กุหลาบงามบนบัลลังก์เหล็ก

ก ุ หลาบงามบนบ ั ลล ั งก ์ ก ุ หลาบงามบนบ ั ลล ั งก ์ เหล ็ ก Sin ทไี ม่ ไดแ้ ปลว่ า บาป

อารัมภบท อาณาจักรมารโลเรียและอาณาจักรกรอธ เปนที่รูกันüามี คüามเจริญรุงเรือง, อาณาเขตกüางขüาง และคüามมั่งคั่ง แตทüาÿิ่ง ที่ถูกโจþจันนั้นคือ ประüัติýาÿตรอันยาüนานเกี่ยüกับคüามขัดแยง ของทั้งÿองอาณาจักร กาเร็ต และ üิคเตอร คือรัชทายาทผูÿืบทอดบัลลังกที่แบก คüามĀüังของทั้งอาณาจักรไüบนบา แตราüกลับโชคชะตาเลนตลก รัชทายาทจากทั้งÿองอาณาจักรที่คüรจะขุนเคืองตอกัน กลับดันมี คüามรูÿึกลึกซึ้งตอกัน แตดüยทั้งเพýÿภาพและตําแĀนงĀนาที่ที่ ตองรับผิดชอบ ทําใĀĀนทางรักของพüกเขาชางยากเย็นนัก ÿุดทายแลüเขาจะยอมทํารายคนรักเพื่ออาณาจักรĀรือจะ ยอมละทิ้งĀนาที่เพื่อคüามรัก -- Sin ที่ไมไดแปลüา บาป --

ÿารบัญ เรื่อง Āนา เนื้อเรื่อง ตอนที่ 1 งานเลี้ยงยามค่ําคืน 1 ตอนที่ 2 ค่ําคืนÿีฝุน 6 ตอนที่ 3 ค่ําคืนที่ÿüางไÿü 10 ตอนที่ 4 ค่ําคืนกับแÿงดาüนับลาน 17 ตอนที่ 5 ค่ําคืนอันแÿนเýรา 20 ตอนที่ 6 ค่ําคืนที่เฝารอ 25 ตอนที่ 7 ค่ําคืนที่เĀน็บĀนาü 27 ตอนที่ 8 ค่ําคืนที่ขมขื่น 29 ตอนที่ 9 ค่ําคืนที่ĀมนĀมอง 30 ตอนที่ 10 ค่ําคืนในüงüนคüามคิด 33 ตอนที่ 11 ค่ําคืนที่โĀดราย 36 ตอนที่ 12 ค่ําคืนแĀงการล่ําลา 38 ตอนที่ 13 ค่ําคืนÿุดทาย 43 จากใจผูเขียน 44 ประüัติผูเขียน 45

1 Page ตอนที่ 1 งานเลี้ยงยามค่ําคืน คüามเย็นคอย ๆ แผจากแกüที่ทาบทับลงบนแกม ทําใĀ คนที่นั่งอานĀนังÿืออยางÿงบเปนเüลานานÿะดุงดüยคüามตกใจ และĀันมามองตัüตนเĀตุดüยÿายตาที่ไมพอใจ แตก็ไมไดคิดโกรธ อะไรอีกฝายจริง ๆ เพราะเขารูดีüาอีกฝายเปนคนที่เขาโกรธไมลง “เย็น” กาเร็ตกลาüดüยเÿียงนิ่ง ๆ ÿั้น ๆ ราüกับคาดโทþ อีกฝายไü แมจะไมไดคิดถือโทþโกรธอะไรกับอีกฝายก็ตาม “ก็เรียกตั้งนาน ไมไดยินเอง” üิคเตอรพูดดüยเÿียงที่ไม ÿะทกÿะทานอะไร เมื่อกาเร็ตเĀ็นปฏิกิริยาของอีกฝายก็อดไมไดที่ จะกรอกตามองบนดüยคüามĀมั่นไÿคนตรงĀนาเล็กนอยกอนที่จะ ตอบออกไปดüยüิธีการที่รักþาทาทีที่ดูÿุภาพของเขา ซึ่งเปนÿิ่งที่ üิคเตอรนั้นเกลียดที่ÿุด “งานเลี้ยงเปนอยางไรบางครับ คุณüิคเตอร” เนื่องจากจริง ๆ üันนี้เปนüันที่เüÿเทียร ซึ่งเปนเขตแดนที่ üางตัüเปนกลางจากอาณาจักรทั้งปüง เüÿเทียร ถูกÿรางขึ้นมาดüย กลุมนักปราชญที่ตองการถายทอดคüามรูใĀกับอาณาจักรทั้งปüง อยางเทาเทียม ไมüาจะเปนอาณาจักรเล็กĀรือใĀญใĀÿามารถ เขาถึงองคคüามรูทางดานüิชาการอยางทั่งถึง โดยจะเปดเปน ÿถานýึกþาใĀคüามรูกับเĀลารัชทายาทผูÿืบทอดบัลลังกของแตละ อาณาจักรมาพักอาýัยและýึกþาล่ําเรียน ทําใĀเปนโอกาÿอันดีที่

2 Page เĀลารัชทายาทของอาณาจักรตาง ๆ จะทําการÿรางคüามÿัมพันธ ĀรือเจริญÿัมพันธไมตรีระĀüางอาณาจักร การเร็ตในฐานะประธานนักýึกþาของเüÿเทียรจําเปน จะตองอยูในงานเลี้ยงตลอดเüลา เพื่อใĀมั่นใจüางานเลี้ยงนี้ดําเนิน ไปไดดüยดี แตทüาเขาก็ขอปลีกตัüออกมาเÿียดื้อ ๆ โดยอางüาเขา นั้นไมÿบาย แตแทจริงเปนเพราะเขาไมชอบการที่ตองอยูในที่คน เยอะ ๆ ĀรือเปนจุดÿนใจของคนĀมูมาก จึงทําใĀüิคเตอรซึ่งเปน รองประธานตองมาทําĀนาที่แทนเขา “ก็ดีนะ ก็ไมไดมีอะไรเปนพิเýþ ไมมีอะไรที่นายตองกังüล Āรอก” üิคเตอรตอบคนตรงĀนากอนที่จะüางเครื่องดื่มüางลงบน โตะ พรอมกับĀยิบกลองที่ขางในบรรจุเคกกอนĀนึ่งเอาไü “รับไปÿิ ฉันเอามาใĀ เĀ็นüากอนออกจากงานยังไมไดกิน อะไรเลย üันนี้ĀองอาĀารไมเปด นายจะĀิüเอานะ” น้ําเÿียงของ üิคเตอรที่อาจฟงดูแข็งกระดางแตก็แฝงไปดüยคüามĀüงใยที่มีตอ กาเร็ต กาเร็ตมองเคกและเครื่องดื่มที่อีกฝายเอามาใĀ ซึ่งมันเปน ของโปรดของตัüเขาเอง นั่นทําใĀเขาแอบประĀลาดใจเล็กนอย เขา ไมนึกüาüิคเตอรจะเปนเอาใจใÿใครเทาใดนัก “ขอบใจนะ” กาเร็ตกลาüขอบคุณüิคเตอรกอนที่จะเริ่ม กินเคกและดื่มน้ําที่üิคเตอรนํามาใĀ ในมุมมองของüิคเตอนั้น กาเร็ต ในตอนนี้นารักกüามาก มากกüาชüงเüลาปกติที่กาเร็ตมักจะเปน

3 Page ชüงเüลาที่กาเร็ตตองรักþาภาพลักþณการเปนรัชทายาทของ อาณาจักรมารโลเรีย üิคเตอรคอย ๆ ทิ้งตัüลงนั่งบนเกาอี้นüมขาง ๆ กาเร็ต แทนที่จะไปนั่งตัüที่ตรงขาม ทําใĀพüกเขาทั้งÿองนั้นอยู ใกลชิดกันมาก “เบียด” กาเร็ตกลาüดüยเÿียงคลายรําคาญอีกฝายแต การกระทํากลับตรงกันขาม เนื่องจากเขาคอย ๆ เอนตัüพิงüิคเตอร “เĀนื่อยมากเลยเĀรอ” üิคเตอรถามดüยคüามเปนĀüง พลางลูบĀัüกาเร็ตไปดüยเบา ๆ เขานั้นรูดีüาตอใĀอีกฝายจะดูเขา กับคนงายมากแคไĀน เปนคนที่เขาถึงไดงายและดูอัธยาýัยดี จนทํา ใĀมักถูกĀอมลอมดüยผูคน แตทüาจริง ๆ แลüมันเปนเพียง Āนากากที่ถูกÿรางขึ้นเทานั้น เพราะในฐานะของผูÿืบบัลลังกของ อาณาจักรมารโลเรีย มันคงไมเปนการดีนักที่ผูที่จะเปนกþัตริยของ อาณาจักรมารโลเรียในภายภาคĀนานั้น จะมีทาทางที่เยอĀยิ่ง Āรือไมชอบเขาÿังคม เพราะอาณาจักรมารโลเรียนี้เปนอาณาที่ขึ้น ชื่อüาเปนอาณาจักรที่มีคüามโอบออมอารี เปนที่พึ่งของเĀลา อาณาจักรเล็กและอาณาจักรนอยใกลเคียง เนื่องจากอาณาจักรมารโลเรีย เปนอาณาจักรที่มีชื่อเÿียง และเปนผูนําดานüิทยาทานตาง ๆ ไมüาจะเปนดานüิทยาýาÿตร, ดาราýาÿตร, ปรัชญา, รüมถึงýิลปะแขนงตาง ๆ และอื่น ๆ อีก มากมาย ทําใĀĀลายอาณาจักรตองมาพึ่งพิงอาณาจักรแĀงนี้อยู บอยครั้งและĀลาย ๆ ครั้งอาณาจักรแĀงนี้ก็ไมเคยปฏิเÿธการใĀ

4 Page คüามชüยเĀลือเลย ทําใĀนอกจากจะไดชื่อüา “นักปราชญแĀง อาณาจักรทั้งปüง” ยังไดชื่อüาเปน “อาณาจักรผูใจบุญ” อีกดüย โดยภายใตคüามÿมบูรณแบบนี้ถูกปกครองโดยราชüงý อดามาÿเมนเต มาอยางยาüนาน โดยเอกลักþณของเĀลาเชื้อ พระüงýของตระกูลนี้คือมีคüามจิตใจอันดีและใบĀนาที่เต็มดüย รอยยิ้มเÿมอ แตทüาพüกเขาเปนเพียงมนุþยคนĀนึ่งเทานั้น ใชüา จะÿามารถรักþาÿีĀนาและทาทีไดตลอดเüลาดังนั้นเมื่อพüกเขาฝน ตัüเองเปนเüลานานก็ยอมมีเĀนื่อยลากันทางจิตใจบางเปนธรรมดา ตัüกาเร็ตเลือกที่จะไมตอบอะไรüิคเตอร เขาทําเพียง นําเอาýีรþะพิงกับไĀลอีกฝายอยางเงียบ ๆ และĀลับตาลง แตนั่นก็ เปนคําตอบที่อีกฝายÿามารถเขาใจไดทันทีüาเขานั้นเĀนื่อยแคไĀน คüามเงียบ ปกคลุมนานอยูพักĀนึ่ง จนกระทั่งกาเร็ตเลือกที่จะ ทําลายคüามเงียบนั้นลง “เปนนายนี่ดีจังนะ” กาเร็ตพูดออกมาดüยเÿียงราบเรียบ แตทüาภายในประโยคนั้นกลับเต็มไปดüยอารมณบางอยางที่ตัüเขา เองก็ไมเขาใจเĀมือนกัน บางทีเขาอาจะเĀนื่อยเกินไปĀรือรูÿึก อิจฉาอีกฝายขึ้นมา จริง ๆ ขึ้นมา เพราะตั้งแตรูจักกันมา üิคเตอรที่ เปนรัชทายาทของเมืองกรอธนั้นมีคüามเปนตัüของตัüเองÿูงมาก เขาไมเคยตองแกลงĀรือแÿแÿรงตอĀนาใคร เขาÿามารถบอกüา ชอบอะไรĀรือไมชอบอะไรไดอยางอิÿระ เขาไมเคยÿนüาการ กระทําของเขาจะทําใĀใครไมพอใจĀรือไม จึงเรียกไดüาüิคเตอรนั้น

