The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

พุทธศาสนาสุภาษิต ข้อคิดเตือนใจตน

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by suMG, 2023-06-13 03:38:20

พุทธศาสนาสุภาษิต ข้อคิดเตือนใจตน

พุทธศาสนาสุภาษิต ข้อคิดเตือนใจตน

พุทธศาสนสุภาษิต ข้อคิดเตือนใจตน สำ หรับนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 5


พุทธศาสนาสุภาษิต ข้อคิดเตือนใจตน 1.พระไตรปิฏก 2.พุทธศาสนศุภาษิต


ประวัติ พระ แปลว่า ว่ ประเสริฐริ ไตร แปลว่า ว่ สาม ปิฎปิก แปลว่า ว่ ตำ ราหรือรืคัมภีร์


2. พระสุตตันตปิฎก 1. พระวินัยปิฎก 3. พระอภิธรรมปิฎก ระเบียบีบข้อข้บังบัคับที่พระพุทธเจ้าจ้ทรงบัญบัญัติญั ติไว้ สำ หรับรัภิกษุและภิกษุณี เพื่อพื่เป็นป็แบบแผนใน การปฏิบัติบั ติน มีทั้มี ทั้งทั้หมด 8 เล่ม คำ สอนของพระพุทธเจ้าจ้ที่ทรงแสดงให้ เหมาะสมกับบุคคล สถานที่ และเหตุกตุารณ์ มีเมีรื่อรื่งราวประกอบ มีทั้มี ทั้งทั้หมด 25 เล่ม ประมวลคำ สอนที่เป็นป็หลักวิชวิาการล้วน ๆ ไม่เม่กี่ยวกับบุคคลหรือรืเหตุกตุารณ์ ไม่มีม่เมีรื่อรื่งราว ประกอบ มีทั้มี ทั้งทั้หมด 12 เล่ม


พระไตรปิฎปิกมีคมีวามสำ คัญในฐานะเป็น ป็ คัมภีร์หร์ลัก ที่รวบรวม หลักคำ สอนในพระพุทธศาสนาไว้ทั้ว้ ทั้งทั้หมด เพื่อพื่เป็น ป็ หลัก ในการปฏิบัติบั ติของพระภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกสิา และ พุทธศาสนิกนิชน พระไตรปิฎปิกมีคมีวามสสำ คัญ ดังดันี้ เป็น ป็ คัมภีร์ที่ร์ ที่ สำ คัญสำ หรับรั ชาวพุทธได้ปด้ระพฤติปฏิบัติบั ติ เป็น ป็ เครื่อรื่งมือมื ในการส่งส่เสริมริ ให้ชห้าวพุทธอยู่ร่ยู่วร่มกันอย่าย่งสงบ เป็น ป็ องค์ประกอบที่สำ คัญ ของพระพุทธศาสนา เป็น ป็ หลักคำ สอนสูงสูสุดสุ ในพระพุทธศาสนา


การนำ หลักธรรมไปใช้ ดำ เนินนิชีวิชีตวิตั้งตั้อยู่บยู่นทาง สายกลางไม่ปม่ระมาท ผลที่เกิดขึ้นขึ้ มีคมีวามปลอดภัยในการ ดำ เนินนิชีวิชีตวิและมีคมีวามสุขสุ


การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 1 สาเหตุ ตุพระขรัวรัตาชื่อชื่สุภัสุภัททะกล่าววาจาดูหดูมิ่นมิ่พระธรรมวินัวิ นัย เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ หลังจากพระพุทธเจ้าจ้ปรินิริ นิพพานได้ 3ด้ เดือดืน ใช้เช้วลา 7 เดือน ผู้เป็นป็ ประธาน พระมหากัสสปะ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม พระมหากัสสปะเป็นผู้สผู้ อบถาม พระอุบาลีตอบด้าน พระวินัวิ นับ พระอานนท์ตอบด้านพระธรรม พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม 500 รูป สถานที่ ถ้ำ สัตสัตบรรณคูหคูาใกล้กรุง ราชคฤห์ เมือมืงหลวงของแคว้นว้มคธ ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้อชาตศัตรู การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 2 สาเหตุ ตุพระวัชวัชีบุชีบุตรปฏิบัติบั ติหย่อย่นทางวินัวิ นัย 10 ประการ เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ หลังจากพระพุทธเจ้าจ้ปรินิริ นิพพานได้ 100 ปี ใช้เช้วลา 8 เดือดืน ผู้เป็นป็ ประธาน พระยสกากัณฑกบุตร ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม พระเรวตะเป็นผู้ซัผู้ กซัถาม พระสัพสัพกามีเมีป็นผู้ตผู้ อบปัญหา พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม 700 รูป สถานที่ วาลิการาม เมือมืงเวสาลี แคว้นว้วัชวัชี ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้กาฬาโศก การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 3 สาเหตุ ตุพวกนอกศาสนาปลอมเข้าข้มาบวชในพระพุทธศาสนามากขึ้นขึ้ เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ หลังจากพระพุทธเจ้าจ้ปรินิริ นิพพานได้ 234 ด้ ปี (บางแห่งห่ว่าว่ 235 ปี) ใช้เช้วลา 9 เดือน ผู้เป็นป็ ประธาน พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม 1,000 รูป สถานที่ อโศการาม เมือมืงปาฏลีบุตร ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้อโศกมหาราช


การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 4 สาเหตุ ตุต้องการวางรากฐานพระพุทธศาสนาในประเทศศรีลัรีลังกา เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ หลังจากพระพุทธเจ้าจ้ปรินิริ นิพพานได้ 238 ด้ ปี ระยะเวลาที่สำ เร็จร็ไม่ปม่รากฏ ผู้เป็นป็ ประธาน พระมหินหิทเถระ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม พระอริฎริฐะเป็นผู้สผู้ วดวินัวิ นัย พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม 68,000 รูป สถานที่ ถูปถูาราม เมือมืงอนุราธบุรี ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้เทวานัมปิยติสสะ การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 5 สาเหตุ พระพุทธวจนะที่ถ่ายทอดกันมาโดยระบบท่องจำ ต่อไปภายภาคหน้าอาจ ขาดตกบกพร่อร่ง เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ กระทำ หลังจากพระพุทธเจ้าจ้ปรินิริ นิพพานได้ 433 ปี ระยะเวลาที่สำ เร็จร็ไม่ปม่รากฏ ผู้เป็นป็ ประธาน – ผู้ตอบปัญหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม คณะสงฆ์ชฆ์าวลังกา สถานที่ อาโลกเลณสถาน มตเลณ ชนบท ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้วัฏวัฏคามณีอณีภัย การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 6 สาเหตุ ตุประเทศอินเดียมีเมีพียพีงพระไตรปิฎก ไม่มีม่อมีรรถกถา เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ พ.ศ. 956 ไม่ปม่รากฏระยะเวลา ผู้เป็นป็ ประธาน พระพุทธโฆษาจารย์ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม พระเถระจำ นวนหนึ่ง สถานที่ วัดวัมหาวิหวิาร ประเทศศรีลัรีลังกา ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้มหานาม


การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 7 สาเหตุ ตุลังกาขาดคัมภีร์ฎีร์ ฎีกา เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ พ.ศ. 1587 ไม่ปม่รากฏระยะเวลา ผู้เป็นป็ ประธาน พระกัสสปเถระ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม คณะสงฆ์ชฆ์าวลังกา 1,000 รูป สถานที่ ประเทศศรีลัรีลังกา ผู้อุปถัมภ์ พระเจ้าจ้ปรากรมพาหุมหุหาราช การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 8 สาเหตุ ตุพระไตรปิฎปิกขาดตกบกพร่อร่งผิดผิเพี้ย พี้ นและไม่คม่รบ เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ พ.ศ. 2020 ใช้เช้วลา 1 ปี ผู้เป็นป็ ประธาน พระธรรมทินนเถระ ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซัผู้ กซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม พระเถระหลายร้อร้ยรูป สถานที่ วัดวั โพธาราม ประเทศไทย ผู้อุปถัมภ์ – การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 9 สาเหตุ ตุพระผู้ใผู้หญ่ถูญ่กถูจับจัศึก เพราะความประพฤติย่อย่หย่อย่นในพระธรรมวินัวิ นัย เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ พ.ศ. 2331 ใช้เช้วลา 5 เดือน ผู้เป็นป็ ประธาน – ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม พระเถระ 218 รูป และราชบัณบัฑิตคฤหัสหัถ์ 32 คน สถานที่ ประเทศไทย ผู้อุปถัมภ์ สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฟ้จุฬาโลกมหาราช


การทำ สังสัคายนาครั้งรั้ที่ 10 สาเหตุ ตุฉลองในวโรกาส พระบาทสมเด็จพระปรมินมิทรมหาภูมิภูพมิลอดุลดุยเดช เจริญริพระชนมายุครบ 60 พรรษา เวลาที่กระทำ และเวลาที่สำ เร็จร็ พ.ศ. 2528-2530 2 ปี ผู้เป็นป็ ประธาน สมเด็จด็พระสังสัฆราชสกลมหาสังสัฆปริณริายก (วาสนมหาเถระ) ผู้ตอบปัญปัหา ผู้ซักซัถาม – พระสงฆ์ผู้ ฆ์เข้าข้ประชุม พระสงฆ์ทั้ฆ์ ทั้งทั้ฝ่ายมหานิกาย และธรรมยุต สถานที่ วัดวัมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ผู้อุปถัมภ์ รัฐรับาล


พุทธศาสนศุภาษิต พุทธศาสนสุภ สุ าษิต คือ คำ สอนทาง พระพุทธศาสนาที่เป็นเหมือมืนข้อ ข้ คิด ข้อ ข้ เตือนใจ ซึ่ง ซึ่ จากคำ สอนเหล่านี้ เราสามารถนำ ไปประยุกต์ใช้ใช้ นชีวิชีตวิ ประจำ วันวัเพื่อพื่ ให้เ ห้ กิดประโยชน์แก่ ตนเองและคนรอบข้า ข้ งได้ดีอีกด้วย ถ้า อยากรู้ข้ รู้ อ ข้ คิดดี ๆ ในการดำ เนินชีวิชีตวิ จาก พุทธศาสนสุภ สุ าษิตน่ารู้


พุทธศาสนศุภาษิต หมวดธรรมะเบื้อ บื้ งต้น หมวดบุคคล หมวดมิตมิร หมวดความอดทน หมวดความเพีย พี ร


หมวดธรรมะเบื้อ บื้ งต้น อุฏฺฐฏฺาตา วินฺวิทนฺเต ธนํ : คนขยันยัย่อย่มหาทรัพรัย์ไย์ด้ ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย : ปัญญาย่อย่มประเสริฐริกว่าว่ทรัพรัย์


หมวดธรรมะเบื้อ บื้ งต้น อิณาทานํ ทุกทุขํ โลเก : การกู้หกู้นี้ เป็น ป็ ทุกทุข์ใข์นโลก ททมาโน ปิโปิย โหติ : ผู้ใผู้ห้ย่ห้อย่มเป็น ป็ ที่รักรั


หมวดธรรมะเบื้อ บื้ งต้น อตฺตตฺา หิ อตฺตตฺโน นาโถ : ตนเป็น ป็ ที่พึ่งพึ่ของตน พาโล อปริณริายโก : คนโง่ คนพาล ไม่คม่วรเป็น ป็ ผู้นำผู้ นำ


