กฎการเป็นผู้นำ ทำให้ผู้อื่นเต็มใจทำตามคุณมากขึ้น

เกบ็ ประเดน็
จากหนงั สือ “กฎการเปนผนู ำ ทำใหผอู ืน่ เต็มใจทำตามคณุ มากขนึ้ ”

เกริ่นนำ
หนังสือเลมนี้ถอดบทเรียนจากประสบการณการทำงานของ คุณอิวะตะ มัตสึโอะ

ที่ประสบความสำเร็จในการบริหารงาน โดยดำรงตำแหนงประธานของบริษัทที่มีชื่อในตลาด
หลักทรพั ยค รัง้ แรก ตงั้ แตอายุ 43 ป เปนประธาน “เดอะ บอดช้ี ็อป เจแปน” ตอนอายุ 47 ป และ
เปนซีอีโอของ “สตารบัคส คอฟฟเจแปน” ตอนอายุ 51 ป โดยมีความตั้งใจจะเปนหัวหนาที่ “รัก
บริษัทยิ่งกวาใครและพยายามเพื่อทุกคน” และในที่สุดก็เปนหัวหนาที่ทุกคนรูสึก “อยากอยูดวย”
เน้ือหาทง้ั หมดแบงเปน 7 บท ประกอบดวย บทท่ี 1 ไมต องเกงกเ็ ปนหวั หนา ได บทที่ 2 หัวหนาไม
จำเปนตอง พูดเกง บทที่ 3 หัวหนาตองไมไปดื่มกับลูกนอง บทที่ 4 หัวหนาตองไมมั่นใจใน
ผลงานของลูกนอง บทท่ี 5 หวั หนาตอ งไมห ยุดอยกู ับที่ บทที่ 6 หวั หนา ไมจำเปนตองเปนนักอาน
และบทท่ี 7 หัวหนา ไมจ ำเปน ตอ งเขม แข็งตลอดเวลา โดยมปี ระเดน ทส่ี ำคญั ในแตละบทดังน้ี

“กฎการเปนผูนำ”
บทนำ
 ผมเช่อื วาใครก็ตาม หากมีความพยายามกส็ ามารถเปนหวั หนา หรอื ประธานบรษิ ัทได
 ตอใหคุณไมม เี สนห ห รือบารมี คุณกส็ ามารถเปนหัวหนา ท่ีดไี ด

ขอเพียงแคค ุณทำใหค นรอบขางรูสกึ วา “อยากอยดู วย”
 ไมไดพยายามจะเปนหัวหนา แตเ ปนหวั หนาไดเพราะคน

รอบขางสนับสนนุ นแี่ หละครบั คือ หวั หนาในอุดมคติ
 ตอนทผี่ มดูแลสตารบคั ส จนประสบความสำเร็จ สิง่ หน่ึงท่ผี ม

ใหค วามสำคัญมาก คือ หนาราน ผมจึงพยายามตระเวน
ไปเย่ียมดรู านสาขาตา งๆ และผมคุยกบั ผจู ดั การรานและพนกั งาน
ใหมากที่สดุ เทา ที่จะทำได
 ผมไมเคยใชอำนาจออกคำส่งั วาทุกคนตอ งเชอื่ ฟง ผมเพราะผมเปนหวั หนา
 เปาหมายเพียงอยา งเดยี วของผม คือ “จะเปนหัวหนาทร่ี ักบริษัทย่ิงกวา ใคร และพยายามเพื่อ
ทกุ คน”
 ตอมาผมเปนหวั หนาทที่ กุ คนอยากอยูด ว ย ซึ่งเปนผลจากความพยายามของผม

บทท่ี 1 ไมตองเกง ก็เปนหวั หนาได
 ถา เราลงมอื ทำ ไมว า อยา งไรก็จะมีคนมองเหน็ อยางแนนอน
ถา เราตงั้ ใจจริง คนรอบขา งก็จะชวยผลักดันเราขน้ึ ไปเอง
 ผมคดิ แคว า อะไร คือ ส่ิงท่ีเปน ประโยชนก บั ทกุ คน แลวลงมือทำ
แตก ลับทำใหผมไดร ับมอบหมายใหทำหนาทหี่ ัวหนาบอ ยขึน้ เรื่อยๆ
พอรูตวั อกี ทผี มก็กลายเปน ผูน ำองคกรไปเสยี ง้นั
 ผมขอย้ำวา การเปน หวั หนาท่ีดไี มใชพรสวรรคท ่ีมตี ิดตวั มาตง้ั แตเ กดิ

