แผ่นดินไม่ไร้เท่าใบพุทรา

แผ่นดินไม่ไร้
เท่าใบพุทรา


Imperial and Republic war

เล่ม
๑



แต่งโดย
ภูริ เลิศวิทยาวิวัฒน์

ก

คำนำ

เรอื่ งแผน่ ดินไมไ่ ร้เทา่ ใบพุทรา เปน็ เรื่องสนั้ ที่มตี ้นแบบมาจากนวนิยายเร่ืองสามกก๊ ในสว่ นเร่ืองสนั้ แผน่ ดินไมไ่ รเ้ ท่าใบ
พทุ รานน้ั จะกลา่ วเน้นถึงเรอ่ื งบ้านเมืองทอ่ี ยู่ในกลียคุ มีการแบ่งฝกั แบ่งฝ่ายกนั จนทำใหเ้ กดิ การสะสมกองกำลงั ของตนเพ่อื กอ่ การ
กบฎเมื่อผู้อ่าน ได้อ่าน ได้ผัสสะ ให้จนิ ตนาการ ได้ปรงุ แตง่ ไดอ้ ารมณ์ มองเหน็ ถูก-ผิด ชัว่ -ดี อารี-โหดเหยี้ ม เย่ียมยุทธ-มดุ หัว
องอาด-ขาดเขลา สรุ ารน่ื รมย์-ทกุ ขร์ ะทม ลิงโลด-หดหู่ แลว้ ลองย้อนโดน มองตน มองถงึ มองบรรดาผูค้ นและระบอบสังคมโลก
กไ็ มต่ า่ งจากวฏั ฏะวังวนในเรอ่ื งสนั้ แผ่นดนิ ไมไ่ ร้เท่าธรรมชาติ รบั ผลกรรม- ปฏิกริ ยิ าตามธรรมชาติ

สรุปวา่ ใหเ้ สพอ่าน “แผ่นดินไม่ไรเ้ ท่าใบพทุ รา” ด้วยจติ วาง ขอให้ท่านผู้อา่ นได้รบั ประโยชน์ ความรู้ ความบนั เทิงและ
ธรรมมะ จากการอ่าน “แผ่นดินไม่ไร้เท่าใบพทุ รา” ฉบบั นี้แม้จะอ่านสักก่คี รั้งขอจงเอาแต่สว่ นดี สว่ นคุณธรรม ถึงสามเท่าตัว
จะเป็นคนที่หน้าคบค้าสมาคมด้วยยิ่งกว่า สามเท่าแน่นอน

ภูริ เลิศวิทยาวิวัฒน์
กนั ยายน ๒๕๖๕

สารบัญ ข

บทที่ ๑ สาธารณรัฐโลปติ าล หน้า
บทท่ี ๒ ศกึ ใหญท่ ่ีคอรร์ ีบนั
บทท่ี ๓ งานศพของเคานทเ์ อสร่า ความซ่ือสตั ยข์ องแอคเตยี น 1
รายช่ือผจู้ ัดทำ 4
6
9

1

๑

สาธารณรัฐโลปติ าล

ตามธรรมดาสรรพสง่ิ บนแผ่นดนิ เม่อื แยกกนั นานๆ มันกม็ ักจะกลับเขา้ หากัน แต่ เมือ่ สรรพสิ่งนั้นรวมกันนานๆสรรพสง่ิ
เหล่านน้ั กม็ ักจะแยกกนั อีก