หมวดบุคคล นตฺถิตฺถิโลเก อนินฺนิทินฺทิโต : ผู้ไผู้ม่ถูม่กถูนินนิทา ไม่มีม่ ใมีนโลก ทุวิทุชวิาโน ปราภโว : ผู้มีผู้ คมีวามรู้ใรู้นทางชั่วชั่เป็น ป็ ผู้เผู้สื่อสื่ม


หมวดบุคคล ธมฺมกาโม ภวํ โหติ : ผู้ชผู้ อบธรรม เป็น ป็ ผู้เผู้จริญริ ครุ โหติ สคารโว : ผู้เผู้คารพผู้อื่ผู้ อื่น ย่อย่มมีผู้มีเผู้คารพตนเอง


หมวดบุคคล มธุ วา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ ยทา จ ปจฺจตี ปาปํ อถ ทุกฺทุขํกฺขํนิคนิจฺฉติ ตราบเท่าที่บาปยังยัไม่ใม่ห้ผห้ล คนเขลายังยัเข้าข้ใจว่าว่มีรมีสหวาน แต่บาปให้ผห้ลเมื่อมื่ ใด คนเขลาย่อย่มประสบทุกทุข์เข์มื่อมื่นั้นนั้ โจรา โลกสฺมิสฺมมิพฺพุทา : พวกโจรเป็น ป็ เสนียนีดของโลก


หมวดมิตมิร มาตา มิตฺมิตํตฺตํสเก ฆเร : มารดาเป็น ป็ มิตมิรในเรือรืนตน พฺรหฺมหฺาติ มาตาปิตปิ โร : มารดาบิดบิา ท่านเรียรีกว่าว่เป็น ป็ พรหม


หมวดมิตมิร มิตฺมิตตฺทุพฺทุ พฺโก หิ ปาปโก : ผู้ปผู้ ระทุษทุร้าร้ยมิตมิรเป็น ป็ คนเลวแท้ นตฺถตฺพาเล สหายตา : ความเป็น ป็ สหายไม่มีม่ ใมีนคนพาล


หมวดมิตมิร ภริยริา ปรมา สขา : ภริยริาเป็น ป็ เพื่อพื่นสนิทนิ สเจ ลเภถ นิปนิกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตตฺมโน สติมา โน เจ ลเภถ นิปนิกํ สหายํ เอโก จเร น จ ปาปานิ กยิรยิา : ถ้าได้สด้หายผู้รผู้ อบคอบ พึงพึพอใจมีสมีติเที่ยวไปกับเขา ถ้าไม่ไม่ด้สด้หาย ผู้รผู้ อบคอบ พึงพึเที่ยวไปคนเดียดีว และไม่พึม่งพึทำ ความชั่วชั่


หมวดความอดทน ขนฺตินฺติตโป ตปสฺสิสฺโสิน : ความอดทน เป็น ป็ ตปะ (ตบะ) ของผู้พผู้ ากเพียพีร ขนฺตินฺติสาหสวารณา : ความอดทน ห้าห้มไว้ไว้ด้ซึ่ด้ ซึ่งซึ่ความผลุนลุผลัน


หมวดความอดทน มนาโป โหติ ขนฺตินฺติโก : ผู้มีผู้ คมีวามอดทน ย่อย่มเป็น ป็ ที่ชอบใจของบุคคลอื่น เกวลานํปินํ ปิปาปานํ ขนฺตินฺติมูลํ นิกนินฺตนฺติ ครหกลหาทีนํ มูลํ ขนฺตินฺติขนฺตินฺติโก ความอดทน ย่อย่มตัดรากแห่งห่บาปทั้งทั้สิ้นสิ้