 หัวหนาระดับยอดเยย่ี ม พวกเราเปนหวั หนา ที่ออ นนอมถอมตน
ถา งานไปไดส วยพวกเขาจะบอกวา “เพราะลูกนอ งทุกคนทำกันเต็มท่”ี
แตถา งานไมร าบร่ืนเขาจะบอกวา “ทั้งหมดเปนความรับผดิ ชอบของผม”

 อุดมคติของปรัชญาตะวันออก กลา วไวว า หัวหนา ตอ งเปน คนที่
หนกั แนน เยอื กเยน็ สงบน่ิงแตกม็ ีใจพรอ มทีจ่ ะตอ สู และเปนคนดมี คี ณุ ธรรม

 ส่ิงสำคญั ท่ีหัวหนระดับท่ียอดเยย่ี ม ตอ งมีคอื ความเช่ือม่นั อยางหนักแนนวา
“ความพยายามอยทู ีไ่ หน ความสำเร็จอยูที่นั่น”

 ถามคี วามพยายาม สกั วันหน่ึงก็ตองเห็นผลอยา งแนน อน
ถาเชอ่ื แบบนี้ เรากจ็ ะพยายามตอ โดยไมถ อดใจ

 กอ นทจี่ ะสัง่ ใหใ ครทำอะไร เราควรจะตองสงั่ ตวั เองใหไดเ สยี กอน
 การเชอื่ มั่นวาความพยายามอยทู ไี่ หน ความสำเรจ็ อยูท่นี ั่น

จะชวยเสรมิ สรางกำลงั ใจใหเ ราพัฒนาตวั เองอยา งตอเนอื่ ง
เพราะไมว า จะอยางไร สดุ ทายความพยายามของเรากไ็ มส ญู เปลา
 ความเช่อื มั่นจะกระตุน ใหเ ราลงมอื ทำ แลว คนอน่ื จะมองเหน็ สิง่ ทเี่ ราทำ
 การขัดเกลาตัวเองอยูเ สมอ คือ กาวแรกของการเปนหัวหนา
ทลี่ ูกนอ ง “อยากอยดู วย”
 ตอนนต้ี วั เองเปนอยางไร เมือ่ เปรยี บเทียบกับหวั หนาท่ใี ครๆ ก็เคารพ
 ลกู นอ งจะคอยสงั เกตหวั หนาอยูตลอดเวลา ไมเ ฉพาะแคเรื่องการทำงานเทานน้ั
 หัวหนาไมจ ำเปนตอ งพยายามทำตวั ใหด ูย่ิงใหญอะไรเลย
เพราะถาไมย ่ิงใหญจริง คนอืน่ ก็ดอู อกอยูดี
 สิ่งทหี่ ัวหนาควรทำ คือ การแสดงตวั ตนทแี่ ทจ ริงออกมา
 การไดเ จอกับความยากลำบากหรอื ความลมเหลว เปนประสบการณ
ล้ำคา ที่ไมม ีอะไรมาทดแทนได

 คนท่ีเคยพบกบั ความลม เหลว หรือความยากลำบาก จะเปนหวั หนา ที่
เขาใจความรสู ึกของคนท่ีกำลังเปนทุกข เวลาทำอะไรจึงคำนึง
ถงึ ความรูสกึ ของคนอ่ืนกอ น

 ดว ยความทง่ี านยงุ มาก จงึ ตอ งเรยี งลำดับความสำคญั วา
งานไหนควรทำกอนและงานไหนควรทำทีหลัง

 จะเกิดอะไรขึ้นถา สำนกั งานใหญไมเหลียวแลรานสาขา รานแตละแหง
ก็จะหมดความกระตอื รอื รน

