E book

ในวันที่แม่ตกที่นั่งลำบากเพราะเงินไม่พอจ่ายค่าผ่อนบ้าน ค่าผ่อนโทรศัพท์
ของฉัน และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ วันนั้นแทนที่ฉันจะช่วยแม่หาทางหาเงินมาหมุนให้
ทัน หรือเป็นกำลังใจให้แม่่อยู่ปลอบแม่สักหน่อยก็ยังดี แต่ฉันกลับเลือกที่จะไป
กับผู้ชายคนนั้นซึ่งเป็นแฟนของฉัน เพราะต้องการประชดแม่ที่ไม่ซื้อโทรศัพท์มือ
ถือเครื่องใหม่ให้ฉัน

ฉันในตอนนั้นคิดว่าฉันทำขนาดนี้แล้วยังไงแม่ก็ต้องซื้อให้ ถ้าไม่ซื้อให้ก็จะ
ไม่ยอมกลับบ้าน ก่อนหน้าที่จะตัดสินใจทำแบบนั้นมันเป็นเพราะ "ผักกาด"
เพื่อนสนิทและลูกไล่ของฉันซื้อโทรศัพท์ใหม่ซึ่งเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดเป็นรุ่นที่ฉัน
อยากได้ มันก็ไม่รู้หรอกว่าฉันอยากได้รุ่นนี้แต่ทำไมนะมันต้องซื้อมาด้วย ทั้งรุ่นทั้ง
สีมันคือสิ่งที่ฉันใฝ่ฝันอยากจะได้ ก่อนหน้านั้นฉันก็ไม่ได้อยากได้ขนาดนี้หรอกแต่
พอเห็นเครื่องจริงและคนที่ซื้อคือผักกาดคนที่ฉันต้องการจะเด่นกว่ามัน เพราะ
มันทั้งสวย รวย เรียนเก่งมีผู้ชายมาจีบเยอะแยะ ซึ่งนอกจากเป็นเพื่อนสนิทกัน
แล้วฉันยังนับว่ามันเป็นคู่แข่งแบบลับ ๆ

ฉันจึงต้องแข่งกับมันตลอดเวลาถึงแม้ฉันแทบจะสู้อะไรมันแทบไม่ได้เลย
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันทำได้คือทำให้มันเป็นลูกไล่ฉัน แต่มัันดันได้โทรศัพท์รุ่นใหม่ก่อน
หน้าฉันได้เสียนี่ มันจึงเพิ่มความอยากได้ของฉันแบบทวีคูณ แต่ฉันก็เก็บอาการ
อยากได้จนเมื่อถึงเวลาเลิกเรียนฉันจึงคิดว่าจะต้องขอแม่ซื้อโทรศัพท์เครื่องนี้ให้
ได้ ฉันเดินกลับไปถึงบ้านเห็นแม่นั่งอยู่ที่โต๊ะและฟุบหลับอยู่ ฉันก็เดินเข้าไปปลุก
และเริ่มพูดขอแม่

"แม่ แม่ ตื่นเถอะหนูมีเรื่องอยากจะขอแม่"
"อะไรเหรอลูก หนูยังอยากได้อะไรอึกหรอ"
"หนูอยากได้โทรศัพท์ใหม่อะค่ะแม่"
"มันแพงมั้ยลูก แล้วโทรศัพท์เครื่องเก่าเป็นอะไรทำไมถึงอยากได้ใหม่อีก
แล้ว"
"ก็ประมาณ 25,000 อะแม่"

"หาาา ทำมันถึงได้แพงแบบนั้นล่ะลูกแล้วแม่จะหาเงินที่ไหนมาซื้อให้หนูได้"
"ก็เอาเงินเก็บแม่่มาซื้อให้หนูก่อนสิ"
"เงินเก็บแม่เอาไปจ่ายค่าผ่อนบ้านแทนพี่ชายหนูหมดแล้ว"
พอได้ยินประโยคนั้นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกโกรธทั้งแม่ทั้งพี่ชายฉันจริง ๆ แล้วบ้านที่
ต้องผ่อนอยู่นี้ก็เป็นเพราะไอ่เดฟพี่ชายเฮงซวยของฉัน มันเป็นคนที่อยากให้แม่