หมวดความอดทน ขนฺติ นฺ ติโก เมตฺต ตฺ วา ลาภี ยสสฺสี สฺ สี สุข สุ สีล สี วา ปิโปิ ย เทวมนุสฺ นุ ส สฺ านํ มนาโป โหติ ขนฺติ นฺ ติโก ผู้มีผู้ ค มี วามอดทน นับ นั ว่า ว่ มีเ มี มตตา มีล มี าภ มีย มี ศ และมีสุ มี ข สุ เสมอ อตฺตตฺโนปิ ปเรสญฺจ อตฺถตฺาวโห ว ขนฺตินฺติโก สคฺคคฺโมกฺขกฺคมํ มคฺคํคฺคํอารุฬฺรุ ฬฺโห โหติ ขนฺตินฺติโก ผู้มีผู้ ขัมีนขัติ ชื่อชื่ว่าว่นำ ประโยชน์มน์าให้ทั้ห้ ทั้งทั้แก่ตนทั้งทั้แก่ผู้อื่ผู้ อื่น


หมวดความเพีย พี ร ขโณ โว มา อุปจฺจคา : อย่าย่ ปล่อยกาลเวลาให้ล่ห้ ล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์ หิยฺหิยฺโยติ หิยฺหิยฺติ โปโส ปเรติ ปริหริายติ : คนที่ผัดผัวันวัว่าว่พรุ่งรุ่นี้ ย่อย่มเสื่อสื่ม ยิ่งยิ่ผัดผัว่าว่มะรืนรืนี้ ก็ยิ่งยิ่เสื่อสื่ม


หมวดความเพีย พี ร กาลคตญฺจ น หาเปติ อตฺถํตฺถํ คนขยันยัพึงพึไม่ใม่ห้ปห้ระโยชน์ที่น์ ที่ มาถึงแล้วผ่าผ่นไปโดยเปล่า โภคา สนฺนิตนิยํ ยนฺตินฺติวมฺมิโมิกวูปจียจีติ ค่อย ๆ เก็บรวบรวมทรัพรัย์ ดังดั ปลวกก่อจอมปลวก


หมวดความเพีย พี ร อตีตํ นานฺวนฺาคเมยฺนย นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ อย่าย่รำ พึงพึถึงความหลัง อย่าย่มัวมัหวังวัถึงอนาคต อฏฺฐฏฺา ตา กมฺมเธยฺเยสุ อบฺปมตฺโตฺต วิธวิานวา สมํ กปฺเปติ ชีวิชีตํวิ ตํสมภตํ อนุรนุกฺขกฺติ ผู้ขผู้ ยันยั ในหน้าน้ที่การงาน ไม่ปม่ระมาท เข้าข้ใจเลี้ยงชีพชีพอสมควร จึงจึรักรัษาทรัพรัย์ที่ย์ ที่ หามาได้


หมวดความเพีย พี ร โย จ วสฺสสฺสตํ ชีเชีว กุสีกุโสีต หีนหีวีริวีโริย เอกาหํ ชีวิชีตํวิ ตํเสยฺโย วิริวิยํริ ยํอารภโต ทฬฺหํ ผู้เผู้กียจคร้าร้น มีคมีวามเพียพีรเลว พึงพึเป็นป็อยู่ตั้ยู่ ตั้งตั้ร้อร้ยปี ส่วส่นผู้ปผู้ รารภความเพียพีรมั่นมั่คง มีชีมีวิชีตวิอยู่เยู่พียพีงวันวัเดียดีวก็ประเสริฐริกว่าว่ อชฺช สุวสุติ ปุริโริส สทตฺทํตฺทํนาวพุชฺฌติ โอวชฺชมาโน กุปฺกุ ปฺติ เสยฺยโส อติมญฺญติ คนที่ไม่รู้ม่จัรู้กจั ประโยชน์ตน์นว่าว่อะไรควรทำ วันวันี้ อะไรควรทำ พรุ่งรุ่นี้ ใครตักเตือนก็โกรธ เย่อย่หยิ่งยิ่ถือดีว่ดีาว่ฉันเก่ง ฉันดี คนอย่าย่งนี้ เป็นป็ที่ชอบใจของกาลกิณี


Click to View FlipBook Version