 หวั หนา จำเปน ตอ งมลี ูกนองที่เตม็ ใจทำงานให ดังนน้ั คนท่ีหัวหนา
ตองใสใ จเปนพเิ ศษจงึ ควรเปน ลกู นอ ง

 การแสดงทา ทีตอ คนทต่ี ำแหนง ต่ำกวา เปน เร่อื งทีส่ ำคัญมาก
 พยายามปฏิบัตติ อทกุ คนดว ยความสุภาพเหมอื นกันหมด
 ตำแหนงไมใ ชอำนาจแต คอื ความรับผดิ ชอบ
 อำนาจมาพรอมกับความรับผดิ ชอบ
 หากคนเปนหวั หนาไมตระหนักถงึ ความนา กลวั ของอำนาจ

เอาไวบ า งจะอันตรายมาก หากหลงลืมความรับผดิ ชอบ
ปลอ ยใจไปตามการย่วั เยาของอำนาจ ผลทรี่ ออยู
อาจมีแตเ ร่ืองเลวราย
 คนเปนหัวหนาจำเปน ตอ งขดั เกลาตัวเองใหมีความหนักแนน
มั่นคงเพียงพอ
 การขัดเกลาตัวเองใหเ อาชนะสง่ิ ย่ัวยวนได คอื เง่ือนไข
พื้นฐานของการเปน หัวหนา
 สงิ่ แรกท่ผี ูนำควรทำ คือ คดิ ใหออกวาทุกคนอยใู นองคก รแหง นเ้ี พอ่ื อะไร

 ผนู ำตอ งคนหาอะไรบางอยา งทีส่ ามารถสรางแรงบนั ดาลใจ
ใหลกู นอ งตง้ั ใจทำงานอยางแทจ รงิ

 สรา งภารกจิ ทีท่ ุกคนเห็นตรงกนั สรางภารกิจท่ีจะทำใหท ุกคนมงุ มั่น
ต้งั ใจ แลว มนั จะกลายเปนพลงั อันยง่ิ ใหญในทสี่ ดุ

 เมือ่ สรางภารกจิ ทแ่ี ทจริงขน้ึ มาได ลกู นองจะรสู ึกวา ทกุ คนเปนหัวหนา
ทพี่ วกเขา “อยากอยูด วย” และเร่ิมทำงานใหดวยความสมคั รใจ

 ความมมุ านะของหัวหนาจะสง อทิ ธิพลถึงลูกนอ งดว ย พึงตระหนกั
วา ตวั เองถูกจับตามองอยเู สมอ แมแ ตในหองนำ้

 หัวหนาไมควรใชคำพูดเชงิ ลบ ไมใ ชแ คค ำพดู เชิงลบทฟี่ ง ปบุ รสู กึ ปบเทานนั้
แตย งั รวมถงึ คำพูดออ มๆ ทแ่ี ฝงความหมายเชงิ ลบเอาไวด ว ย

 องคกรไมไดขบั เคลอื่ นดวยคนเพยี งคนเดียว ดงั นั้นหัวหนา จึงควรแสดง
จดุ ยืนวา ตองการใหท กุ คนชว ยเหลอื และสนับสนุน

 หัวหนาไมจ ำเปนตอ งทำเปนเกงตลอดเวลา แตควรแสดงความออนแอ
ออกมาใหล ูกนอ งทไี่ วว างใจไดเหน็ บาง

บทที่ 2 หวั หนาไมจ ำเปนตอ งพูดเกง
 คำพูดการกระทำในแตละวัน คือ สิง่ ทีส่ รา งความเช่อื ใจ ใหแกกัน
 ทกุ การกระทำของหัวหนา ลว นแตมีความหมาย ลกู นอ งจะสงั เกตวาหวั หนา
จะดใี จกบั เรือ่ งอะไร หรอื โมโหกับเร่ืองอะไร
 คำพดู และการกระทำในแตละวนั รวมถึงวิธกี ารทำงาน
ของหวั หนา ลวนเปน การสือ่ สารทัง้ ส้นิ
 มีคำกลาววา ลูกนอ งจะมองหวั หนาออกอยา งทะลปุ รโุ ปรง
ภายในสามวัน แตกวา หัวหนาจะมองลกู นอ งออกนั้นตองใชเ วลาถึงสามป
 หัวหนาพึงตระหนักวา ลกู นอ งคอยจับตามองอยูต ลอดเวลา