5 Page มีอิÿระอยางแทจริงซึ่งตางจากตัüของกาเร็ตอยางÿิ้นเชิงที่ตองคอย ปนĀนาและÿüมĀนากากตลอดเüลาเพื่อที่จะเปนคนที่ทุกคนพึง พอใจ “ใชไĀมละ ชีüิตฉันมันก็นาอิจฉาแบบนี้แĀละ ไดทํา ตามใจตัüเอง เปนคนที่อยากเปน ไมเĀมือนคนจากอดามาÿเมนเตที่ บอกüาตัüองเปนคนดีที่ÿูงÿง แตÿุดทายก็เปนแคเป- โอย มันเจ็บ นะ” กอนที่üิคเตอรจะพูดจบประโยค กาเร็ตไดทุบเขาที่ไĀลของüิค เตอรเบา ๆ ดüยคüามĀมั่นไÿ แมüาเดิมทีเขาจะคอนขางเĀ็นดüย กับÿิ่งที่üิคเตอรพูดก็ตามที แตไมมีทางที่เขาจะยอมรับมันออกมา ตรง ๆ üิคเตอรมองเจาตัüดีที่คอย ๆ ลมนอนลงบนตักของเขาทั้ง ๆ ที่เพิ่งตีเขาไปĀยก ๆ ผมÿีเทาĀมนคลายเมฆĀมอกในüันที่มีพายุ ประกอบกับและดüงตาÿีมüงที่เปลงประกายดั่งอัญมณีที่ÿอง ประกายแมในคüามมืดมิด ผิüขาüราüกับĀิมะ มีใบĀนางดงามราü กับรูปปนแกะÿลักของเทพ มีรูปรางที่ÿูงผอม ทั้งทาทางและการพูด ที่ดูÿุภาพและนุมนüล ใĀอารมณÿุขุมบางประปราย แตทüาในตอน ที่อยูกับเขาก็มักจะมีบางมุมที่คนอื่นที่ไมคอยไดเĀ็น ทั้งคüาม ขี้ĀงุดĀงิด เจาอารมณ และดื้อรั้นอยู ซึ่งนั่นทําใĀüิคเตอรรูÿึกดีใจ ไมนอยที่อีกฝายนั้นไดเปนตัüเองเมื่ออยูกับเขา มันชางตางจากüันที่ พüกเขาไดเจอกัน ซึ่งตัüเขานั้นยังจําüันนั้นไดดี

6 Page ตอนที่2 ค่ําคืนÿีฝุน ในตอนแรกที่เขาไดพบกับกาเร็ต เมื่อเขาไดเĀ็นทาทีที่ กาเร็ตทําเมื่ออยูกับคนอื่น มันทําใĀเขารูÿึกไมชอบกาเร็ตเลย แมüา กาเร็ตจะเปนคนที่ดูÿุภาพ, มีอัธยาýัยที่ดี, เปนมิตร, เขาถึงไดงาย และไมถือตัüเĀมือนเĀลารัชทายาที่มาจากอาณาจักรใĀญ ๆ เĀมือนกับคน ๆ อื่น แตมันก็มีคüามรูÿึกบางอยางที่พาลทําใĀไม ชอบกาเร็ต นั่นคือเขาÿัมผัÿไดüาไมüาจะเปนüิธีการ, ทาทาง Āรือ คําพูดแมกระทั่งรอยยิ้ม นั้นขาดคüามจริงใจมาก แตทüามันก็ใĀ คüามรูÿึกที่ตางจากพüกĀนาไĀüĀลังĀลอก มันใĀคüามรูÿึกที่ไร คüามเปนมนุþยมันเĀมือนกับภาพแÿดงของบางÿิ่งบางอยาง จน ทําใĀในÿายตาของเขามองüาการกระทําของกาเร็ตนั้นดูüางเปลา และดูกลüงเĀมือนĀุนกระบอกที่แÿดงทาทางตาง ๆ ไปตาม ÿถานการณเทานั้น Āาไดมีอารมณรüมอยางที่มนุþยคüรจะเปน ดüยÿาเĀตุนี้เองทําใĀเขารูÿึกไมชอบกาเร็ต เพราะเขาคิด üาเขาคงไมอาจĀาคüามจริงใจไดจากคนผูนี้ซึ่งการที่มีมิตรแตไร คüามจริงใจนั้นเปนÿิ่งที่üิคเตอรนั้นเกลียดที่ÿุด ยิ่งดüยแลü อาณาจักรของพüกเขาเปนýัตรูคูแขงกันมาอยางยาüนาน ทําใĀไมมี คüามจําเปนที่เขาตองไปตีÿนิทĀรือใกลชิดกับตัüกาเร็ต เขาจึงได Āลีกเลี่ยงอีกฝายเÿมอมา ทําใĀแมüาจะเรียนรüมชั้นกัน แตก็ นอยครั้งจะไดคุยกันÿักครั้ง

7 Page แตทüาÿุดทายทุกอยางก็เปลี่ยนไป เมื่อกาเร็ตและตัüเขา ไดรับเลือกเปนประธานและรองประธานของนักýึกþาในเüÿเทียร ทําใĀเขาไมÿามารถĀลีกเลี่ยงการมีปฏิÿัมพันธกับกาเร็ตไดอีกตอไป เนื่องจากพüกเขาตองทํางานดüยกันแทบจะตลอดเüลา ซึ่งไมตอง บอกก็คงทราบüาการทํางานดüยกันในชüงแรกนั้นเต็มไปดüยคüาม อึดอัด ไมอาจทราบไดüาเปนเพราะเขานั้นไมชอบกาเร็ต Āรือตัü กาเร็ตเองที่ดูเĀมือนจะไมพอใจเขาเชนกัน Āรือดüยคüามที่ อาณาจักรพüกเขานั้นขัดแยงกันจนทําใĀพüกเขาตองบาดĀมางกัน Āรือบางทีอาจจะเปนทั้งĀมด แตทüาเมื่อใชเüลาอยูรüมกันนานมากขึ้น เขาก็คอย ๆ ได รูจักตัüตนĀนึ่งของกาเร็ต ตัüตนที่ĀากใครĀลายคนเĀ็นเขาก็คง เกลียดชังตัüของกาเร็ต จึงเปนเĀตุใĀเจาตัüเลือกที่จะเก็บงํามันไü แตÿําĀรับเขามันกลับมองüานั่นเปนตัüตนที่เขาĀลงใĀล เขาคอย ๆ ไดรูจักดานที่กาเร็ตไมอยากใĀใครเĀ็น คüามจริงที่ไมอยากใĀใครรู นั่นคือกาเร็ตเปนผูที่ไดชื่อüาเปนผูที่มี คüามปรีชา, เมตตา, จิตใจดีและเปนผูที่ÿมบูรณแบบกลับเปนเพียง ภาพมายาที่กาเร็ตตองÿรางขึ้นมาเพื่อที่จะเปนรัชทายาทที่ÿมบูรณ แบบตามคüามคิดของใครĀลายคน เขาตองพยายามมากกüาใคร เพื่อที่จะทําใĀทุกคนที่มองมาที่เขาแลüรูÿึกพึงพอใจ ทําใĀเขาตอง ÿูญเÿียคüามเปนตัüเองไปจนĀมด จริง ๆ แลüกาเร็ตเปนพüก เก็บเนื้อเก็บตัü ไมชอบÿุงÿิงกับใครมากนัก แตตองแกลงทําเปน

8 Page คนที่รักที่จะพูดคุยกับผูอื่นเพื่อÿรางคüามÿัมพันธอันดีกับรัชทายาท ผูซึ่งจะกลายเปนกþัตริยของอาณาจักรอื่น ๆ ในภายภาคĀนา ทําใĀĀลายครั้งทําใĀกาเร็ตตองฝนตัüเองแตก็ไมเคยแÿดงคüาม เĀนื่อยลาĀรือออนแอออกมาใĀเĀ็นงาย ๆ Āากไมใชคนที่ไüตอ การรับรูคüามรูÿึกของคนอื่นแบบเขาก็คงแทบมองไมออก ถึงกระนั้นเขาเองก็ยังไมเขาใจเĀตุผลของตัüกาเร็ตออยูดี เพราะอะไรĀรือเĀตุใดที่ตองฝนตัüเองขนาดนั้น จนกระทั่งเขาไดมา รูคüามลับบางอยางของราชüงýอดามาÿเมนเตที่ปกครองอาณาจักร มารโลเรียโดยภายใตĀนากากของผูใจบุญและผูทรงýีลนั้น มันจะมี แนüคิดüาผูที่ÿืบÿายเลือดราชüงýจะตองมีคüามÿมบูรณแบบ และ บริÿุทธิ์ราüกับถูกชําระจิตใจจากพระเจา ĀากĀนึ่งในราชüงý ประพฤติตัüเÿื่อมเÿีย ก็จะถูกขับออกจากการเปนĀนึ่งในราชüงý ทันที ทําใĀกาเร็ตถูกกดดันและบังคับอยางĀนักอยางĀลีกเลี่ยง ไมได ดüยคüามเขมแข็ง คüามรับผิดชอบและการเÿียÿละตอ Āนาที่ทําใĀมุมมองของüิคเตอรที่มีตอกาเร็ตไดเปลี่ยนแปลงจาก คüามบาดĀมางĀรือขุนเคืองใจเปลี่ยนเปนคüามชื่นชมและยกยอง Āลังจากนั้นเมื่อคüามÿัมพันธของพüกเขาดีขึ้นมากกüาแตกอน จนเริ่มเปดใจและแบงบันเรื่องราüใĀกันและกัน เมื่อผานไปนานüันเขา จากที่พüกเขาคüรจะบาดĀมางกัน และรักþาระยะĀางระĀüางกันในฐานะของผูเปนดั่งตัüแทนของ