ในช่วงสมัยสาธารณรฐั โลปิตาลตอนตน้ ทีเ่ กดิ ข้นึ จากการลม้ ล้างจกั วรรดิไซออนโดยเคานท์เอสรา่ แหง่ ตระกูลคราสซาน
ทานคนโตทไี่ ด้รวบรวมกองกำลงั อย่างลับๆเพื่อล้มลา้ ง จักวรรดไิ ซออนท่ปี กครองบ้านเมอื งด้วยกฎระเบียบและอำนาจท่ีมาจาก
คำสัง่ ของจักรพรรดิผ้เู ป็นทรราชอยา่ ง วชิ เิ อชผู้นำจอมเผดจ็ การทปี่ กครองมาอย่างยาวนานแตเ่ มือ่ อำนาจของจกั รพรรดิ วิชิเอช
เสอ่ื มส้ินไปตระกูลคราสซานทาน ก็ไดข้ ้นึ มามีอำนาจแทนแต่เปลยี่ นจากจกั รพรรดิไซออนที่ปกครองด้วยระบบเผด็จการให้
กลายเปน็ สาธารณรัฐโลปิตาล

2

จำเดมิ แต่บุตรชายคนโตของตระกลู คราสซานทานทรงฆา่ วชิ เิ อช แล้วเปล่ียนระบอบการปกครองทำใหม้ ีท้ังขุนนางทเ่ี หน็
ด้วยและขนุ นางท่ไี มเ่ หน็ ดว้ ยจึงก่อให้เกดิ การก่อกบฏอยเู่ รอ่ื ยๆบัดนี้ใตฟ้ ้าน้กี ็ยังไม่กลบั เข้ารวมเป็นอันหน่งึ อนั เดียวกัน
สาธารณรฐั โลปติ าลรงุ่ เรอื งเร่ือยๆมาต้ังแตท่ จ่ี กั รวรรดไิ ซออนถูกล้มล้างไปไพรฟ้าประชาชนอย่เู ปน็ สุขอยา่ งทีส่ ุภาษติ วา่ แผน่ ดนิ
ไม่ไร้เท่าใบพทุ ธาแมว้ ่าดูเหมือนความหวงั จะหมดสิน้ ด่ังสวรรคก์ ลายเปน็ สมี ดื ในสมยั จักรวรรดไิ ซออนแตค่ วามหวังน้ันกย็ งั ผดุ
ขึน้ มากอบกบู้ า้ นเมอื งจนเกิดความผาสขุ มาถึงทุกวันน้ี

ในฤดูใบไมร้ ่วงรัฐสภาได้เสนอในสภาให้เคานท์เอสรา่ ไปปราบหวั เมืองซามัวที่ปกครองโดยดยุคแห่งซามัวนามว่า คาซคั ท่ี
เกิดการแอบสมุ กองกำลังและเสบียงกับอาวุธยทุ โธปกรณ์ไว้จำนวนมากเพ่อื ก่อตงั้ ต้นเป็นฝา่ ยแบง่ แยก สายของสาธารณรัฐจงึ มา
รายงานวา่ เจ้าเมอื งซามัวได้แอบสุมกองกำลังไว้เปน็ จำนวนมากเพอ่ื ที่จะก่อกบฏโดยการแต่งต้ังให้ ลอรด์ อองลยุ ทเี่ ป็นบุตรชาย
ของตนเป็นแม่ทัพใหญ่นำกองกำลังนับแสนเข้าตเี มอื งคอร์รีบนั ซึง่ เปน็ เมืองหนา้ ด่านของเมืองหลวง

ณ รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐโลปติ าลกไ็ ดเ้ กิดการเรียกประชุมครัง้ ใหญ่เพื่อทจ่ี ะรบั มอื กับสถานการณ์การก่อกบฏของดยคุ
แห่งซามัว โดยสมุหนายก วาโรเรยี ได้กล่าวเปิดการประชุมว่า “ขอเรียนขุนนางทกุ ท่านบัดนี้ ได้เกิดสงครามข้ึนทเี่ มืองคอร์รีบัน
ด้วยการก่อกบฏของดยุคแห่งซามัว ชะนนั้ ข้าขอเสนอให้แต่งต้ังท่านเคานท์ เอสร่า เปน็ แมท่ ัพใหญ่เพ่ือต่อกรกบั ทหารซามัว”