 หวั หนา ตองหมัน่ ถามความเหน็ ของลูกนอง แสดงทา ที
ออกมาใหชัดเจนวา “อยากทำงานไปดว ยกัน”

 ลูกนองคอื มิตรสหายท่ีมีเปา หมายรว มกัน ดังน้ันหวั หนา จงึ ควร
ถามความเห็นลกู นอง ตั้งแตเรม่ิ กำหนดภารกจิ และใหท ุกคนรว มกันคิด

 ความเหน็ ในที่ประชมุ ทำใหเ กิดความคดิ เหน็ ทีห่ ลากหลาย ไดค วามคดิ
เหน็ ท่ดี ี และเกิดไอเดยี ดีๆ

 ถา นำทกุ คนไปในทางทถี่ ูกตอ งได พวกเขาจะตัง้ ใจทำงานกันอยา งเตม็ ท่ี
 เวลาที่พดู กับลกู นอ ง ส่งิ ทีค่ นเปนหวั หนาตองใหความสำคัญ คือ ตอง “เขาใจงา ย”
 หัวหนา ควรแบง ปน ขอ มูลที่สามารถเผยแพรได ใหล ูกนองรบั รบู าง
 การสรางคำพดู งายๆ ใหต ิดหู แลวทำใหมนั กลายเปน สว นหนงึ่ ขององคก ร

จะสามารถสรางขวญั กำลังใจใหกับคนในองคกรไดเ ปน อยา งดี
 การพดู เร่อื งเดิมซำ้ ๆ เปน การกระทำทีม่ ปี ระโยชน
 ตำหนดิ ว ยคำพดู ที่ไมท ำใหอกี ฝายเสียความรสู ึก
 ถา เหน็ ความผิดรายแรงหัวหนาตอ งแสดงความไมพอใจออกมาตอ ให

ตอ งตวาดหรอื ดดุ ากต็ าม
 ใหมกี ารเอยชมกอ นตกั เตือน เปน การถายทอดความคาดหวังตออกี ฝา ย
 เคล็ดลบั ในการพูดตอ หนา คน จำนวนมากใหป ระสบความสำเร็จ