9 Page อาณาจักรกลับเริ่มมีคüามรูÿึกดี ๆ ใĀกัน และคüามรูÿึกดี ๆ เĀลานั้นก็พัฒนาเปนคüามรูÿึกที่ลึกซึ้งตอกัน คüามรักของพüกเขาไดเบงบานอยางที่ไมใครลüงรู เนื่อง ดüยทั้งฐานะĀนาที่ที่มีตออาณาจักรและดüยเพýÿภาพของพüกเขา ทําใĀพüกเขาตองเก็บคüามÿัมพันธนี้เปนคüามลับ เพราะĀากเรื่อง ที่พüกเขาทั้งÿองเปนคนรักถูกเปดเผย อาจÿรางคüามไมพอใจใĀกับ ตัüประชาชนในอาณาจักรที่อาจไมพอใจในตัü รัชทายาทที่ไปมี คüามÿัมพันธกับýัตรู ก็คงไมเปนที่ประทับใจของประเทýพันธมิตร เทาใดนัก ซึ่งอาจÿงผลตอคüามÿัมพันธระĀüางอาณาจักรขางเคียง ทําใĀพüกเขาÿามารถแÿดงคüามรักตอกันในที่ลับตาคน เทานั้น เพราะรอบตัüของเขานั้นเต็มไปดüยÿายตาจับจองและเต็ม ไปดüยÿายของพอแมของพüกเขาทั้งนั้น ซึ่งแนนอนüาพüกเขาไม อยากใĀคüามลับอันแÿนĀüานนี้ลüงรูไปถึงĀูของพอแมของพüกเขา เทาใดนัก เพราะĀากพüกทานรับรูก็ไมอาจทราบไดüาพüกเขาจะ โดนโทþทัณฑอันใด

10 Page ตอนที่ 3 ค่ําคืนที่ÿวางไÿว üันนี้ก็เปนอีกเชาที่ÿดใÿอีกüัน üิคเตอรรีบตื่นเชาและรีบ ทํากิจüัตรยามเชา กอนจะไปยังĀองอาĀาร แตเมื่อเขามาถึง ĀองอาĀารก็พบüามีคนที่มากอนเขา ซึ่งคน ๆ นั้นจะเปนใครเÿีย ไมไดนอกจากกาเร็ต คนรักของเขา เขารูดีüาอีกฝายเปนพüกตื่นแต เชามืดและมักจะรับประทานอาĀารในเüลานี้เพราะบางคนยังไมตื่น ดüยซ้ํา ÿิ่งนี้ทําใĀชüยĀลีกเลี่ยงการพบปะผูคนไปไดมาก üิคเตอรเดินไปรับถาดอาĀารและตักอาĀารจากนั้นก็ มุงĀนาไปที่โตะที่กาเร็ตทันที เขาüางถาดอาĀารลงโตะกอนจะ ยิ้มกüาง ๆ ใĀอีกฝาย “ตองการอะไร” กาเร็ตถามแกมรําคาญกับพฤติกรรมของ üิคเตอรที่บางครั้งก็ĀาเĀตุผลไมได แตทüาüิคเตอรกลับรูÿึกดีใจที่ อีกฝายไมไดไลตนออกไป “เปลา อยากอยูใกล ๆ คิดถึง” Āลังจากกาเร็ตไดยินดังนั้นก็กรอกตามองบน กอนที่จะใช ซอมจิ้มชิ้นเนื้อÿเต็กของอีกฝายและนําเขาปากเพื่อกüนประÿาท อีกฝาย เพราะเขารูดีüาüิคเตอรĀüงของกินแคไĀน “นิÿัยไมดี” üิคเตอรเบปากพรอมบนพึมพําเบา ๆ แต กลับทําใĀกาเร็ตเอ็นดูปนĀมั่นไÿคนตรงĀนา ทําใĀเขาอดไมที่จะ เอื้อมไปลูบĀัüอีกฝายจนผมเÿียทรง แทนที่üิคเตอรจะโกรธกาเร็ต เขากลับรูÿึกชอบและÿนุกที่ไดเĀ็นอีกฝายราเริงแบบนี้

11 Page Āลังจากที่พüกเขารับประทานอาĀารเÿร็จแลüพüกเขาก็ เดินตรงไปยังĀองÿมุดในทันที เนื่องจากยังเĀลือเüลาอีกมาก กüา จะเขาคาบเรียนคาบแรก ในเüÿเทียรมีĀองÿมุดĀลายแĀง แต Āองÿมุดที่พüกเขาชอบไปมากที่ÿุดคือĀองÿมุดที่ตั้งอยูทางปกขüา ของตึกไลอา เนื่องจากĀองÿมุดแĀงนี้คอนขางอยูไกลจากĀอนอน อีกทั้งในĀองÿมุดแĀงนี้ไดรüบรüมไüเพียงĀนังÿือüิชาการ ตางจาก Āองÿมุดอื่น ๆ ที่จะมีĀนังÿือใĀคüามเพลิดเพลินอยูดüย ทําใĀคน ไมคอยจะมาที่ĀองÿมุดแĀงนี้เทาใดนักจึง เปนÿถานที่ที่ดีที่พüกเขา จะไดใชเüลารüมกัน กาเร็ตĀยิบĀนังÿือเลมĀนึ่งจากชั้นĀนังÿือ กอนที่เขาจะ เปดอานมัน Āนังÿือเลมนั้นก็ถูกĀยิบไปจากมือของเขาเÿียแลü และ แนนอนüาเปนใครเÿียไมไดนอกจากüิคเตอร “ชอบเลมนี้Āรอ” üิคเตอรพลิกĀนังÿือไปมาบนมือ เขา มั่นใจüาเขาเคยเĀ็นอีกฝายอานĀนังÿือเลมนี้มาแลüอยางแนนอน “ทําไมไมอานเลมอื่นบางละ” üิคเตอรเอียงĀัüเล็กนอย กอนจะถามดüยคüามÿงÿัย “เลมไĀนละ” “ÿักเลมในนี้ ĀองÿมุดมีĀนังÿือĀลายĀมื่นกüาเลม ทําไม นายไมอานเลมอื่นบาง” “อานĀมดแลü” เมื่อกาเร็ตตอบมาดังนั้น ทําใĀüิคเตอรถึงกับมองดüย

12 Page กาเร็ตดüยคüามตกตะลึง “Āมดแลü? ĀมายคüามüายังไงüาĀมดแลü?” จะไมใĀ เขาตกใจไดอยางไร ในĀองÿมุดแĀงนี้มีĀนังÿือเปนĀมื่นเปนพันเลม ถาใĀเüลาทั้งชาติในการอานĀนังÿือพüกนี้ เขาก็ไมมั่นüาจะอาน ĀมดไĀม แตกาเร็ตกลับบอกเขาüาอานĀมดแลü เมื่อกาเร็ตเĀ็นÿีĀนาของüิคเตอรแลü เขาจึงĀลุดขํา ออกมาเล็กนอย “Āนังÿือที่นี่นอยกüาĀนังÿือในĀองÿมุดของอาณาจักร ผมอีก” นั่นทําใĀüิคเตอรคิดขึ้นไดüา อาณาจักรของกาเร็ตนั้นคือ แĀลงกําเนิดคüามรูทั้งปüง จึงไมแปลกที่กาเร็ตจะเคยอานĀนังÿือ มามากมาย บางทีในĀองÿมุดของอาณาจักรของกาเร็ตคงรüบรüม Āนังÿือจากอาณาจักรอื่น ๆ ไüเปนแนแท “แลüĀนังÿือนี่มีอะไรดีนักĀนา ทําไมตองอานซ้ํา Āลายรอบดüย” “Āนังÿือเลมนี้ดีนะครับ ถาĀากเราอานĀนังÿือเลมนี้ใน แตละรอบเราจะไดมุมมองและแงคิดที่ตางกันออกไปในแตละครั้ง คุณจะลองอานดูก็ไดครับ” “ไมละ” เขายื่นĀนังÿือคืนใĀกับกาเร็ต เมื่อกาเร็ตไดรับ Āนังÿือคืน เขาก็ครุนคิดอะไรÿักพักก็จะเอยออกมา

13 Page “ผมอานใĀฟงก็ไดนะครับ” กาเร็ตรูดีüาคนรักของเขาไม ชอบอานĀนังÿือ üิคเตอรนั้นเปนพüกชอบลงมือปฏิบัติมากüา ทฤþฎี üิคเตอรไดยินดังนั้นก็ตาลุกüาü แมüาเขาจะไมชอบฟง เนื้อĀาüิชาการ แตคนรักของเขาเÿนอตัüอานĀนังÿือใĀเขาฟง ซึ่ง เปนโอกาÿที่Āาไดยาก แลüเขาจะปฏิเÿธลงไดอยางไร üิคเตอรนั่งลงบนโซฟาโดยมีกาเร็ตนอนบนตักของเขาอยู เขาคอยลูบĀัüคนรักของเขาดüยคüามเอ็นดู ในขณะที่กาเร็ตคอย ๆ อานเนื้อĀาของĀนังÿืออยางบรรจงและอธิบายใĀüิคเตอรฟง แมüา จะเปนเรื่องที่ไมชอบฟงเทาใดนัก แตüิคเตอรก็พบüามันเพลินมากที่ จะฟงเรื่องที่กาเร็ตอานใĀฟง จนเüลาผานไปไดÿักระยะĀนึ่งก็ถึงเüลาเขาเรียน กาเร็ต และüิคเตอรคอย ๆ พากันออกจากĀองÿมุดเพื่อเดินไปยังĀองเรียน แมüาการที่พüกเขาทั้งÿองคนอยูดüยกันนั้นจะไมแปลกมากนักใน ÿายตาคนอื่นเพราะพüกเขามักจะใชขออางüา พüกเขาจะตอง ปรึกþางานดüยกันในฐานะประธานและรองประธาน แตในบางครั้ง เüลาที่อยูในที่ÿาธารณะĀรือในที่แจง พüกเขาจําเปนจะตองรักþา ระยะĀาง เพื่อĀลีกเลี่ยงคüามเปนไปไดที่จะมีใครลüงรูถึง คüามÿัมพันธของพüกเขา กาเร็ตกับüิคเตอรมักจะแยกกันอยูเมื่อพüกเขาเริ่มเขา

14 Page คาบเรียน ฝายของกาเร็ตจะเปนพüกชอบนั่งĀนาĀอง เขามักจะมี กลุมเพื่อนของเขา ซึ่งเพื่อนของเขาก็เปนรัชทายาทจากอาณาจักรที่ เปนพันธมิตรกับอาณาจักรมารโลเรีย และกลุมเพื่อนนี้เองที่ทําใĀ กาเร็ตตองระมัดระüังตัüมากยิ่งขึ้นเพราะเพื่อน ๆ ที่อยูในกลุมของ เขามักจะชอบเปนĀูเปนตาใĀกับทานพอทานแมของเขา ไมüาเขา จะทําอะไรĀรือพูดอะไร ÿิ่งเĀลานั้นยอมลüนแลüไปถึงĀูของทาน พอทานแมของเขาเÿมอ ในÿüนของüิคเตอรนั้นเขาเปนคนที่มักจะชอบไปไĀนมา ไĀนคนเดียü แตจริง ๆ แลüเขาก็มีกลุมเพื่อน แตกลุมเพื่อนของเขา จะเปนกลุมเล็ก ๆ ซึ่งแตกตางจากกาเร็ตที่จะเปนกลุมใĀญๆ แตทüากลุมเพื่อนเล็ก ๆ ของเขานั้นกลับมีคüามจริงใจมากกüาของ กาเร็ตมากนัก เพราะเพื่อนของเขามักจะคอยชüยเĀลือกันอยาง จริงใจ มากกüากลุมของกาเร็ตที่อยูดüยกันเพราะผลประโยชน และเขาเชื่อüาĀากเพื่อนของเขาลüงรูคüามลับเกี่ยüกับ คüามÿัมพันธระĀüางเขากับกาเร็ต เพื่อนของเขาจะยอมปดปาก เงียบและไมนําไปพูดตอ มิĀนําซ้ําอาจจะเĀ็นดีเĀ็นงามและ ÿนับÿนุนพüกเขาดüยซ้ําไป แตทüาแมจะคิดเชนนั้น üิคเตอรก็ไม กลาเÿี่ยงที่จะนําคüามรักของตนมาเดิมพันเพราะĀากไมเปนดังที่ เขาคิดเÿนทางคüามรักของเขาอาจจะขรุขระมากกüาเดิม ตลอดทั้งüันüิคเตอรไมคอยไดโฟกัÿกับเนื้อĀาที่ตองเรียน มากนักเพราะเขาเอาแตโฟกัÿกาเร็ตจากทางดานĀลัง แมüาอีกฝาย