สร้างเองแท้ ๆ เพราะมันบอกกับแม่ว่างานที่มันทำต้องมีหน้ามีตา จะให้ใครมา

เห็นบ้านแม่มันที่เก่าชำรุดทรุดโทรมแบบนี้ไม่ได้ และมันก็รับปากเองว่าจะจ่ายค่า

ผ่อนบ้านช่วยแม่ ตอนนั้นฉันก็อยากจะมีบ้านหลังใหญ่ ๆ สวย ๆ เหมือนผักกาด

บ้าง ฉันก็เลยช่วยมันพูดจนแม่ยอมสร้างบ้านใหม่ในราคาหลักล้านและต้องใช้หนี้

ที่กู้ยืมมาหนัก ๆ ในทุกเดือน แต่ตอนนี้ฉันคิดแค่ว่ามันเป็นคนที่ทำให้ฉันชวด

โทรศัพท์เครื่องใหม่ ถ้าไม่ใช่เพราะมันฉันอาจจะได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ไปแล้ว
"มันเป็นเพราะไอ่เดฟ แม่โทรไปหามันให้มันโอนเงินมาให้แม่เดี๋ยวนี้"
"แม่โทรไปหาแล้วเขาไม่รับสาย ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า"
"มันไม่เป็นอะไรหรอกมันก็แค่ไม่อยากโอนเงินให้แม่นั่นแหละ จะไปห่วง

อะไรมันนักหนา"
ฉันพลั้งปากพูดไปแบบนั้นเพราะความโกรธโดยที่ฉันไม่คิดถึงสิ่งที่จะตามมาเลย
"ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ เขาเป็นพี่ชายหนูนะทำไมพูดแบบนั้น"
"มันตาย ๆ ไปซะก็ดี เพราะมัน......"
เพียะ!!! แม่ตบหน้าฉันจนฉันล้มไปกองกับพื้น
"ทำไมมึงพูดแบบนี้แค่โทรศัพท์เครื่องเดียวมึงถึงกับแช่งพี่มึงเลยหรอ!!'"
ในตอนนั้นพอฉันตั้งสติได้ฉันก็ลุกขึ้นมาได้กรี๊ดใส่หน้าแม่และวิ่งเข้าห้องโดยที่ไม่

ได้พูดอะไรเลยสักคำ ฉันเตรียมเก็บของใส่กระเป๋าและเรียก"ออย"แฟนของฉันให้

มารับที่หน้าบ้าน เพราะเขาดูเป็นคน ที่ฉันอยากจะพึ่งพามากที่สุด ผ่านไปครู่
หนึ่งออยก็มารับฉันที่หน้าบ้านพอถึงหน้าบ้านแล้วเขาก็โทรมาหาฉัน ฉันก็รีบร้อน
เก็บกระเป๋าออกไป แปลกมากที่แม่ของฉันไม่ห้ามฉันเลยแม้แต่นิดเดียวได้ยินแค่
เพียงเสียงร้องไห้ของแม่ที่ดังออกมาจากห้อง แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจมุ่งหน้าแต่จะไป
หาออยอย่างเดียว หลังจากที่ฉันซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของออยมาได้ไม่นาน ฉันก็
เพิ่งคิดได้ว่านั่นไม่ใช่ทางไปบ้านของออย

"ตัวตอนนี้เรากำลังตัวตอนนี้เรากำลังจะไปไหนกันน่ะ"
"อ๋อไปบ้านบอสน่ะ ตอนนี้ญาติมาที่บ้านเค้าคนเยอะ"
"บอสนี่ใครอะ ชื่อไม่เห็นจะคุ้นเลย"
"อ๋อไปรู้จักกันที่ค่าย รด. อะตัวไม่รู้จักหรอก"
ตอนนั้นฉันก็รู้สึกตะหงิดใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะว่าฉันไว้ใจออย
แฟนของฉัน ฉันมั่นใจว่าเขาเป็นคนที่พึ่งได้และอบอุ่นที่สุด
เวลาผ่านไปประมาณ 15 นาที
"ถึงแล้วบ้านบอส"
"โห บ้านบอสหลังใหญ่จัง"
"มันเป็นลูกคนรวยน่ะก็แบบนี้แหละ"
"แล้วพ่อกับแม่ของบอสจะไม่ว่าอะไรหรอ"
" ไม่หรอกพ่อกับแม่มันไม่ค่อยอยู่บ้านไปต่างประเทศน่ะกว่าจะกลับมาก็
เดือนหน้าโน่น"
"แล้วเราจะเข้าไปยังไงอะ"
"โทรบอกมันแล้วเดี๋ยวมันก็ออกมาเปิดประตู"
ผ่านไปไม่กี่นาทีบอสก็เดินออกมาจากตัวบ้านเพื่อออกมาเปิดประตูรั้วให้พวกเรา