เหล่าขุนนางในสภาได้ฟังดงั น้นั ก็เห็นด้วยและพร้อมทีจ่ ะสนบั สนนุ เคานท์ เอสร่า ขน้ึ เป็นแม่ทัพใหญ่แตใ่ นระหว่างท่ีเหลา่
ขนุ นางทั้งหลายกำลงั ลุกขึ้นสนับสนุนการแตง่ ตัง้ ก็ได้มเี สียงกรนดงั ข้นึ มาในสภา ทกุ คนในสภากไ็ ด้มองหาเสียงกรนนั้นเคานท์
เอสร่า จงึ ไดเ้ รียกถามลอร์ด โปรลนั ทเ่ี ปน็ ลูกชายคนโตของเขาวา่ “เสียงกรนนั้นเปน็ ของใคร” ลอร์ดโปรลันจงึ บอกกบั ทา่ นพอ่
ของเขาวา่ “เสียงน้ันมาจากทปี่ รึกษาของ เอริ ์ล แห่งเมืองมาลาคอล”

เอิร์ล เห็นดังน้นั จึงรีบปลุกท่ีปรกึ ษาของเขาขึน้ มาแลว้ ได้กลา่ วขอโทษเคานท์ เอสร่า ไปวา่ “ขา้ ต้องขออภัยท่านด้วย ที่
ปรกึ ษาของข้าทำตัวไมเ่ หมาะสมท่ีสภาแห่งน้ี”แต่ เอิรล์ แห่งมาลาคอลกต็ อ้ งตกใจกบั สหี นา้ ของลอร์ด โปลัน ท่ดี ไู ม่พอใจอย่าง
มากแต่เคานท์ เอสรา่ ไดก้ ลา่ วขึน้ มาว่า “ปล่อยเขาไปเถอะเมื่อคนไมใ่ สใ่ จเราใยเราตอ้ งไปทำใหเ้ ขาใสใ่ จดว้ ย”

ทีป่ รกึ ษากไ็ ด้พดู แทรกขน้ึ มาว่า “ต้องขอโทษจรงิ ๆท่ีเผลอตัวนอนหลับในท่ีประชมุ แห่งนี้แต่ว่าการนำเสนอในสภามนั
ชา่ งนา่ งว่ งนอนจนทำให้ข้าเผลอหลับไป”

เคานท์ เอสร่า ได้ยินดังน้นั จงึ โมโหแล้วไดเ้ สนอให้ไลค่ นผู้นน้ั ออกจากสภา

พอจบการประชุมเคานท์ เอสร่า จึงได้มุ่งหนา้ ไปยังคกุ ใตด้ ินเพ่อื ทจ่ี ะพบที่ปรึกษาของ เอริ ์ล ด้วยความสงสัยวา่ ทำไมคน
ผูน้ ้ีถงึ คิดต่างจากขนุ นางในสภาทีต่ อ้ งการเสนอใหเ้ ขาเปน็ แม่ทพั ใหญ่

3

เมื่อเคานท์ เอสรา่ ได้พบกบั ที่ปรึกษาของเอริ ล์ เขาจึงกลา่ วถามไปว่า”ทำไมท่านถงึ ได้คิดตา่ งจากผอู้ นื่ ในสภา”ที่ปรึกษา
ของเอริ ์ลจึงตอบกลับไปว่า “ถงึ ทา่ นจะเปน็ ผนู้ ำตระกูลคราสซานทา่ นท่ีย่งิ ใหญ่แต่ ขอบอกตามตรงว่าท่านไม่มที างชนะศกึ ท่ีคอร์
รีบันแน่นอน” เคานท์ เอสรา่ จึงถามวา่ “ทำไมล่ะ ตอนนี้ข้าเปน็ แมท่ ัพใหญ่กองกำลงั น้นั กม็ มี ากว่าศตั รูแถมเสบียงยังมากกว่า
เหตุใดข้าจงึ จะแพ้หล่ะ”ท่ีปรึกษาของเอิร์ลจึงตอบวา่ “แพ้ชนะเปน็ เรอื่ งธรรมดาของสงครามแตส่ ่ิงที่ทำให้ชนะสงครามน้ันไม่
เก่ียวกบั จำนวนทหารหรอื เสบียงแตห่ ากเป็นลิขิตสวรรค์” พอเคานท์ เอสร่า ไดย้ ินดงั น้ันกไ็ ดแ้ สดงสีหน้าทแี่ สดงให้เห็นถงึ ความ
ตกใจออกมาเขาได้ถามชื่อของที่ปรึกษาคนนนั้ วา่ “ข้าอยากจะทราบว่าท่านมีชอื่ วา่ อะไร” ทปี่ รึกษาไดก้ ล่าวออกมาวา่ “ขา้ นอ้ ย
ตำ่ ต้อยนกั มผี ู้ยง่ิ ใหญ่อยา่ งท่านมาถามช่ือขา้ นอ้ ยภูมิใจอยา่ งย่ิงข้ามนี ามว่า แอคเตียน”