15 Page จะไมรูตัüก็ตาม แตทüาเพียงแคก็มองอยูĀาง ๆ เขาก็มีคüามÿุขแลü เพราะÿําĀรับเขา การที่ไดนั่งมองกาเร็ตนั้นทําใĀเขารูÿึก เพลิดเพลินและมีคüามÿุข เมื่อĀมดเüลาคาบเรียน พüกนักýึกþาÿüนใĀญคอย ๆ ออกจากĀองเรียนไป มีเพียงÿองคนที่นั่งรอใĀคนคอย ๆ ทยอยออก จากĀองเรียนนั่นคือกาเร็ตกับเüกเตอรüิคเตอรคอย ๆ เดินมาĀากา เร็ตพรอมกับüางเคกลงบนโตะของกาเร็ต เขารูดีüาอีกฝายชอบของ ĀüานแคไĀน ĀากüันไĀนไดกินของĀüานĀลังจากเรียนมาทั้งüันจะ ทําใĀอีกฝายอารมณดีไมนอย กาเร็ตที่เĀ็นดังนั้นก็ยิ้มและกลาü ขอบคุณ “ขอบคุณนะครับ” แมเพียงคําขอบคุณÿั้น ๆ แตüิคเตอรก็รูÿึกดีใจที่ไดยินคน รักของเขากลาüขอบคุณเขาและไดเĀ็นüาการกระทําของเขา ทําใĀ กาเร็ตยิ้มออกมาดüยคüามจริงใจใĀไมเĀมือนกับกาเร็ต ตอนที่อยู กับคนอื่น ที่มักจะเปนรอยยิ้มÿําĀรับการรักþาทาทีเทานั้น ĀลังจากเüลาเลิกเรียนแลüĀลายคนมักจะพุงตรงไปยัง ĀองอาĀารแตÿําĀรับüิคเตอรและกาเร็ต พüกเขากลับไปยัง Āองÿมุดที่เปนที่โปรดปรานของเขาที่พüกเขามักจะใชเüลาอยู รüมกัน ในทุก ๆ ครั้งแมüาüิคเตอรจะไมไดแตะตองĀนังÿือÿักเลม เลย เขาทําเพียงนั่งมองมองชายคนรักที่อยูตรงĀนา อีกฝายนั้น เĀมือนกับดอกไมบนเÿนทางที่เต็มไปดüยคüามÿüยงาม เĀมือนดั่ง

16 Page ÿายฝนที่ตกลงมาใĀคüามชุมชื้นแกดินที่แĀงแลง เปรียบดั่งแÿง ÿüางในชีüิตของเขา ตลอดที่ผานมา แมเขาจะเปนรัชทายาทของอาณาจักรที่ได ชื่อüาเปนอาณาจักรแĀงนักรบ เขาเปรียบเÿมือนกับมือÿังĀารที่มี Āนาที่ในการประĀัตประĀารและÿังĀารคนมากมาย ทําใĀในĀลาย ๆ ครั้งเขาจะตองทําเĀมือนกับüาตัüเองนั้นเขมแข็งอยูตลอดเüลา แตทüาเüลาอยูตอĀนากาเร็ตแลü เขาก็ÿามารถแÿดงคüามเĀนื่อย ลา Āรือคüามรูÿึกออนแอและคüามรูÿึกที่ตองการการถูกปกปอง บางเปนบางครั้งเชนเดียüกับกาเร็ตที่รูÿึกอุนใจ รูÿึกปลอดภัยและ ไดเปนตัüของตัüเองเมื่ออยูกับüิคเตอร

17 Page ตอนที่4 ค่ําคืนกับแÿงดาวนับลาน Āลังจากที่พüกเขาใชเüลาดüยกันที่Āองÿมุดและ รับประทานอาĀารดüยกันที่ĀองอาĀาร พüกเขาไดทําการแยกยาย เพื่อไปทํากิจüัตรของตนเอง เมื่อเüลาผานไปไดÿักพักจนถึงเüลาที่ดึกมากซึ่งเปนเüลาที่ ไมคอยมีใครออกมานอกĀองมากนัก ในขณะที่กาเร็ตกําลังอาน Āนังÿืออยางเงียบÿงบ เขาไดยินเÿียงเคาะประตูĀองซึ่งแทบไมตอง เดาก็ทราบไดüา คนที่มาเคาะประตูเปนใคร เมื่อเขาเปดประตู ออกมา เขาก็พบกับรางÿูงใĀญที่มีผมÿีแดงราüกับเปลüเพลิงที่ พรอมแผดเผาทุกÿิ่งทุกอยางและดüงตาÿีเขียüมรกตที่ÿüยงาม üิตเตอรมักจะมาเยี่ยมที่Āองของกาเร็ตบอยครั้ง ในชüง แรก ๆ กาเร็ตจะไมคอยชินนักเพราะเขามักจะเปนคนที่ĀüงแĀน พื้นที่ÿüนตัü แตพอเมื่อผานไปนานüันเขา การที่üิคเตอรมาเยี่ยม เขาก็เปรียบเÿมือนกับÿüนĀนึ่งในชีüิตประจําüันของเขา ซึ่งĀาก ขาดไปเขาก็คงรูÿึกใจĀายไมนอย üิคเตอรเขามาในĀองของกาเร็ต จากนั้นก็นั่งลงบนเตียง ของเจาของĀอง โดยกาเร็ตเองก็ไมไดüาอะไรกับการกระทําของ üิคเตอรเนื่องจากเขาชินแลü üิคเตอรเอาแตเฝามองกาเร็ตที่ยังคง อานĀนังÿือตอไปĀลังจากผานไปไดÿักพักเมื่อกาเร็ตอานĀนังÿือ จบลงแลü เขาจึงถามผูมาเยือนที่ไมขยับไปไĀนเลยตั้งแตเขาĀองมา “ตองการอะไร “

18 Page “คิดถึงเลยมาเยี่ยม” กาเร็ตกรอกตามองบน เนื่องจากเขาไมเชื่อในÿิ่งที่อีกฝาย พูดมา เขารูจักอีกฝายดีมากพอที่จะรูüาอีกฝายคงไมไดตองการแค มานั่งมองเขาอยางเดียü üิคเตอรมักจะมาĀาเขาและĀากิจกรรม ตาง ๆ ที่พüกเขาÿามารถทําดüยกันได “üันนี้ดาüÿüย” “อยากไปดูดüยกันĀรอครับ” “อืม” üิคเตอรตอบออกไปดüยคําตอบÿั้น ๆ ราüกับ ไมไดÿนüาอีกฝายจะตอบตกลงไĀมขัดกับภายในใจที่ตั้งคüามĀüัง เอาไüอยางมากüาอีกฝายคงไมปฏิเÿธเขา “ĀองดูดาüคนเยอะไĀมครับ” ตัüกาเร็ตเองก็อยากไปดู ดาüกับอีกฝาย เขาเองก็อยากจะใชเüลาทํากิจกรรมกับคนรักของ เขาเชนกัน แตทüาเขานั้นตองระมัดระüังไมใĀใครลüงรู คüามÿัมพันธของเขา “ไมมีใครเลย เช็กมาแลü” “เตรียมพรอมมาอยางดีเลยนะ คงไมเĀลือทางใĀผม ปฏิเÿธแลüÿินะครับ” กาเร็ต กลาüออกไปในแนüกระแนะกระแĀน เมื่อรูüาอีกฝายเตรียมตัüมาอยางดีและไมไดเตรียมใจมาÿําĀรับคํา ปฏิเÿธ กาเร็ตคอย ๆ ลุกขึ้นจากโตะทํางานเมื่อüิคเตอรเĀ็นดังนั้น เขาก็ดีใจที่อีกฝายตอบตกลง พüกเขาÿองคนไปที่Āองดูดาüดüยกัน

19 Page พüกเขาก็ใชเüลาตลอดทั้งคืนในการดูดาüบนทองฟาüิคเตอรรูอยู แลüüากาเร็ตเปนพüกรอบรูทุกอยางแตเขาก็ไมคิดüากาเร็ตนั้นจะรู เรื่องของดาราýาÿตรมากมายขนาดนี้การดูดาüครั้งนี้จึงเปนการดู ดาüที่เพลิดเพลินและÿนุกที่ÿุดเพราะเขาไดฟงคนรักของเขาเลา เรื่องราüของดาüตาง ๆ ที่นาÿนใจมากมาย ดังนั้นจึงอดไมไดที่เขา จะคาดĀüังüาพüกเขาจะไดมาดูดาüดüยกันอีกครั้ง ทามกลางดüงดาüนับลานบนทองฟามีÿองชายแอบอิงพิง กันอยูใตทองฟาผืนใĀญกาเร็ตเอนตัüพิงüิคเตอรในขณะที่üิคเตอร ก็ใชแขนของเขาโอบรอบคนรักของเขา รางกายของรัชทายาทของ ทั้งÿองอาณาจักรที่คüรจะบาดĀมางกันกําลังกอดรัดกันอยู พüกเขา แลกเปลี่ยนแนüคิดกันมากมาย บอกเลาเรื่องราüตาง ๆ พüกเขา รูÿึกÿนุกÿนานและรูÿึกดื่มด่ําไปกับบรรยากาýที่ÿüยงามและ คาดĀüังüาคüามรักของพüกเขาจะงดงามและอยูตราบนานเทานาน ดั่งดüงดาü

20 Page ตอนที่ 5 ค่ําคืนอันแÿนเศรา แมüาพüกเขาจะรักกันมากเทาใดก็ตามแต ภายในใจลึก ๆ พüกเขาก็รูดีอยูแลüüาคüามรักของพüกเขานั้นเปนไปไมไดไมüาจะ ดüยตําแĀนงของพüกเขาที่เปนถึงรัชทายาทของอาณาจักรและ จะตองแบกรับคüามคาดĀüังของประชาชนของพüกเขาไüบนบา พüกเขาไมÿามารถทําใĀประชาชนผิดĀüังไดโดยเฉพาะเรื่องที่เขา นั้นไปมีคüามÿัมพันธอันลึกซึ้งกับรัชทายาทของอาณาจักรคูแขง ดังนั้นคüามรักของพüกเขาจึงแทบเปนไปไมไดเลย เพราะĀากพüก เขาจะตองครองรักกันจะตองมีคนใดคนĀนึ่งเÿียÿละ ซึ่งพüกเขารูดี üาเขาทั้งÿองไมอาจเÿียÿละและก็ไมตองการใĀอีกฝายĀนึ่งตอง เÿียÿละเพื่อพüกเขา ดังนั้นพüกเขาจึงคิดอยูเÿมอในทุก ๆ üินาทีที่ อยูดüยกัน üาถึงอยางไรพüกเขาก็ตองจากกัน แตพüกเขาก็ไมนึกüาจุดจบของพüกเขาจะมาเร็üถึงขนาด นี้เมื่อไมนานมานี้มีขาüอันนาตกใจเมื่อพระอนุชาแĀงอาณาจักร กรอธÿิ้นพระชนมในอาณาเขตของอาณาจักรมารโลเรีย ทําใĀคüาม ขัดแยงของÿองอาณาจักรจากที่เลüรายอยูแลüยิ่งเลüรายลงไปอีก อาณาจักรกรอธเชื่อüาอาณาจักรมารโลเรียÿังĀารเจาชายแĀง อาณาจักรกรอธ ÿüนอาณาจักรมารโลเรียเองก็ออกมาโตüาพüกเขา ไมทราบดüยซ้ําüาเจาชายแĀงอาณาจักรกรอธมาเยี่ยมเยียน รüมถึง ตั้งคําถามüาเĀตุใดเจาชายแĀงอาณาจักรกรอธถึงเดินทางมายัง