จากนั้นออยก็ขับรถเข้าไปจอดข้างในโรงรถของบ้านบอส บ้านของบอสมีขนาด
ใหญ่กว่าบ้านฉันเล็กน้อย แต่ที่ต่างจากบ้านฉันก็คือบ้านของบอสมีบริเวณหน้า
บ้านที่ใหญ่โต และมีโรงรถที่คิดว่าน่าจะจอดรถเก๋งได้สามคัน ซึ่งบ้านของบอสก็มี
รถเก๋งไปแล้วสองคันเป็นรถเก๋งดูมีราคาทั้งคู่เลยบอสจะต้องรวยมากแน่ ๆ อยู่ดี
ๆ ในหัวฉันก็ผุดความคิดขึ้นมาว่าอยากให้ออยรวยแบบนี้บ้าง เพราะออยเป็นแค่
คนที่มีฐานะธรรมดามีแค่รถมอเตอร์ไซค์ pcx 150 cc. กับ โทรศัพท์มือถือ
oppo reno 5 เท่านั้น คิดแล้วก็อดที่จะอยากเอาบอสมาเป็นแฟนให้ได้ พอลอง
มองบอสดูดี ๆ บอสก็หล่อตรงสเปกฉันเหมือนกันนะ ผิวขาว สูง ใส่แว่น หน้าเข้ม
เสียงก็หล่อมาก ดูยังไงก็สามีของฉันในอนาคตชัด ๆ

"ตัวเดี๋ยวเค้าคุยกับแม่เค้าก่อนตัวเข้าบ้านไปกับบอสก่อนนะ"
"ได้ ๆ"
ฉันตอบรับทันทีอย่างไม่มีข้อสงสัย หลังจากนั้นบอสก็เดินนำเข้าไปในตัวบ้าน
จากที่เห็นภายนอกบ้านก็ทำฉันตะลึงมากพออยู่แล้ว แต่ภายในบ้านนั้นทำฉันอึ้ง
ยิ่งกว่า
"เธออยู่บ้านนี้คนเดียวหรอ"
"ใช่ พ่อกับแม่เราไปทำงานที่ต่างประเทศน่ะ เดือนหน้าโน่นกว่าจะกลับมา"
"เธอคงเหงาแย่เลยเนอะ อยู่คนเดียวหรอ"
"ก็ไม่ได้เหงาหรอก บางวันออยก็มาอยู่กับเรา"
"เธอกับออยนี่ดูสนิทกันดีจังเลยอะ รู้จักกันมานานแล้วหรอ"
บอสยังไม่ทันตอบ ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกว่ามีใครบางคนดึงตัวฉันแล้วเอาผ้ามาปิดที่
จมูก แล้วบอสก็เข้ามาล็อคตัวฉัน ฉันพยายามดิ้นจนหลุดแล้ววิ่งออกมานอกบ้าน
แต่ยังไม่ทันไรฉันก็เริ่มเวียนหัว แล้วบอสกับออยก็มาจับตัวฉันไว้ ไม่นานสติ

สติของฉันก็เริ่มเลือนลางลงจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย จนรู้สึกตัวอีกทีฉันก็

ตื่นมาในตอนเช้าพร้อมกับอาการมึนหัว ฉันสับสนและมึนงงมากพยายามคิดว่า

เมื่อคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น ฉันพยายามมองหาสิ่งรอบตัวจนไปเจอกับบอสและออยกำ
ลังนอนกอดกัน ฉันตกใจมากฉันไม่นึกว่าสองคนนี้เค้าจะเป็นไบเซ็กส์ชวล ฉันช็อค
แต่ฉันก็พยายามที่จะประคองสติของฉันไว้ ฉันหยิบกุญแจรถของออยที่วางอยู่บน