เคานท์ เอสร่า ได้กล่าวออกมาอย่างเสียงดงั ใหพ้ วกทหารทค่ี อยเฝ้ารีบเข้ามาปลดกุญแจออกจาก แอคเตียน เดยี๋ วนี้
เคานท์ เอสร่าจึงบอกแอคเตียนไปว่าทา่ นเป็นคนทข่ี า้ ส่งคนใหไ้ ปขอให้มาเปน็ ทปี่ รึกษาเมือ่ ปีที่แล้วแต่ท่านปฏิเสธไป “ข้าขอถาม
หน่อยว่าทำไมท่านจึงไดป้ ฏเิ สธขา้ แล้วไปเป็นทป่ี รึกษาให้ เอริ ล์ แหง่ มาลาคอล แอคเตียนตอบไปว่า “ข้าหรือจะกล้าปฏิเสธท่าน
แตท่ ่านปฏิเสธขา้ เอง” เคานท์ เอสร่า ถามกลับไป “ขา้ ไปปฏิเสธท่านตอนไหน”

แอคเตียนตอบ “ทา่ นลองคิดดถู า้ ข้ายอมมาตั้งแตต่ อนน้นั ข้ากค็ งไดเ้ ปน็ ที่ปรึกษาอันดับท้ายที่อาจจะถกู ลืมจากทา่ นเลยก็
ไดเ้ พราะตอนน้นั ทา่ นไม่ได้มีส่งิ ทส่ี ำคญั สำหรับชีวิตจะตอ้ งทำบดั น้ีท่านมศี ึกใหญ่เข้ามาจึงต้องมาเผยตัวให้ทา่ นเห็นเผื่อท่านจะใช้
งานข้า”หลงั จากนน้ั เคานท์ เอสร่า ไดร้ บั แอคเตยี นเขา้ เป็นท่ปี รึกษาเพ่ือทีจ่ ะทำศกึ สงครามในสงครามระหว่างสาธารณรัฐโล
ปิตาลและฝา่ ยแบ่งแยกทน่ี ำทัพหลักด้วยดยุค คาซคั

ทหารลองรวู้ า่ ปราชัย

ทหารใหญ่ขน้ึ จะเคลื่อนพล

ยงั ไมร่ วู้ า่ ผลการรบจะเป็นอย่างไรโปรดการสาธยายต่อไป

4

๒

ศึกใหญท่ คี่ อรร์ ีบัน

เม่ือเคานท์ เอสร่า ได้แอคเตียนมาเปน็ ทป่ี รึกษาเขาก็ไดแ้ ตง่ ต้งั ใหแ้ อคเตียนเปน็ ท่ีปรกึ ษาอันดับ 2 รองจาก ซธิ จงึ ทำให้
ทหารฝา่ ยสาธารณรฐั โลปติ าลมีขวัญกำลังใจและพร้อมท่ีจะทำศกึ ใหญท่ ค่ี อร์รีบัน