21 Page อาณาจักรของพüกเขาโดยไมไดบอกกลาü รüมทั้งตั้งคําถามüาพüก เขาÿงเจาชายมาดüยจุดประÿงคใด เมื่ออาณาจักรมารโลเรียปฏิเÿธที่จะรับผิดชอบตอ เĀตุการณนี้ทําใĀตัüราชüงýและตัüประชาชนของอาณาจักรกรอธ Āรือรูÿึกโกรธเปนอยางมากเพราะอาณาจักรกรอธนั้นมีเจาชาย เพียงÿองพระองคเทานั้นก็คือ รัชทายาทอยางเจาชายüิคเตอรและ พระอนุชาของเขาซึ่งก็คือเจาชายüิลเลียมที่ÿิ้นพระชนมเมื่อไมนาน มานี้ ขาüการเÿียชีüิตของเจาชายüิลเลี่ยมแพรกระจายไปอยาง รüดเร็ü ขาüนี้ใĀทั้งคüามรูÿึกทั้งĀดĀู,เÿียใจ, ตกใจ, รüมถึงÿราง บรรยากาýตึงเครียดระĀüางĀลาย ๆ อาณาจักร เนื่องจาก อาณาจักรมารโลเรียเปนอาณาจักรที่มีพันธมิตรจํานüนมาก ในขณะ ที่อาณาจักรกรอธเองก็เปนอาณาจักรที่มีอาณานิคมที่อยูใตการ ปกครองจํานüนมากเชนเดียüกัน Āากทําýึกÿงครามขึ้นมาจริง ๆ ก็ ไมพนที่จะทําใĀทั้งประเทýถูกแผดเผาไปดüยเพลิงแĀงคüามแคน และถูกละเลงไปดüยเลือดของทĀาร ทันทีที่ขาüการเÿียชีüิตของเจาชายüิลเลี่ยมมาถึงเüÿเทียร ทําใĀคüามÿัมพันธของระĀüางกาเร็ตและüิคเตอรแยลง แมüา กาเร็ตจะรูÿึกเÿียใจและรูÿึกเĀ็นอกเĀ็นใจตัüของüิคเตอรที่ตอง ÿูญเÿียนองชาย เขารูดีüาüิคเตอรนั้นเปนพี่ชายที่รักนองชายมาก แคไĀน แตเขากลับชüยอะไรคนรักไมไดเลย

22 Page ทางดานüิคเตอรเมื่อไดยินขาüการเÿียชีüิตของนองชายเขาก็ รูÿึกเĀมือนกับโลกแตกÿลายเปนเÿี่ยง ๆ เขาไมมั่นใจüาเขาคüรจะ ทําอยางไรตอไปดีเพราะÿิ่งที่เขารูอยางเดียüเลยก็คือไมชาไมนาน ÿงครามระĀüางอาณาจักรก็คงจะเกิดขึ้นและคüามÿัมพันธของเขา กับกาเร็ตกับคงไดจบลงจริง ๆ เปนดังที่คาดไüอาณาจักรกรอธเตรียมทําÿงครามอยาง เต็มที่ดังนั้นเคาจึงถูกเรียกตัüกลับไปยังอาณาจักรในฐานะ รัชทายาทเพื่อเตรียมพรอมทําÿงครามกับอาณาจักรมารโลเรีย โดยราชาแĀงอาณาจักรกรอธกลาüไüüา “Āากขาตองÿูญเÿียลูกชายอันเปนที่รักไปĀนึ่งคน อาณาจักรมารโลเรียจะตองก็ตองเÿียเจาชายและเจาĀญิงทั้งĀมดที่ มีเพื่อชดใชใĀกับการตายของเจาชายแĀงเมืองกรอธ” กลาüคือ พอของเขาĀมายมั่นที่จะฆาคนรักของเขา นั่น ทําใĀเขายิ่งüิตกในÿถานการณที่ไมอาจĀาทางออกนี้ได แมüาเขา จะไมเĀ็นดüยกับพออยาง แตทüาทั้งตัüประชาชนและขุนนางใน ราชอาณาจักรตางเĀ็นดüยเปนเÿียงเดียüกัน นั่นทําใĀเขาไม ÿามารถทําอะไรไดเลยนอกจากกลับไปยังอาณาจักรอยางĀลีกเลี่ยง ไมไดโดยเขาตั้งใจüาจะเกลี้ยกลอมพอของเขาในภายĀลัง แตการ ถูกเรียกตัüกลับไปนั้นทําใĀüิคเตอรตองจากกับคนรักซึ่งเขาไมมั่นใจ üาการจากกันครั้งนี้จะไดพบกันอีกเมื่อใดและเมื่อไดพบกันอีกครั้ง พüกเขาจะอยูในฐานะคนรักĀรือýัตรู

23 Page ในĀองของกาเร็ต ที่ปกติĀากüิคเตอรมาเยือนมันจะเต็มไป ดüยบรรยากาýของคüามรัก, คüามอบอุนและคüามÿนุกÿนาน แต ทüาüันนี้กับเต็มไปดüยคüามเýราĀมองและอึดอัด “ฉันไมไดโทþนายเลย ฉันยังรักนายเĀมือนเดิม ฉันไม รูÿึกโกรธนายแมแตนอย” นั่นทําใĀกาเร็ตยิ่งเจ็บปüดเพราะüาใจจริงแลüเขาอยากใĀ üิคเตอรดาüาĀรือโทþเขาÿักครั้งเพราะเขารูÿึกผิดกับเĀตุการณที่ เกิดขึ้นที่อาณาจักรของเขาเปนตนเĀตุที่ทําใĀüิคเตอรตองเÿีย นองชายไป “คุณคüรจะดาผมĀรือโทþผม Āรือทําอะไรผมก็ไดยิ่ง คุณทําแบบนี้ ผมยิ่งรูÿึกผิดกับคุณมากขึ้นไปอีก ผมขอโทþ” “ไมมีอะไรมายืนยันüานองชายฉันตายอยางไร พüกเขารู เพียงüานองของฉันตายในอาณาจักรของนาย นั่นก็ไมไดĀมายคüาม üาอาณาจักรของนายนั้นอยูเบื้องĀลังเรื่องราüทั้งĀมดนี้ ฉันไม อยากจะโกรธเคืองนายดüยเรื่องที่ไมมีĀลักฐาน แตแมüาจะเปน เพราะอาณาจักรของนายจริง ๆ ฉันก็คงไมรูÿึกโกรธเคืองนายเพราะ ฉันเฝามองนายมาตลอด ฉันรูเÿมอüานายทําอะไรและไมไดทําอะไร ถาเกิดüาคนจากอาณาจักรนายทํา ถาพüกเขามีÿüนรüมกับการตาย ของนองชายฉันจริง ๆ ÿิ่งเดียüที่ฉันเชื่อมั่นไดก็คือนายไมไดÿüน เกี่ยüของกับเรื่องพüกนี้เลย ดังนั้นฉันจะโกรธเคืองนายดüยเรื่อง อะไร”

24 Page เมื่อไดฟงดังนั้น น้ําตาของกาเร็ตยิ่งไĀลลงมากกüาเกา “คุณเปนคนดีเกินไป คุณเปนคนดีเกินไปจริง ๆ นะ ผม..” เมื่อüิคเตอรไดยินดังนั้นเขาก็Āัüเราะ “ฉันออกจะĀยาบ กระดาง, ไรมารยาท และĀยิ่งยโÿ” “แตคุณมีจิตใจที่ดี” เมื่อüิคเตอรไดยินดังนั้นเขาก็Āัüเราะเพราะการที่คนรัก ของเขาชมเขานั้นแทบจะĀาไดยาก จึงพูดออกไปดüยรอยยิ้ม “แคกับนายเทานั้น” ค่ําคืนนี้เปนค่ําคืนÿุดทายที่พüกเขาจะไดใชเüลารüมกัน ในฐานะคนรัก เมื่อผานพนคืนนี้ไปแลüพüกเขาอาจจะกลายเปน ýัตรูอยางÿมบูรณเมื่ออาณาจักรของพüกเขาประกาýÿงครามตอ กัน ดังนั้นพüกเขาจึงใชเüลาทั้งĀมดอยางคุมคาในทุก ๆ üินาทีพüกเขาโอบกอดกัน, คลอเคลียกัน, และแลกเปลี่ยนÿัมผัÿกัน เĀมือนอยางที่คูรักĀลายคูมักจะกระทําดüยกัน

25 Page ตอนที่6 ค่ําคืนที่เฝารอ เปนเüลาĀลายเดือนแลüที่มีüิคเตอรไดออกจากเüÿเทียร เพื่อกลับไปยังอาณาจักรของตนเอง ในขณะที่กาเร็ตยังคงอยูใน เüÿเทียรตอไป ÿําĀรับเขาüันและเüลาผานไปนั้นผานไปชา เĀลือเกิน อีกทั้งทุกอยางก็ดูไรชีüิตชีüาเÿียเĀลือเกิน คืนนี้นั้นเงียบÿงบแตมันออกไปทางเงียบเĀงาเÿียมากกüา แมüากาเร็ตจะชอบคüามเงียบÿงบแตพอไมมีคนรักของเขาอยาง üิคเตอรที่คอยÿรางเÿียงĀัüเราะและคüามÿุขอยูรอบตัüแลüเขาก็ รูÿึกเĀงาอยางอดไมได ในขณะที่กาเร็ตกําลังคิดถึงüิคเตอรเĀมือนกับทุกüันอยู นั้น ทันใดนั้นเองก็มีเÿียงเคาะจากทางĀนาตางเมื่อกาเร็ตเปด Āนาตางก็พบüาเปนคนรักของตนนั้น Āากüากันตามคüามจริงแลü นี่ไมใชครั้งแรกที่üิคเตอรมักจะลอบเขามาในเüÿเทียรเพื่อพบกับ กาเร็ต "เดี๋ยüก็โดนจับไดĀรอก" กาเร็ตกลาüแกมดุอีกฝาย แมüา เขาดีใจที่อีกฝายมาĀา แตทüากาเร็ตก็อดที่จะเปนĀüงüิคเตอรไมได "ไมĀรอก ฉันเกงจะตายนายก็รู" üิคเตอรพูดดüยมั่นใจ "ถาถูกจับไดขึ้นมา ผมไมชüยนะครับ" "ใจรายจัง ทําเĀมือนอยางกับüานายไมคิดถึงฉันเลย" "ครับ คุณไปแลüก็เงียบÿงบดี"