โต๊ะและโทรศัพท์แล้วรีบวิ่งหนีออกมาด้วยความทุลักทุเลเพราะฤทธิ์ของยาสลบ

ฉันรีบสตาร์ทรถออกมาจากบ้านหลังนั้นโดยไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนเพราะฉันจำ

ทางไม่ได้ ขับออกมาสักพักฉันก็เปิดแผนที่ดูในโทรศัพท์ แต่สิ่งที่อยู่ในในโทรศัพท์

นั้นทำให้ฉันช็อคยิ่งกว่าเดิม มันเป็นคลิปที่ออยถ่ายบอสกำลังข่มขืนฉันขณะที่ฉัน

ไม่มีสติ โอ้พระเจ้า!! ไอ้พวกโรคจิต ฉันพยายามประคองสติไว้และโทรหาอินเพื่อน
ชายที่คิดว่าไว้ใจได้มากที่สุด ฉันไม่อยากโทรหาผักกาดหรือแม่ของฉันเพราะกลัว

จะรู้ว่าฉันโดนอะไรมา

"อินช่วยกูด้วย กูโดนข่มขืน"
"ห๊ะ หมายความว่ายังไง พูดจริงหรือพูดเล่นมันไม่ตลกนะ"
"กูจะล้อเล่นเรื่องแบบนี้ทำไมกูโดนข่มขืนมาจริง ๆ" ฉันพูดพร้อมกับน้ำตาที่

เริ่มไหลพราก
"กูขอโทษ กูไม่นึกว่าเรื่องจะเกิดกับคนใกล้ตัว แล้วตอนนี้มึงอยู่ที่ไหน"
"กูไม่รู้ ไอ่ออยมันพากูมา...."ฉันเเหม
"เฮ้ย มึงเงียบทำไมวะเป็นอะไรรึเปล่า!!?" อินตะโกนถามถามฉันเสียงดังจน

ทำให้ฉันหลุดจากภวังค์
"เปล่า กูเหม่อนิดหน่อย ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้มันจะเกิดกับตัวกู"

"งั้นเอางี้มึงส่งพิกัดมา เดี๋ยวกูไปรับ"
"ได้ รีบ ๆ มานะกูจะเปิดตำแหน่งตัวเองไว้แล้วขับรถไปด้วย กูกลัวมันตาม
กูเจออะ"
"โอเคกูจะรีบไป มึงอย่าวู่วามทำอะไรไม่ดีนะ"
หลังจากวางสายจากอินฉันก็ปล่อยโฮอยู่พักนึง ฉันกลั้นมันเอาไว้ไม่อยู่จริง ๆ ฉัน
ไม่น่าหลงไว้ใจไอ้พวกโรคจิตนั่นเลย แล้วฉันก็ขับรถมาตามแผนที่เรื่อย ๆ จนเจอ
กับอิน ฉันดีใจเหมือนได้เจอเทพบุตร อินจะพาฉันไปแจ้งความแต่ฉันปฏิเสธ
เพราะไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ สุดท้ายฉันก็ต้องกลับบ้านโดยมีอินมาส่ง ส่วนรถไอ้
สารเลวออยฉันก็ได้เข็นลงน้ำไปแล้ว พอมาถึงฉันก็ต้องแปลกใจเพราะมีคนมามุง
อยู่หน้าบ้านฉันเต็มไปหมด กว่าฉันจะฝ่าฝูงชนไปได้ก็ต้องใช้ความพยายามอยู่
มากจนมาถึงประตูหน้าบ้านฉันถึงกับช็อค ฉันเห็นกู้ภัยกำลังยกศพห่อขาวของ
ใครบางคนออกมาจากหัองแม่ ฉันตั้งใจจะเดินเข้าไปดูให้แน่ใจว่านั่นใช่สิ่งที่ฉันคิด
ไหม แต่ป้าน้ำพี่สาวแม่ก็เดินมาขวางฉันเสียก่อน
เพียะ! เพียะ! เพียะ! ฉันโดนตบโดยไม่ทันได้ตั้งตัวจนเซล้มลงไปกองกับพื้น
"อีแอมอีเวร อีอกตัญญู มึงยังกล้ากลับมาที่บ้านนี้อีกหรอ!!!"
"ป้าหมายความว่ายังไง"
ฉันภาวนาไม่ให้สิ่งที่ฉันคิดเป็นความจริง
"แม่มึงต้องตายก็เพราะมึง เพียงเพราะแค่มึงอยากได้โทรศัพท์โง่ ๆ เครื่อง
เดียวของมึง มึงถึงขั้นพูดให้อรมันต้องเสียใจจนกินยาฆ่าตัวตายเลยหรอ"
ฉันช็อคจนพูดอะไรไม่ออก น้ำตาก็ไหลพรากอาบเต็มสองแก้ม หัวของฉันขาว
โพลนไปหมด ฉันไม่คิดว่าแค่ความอยากได้โทรศัพท์เครื่องเดียวของฉันทำให้เรื่อง
ต้องบานปลายขนาดนี้ มันเป็นความผิดของฉันคนเดียว