คือ การเตรยี มตวั
 การส่ือสารดวยความจริงใจจะทำใหค นรอบขางอยากอยูด วย

บทท่ี 3 หวั หนาตองไมไปด่ืมกับลกู นอ ง
 การเปนหัวหนา ไมไ ดแ ปลวายิง่ ใหญก วา คนอนื่ แตกตา งกันเพยี งหนาท่เี ทานั้น
 ใชค วามรูส กึ “อยากใหท ุกคนมคี วามสุข” เปน พลงั ขับเคลอ่ื น
ทสี่ ำคญั และยง่ิ ใหญท ่สี ุด ของคนเปนหัวหนา
 ในฐานะหวั หนา สิ่งที่สำคญั ยง่ิ กวา อะไรท้ังหมด คอื
การใหค วามสนใจกบั ลกู นอง
 ย่งิ ตำแหนง สงู มากเทาไหร ย่งิ ตองใสใจลกู นองเพิ่มมากขน้ึ เทา นัน้
จะชว ยใหเขา ถึงแหลงขอมลู ใหมๆ ได รวมถึงเปน การ “สมุ ตรวจ”
วา จะชว ยใหตรวจหาความผิดปกตติ างๆ ไดอ ยางรวดเรว็
 สรา งความสมั พนั ธไ ดโ ดยไมตองพงึ่ พาเหลา แตใชว ธิ ีสรา ง
ความสมั พนั ธไ ปทีละเล็กละนอ ยอยางตอ เนื่องทกุ ๆ วนั
 ถา อยากมที ศั นคติทีเ่ ปนกลาง ไมเ อนเอียงไปทางฝา ยใดฝา ยหนึ่ง
มากเกนิ ไป จำเปน ตอ งมีความมุงมน่ั ท่ีจะเขาหาทุกคน ไมอ ยางนั้น
จะยิ่งหา งไกลขน้ึ เรื่อยๆ
 เรือ่ งบางเร่ืองถา ไมไปใหถ งึ ท่ี ไมใหค วามสำคัญ หรือไมพ ูดคุย
กบั พนักงานที่อยหู นา งานโดยตรงกจ็ ะไมมวี นั เขา ใจมนั อยางถองแทไ ดเลย
 เวลาขอใหใครทำงานให ตอ งไมสกั แตว าสัง่ ใหทำอะไร แตค วรอธิบาย
ใหลกู นอ งเขา ใจวา ทำไมถงึ ตองทำ
 ถา อยากใหล ูกนอ งเขาใจงานหรือมขี อ แนะนำตองเอย ปากเสียกอน
 การประเมินลกู นอ งตองมองใหร อบดาน เพราะหัวหนา แทบจะไมมีโอกาส
ไดเ ห็นตัวตนทแี่ ทจรงิ ของลกู นอง
 เวลาแตง ต้งั หรอื เล่อื นตำแหนง ใหใ คร เปรยี บเสมือนวาผูบรหิ าร
กำลังสอ่ื สารไปถงึ พนกั งานทุกคนวา คนแบบไหน คอื คนทจี่ ะไดก า วหนาในองคก ร

 ต้งั เปาหมายใหใ หญเขา ไว การทงิ้ เหตผุ ลเลก็ ๆ นอยๆ ไป แลวหันมาใช
ความรูส ึกเปน ตวั กำหนด เปา หมายระยะกลางหรอื ระยะยาวกเ็ ปน ทางเลอื กท่ดี ี
การตง้ั เปาหมายใหใ หญจ ะทำใหมแี รงใจมากขึน้

 การกำหนดนโยบายใหญๆ ในระยะกลางหรอื ระยะยาวไมจ ำเปนตอ ง
มีหลกั ฐานหรือใชเหตุผลมาอธบิ ายเสมอไป เพราะฉะนนั้ ผูน ำสามารถตดั สนิ ใจโดยอาศยั
สญั ชาตญาณของตวั เองได

 คนเปนหวั หนาควรใชระยะเวลา 3 เดือน ในการทำความเขาใจภาพรวมของงาน
เสยี กอนแลว คอยลงมือทำ อาจเริ่มจากการทำรายงาน คดิ แนวทาง
ทีจ่ ะเปน กลยทุ ธใหมๆ แลว จงึ ลงมอื ปฏิบัตจิ ริงในชวงสามเดือนตอ มา

 การประเมนิ ลูกนอง ไมควรมองไปท่ีผลงานของลกู นองเทานัน้
แตควรพจิ ารณาไปถึงวิธีหรือกระบวนการทำงานของพวกเขาดว ย
แลวลกู นองจะมกี ำลังใจในการทำงานเพิ่มขึ้นอยา งแนนอน

 หัวหนาควรช่นื ชมลูกนองแบบไหน “ทำงานเกงและนสิ ัยดี”
“นสิ ยั ดแี ตทำงานไมเ กง ” “ทำงานเกงแตนิสัยไมดี”
และสุดทาย คือ “ทำงานไมเกง และนิสยั ไมดี”

 การทำงานในองคก รตำแหนงย่งิ สูง “นสิ ัย (คณุ ธรรม)” ย่ิง
มคี วามสำคัญกวา “ทกั ษะ” และหวั หนา ท่ีนิสยั ดหี รอื มคี ุณธรรม
เปน หัวหนาในอดุ มคติ

 ถาคดิ จะกาวหนา จงขัดเกลาตัวเองใหด ี
 แมจ ะพฒั นาทกั ษะการทำงานใหส งู ขึน้ สักแคไหน สุดทา ยก็ตอ งเจอ

