หมาป่ากับเงา

หมาป่ ากับเงา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ พงหญ้ารกข้างเมือง
ใหญ่ มีสุนัขจรจัดตัวหนึ่งกำลังนอนหมดแรง

เพราะไม่มีอะไรตกถึงท้องมานานหลายวัน มันจึง
วางแผนเข้าไปขโมยอาหารในตลาดสดมากิน

ประทังชีวิต และโชคดีที่ได้เนื้อชิ้นโตมาโดยไม่มีใคร
จับได้

ในระหว่างที่เจ้าสุนัขกำลังกลับไปยังที่พัก มัน
ได้เดินผ่านสะพานข้ามลำธารเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
แล้วเหลือบไปเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในน้ำ
ก็เข้าใจผิดคิดว่าเป็ นสุนัขอีกตัวที่ออกหาอาหาร
เหมือนมัน แต่สุนัขตัวนั้นกลับมีเนื้อที่ชิ้นใหญ่

โตและดูน่ากินกว่าของตัวเอง

"ทำไมหมาตัวนั้นถึงได้กินอาหารที่ดี
กว่าของข้า ? ข้าไม่ยอม ข้าขโมยเนื้อ
มาจากตลาดได้ ข้าก็ต้องขโมยเนื้อ

จากมันมาได้เหมือนกัน !" เมื่อเจ้า
สุนัขคิดได้ดังนั้น มันก็อ้าปากเห่าเงา
ของตัวเองอย่างดุดัน และนั่นก็ทำให้
เนื้อที่มันคาบเอาไว้ ร่วงตกลงไปใน

ลำธารแล้วจมหายไป

"อะไรกัน !? หมาตัวนั้นหายไปไหน
แล้วเนื้อของข้าล่ะ ! เนื้อของข้า !"
เจ้าสุนัขร้องอุทานเสียงดัง ก่อนจะรีบวิ่งตามหาชิ้น
เนื้อที่หายไป ระหว่างนั้น เมื่อเจ้าสุนัขได้

มองไปยังลำธารอีกครั้ง
มันก็ได้ค้นพบว่า สุนัขอีกตัว
ที่เห็นก่อนหน้ านี้คือตัวของมันเอง
สุดท้ายเจ้าสุนัขก็ได้แต่เดินกลับที่พักไป
ด้วยความสิ้นหวังและหิวโซเช่นเดิม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :



สิ่งของที่เป็นของซื้อของขายตามร้านค้านั้น ถ้าอยากได้ต้องรู้จักเก็บ
ออมเงินไปซื้ออย่างถูกต้อง ไม่ใช่ลักขโมยมาโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่อย่างนั้น
ชีวิตจะพบกับจุดจบที่เลวร้าย ยิ่งเกิดความโลภมาก อยากได้ของคนอื่นมาครอบ
ครองทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็มีอยู่แล้ว ยิ่งเป็นสิ่งที่ไม่ดี เพราะสุดท้ายแล้ว ตัวเราเองจะ

ไม่เหลืออะไรเลย เหมือนกับเจ้าสุนัขในนิทานเรื่องนี้นั่นเอง..



เด็กดีทั้งหลายก็อย่าลืมหยอดกระปุก เก็บเงินนิด ออมเงินหน่อยเวลา
อยากได้ของเล่นกันด้วยนะคะ แล้วจะรู้ว่าการซื้อของด้วยเงินเก็บของตัวเอง

เนี่ย เป็นเรื่องที่น่าภูมิใจมาก ๆ เลยล่ะค่ะ ^^