ถ้าฉันไม่มีความคิดโง่ ๆ แบบนั้นตั้งแต่แรกก็คงจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น วันนั้น

ฉันจำไม่ได้ว่าป้าน้ำด่าอะไรฉันบ้าง เพราะฉันเหมือนคนสติเลื่อนลอยไม่ได้ยินอะไร
เลยสมองไม่ต้องการรับรู้อะไรอีกแล้ว ฉันได้ยินคนอื่นพูดมาว่าแม่โทรไปเล่าเรื่องที่
ฉันทะเลาะกับแม่ให้ป้าฟังทั้งน้ำตา แต่ป้าก็คุยกับแม่จนน้ำเสียงของแม่ดีขึ้นแต่

ไม่รู้เหตุผลอะไรที่ทำให้แม่ติดสินใจฆ่าตัวตาย ในระหว่างนั้นฉันก็พยายามติดต่อ

หาไอ่เดฟพี่ชายของฉันให้มาร่วมงานศพขอบแม่ จนไม่กี่วันป้าน้ำก็ไปรับศพแม่มา

ทำพิธีทางศาสนา แต่ที่น่าแปลกใจคือทำไมมีศพถึงสองศพฉันจึงรีบวิ่งไปถามป้า

"ป้าไปเอาศพใครมา ทำไมมีสองศพ"
"ศพไอ่เดฟ ไอ่เดฟมันตายแล้วตายก่อนที่แม่มึงจะกินยาฆ่าตัวตาย!!!"
ฉันขาอ่อนทรุดตัวลงพื้น ไอ่เดฟคนที่ฉันคิดว่าเป็นครอบครัวคนสุดท้ายของฉันได้

ตายลงไปแล้ว ตำรวจสันนิษฐานว่ามันผูกคอตายในห้องพักเพราะมันแบกรับหนี้

ธนาคารที่มันกู้เพื่อส่งมาให้แม่ผ่อนบ้านไม่ไหว และอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้แม่

ของฉันฆ่าตัวตาย ชีวิตของฉันไม่เหลืออะไรแล้วแม้กระทั่งครอบครัวคนสุดท้าย

ของฉันก็ได้ตายลงไปแล้ว ฉันรู้สึกมืดแปดด้านหนทางชีวิตฉันมันตันไปหมด หา

ทางออกจนกชีวิตที่มืดมนนี้ไม่ได้เลยจริง ๆ หากจะมีใครยื่นมือมาช่วยฉัน ฉันก็จะ

ขอเห็นแก่ตัวรับความช่วยเหลือนั้นไว้ ในตอนนี้ฉันอยากจะหลับตาลงแล้วเรื่อง

ทั้งหมดที่เกิดขึ้นหายไป หรือถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันก็อยากจะแก้ไขสิ่งที่ฉันได้

ทำลงไป ฉันจะไม่หนีออกจากบ้านด้วยเรื่องไร้สาระในวันนั้นและอยู่เป็นกำลังใจ

ให้แม่