กบั ขดี จำกดั อยูดี ดงั น้ัน เราจงึ ควรหนั ไปพฒั นานิสัย
หรือคุณธรรมดวย เพราะมันเปนสิง่ ท่ีชวยนำไปสคู วามกาวหนาท่ีม่ันคงกวา
 ใชอำนาจของการเปน หวั หนา ในยามจำเปน แตที่หามทำอยางเดด็ ขาด
คอื การใชอ ำนาจเพอื่ กดดนั ลูกนอง

 การรว มงานกับลกู นองที่รบั มือยาก เปนบททดสอบอันยงิ่ ใหญของคน
เปนหัวหนา และประสบการณแบบน้นี ี่เองทีจ่ ะมีสวนชวยใหเรากลายเปน
หัวหนา ที่ลูกนอง “อยากอยดู วย”

บทที่ 4 หวั หนาตองไมม นั่ ใจในผลงานของลูกนอ ง
 หนา ทสี่ ำคัญของคนที่เปนหัวหนา คือ การตัดสนิ ใจ ไมว าจะเปนการ
ตดั สนิ ใจวา จะเดินหนา ไปทางไหน ทำหรือไมทำอะไร
คนท่จี ะใหคำตอบในขน้ั สุดทาย คอื หัวหนา
 ตำแหนง หัวหนามาพรอมกับความรับผิดชอบอนั ย่ิงใหญ
 สิ่งที่ตอ งพยายามอยางทส่ี ุด ไมใหเ กดิ ขนึ้ คอื
การตัดสินใจผิดพลาด เพราะมขี อมลู ไมเพยี งพอ
 ถาขอมูลไมเ พียงพอโอกาสท่ีจะตดั สินใจผดิ พลาดกม็ มี ากขน้ึ
จึงควรรวบรวมขอ มลู ใหไดมากทสี่ ดุ และหาขอ มลู ทจ่ี ำเปน
จนกวาจะถงึ วินาทีสุดทา ยที่ตอ งตดั สนิ ใจ
อาจจะตอ งกลับคำหรอื ลังเลกไ็ มเ ปนไร
 ในการตดั สินใจถาไมมีเวลาในการรวบรวมขอ มลู เพ่ือการ
ตัดสินใจใหใชวธิ ถี ามคนทเ่ี ช่ือใจหรอื คนที่เขา ใจสถานการณนน้ั ไดด ี
 ไมนำขอเท็จจรงิ มาปะปนกับขอ คดิ เหน็
 การเก็บรวบรวมขอมลู ทด่ี คี วรเก็บจากสถานทจี่ ริง หรอื ผูปฏบิ ัติงานโดยตรง
 การหาขอ มูลดว ยตวั เองเปน เร่อื งสำคญั เพราะขอ เท็จจรงิ อาจจะถูกบดิ เบือน
 ไมว า งานเล็กนอ ยแคไหนตองหม่ันตรวจสอบอยูเ สมอ
 ในการใชข อ มลู สำหรับตัดสินใจตองแยกแยะใหอ อกวา
ขอมูลทไ่ี ดมาน้ัน “ขอเท็จจริง” หรอื “ความคดิ เห็น”
 ถา มีเรื่องทีล่ งั เลวาควรจะทำหรือไมค ำตอบ คอื จงลองทำดู

 หัวหนา ตอ งกลาที่จะทำเรือ่ งทา ทายอยา งมสี ติ ถงึ แมท ำแลว
จะไมส ำเร็จก็ยังไดเ รียนรูอะไรบางอยาง

 เมอ่ื ลกู นองเหน็ วา หัวหนากลา ลงมือทำ สิง่ ทท่ี าทาย พวกเขากจ็ ะเกิด
ความกลาดว ยเชนกนั

 การลังเลเปนสญั ญาณทีเ่ ตอื นใหเรารูวายงั ไมควรตดั สินใจ
เพราะฉะน้นั จึงตอ งรวบรวมขอ มูลใหมากกวา เดมิ