เคานท์เอสรา่ ได้เรยี กประชุมใหญเ่ พื่อทีจ่ ะเตรียมเคล่อื นทพั ในระหวา่ งการประชุมเคานท์ เอสรา่ ได้ถามที่ปรีกษาท้ังสอง
ว่า “ท่านทั้งสองมแี ผนอย่างไรบา้ งในการทำศึกใหญน่ ี้” ซธิ จึงเสนอแผนการรบไปวา่ “เมืองคอร์รีบันเปน็ เมอื งหน้าด่านดงั นัน้
จะปล่อยใหแ้ ตกไม่ได้ข้าขอเสนอให้ท่านรีบออกทพั วันนี้แลว้ ในอีก 2 วนั กจ็ ะถงึ เมืองคอรร์ บี ันพอดี” เคานทเ์ อสรา่ พอใจในแผนน้ี
มากเข้าจงึ หนั ไปถามแอคเตียนวา่ “แล้วท่านคดิ อยา่ งไร” แอคเตยี นตอบกลับไปว่า “ความคดิ ของท่านซธิ น้ันไม่ถกู ต้องเราไม่
ควรววู่ ามเราควรแบง่ ทหารออกเปน็ 3 กอง 1 กองนำทัพโดยทา่ นลอร์ดโปลนั มุง่ หน้าไปยังเมอื งคอรร์ บี ัน ส่วนกองท่ี 2 มงุ่ หน้า
ไปท่ีเขา้ ทาทูให้ทหารดกั ซุ่มเอาไวพ้ อเหน็ กองทพั ฝ่ายแบ่งแยกอยา่ งเพ่ิงโจมตใี หร้ อทหารเดินผ่านจนเขา้ ระยะของแม่ทัพอองลยุ
ให้ยิงธนโู จมตใี หเ้ ตม็ ที่ ส่วนทหารกองท่ี 3 ให้ท่านแม่ทพั ใหญ่เอสรา่ เข้าโจมตตี อนที่ทหารฝา่ ยแบง่ แยกตืน่ ตระหนก”
เคานท์ เอสรา่ จงึ ตกลงในแผนการน้ีแต่ดูเหมือน ซธิ จะแสดงสหี นา้ ไม่พอใจมากอย่างเห็นได้ชัด

กองทัพไดอ้ อกปฏบิ ัตกิ ารตามคำแนะนำของ แอคเตยี น ทหารกองที่ 1 นำโดยลอรด์ โปลนั ไดเ้ ดนิ ทางถงึ เมืองคอร์รบี นั
แลว้ ส่วนกองที่ 2 ก็ไดซ้ ุ่มไว้ทีเ่ ขาทาทเู รียบร้อยแล้วตอ่ มาทหารฝ่ายแบ่งแยกได้เดินทางผา่ นเขาทาทตู ามท่ี แอคเตยี น วางไวพ้ อ
ทหารได้เห็นรถม้าของแมท่ ัพอองลุยจึงรุมยิงธนใู ส่กองทัพของฝา่ ยแบ่งแยกจนทำใหก้ องทหารฝ่ายแบง่ แยกแตกทัพ
กระเจิดกระเจิง แม่ทัพอองลุยจงึ พาทหารมงุ่ ออกจากหบุ เขาทาทู

กองทัพฝ่ายแบง่ แยกได้หนีออกมาจากหบุ เขาก็โดนกองทัพใหญข่ องเคานท์ เอสรา่ เข้าโจมตจี นสามารถไล่ต้อนกองทัพ
ฝ่ายแบ่งแยกหลบหนจี นไปเจอลอร์ด โปลนั ท่ีได้ดกั อยแู่ ล้ว