26 Page เมื่อüิคเตอรไดยินดังนั้นเคาก็อดไมไดที่จะรูÿึกนอยใจ ตอนนี้เขาเĀมือนลูกĀมาที่กําลังĀงอยอยูไมมีผิด เมื่อกาเร็ตเĀ็น ดังนั้นก็อดไมไดที่จะรูÿึกเอ็นดูคนรักของเขา เขาจึงลูบĀัüคนรักของ เขาเบา ๆ “ก็ตองคิดถึงÿิครับ คนรักไมอยูทั้งคน ผมตองคิดถึง อยูแลü” จากนั้นกาเร็ตเองที่เขาไปกอดüิคเตอรüิคเตอรเองที่ก็ โĀยĀากาเร็ตจึงกอดรัดอีกฝายจนแทบไมเĀลือที่üางใĀอากาý เขา คิดถึงชüงเüลาที่พüกเขาÿองคนอยูดüยกันทําใĀในĀลาย ๆ ครั้งเขา มักจะแอบลอบเขามาในเüÿเทียรเพื่อพบกับกาเร็ต แมüาจะเปนการ ใชเüลาดüยกันในชüงเüลาÿั้น ๆ แตÿําĀรับเขา มันก็ดีกüาไมได พบเจอกันเลย ซึ่งถามีใครลüงรูเขาคงเปนเรื่องฉาüโฉüไมนอยที่ÿอง รัชทายาทละทิ้งĀนาที่ของตนและไปพลอดรักกับýัตรูของอาณาจักร คงไมพนจะตองถูกประณามเปนแนแตทüาพüกเขากลับไมÿนใจ คüามเÿี่ยงนั้นเลย ÿิ่งที่เขาÿนใจในตอนนี้ก็คือคüามรูÿึกของเขาและ คüามรักที่เขามีตออีกฝาย

27 Page ตอนที่7 ค่ําคืนที่เĀน็บĀนาว คüามรักระĀüางüิคเตอรกับกาเร็ตยังคงดําเนินไปอยาง ลับ ๆ ไมมีใครลüงรูüาพüกเขาแอบนัดเจอกันบอย ๆ จนกาเร็ตกับ üิคเตอรĀลงคิดüานี่อาจเปนทางออกของปญĀาคüามรักของ พüกเขาแตทüาก็มีบางอยางเกิดขึ้น ทาทีของอาณาจักรกรอธเริ่มแข็งกราüขึ้น และอีกไมชาก็ คงคาดüาจะประกาýÿงครามกับอาณาจักรมารโลเรียอยางเปน ทางการ แมจะเปนýัตรูคูอาฆาตกันมาอยางยาüนาน แตทüา อาณาจักรมารโลเรียไมเคยคิดอยากทําÿงครามกับอาณาจักรกรอธ มากอน ที่ผานมาพüกเขาแขงกันดานอิทธิพล, การคา, เýรþฐกิจ และüิทยาทาน แตทüาอาณาจักรมารโลเรียไมเคยคิดอยากจะใĀ เกิดคüามรุนแรงเลยเพราะĀากเกิดÿงครามขึ้นมาจริง ๆ ทั้งฝาย พันธมิตรของอาณาจักรมารโลเรียและอาณานิคมของอาณาจักร กรอธก็คงĀลีกเลี่ยงไมไดที่จะตองเขารüมÿงคราม ดังนั้นÿงครามใน ครั้งนี้คงจะทําใĀเกิดผูคนลมตายเปนจํานüนมาก อาณาจักรมารโลเรียจึงไดเขียนจดĀมายÿงไปยังเüÿเทียร ถึงกาเร็ต พระราชาและพระราชินีอันเปนพอแมของกาเร็ตนั้นกลาü ออกมาตรง ๆ ในจดĀมายüา พüกเขาทราบถึงคüามÿัมพันธของกา เร็ตกับüิคเตอรซึ่งเขานั้นก็พอคาดเดาไดüานาจะเปนเพราะÿายที่ พüกทานÿงมาจับตามองเขา ในเนื้อคüามของจดĀมายไดกลาüไüüา

28 Page พüกเขาจะไมถือโทþโกรธตัüของกาเร็ตและจะไมÿั่งลงพระ ราชทัณฑแกตัüกาเร็ต แตก็มีเงื่อนไขüากาเร็ตตองใĀคüามชüยเĀลือ อาณาจักรเพื่อĀลีกเลี่ยงÿงครามที่จะเกิดขึ้น ซึ่งแผนการที่พอแม ของกาเร็ตนั้นไดüางแผนมามันคือการทรยýĀักĀลังคนรักของเขา กาเร็ตรูÿึกเจ็บปüดกับÿถานการณที่กลืนไมเขาคาย ไมออกนี้เขาไมอยากทรยýĀักĀลังคนรักของเขา แตทüาเขาก็ไม อาจปฏิเÿธไดเพราะเขาตองทําĀนาที่ในฐานะองครัชทายาทและ ตองปกปองประชาชนของเขา นั่นไมüาจะเลือกคนรักĀรือĀนาที่ ลüนแลüแตมีผลเÿียดüยกันทั้งÿิ้น

29 Page ตอนที่8 ค่ําคืนที่ขมขื่น ÿุดทายแลüเขาก็ตัดÿินใจทํามันจนไดเมื่อตอนที่เขาได พบกับüิคเตอรอีกครั้ง เขาไดดําเนินตามแผนที่พอแมของเขาüางไü แตทüามีการเปลี่ยนแปลงแผน เพราะเขาทํารายตัüของüิคเตอร ไมลง แตถึงกระนั้นเขาก็ยังĀลอกใชคüามไüüางใจของüิคเตอรอยูดี เนื่องดüยüิคเตอรเองก็ตกĀลุมพลางอยางชüยไมไดเพราะüิคเตอร ไüใจและรักกาเร็ตอยางÿุดอยางÿุดซึ้งและüิคเตอรเองก็ไมคิดüา กาเร็ตและจะĀักĀลังเขาไดลงคอ แตดüยคüามรักที่กาเร็ตมีตอüิคเตอรเขาจึงไมไดเดินตาม แผนแบบเต็มรูปแบบนั่นทําใĀแผนนั้นถูกดําเนินไปอยางครึ่ง ๆ กลาง ๆ ทําใĀผลลัพธของแผนการทั้งĀมดไมไดเปนไปดังตามที่ อาณาจักรมารโลเรียคาดการณไüซึ่งพระราชาเองทราบดีüาÿาเĀตุที่ แผนการนั้นไมไดผลเปนเพราะลูกชายของเขานั้นใจออนใĀกับýัตรู แตแมüาแผนการจะÿําเร็จเพียงครึ่ง ๆ กลาง ๆ นั่นก็ÿรางคüาม เÿียĀายใĀกับอาณาจักรกรอธเปนอยางมากและÿรางคüาม โýกเýราและคüามเÿียใจใĀกับตัüของüิคเตอรที่ถูกคนรักĀักĀลัง คลังอาüุธมากกมายถูกทําลายเÿียĀายยอยยับ แมไมมี ทĀารคนใดไดรับบาดเจ็บ แตเมื่ออาüุธถูกทําลายจนĀมดÿิ้น ก็เปรียบเÿมือนกับเÿือที่ไรเขี้ยüเล็บ ทําใĀอาณาจักรกรอธตกที่นั่ง ลําบากเปนอยางมาก

30 Page ตอนที่ 9 ค่ําคืนที่ĀมนĀมอง เÿียงเคาะจากทางĀนาตางดังÿนั่น กาเร็ตจึงเดินไปเปด Āนาตางแลüพบüาคนที่เปนตนเĀตุของเÿียงนั้นคือüิคเตอรคนรัก ของเขาĀรืออาจจะเปนอดีตคนรัก เขาไมมั่นใจüาĀลังจาก เĀตุการณที่เกิดขึ้นทั้งĀมดพüกเขาจะยังÿามารถเรียกตนเองüา คนรักของอีกฝายไดĀรือไม แüüตาของüิคเตอรนั้นเต็มไปดüยคüามโกรธ ซึ่งกาเร็ตเอง ก็เขาใจดีüามันเปนเรื่องปกติที่คนเราจะรูÿึกโกรธเกรี้ยüและ เคียดแคนเมื่อเราถูกĀัก Āลังจากนั้นกาเร็ตก็เปดĀนาตางกüาง ๆ ใĀ üิคเตอรเขาไปในĀองแตโดยดี “นายทําแบบนี้ทําไม นายทําลงไปไดอยางไรกัน” üิคเตอรตะคอกใÿกาเร็ต น้ําเÿียงเขาดูโกรธและรุนแรง ดüงตา แดงก่ํา เÿียงของüิคเตอรนั้นเต็มไปดüยคüามโกรธแกüแตทüา มันเÿมือนกับเต็มไปดüยคüามเจ็บปüดมากกüา “ผมขอโทþ ผมเขาใจĀากคุณจะไมใĀอภัยผมĀรือจะฆา ผมตอนนี้เลยก็ไดแตผมขอโทþ ผมขอโทþจริงๆ” น้ําตาของกาเร็ตไĀลลงอยางĀลีกเลี่ยงไมไดเÿียงของเขา ทั้งÿั่นและĀüาดกลัüแüüตาของเขาเปนไปดüยคüามทุกขระทม เขา อยากตายเÿียตรงนี้เขาไมอาจเลือกไดüาเขาจะชüยคนที่เขารักที่ÿุด คนที่เปนดั่งแÿงÿüางอันเดียüในชีüิตของเขาĀรือจะเลือกĀนาที่ซึ่ง เปนคüามĀมายของชีüิตของเขา

31 Page เขาอยากตายเÿียตรงนี้ใĀมันจบ ๆ ไปอยางนอยก็ไดตาย ในมือของคนที่รักไดมองĀนาคนที่รักกอนจะÿิ้นใจ เขาคงไมเÿียดาย ชีüิต เมื่อüิคเตอรไดเĀ็นÿีĀนาของกาเร็ต มันทําใĀĀัüใจของ เขาถูกบีบรัดอยางรุนแรง ÿีĀนาที่เขาเĀ็นคือÿีĀนาของคนที่เขารักที่ ÿุดกําลังทุกขทรมานและแตกÿลายไมเĀลือชิ้นดีเขานึกโทþตนเอง üาเĀตุใดเขาถึงไดĀลงลืมไปüาถึงแมตัüของกาเร็ตจะดูมีอํานาจ มากมายมĀาýาลและเปนถึงรัชทายาทที่ทุกคนตางรักและเคารพ แตเขาüาจริง ๆ แลüเขาก็ไมตางกับĀุนกระบอกและĀุนเชิดของ พระราชาและพระราชินีเทานั้น ตลอดเüลาที่อยูกับกาเร็ตทําใĀเขารู üาการกาเร็ตมันไมเคยÿามารถเลือกอะไรไดดüยตัüเองเลย กาเร็ต นั้นตองถูกบังคับใĀเดินตามเÿนทางของพอแมของเขาเÿมอ แตตัüของüิคเตอรก็ยังคงไมÿามารถใĀอภัยกาเร็ตไดอยาง ÿมบูรณเพราะüาเขานั้นเองก็เจ็บปüดเĀมือนเชนเดียüกัน เพราะ เขาไมคิดüาคนรักของเขาจะĀักĀลังเขาไดลงคออีกทั้งยังทําลาย อาณาจักรของเขาโดยใชคüามไüüางใจของเขาทําลายอาณาจักร ของเขาเอง “นายเคยรักฉันบางไĀม” นั่นคือเรื่องเดียüที่üิคเตอรอยากรูในตอนนี้เขาเริ่มไม มั่นใจüาคüามรักที่อีกฝายมีตอเขานั้นเปนเรื่องจริงĀรือเปลาĀรือ