 เม่อื ตอ งอยใู นตำแหนงผนู ำคนอ่ืน จงเชือ่ มน่ั วา “เราทำได”
 หนา ทีส่ ำคญั อีกอยางหนงึ่ ของหวั หนา คอื การพัฒนาลกู นอง
 บางครัง้ การตดั สินใจเรื่องสำคัญ อาจสง ผลใหบางคนตองเสียใจหรอื โกรธเคือง

แตถ ามวั แตก ลวั กไ็ มสามารถตดั สนิ ใจอะไรไดเ ลย

บทท่ี 5 หัวหนา ตองไมหยดุ อยูกับที่
 เริม่ จากลงมือทำใหคนอ่ืนดู เปนแบบอยา งเสียกอ น
 ถา หวั หนา ทำตัวเปนแบบอยาง ความเปล่ยี นแปลงกจ็ ะเกิดขน้ึ เองโดยอัตโนมัติ
 ถา จะคิดการใหญก ็ตอ งจัดการกับเปาหมายเล็กๆ ใหไดเสยี กอน
แลวการสั่งสมความสำเร็จไปทีละเล็กละนอยจะพาคุณ
ไปถึงเปาหมายทย่ี ิ่งใหญ
 ยิง่ เปนเรอ่ื งเล็กนอ ย หัวหนา ย่ิงตองจับตามอง และถา เหน็ วา เรอ่ื งนนั้
นาจะเปน ปญหากไ็ มต องรีรอ
 การทำส่งิ ท่ีทำไดในทนั ทจี ะชว ยใหเราทำงานไดเ ร็วขึน้
 ตองรูจักหยุดอยกู ับที่ เพื่อใหสมองไดท บทวนสงิ่ ตางๆ ใหรอบคอบ
 การดูแลตวั เองจะชวยเพม่ิ ประสทิ ธภิ าพในการทำงาน
 พูดอะไรไปใหเขยี น นกึ อะไรไดใ หเขยี น ทำใหเปนนิสัย
 เมอ่ื อารมณไมดจี นรูสึกวาทำงานไมไ ด หรือคมุ อารมณไมอ ยู
ลองลุกออกจากโตะ ทำงาน

 หวั หนาไมจ ำเปน ตอ งเขมแข็งอยูตลอดเวลา ไมต องทำตัวใหด ยู ่งิ ใหญ
ขอแคทำอะไรอยางตรงไปตรงมา เพียงเทา น้ันลูกนอ งกช็ ่นื ชมแลว

บทท่ี 6 หัวหนา ไมจ ำเปนตอ งเปน นักอาน
 แมจ ะเปนหนงั สือเลม เดิม แตเม่ือเวลาผานไป การตคี วามของเรา
ก็จะเปล่ยี นไป
 การเติบโตขึน้ ทำใหเรามองเห็นสิง่ ตา งๆ มากขน้ึ
 ลองกลับไปอา นหนงั สือ ท่เี คยคิดวา สนกุ ดูอกี สกั ครง้ั
 การไดเ จอหนังสือดๆี เปน หนง่ึ ในเหตกุ ารณสำคัญในชวี ติ
 แบง ปน หนังสือดีๆ กบั ลูกนอ งและคนในทมี การแบง หนงั สือให
คนในทีมอา นจะชวยใหส ื่อสารกันไดอ ยา งมีประสิทธภิ าพ
 อานหนังสอื หรอื ดูภาพยนตรท ช่ี วยใหห วั ใจอิ่มเอม
 ย่งิ เร่มิ อานหนังสือพัฒนาตวั เองตอนอายุยังนอ ยเทาไหรยิ่งไดป ระโยชน
 เราเปนคนสรางนสิ ยั แตห ลงั จากนั้นนสิ ยั จะสรางเรา
 การปลอยใจไปตามอารมณเสียบา งจะทำใหห ัวหนาเขา ถึงความรสู ึก
ของลูกนอง และเขา ใจความเจบ็ ปวดของผอู ืน่ ไดดีข้นึ
 การอานหนงั สือหลากหลายประเภทจะชวยใหเรามองเห็นส่ิงตา งๆ ไดมากขน้ึ
 เราควรใชเวลาอนั แสนมีคาไปกับการอานหนังสือ แตต อ งรจู ักประยกุ ต
หาวิธกี ารใหมๆ และอานดว ยมมุ มองทกี่ วา งข้ึน