5

ตอนนีก้ องทัพฝ่ายแบ่งแยกเละไมเ่ ปน็ ท่าจนทำใหต้ ้องเข้าสจู้ นตัวตาย จนทำใหเ้ คานท์ เอสร่า ต้องเขา้ ดวลกับแม่ทัพ
อองลุย การต่อสนู้ ั้นดำเนินไปอย่างสสู แี ตม่ ้าของเคานท์ เอสรา่ เกดิ ขาหักจนล้มลงส่วนเคานท์ เอสรา่ กโ็ ดนแม่ทัพ อองลุย ยิงลูก
ธนูเขา้ ท่ลี ำตัว ลอร์ดโปลนั เห็นดงั น้นั จงึ รบั ฝ่าทหารเขา้ ไปตอ่ สู้กับแมท่ ัพ อองลุย จนสามารถปลิดชีพแมท่ ัพ อองลยุ ไดส้ ำเรจ็
ลอร์ด โปลนั จึงส่ังให้รีบพาเคานท์ เอสรา่ ไปรกั ษาดว่ นตอนนี้เคานท์ เอสรา่ ได้ถกู นำตัวกลบั มาท่ีคอร์รีบันเเล้วลอร์ด เอสรา่
ไดร้ ายงานกับพอ่ ของเขาวา่ “กองทพั ฝ่ายแบ่งแยกไดถ้ ูกโจมตีอย่างหนักหน่วงจนแตกพ่ายไปแลว้ ”

เคานท์ เอสรา่ ที่กำลังนอนป่วยอยู่จงึ บอกไปว่า “แผนการของเอคเตยี นสำเร็จอยา่ งงา่ ยดายเหมอื นกับเข้ามองเห็น
อนาคตทีจ่ ะเกิดข้ึนอยูแ่ ลว้ คนคนน้ีฉลาดยง่ิ นกั ”

เคานท์ เอสรา่ ได้ไอออกมาเป็นเลือดจนทำให้หมอตอ้ งรีบเขา้ มาดูอาการและตรวจสอบแผลอกี รอบจนทราบว่าหัวลูกธนู
นน้ั อาบยาพิษ

3 เดือนตอ่ มาเคานท์ เอสรา่ ทป่ี ่วยหนกั มากเน่อื งจากพิษได้เขา้ ส่กู ระแสเลือดได้เสยี ชีวติ ลงจนทำให้ลอรด์ โปลนั ต้องมา
รับตำแหน่งกลายเป็นเคานท์ โปลนั

ลา้ งศัตรคู ูศ่ ึกสำเร็จได้

เตรยี มรบใหญ่ทนั ทขี มีขมนั

วางกำลังลวงล่อทกุ สิ่งอนั

จะฝ่าฟันด้วยเล่ห์เพทุบาย

บ้านเมอื งจะเป็นอย่างไร

โปรดติดตามฟงั ในตอนตอ่ ไป

6

๓

งานศพของเคานท์เอสรา่
ความซือ่ สัตย์ของแอคเตียน

เมอ่ื เคานท์ เอสร่า เสียชีวติ ลงกไ็ ดม้ ีการจัดงานศพของเคานทเ์ อสรา่ อยา่ งยงิ่ ใหญ่ข้นึ ทคี่ อรร์ บี นั และในเมืองหลวงแตใ่ น
ระหวา่ งการไว้อาลยั ใหเ้ คานท์ เอสรา่ นนั้ กไ็ ดม้ ีปญั หาใหญ่ในกองทัพเกดิ ขึ้นเนอื่ งจากเคานท์ โปลัน ท่ไี ด้รับตำแหนง่ แทนพ่อของ
เขาไดเ้ ครียดแคน้ ดยคุ คาซัค อยา่ งมากทเ่ี ปน็ ตน้ ตอของสงครามจนทำให้พอ่ ของเขาต้องมาตาย

เคานท์ โปลนั จึงสั่งเตรียมกองทัพใหญเ่ พ่ือที่จะไปตเี มืองซามัว เพ่ือทจี่ ะล้างแค้นแทนพ่อของเขา