32 Page เปนภาพมายาĀรือเปนการแกลงĀลอกĀรือการเÿแÿรงของอีกฝาย เทานั้น “ผมรักคุณมาโดยตลอด แตผมมีĀนาที่ที่ตองทํา..ผมขอ โทþจริง ๆ ผมเขาใจ ถาคุณจะเกลียดผม“ มือไมของกาเร็ตนั้นÿั่นเทากอนที่จะรองไĀออกมา เมื่อ üิคเตอรไดเĀ็นดังนั้นĀัüใจของเขาก็ยิ่งเจ็บปüด กาเร็ตไมเĀมือนเขา ถากาเร็ตไมไดมีอํานาจในการตัดÿินใจเลือกอยางอิÿระเĀมือนเขา เพราะกาเร็ตเปนเพียงĀุนกระบอกที่จะถูกทิ้งเมื่อใดก็ตามที่ใชงาน ไมได เขานั้นเกลียดตนเองเĀลือเกิน เขาทั้งโกรธทั้งแคนเคือง อีกฝาย แตทüาพอเĀ็นน้ําตาอีกฝายและไดยินคําบอกรักของอีกฝาย เขาก็ใจออน üิคเตอรจึงคอย ๆ พูดออกมา “ฉันเกลียดตัüเองเĀลือเกิน เกลียดที่ฉันไมÿามารถเกลียด นายได เกลียดที่ฉันรักนายมาตลอด”

33 Page ตอนที่ 10 ค่ําคืนในวังวนความคิด Āลังกลับมาจากที่üิคเตอรไปĀากาเร็ตที่เüÿเทีย üิคเตอรที่ อยูในĀองของตนเองเอาแตนั่งคิดบางÿิ่งบางอยูนานแÿนนาน ÿิ่งที่ เขาภาคภูมิใจที่ÿุดในชีüิตของเขานั้นมีอยูไมกี่อยาง อยางแรกคือ คüามแข็งแกรงที่ถูกยอมรับในฐานะนักรบ จนไดชื่อüาเปน รัชทายาทแĀงนักรบ อยางที่ÿอง คือการไดเปนแÿงÿüางใĀกับ กาเร็ต เพราะกาเร็ตนั้นเปรียบเÿมือนกับทองฟาที่แÿนมืดมิด ดอกไมที่แÿนเĀี่ยüเฉา และแลüเขาก็เขามาเปนแÿงÿüางในชีüิต ของกาเร็ต และทําใĀกาเร็ตนั้นราเริงอยางที่ไมเคยเปนมากอน แตทüาตอนนี้เขากลับทําใĀกาเร็ตของเขากลับตองทน ทุกขระทมดüยภาüะกลืนไมเขาคายไมออก ตัüของเขารูดีที่ÿุดüา กาเร็ตไมเคยอยากคิดทรยýเขาเลย แตทüากาเร็ตทําแบบนั้นก็ เพราะตัüกาเร็ตเองไมอาจĀลีกเลี่ยงและไมÿามารถขัดขืนอํานาจ ของพอแมของตัüเองไดเพราะĀากกาเร็ตไมทําตามที่พอแม พüกทานก็คงĀาคนอื่นมาทําตามแผนĀรืออาจจะเลือกใชแผนอื่น แทน กาเร็ตจึงเลือกลงมือดüยตัüของเขาเองเพราะĀากเปนคนอื่น คงไมยั้งมือแบบที่กาเร็ตทํา คüามเÿียĀายคงไมĀยุดอยูที่คลังอาüุธ อาจมีผูคนลมตายก็เปนได เขายังคงจําไดดีÿีĀนาที่เจ็บปüดและน้ําตาที่ไĀลลงมา พรอมกับตัüที่ÿั่นเทา นั่นคือภาพที่กาเร็ตนั้นกําลังแตกÿายจากขาง ใน ซึ่งเปนภาพที่เขาไมอยากเĀ็นที่ÿุดและเขานั้นเปนตนเĀตุ Āาก

34 Page เขาไมเคยเขามาในชีüิตของกาเร็ต คงไมเปนเชนนั้น กาเร็ตคงไม ซึมเýราและรองĀาคüามตายเชนนั้น กาเร็ตคงจะเปนĀุนเชิดของ ราชüงý แตถึงอยางนั้นก็คงเปนĀุนเชิดที่ทําตามคําÿั่งของพอแม ของเขาอยางไมรูÿึกอะไร ยอมดีกüา กาเร็ตในตอนนี้ที่เĀมือนคน Āลงทาง แมüามันจะฟงดูเýราที่กาเร็ตจะไมรับรูคüามรูÿึกอะไรและ ไมเคยÿัมผัÿกับคüามรูÿึกรักแบบที่กาเร็ตตอนนี้รูÿึกอยู แตมันคงจะ ดีกüาถาĀากกาเร็ตไมไดรูÿึกอะไรและไมไดรูÿึกเýราเÿียใจทุกข ระทม,Āüาดกลัü และซึมเýราแบบที่เปนในตอนนี้ เขาจะเริ่มไมมั่นใจüาการเขาไปÿรางคüามÿุขในชüงเüลา ÿั้น ๆ ใĀกับกาเร็ต ใĀกาเร็ตไดเรียนรูกับคüามรักแตทüากับแลกมา ดüยคüามทุกขระทมที่ตามมา ซึ่งจะคงจะอยูตลอดไป มันคุมคาไĀม เมื่อที่คüามทุกขระทมที่ตามมาและจะอยูนานแÿนนานยิ่งกüาคüาม รักĀüานชื่นเพียงÿั้น ๆ นี้ เขาคิดüาĀากไมมีเขาตั้งแตตน กาเร็ตคงไมเจ็บปüดถึง เพียงนี้ดังนั้นเขาจึงอยากจะรับผิดชอบทุก ๆ ÿิ่ง ทุก ๆ อยางและ อยากĀายไปจากชีüิตของกาเร็ต แตถาĀากเขาเลิกกับกาเร็ต มัน อาจจะÿรางคüามเýราภายในจิตใจใĀกับกาเร็ตมากกüาเดิมและ พüกเขาจะตองกลายเปนýัตรูกัน

35 Page แตทüามันก็มีĀนทางĀนทางĀนึ่งที่จะใĀปลดปลอยกาเร็ต จากตัüของเขาและยุติÿงครามอยางÿิ้นเชิงแตĀนทางนั้นเขาจะตอง เปนผูเÿียÿละ

36 Page ตอนที่ 11 ค่ําคืนที่โĀดราย เชาüันนี้อาจเปนเชาที่ÿดใÿÿําĀรับใครĀลายคนแตคงไมใช ÿําĀรับอาณาจักรกรอธ เนื่องจากพüกเขาไดÿูญเÿียรัชทายาทของ อาณาจักรของพüกเขาไปเทากับüาในตอนนี้อาณาจักรของเขาไม เĀลือเจาชายเลยÿักองคทําใĀตําแĀนงผูÿืบทอดบัลลังกนั้นüางลง ขาüที่นาตกตะลึงถูกแพรกระจายไปอยางรüดเร็ü รัชทายาทผู เขมแข็งแĀงอาณาจักรกรอธปลิดพระชนมชีพพระองคเองในĀอง บรรทม เนื่องจากอาณาจักรกรอธไดÿูญเÿียเจาชายทั้งÿอง พระองคไปในเüลาไลเลี่ยกันทําใĀประเทýนั้นตกอยูในคüาม โýกเýราและอาลัย อาณาจักรกรอธจึงยกเลิกคüามคิดที่จะทํา ÿงครามกับอาณาจักรมารโลเรียทําใĀÿงครามที่รอüันปะทุอยู รอมรอจึงไมเกิดขึ้น ภายใตคüามดีใจและโลงอกของอันประชาชนอาณาจักร มารโลเรียเนื่องจากไมจําเปนตองทําýึกÿงครามกับอาณาจักรกรอธ อีกตอไป แตก็มีบุคคลผูĀนึ่งในอาณาจักรมารโลเรียที่กําลังโýกเýรา และเÿียใจกüาผูใด เมื่อกาเร็ตไดทราบขาüถึงการจากไปของคนรัก ของเขา ทําใĀเขารูÿึกแตกÿลายเปนเÿี่ยง ๆ เขารองไĀและกรีดรอง ออกมาจนÿุดเÿียง แตทüาเÿียงของเขาก็ไมเคยÿงไปถึงคนรักของ เขาเลย

37 Page กาเร็ตรองไĀแทบขาดใจ เขาโทþüาตนเองเปนÿาเĀตุที่ทํา ใĀüิคเตอรตองตาย เขาเชื่ออยางÿุดĀัüใจüาĀากเขาไมคิดทรยý üิคเตอรและĀากเขาไมเขาไปในชีüิตของüิคเตอรในตอนนี้üิคเตอร ก็อาจจะมีชีüิตอยูในฐานะเจาชายที่นาเกรงขามและไดมีชีüิตอยู ทามกลางครอบครัüที่เขารัก

38 Page ตอนที่ 12 ค่ําคืนแĀงการล่ําลา ถึงแมüาจะเปนýัตรูคูอาฆาตกันมาอยางยาüนาน แตทüา อาณาจักรกรอธที่ตองเผชิญกับคüามÿูญเÿียอันใĀญĀลüงนี้เพราะ การการÿูญเÿียเจาชายทั้งĀมดของอาณาจักรไป อาณาจักร มารโลเรียเองก็ไมไดใจจืดใจดําขนาดที่จะเมินเฉยตอคüามเจ็บปüดนี้ อาณาจักรมารโลเรียจึงเริ่มยอมถอยและยอมเจรจาอยางÿันติ เพื่อ ĀüังÿรางคüามÿัมพันธในภายภาคĀนา อาณาจักรมารโลเรียÿงไดเจาชายกาเร็ตซึ่งเปนรัชทายาท ของอาณาจักรมารโลเรียไปรüมงานพระราชพิธีพระบรมýพของ เจาชายüิคเตอร เมื่อกาเร็ตเดินทางมาถึงอาณาจักรกรอธและÿถานที่ จัดงานพระราชพิธีýพของüิคเตอรแลü เขาในฐานะตัüแทนของ อาณาจักรมารโลเรีย แมüาเขาจะโýกเýราเÿียใจมากถึงเพียงใด แต เขาก็ตองรักþาทาทีใน เพื่อไมใĀเปนที่ผิดÿังเกต กาเร็ตอยูรüมในพระราชพิธีพระบรมýพของรัชทายาท üิคเตอรจนครบ 7 üัน 7 คืนตามกําĀนดüัน และแลüในคืนที่ 7 เปนüันที่แทบไมมีใครทองพระโรง กาเร็ตนั่งคุกเขาอยูตอĀนา โลงýพของคนรัก น้ําตาที่Āามไüตลอดทั้ง 7 üันคอย ๆ ไĀลทะลักออกมา อยางĀลีกเลี่ยงไมไดเÿียงรองไĀÿะอื้นดังทั่üทั้งĀองพระโรง แตคง ไมมีใครไดยินนอกจากตัüเขา ดüงตาของเขาแดงก่ํา เขาไมอาจ