บทท่ี 7 หัวหนาไมจ ำเปนตอ งเขมแข็งตลอดเวลา
 หวั หนา ทีย่ อดเยย่ี มอยางแทจ ริงจะตองมี “คณุ ธรรม”
 หัวหนาตอ งคดิ อยูเสมอวาตวั เองยังไมดพี รอมเพราะฉะนนั้
จงึ ตอ งพยายามใหมากขึน้ การคดิ แบบนี้จะทำใหเราไมหยดุ
พฒั นาตัวเอง
 พฤตกิ รรมเสีย่ งที่สงผลใหคนอน่ื ไมไ วใจ เชน การนนิ ทา การคยุ โมโ ออวด
เปน การลดทอนคณุ คา ตัวเองตอ งระวงั เปนพเิ ศษ
 อำนาจ คือ ความรับผิดชอบ ยิง่ มีอำนาจมากยิง่ ตอ งแบกรบั ความ
รับผดิ ชอบเพมิ่ ขน้ึ และตอ งควบคุมตวั เองใหได
 กอนจะปกครองคนอื่น ตองขัดเกลาตัวเองใหด เี สยี กอ น
 สิง่ ท่เี ราควรคาดหวงั ไมใชความสำเร็จ แตเ ปน การยกระดบั จติ ใจ
น่ีตางหากถงึ จะเปนความสำเรจ็ ทแี่ ทจ รงิ
 ความผดิ พลาดและความลมเหลวจะทำใหเ ราออ นโยนกับคนอน่ื
 ถาเราตั้งใจทำอยา งสุดความสามารถจะไมม ปี ระสบการณไหนท่ไี รค า
 แรนดี เพาซ กลา ววา กำแพงอฐิ อยูตรงน้นั ดว ยเหตผุ ลบางอยาง
ซงึ่ ไมใ ชเพื่อหยุดเราไว แตม ันใหโอกาสเราไดพ สิ จู นวา เราปรารถนา
อะไรบางอยาง ท่อี ยูอ ีกฝง ของกำแพงมากแคไหน
 ส่ิงสำคญั คอื หวั หนาสามารถละทิง้ ความเหน็ แกต ัวไดมากแคไ หน
 ทำงานโดยยึดเปาหมายเปน หลกั แลว ทมุ เทใหก ับมันอยา งไมเห็นแกตวั
 การแสดงออกถึงคณุ ธรรมจนทำใหค นอื่นเชอ่ื มั่น คอื สง่ิ ท่สี ำคัญ
 พฤตกิ รรมในแตละวัน คอื ส่งิ ที่บง บอกวา หวั หนาเปนคนอยางไร
 คนเปนหัวหนาตอ งใสใจสง่ิ เลก็ ๆ นอยๆ ไมวา จะเปน การทกั ทาย
หรอื ขอบคุณอยูเสมอ
 อยาเปน มดี โกนทีใ่ ชแ ลวทิง้ แตเ ปน มีดโกนหนวดไฟฟาทใี่ บมีดลับคมไดดว ยตวั เอง

 ไมวา จะทำอะไร ตองขัดเกลาตัวเองไปดว ยเสมอ และเก็บเก่ียว
ส่งิ รอบตวั มาเปนวตั ถดุ บิ เพอื่ ใชขัดเกลาตัวเอง

 จงเกบ็ ทุกอยา งรอบตัวมาเปน อาหารหลอเลี้ยงตวั เองใหเติบใหญ
หากหวั หนาคิดเชนน้ี ลกู นอ งยอม “อยากอยูดวย” อยา งแนนอน

 การเปนหัวหนา อาจสรางความกดดันใหกบั คุณ แตขอใหจำไววา
การทงี่ านไมร าบรน่ื ไมไดหมายความวา ชวี ติ จะจบสิ้น

 จงเช่ือมนั่ ในตวั เอง ความเช่อื มน่ั ในตวั เองจะชว ยใหเราฟนฝาอุปสรรคไปได

