ่ งประเทศ
ขนมหม้อแกงทคี่ ุณยำยทำอร่อย

เตมิ ใหไ้ ด้ ทำยใหถ้ กู

เธอ ใคร เขำ อะไร ๆ

โน่น บำ้ ง กนั นี่ ตำ่ ง

๑. ____ใค__ร_เปน็ ผู้คดิ ประดษิ ฐ์อักษรไทย (ปฤจฉำสรรพนำม)

๒. __ใค__ร_ๆ_ก็เคยทำผิดกันทังนัน (อนยิ มสรรพนำม)
๓. เมื่อเลิกเรียน___ต_ำ่ _ง_คนต่ำงก็เดนิ ทำงกลบั บำ้ น (วภิ ำคสรรพนำม)

๔. _น_/ี่_โ_น_่น_คือสมุดกำรบ้ำนของฉัน (นยิ มสรรพนำม)

๕. _เ_ธ_อ_/_เข_ำ เปน็ คนดี จงึ มีคนรักใครเ่ อน็ ดู (บุรษุ สรรพนำม)

เธอ ท่ี ใคร เขำ อะไร ๆ

โนน่ บ้ำง กัน นี่ ตำ่ ง

๖. อ__ะ_ไ_ร_ๆ__ก็ไม่สำคัญเทำ่ กำรเป็นคนดี (อนยิ มสรรพนำม)
๗. รองเท้ำท่วี ำงอยหู่ นำ้ บำ้ นเปน็ ของ__ใ_ค_ร__ (ปฤจฉำสรรพนำม )
๘. ผชู้ ำย___ท__่ี __อย่ใู นบ้ำนเปน็ พ่อของผม (ประพนั ธสรรพนำม)
๙. พวกเรำเดนิ ทำงไปสวนสนุกดว้ ย___ก_ัน___
๑๐. _โ_น_่น_/_น__่ี เปน็ ท่ตี งั ของสวนสำธำรณะ (วิภำคสรรพนำม)
(นยิ มสรรพนำม)