พอแอคเตยี นรขู้ า่ วดังนัน้ เขาจงึ รีบม่งุ หนา้ ไปหาเคานท์ โปลนั ทันทีโดยใหเ้ หตุผลว่าเพือ่ ทจี่ ะยับยั้งไมใ่ หเ้ คานท์ โปลัน บุก
ไปตเี มืองซามัวด้วยความแค้น“เพราะหากคนเราถกู ความแค้นบงั ตาจนขาดสติความแค้นนั้นกจ็ ะหันมาทำรา้ ยเราเอง”
แอคเตยี น ไม่อยากใหเ้ คานท์ โปลัน ทำให้เสียงานใหญ่เพียงเพราะเรอื่ งสว่ นตัวเป็นเหตุ

ระหว่างท่ีเคานท์ โปลันกำลงั เคลอ่ื นทัพออกจากเมอื งก็ได้เห็นชายผหู้ นึ่งยืนขวางประตเู มืองเคานท์ โปลัน จงึ ส่ังให้ทหาร
ไปดวู า่ เขาเปน็ ใครจนทำใหร้ ูว้ ่าเขาเปน็ ที่ปรึกษาของพอ่ เขานามวา่ แอคเตียน

เคานท์ โปลันจงึ ขมี่ ้าไปหา แอคเตยี นแลว้ ถามว่า “ทำไมท่านตอ้ งขวางขา้ ด้วยขา้ กำลังไปลา้ งแค้นแทนทา่ นพ่อ”

แอคเตยี นตอบกลับไปว่า “ตอนนท้ี า่ นถกู ความแคน้ บังตาจนขาดสตถิ ้าทา่ นขืนยกทัพไปตอนนท้ี า่ นจะต้องพ่ายแพ้อย่าง
แนน่ อน ทา่ นลองคดิ ดคู นที่ท่านสงั หารไปในสนามรบนนั้ ก็คอื ลกู ชายของดยคุ คาซัค ท่านไม่คิดวา่ ดยุค คาซคั จะไม่แคน้ ท่าน
บ้างหรอซึ่งแน่นอนปา่ นนเ้ี ขาคงวางไพร่พลเตรียมรบั มือไว้อยูแ่ ล้วแน่นอน แลว้ ดว้ ยสถานการณต์ อนนฝี้ า่ ยเราเพิ่งสญู เสยี แม่ทพั
ใหญ่ไปแม้จะชนะศกึ แต่ทหารกเ็ สียขวัญกำลงั ใจไปอย่างมากความพ่ายแพไ้ มใ่ ชส่ ิ่งหนา้ กลวั แต่สิ่งที่หนา้ กลัวคอื หมดกำลังใจ
ตา่ งหากคนเราหากจะทำงานใหญต่ ้องรู้จักยึดมน่ั และปล่อยวาง ตอนน้ฝี า่ ยเขาสูญเสีย อองลุย ไปก็จรงิ แตก่ ็ยงั มีดยุค คาซัค ที่
คนซามวั นบั ถืออยู่ ฉ นนั้ ข้าจะไมป่ ล่อยให้ทา่ นไปตีเมอื งซามัวแน่นอน”

7

เคานท์ โปลนั โมโหเป็นอยา่ งมากท่ี แอคเตียน กล้ามาขวางเขาเขาจึงสง่ั แอคเตยี น ว่า “หลบไปไมง่ น้ั ข้าจะตัดหัวทา่ น
และไปแขวนไว้ตรงประตูเมือง”