39 Page คüบคุมÿติĀรือคüามรูÿึกของตนเองไดอีกตอไป คüามรูÿึกที่เĀมือน จะขาดใจ, คüามรูÿึกเýรา, เÿียใจ, อาลัยอาüรณและโกรธเกลียด และโทþตัüเองคอย ๆ ประดังเขามา ทําใĀเขาเĀมือนกับคนที่ÿติ Āลุด “ทําไมถึงทิ้งกันไปแบบนี้ไĀนคุณบอกüาคุณจะไมทิ้งผม ไปไĀน คุณบอกüาจะเปนแÿงÿüางใĀผมตลอดไปแลüทําไมถึงทิ้ง กันไüแบบนี้ผมขอโทþ..ผมขอโทþจริง ๆ ไดโปรด” กาเร็ตกรีดรองและร่ําไĀอยูนานแÿนนาน แตทüาก็ไมมี เÿียงตอบรับจากคนรักที่จากไปของเขา แตกาเร็ตก็ตองÿงบÿติ อารมณลงเพราะเขาไดยินเÿียงฝเทาของใครÿักคนเขามาใน ทองพระโรง คน ๆ นั้นคงจะเปนใครไมไดนอกจากคนติดตามของ เขา คนติดตามของเขาเปนคนÿนิทของเขา แตพูดตามคüามจริงก็ เปนÿายของพอแมของเขาเชนเดียüกัน แตตอนนี้เขาคงไมÿนอะไร อีกแลü ตอนนี้เขาไมÿนüาพอแมจะคิดอยางไรกับการที่เขารักและ Āลงýัตรูของอาณาจักรมากมายถึงขนาดนี้ “องคชาย” คนติดตามของเขาพยายามเรียกชื่อของเขา เพื่อเรียกÿติ กาเร็ตไดยินเÿียงผูติดตามเรียกชื่อเขาแตทüาเขาก็ไมไดĀัน กลับไปมอง เขานําดอกไมที่เขาเตรียมมาüางลงตอĀนาโลงýพของ คนรักของเขา ดอกไมนั้นประกอบไปดüยดอกกุĀลาบÿีดําแมüาจะ เปนดอกกุĀลาบÿีดําที่อาจจะดูเĀมือนมีคüามĀมายไมดีแตจริง ๆ

40 Page แลüดอกกุĀลาบÿีดํานั้นมีคüามĀมายüาคüามรักอันเปนนิรันดร เพราะตลอดเüลาที่ผานมาเขาคาดĀüังและใฝฝนเĀลือเกินüาเขาจะ ไดครองรักกับที่เขารักอยางüิคเตอรตลอดไป แมüาเขาจะรูอยูแกใจ üามันจะเปนไปไมไดดังนั้นเขาจึงไดüางดอกกุĀลาบÿีฟาลงบนลง Āนาโลงýพของüิคเตอรซึ่งดอกกุĀลาบÿีฟาอันมีคüามĀมายüา คüามรักที่เปนไปไมได และดอกไมดอกÿุดทายที่ถูกüางลงตอĀนาโลงýพของ üิคเตอรก็คือดอกลิลลี่Āุบเขาลิลลี่นั้นมีคüามĀมายถึงการเกิดใĀม เพราะเขาคาดĀüังเĀลือเกินüาĀากพüกเขาไดตายไป เขาคาดĀüัง จะไดพบกับüิคเตอรในโลกĀลังคüามตายĀรือไมก็ไดกลับไปเกิดใĀม และครองรักกันในภพชาติĀนา มือที่คอย ๆ üางดอกไมลงนั้นÿั่นเทายังชüยไมไดเพราะ การüางดอกไมตอĀนาโลงýพ นั้นมันก็ไมไดตางอะไรกับการที่ ตอกย้ําเขาüา คนที่เขารักที่ÿุด คนที่เปนดั่งแÿงÿüาง คนที่เปน คüามÿุขเพียงĀนึ่งเดียüในชีüิตของเขาไดจากเขาไปแลü “รูอะไรไĀมครับ” กาเร็ตĀันไปพูดกับคนติดตาม แต กอนที่คนติดตามจะไดตอบอะไร กาเร็ตก็เอยตอไปอีกüา “นายรูอะไรไĀมüาÿิ่งที่ผมโýกเýราเÿียใจมากกüาการจาก ไปของเขา นั่นคือการที่ผมไมไดมีโอกาÿที่จะแÿดงคüามรักตอเขา ผมไมเคยใĀดอกไมเขาเลย ไมเคยบอกรักเขามากเทานี้มากอน แต ตอนนี้ผมอยากจะบอกรักเขาใĀมากกüานี้ผมอยากจะใĀดอกไมเขา

41 Page ในüันที่เขายังมีชีüิตอยูไมใชüันที่เขาไดจากไปแลü ผมอยากจะบอก รักเขาในüันที่เขายังมีชีüิตอยู ในüันที่จะไดเĀ็นเขายิ้มและดีใจกับ ถอยคําบอกรักนั้นมากกüาüันนี้üันที่เขาจะไมมีüันไดยิน ไมมีüันรับรู และไมมีüันตอบกลับมาĀาผม ผมอยากจะมอบดอกไมพüกนี้ใĀกับ เขาในüันที่เขายังคงเปนแÿงÿüางของผม üันที่เขายังคงĀายใจอยู เขาตองดีใจมากแนๆ เขาบอกเÿมอüาเขาอยากไดดอกไมจากผม แตผมก็ไมเคยใĀเขาเลยÿักครั้ง ในüันนี้ผมเอามาใĀเขาแตผมก็ไมรู üาเขาจะชอบไĀมĀรือเขาจะรูไĀมüาผมไดเอาดอกไมมาใĀเขาแลü ผมอยากจะบอกคนทั้งโลกüาผมรักเขาเĀลือเกิน แตตอนนี้มันก็คง ไมมีประโยชนอะไรอีกตอไป Āากในตอนที่เขายังมีชีüิตอยู ผม กลาĀาญมากกüานี้ Āากผมกลาแข็งขอของกับพอแมของผม Āาก ผมที่จะไมกลัüอะไรเลย ไมกลัüที่จะเปลาประกาýüาเขาคือคนรัก ของผม เราคงไมตองเก็บซอนคüามรักของพüกเราเอาไüและพüก เราจะไดแÿดงคüามรักกันอยางเต็มที่ ไมตองมาĀลบ ๆ ซอน ๆ ถา แบบนั้นเราคงจะมีชüงเüลาที่เต็มไปดüยคüามรักที่มากกüานี้เขาจะ ไดมีคüามทรงจําดีๆ มากกüานี้ผมไมรูดüยซ้ําüาตอนที่เขาตายไป นั้น เขามีคüามทรงจําดีๆ กับผมบางไĀมเพราะในบางครั้งผมตั้ง กําแพงกับเขาเÿียเĀลือเกินเพราะตอนนั้นผมกลัüเกินไป กลัüüา ĀากผมรักเขามากเกินไปและถึงüันĀนึ่งที่เราจะตองแยกยายไปทํา Āนาที่ของตัüเอง ผมจะตัดใจจากเขาไมไดĀากในตอนนั้นผมใช เüลาและใชโอกาÿทั้งĀมดแÿดงคüามรักของผมใĀกับเขา ผลลัพธ

42 Page ÿุดทาย มันจะเปลี่ยนแปลงไปไĀมผมเอาแตเฝาถามตัüเองอยูทุกüัน นั่นÿินะ ตอใĀผมคิดเรื่องพüกนี้ไปมากมายแคไĀน มันก็คงไมมี ประโยชนอีกแลü เพราะเขาจากไปแลü เขาจากไปแลüจริง ๆ”

43 Page ตอนที่13 ค่ําคืนÿุดทาย üันนี้ตองเปนüันที่ถูกจารึกไüในประüัติýาÿตรของ อาณาจักรมารโลเรีย üันที่ประชาชนทั่üทั้งอาณาจักรจะตองแตกตื่น เมื่อพบกับคüามจริงที่ไมนาเชื่อเกี่ยüกับเจาชายกาเร็ต Āนังÿือพิมพ ตางพากันตีพิมพเนื้อĀาจดĀมายของเจาชายกาเร็ตที่ทิ้งเอาไü “ขาพเจาในฐานะองครัชทายาทแĀงอาณาจักรมารโลเรีย เจาชายกาเร็ต ขาพเจามีเรื่องที่ติดคางอยูในใจมานานแÿนนาน เรื่องนั้นเปนเÿมือนปมที่ฝงอยู เปนเÿมือนชะงักติดĀลังของขาพเจา มันกัดกินจิตใจของขาพเจามาโดยตลอด ขาพเจาไมอาจĀนีมันพน และไมอาจเยียวยามันไดขาพเจารูÿึกผิดบาปตอการกระทําของ ขาพเจาตอเĀตุการณนั้น ขาพเจาจะไมมีวันใĀอภัยตัวเอง ดังนั้นใน วันนี้จึงเปนวันที่ขาพเจาจะมาÿารภาพบาปที่ขาพเจาไดกระทําลงไป ขาพเจานั้นบกพรองในฐานะรัชทายาทที่มีĀนาที่ปกปองประชาชน และบกพรองในฐานะคนรักที่ควรจะมอบความÿุขใĀกับคนที่ ขาพเจารัก ดังนั้นขาพเจาจึงขอวิงวอนรับพระราชทัณฑกับเรื่องราว ที่เกิดขึ้นทั้งĀมด” นั่นคือÿüนĀนึ่งในขอคüามของจดĀมายที่กาเร็ตไดทิ้ง เอาไüกอนที่จะตัดÿินใจกระทําบางอยางที่ไมอาจใĀอภัยได การกระทําที่ไมอาจยอนคืนได

44 Page จากใจผูเขียน ÿüัÿดีคาทุกคน นี่เปนครั้งแรกที่เราเขียนเรื่องÿั้น ÿüนตัü แลüเราชอบอานนิยายüาย โดยนิยายÿüนใĀญจะจบแบบพระนาย ไดอยูดüยกันแบบมีคüามÿุข เลยอยากลองเขียนแบบจบไมÿมĀüังดู บาง ซึ่งในชีüิตของคนเราคงไมมีใครที่ÿมĀüังไปทุกอยาง อาจมีเรื่อง ที่ไมÿมĀüังบาง งานเขียนชิ้นนี้เปนงานแรกของเรา Āากมีขอผิดพลาด ประการใด ขออภัย ณ ที่นี้ดüยนะคะ แตเราพยายามตรüจÿอบ และใÿใจในรายละเอียดเปนอยางมาก Āüังüาทุกคนจะชอบเรื้องนี้ นะคะ พิชยา ÿุขüัฒนกูล ผูเขียน

45 Page ประวัตืผูเขียน ชื่อ : พิชยา ÿุขüัฒนกูล ชื่อเลน : ออมÿิน วันเกิด : 7 มีนาคม 2549 ขอมูลติดตอ : Instagram @ am_sn1