ด้วยความซื่อสตั ยข์ อง แอคเตยี น เขาจึงตอบกลบั ไปว่า “ถึงท่านจะตดั หวั ข้าข้าก็ไมย่ อมให้ทา่ นผ่านไปเดด็ ขาด”
เคานท์ โปลัน โมโหจนหน้ามืดตามวั เขานำดาบฟันไปที่ แอคเตยี น จนตายแลว้ สงั่ ให้ทหารนำหัวของแอคเตยี นไปแขวน
ไว้ตรงประตเู มืองจากน้นั เขากน็ ำทัพไปตีเมอื งซามัวแต่ก็ตอ้ งไดร้ ับความพา่ ยแพแ้ ลว้ หนีกระเจดิ กระเจิงกลบั มาท่ีคอร์รีบนั แต่สิง่ ท่ี
เขาเห็นคือ ซิธ ที่ทำหนา้ ทีเ่ ฝ้าเมืองได้ทรยศต่อเขาแลว้ ปดิ ประตเู มืองไม่ให้เคานท์ โปลัน ไดเ้ ข้าเมืองจนทำใหก้ องทัพฝา่ ย
แบ่งแยกท่ตี ามมา ฆา่ เคานท์ โปลัน และยดึ เมืองคอร์รบี ันไดส้ ำเร็จ
เหตกุ ารณ์หลังจากท่ีเคานท์ โปลนั ตายนอ้ งชายของเขาก็ได้ขึน้ มารบั ตำแหนง่ แทนเปน็ เคานท์ ดาเมรอ่ น และแผน่ ดนิ ก็
ได้ถกู แบง่ เปน็ สองฝ่ายเปน็ สาธารณรฐั โลปติ าล กบั จักรวรรดิใหม่ที่ถกู ปกครองโดยจักรพรรดิ คาซคั ทเ่ี ป็นคนก่อตง้ั จกั รวรรดิ
ใหม่ข้ึนมา

เอาหวั หอ้ ยขวางประตูใหญ่
ไม่ยอมให้เจา้ นายไดผ้ ่านผัน
ยนื่ ฎกี าคัดคา้ นการสำคญั

ถงึ ชวี นั บรรลัยเป็นไรมี

8

ติดตามตอนตอ่ ไปไดใ้ น
แผ่นดนิ ไม่ไร้เท่าใบพทุ รา เลม่ ๒

9

ผู้จดั ทำ

นายภคิน เปรมจันทร์ เลขท่ี 20 หนา้ ท่ี
นายภูริ เลิศวิทยาวิวฒั น์ เลขท่ี 21
นายวงศ์วรรณรักษ์ ชะเอมวัน เลขท่ี 22 เรียบเรียงเนื้อเร่อื ง
นายวรรณธเดช มินทนนท์ เลขที่ 23 แต่งเนือ้ เรอ่ื ง
นายวรัญญู โชตสวุรรณกุล เลขที่ 24 วาดรปู
นายศิวกร ชลวิรลั พชั ร์ เลขที่ 25 เรียบเรยี งเนือ้ เร่ือง
นายศุภกร เลิศสุขบรรเจิด เลขท่ี 26 เรยี บเรียงเนื้อเร่ือง
นายศุภกร แฝงสวัสด์ิ เลขที่ 27 พมิ พ์
นายสมุทรศักดิ์ ตุลวรรธนะ เลขที่ 28 ตรวจสอบตัวอกั ษร
นายสิทธิชยั ตะละภัฏ เลขที่ 29 ตรวจสอบตัวอักษร
นายสิทธิโชค แดงฉาย เลขท่ี 30 ตรวจสอบตัวอกั ษร
นายอชิตะ ต้ังสจั จานุรกั ษ์ เลขที่ 31 วาดรูป
นายอดิศร ศรีอนั ชา เลขที่ 32 ทำ e book
นายอนณ เมฆาพร เลขที่ 33 พมิ พ์
นายอภิรกั ษ์ โพธิ์ประสิทธ์ิ เลขท่ี 34 วาดรูป
นายเอกลักษณ์ ชวู งศ์ เลขท่ี 35 พมิ พ์
นายฮาซีน พุ่มภกั ดี เลขท่ี 36 พิมพ์
นายศราวุธ อาจวาที เลขที่ 37 เรยี บเรียงเนือ้ เร่ือง
นายภูวนาท จันทนภุมมะ เลขท่ี 38 วาดรปู
วาดรูป

ตรวจสอบเนอ้ื เรอ่ื ง