นักบุญเปโตร

นักบญุ เปโตร (St.Peter)

คอื หวั หนา้ อัครสาวกของพระเยซเู จ้า และเปน็ พระสนั ตะปาปาองคแ์ รกของพระศาสนจักร
เดิมช่ือ “ซีโมน” เปน็ บตุ รของยอห์น (มธ. 16:17) ประกอบอาชพี ประมง ทีต่ �ำ บลเบธไซดา
(ยน. 1:44) แต่ตอ่ มาได้ย้ายมาตงั้ หลกั แหลง่ ทเี่ มอื งคาร์เปอรน์ าอมุ (มก.1:21,29) นักบญุ อนั ดรูว์
นอ้ งชายของท่านได้เปน็ คนแนะน�ำ ให้ทา่ นตดิ ตามพระเยซเู จา้ (ยน. 1:42)
พระเยซูเจ้าทรงเปล่ียนชอ่ื ใหท้ ่านใหมว่ ่า “เปโตร” ซึง่ แปลว่า “ศิลา” อันจะเปน็ ฐานทตี่ ้ังแห่ง
พระศาสนจักรของพระองค์ และดว้ ยความเช่ือม่นั คงของเปโตรเร่ืองการเป็น “พระครสิ ตเจ้า” ของ
พระองค์ พระองคจ์ ึงทรงมอบอำ�นาจในการรบั คนเข้าอาณาจกั รสวรรค ์ อ�ำ นาจในการตัดสนิ เร่อื ง
ข้อค�ำ สอนและระเบีบบวินยั เพอ่ื บริหารหมคู่ ณะใหก้ บั เปโตรโดยทรงใชค้ �ำ พดู ทีว่ า่ “เราจะมอบกญุ แจ
อาณาจักรสวรรคใ์ หท้ ุกสิ่งท่ที า่ นจะผกู บนแผ่นดนิ น้จี ะผูกไว้ในสวรรค์ดว้ ย ทุกสง่ิ ทที่ า่ นจะแกใ้ นแผน่ ดนิ
น้ี จะแกใ้ นสวรรค์ด้วย” (มธ 16:19)
นักบุญเปโตรมีกุญแจ เพราะเป็นหน้าทข่ี องท่านทจ่ี ะปิดหรือเปดิ รับคนใหเ้ ข้ามาในอาณาจกั ร
สวรรค์ โดยผา่ นการเปน็ สมาชิกของพระศาสนจักร. “ผกู ” หมายถึงการลงโทษใหข้ บั จากหมคู่ ณะ
(พระศาสนจักร) “แก้” หมายถึงอนุญาตให้กลบั มาอยใู่ นหมคู่ ณะอกี พระเจา้ ในสวรค์ทรงรบั รอง
ตามการตัดสินของประมุขพระศาสนจกั รในโลกนีด้ ว้ ย คำ�สัญญาของพระเยซเู จ้ากบั ผสู้ บื ตำ�แหน่งของ
นักบุญเปโตรด้วย พระเยซูเจ้าทรงพระประสงคจ์ ะจัดการเก่ียวกับอนาคตของพระศาสนจักรโดยจดั
โครงสรา้ งซ่งึ จะไมล่ ม้ เลกิ ไปหลงั ความตายของนกั บญุ เปโตร (ลก. 22.31 และ ยน. 21.15) แสดงถึง
การเปน็ หัวหนา้ ของบรรดาอัครสาวกดว้ ย
นักบญุ เปโตรเป็นพระสนั ตะปาปาองค์แรกของพระศาสนจักร ทา่ นได้ถูกจับตรงึ กางเขนในกรุงโรม
ตามที่พระเยซเู จ้าทรงเคยบอกท่านไว้ ( 2 ปต. 1:13-15) แตท่ า่ นไดข้ อรอ้ งให้เอาศรี ษะทม่ิ ลง
โดยกลา่ ววา่ ท่านไมส่ มควรท่ีจะตายในลักษณะเดียวกบั พระเยซูเจ้า

นกั บญุ เปาโล (St.Paul)

เปาโลเกดิ ท่ีเมืองทารซ์ ัส ในแคว้นซีลีเซยี ประมาณปี ค.ศ. 10 ในทศวรรษแรกของครสิ ตกาล
จากครอบครัวชาวยิวเผ่าเบนยามิน มีสญั ชาตโิ รมัน เมื่อเปน็ หนุ่ม เปาโลศกึ ษาพระคัมภรี อ์ ยา่ งละเอยี ด
ตามแบบของฟาริสีผู้เชย่ี วชาญ โดยเน้นธรรมบญั ญัติของโมเสสเปน็ พนื้ ฐาน หนงั สอื กิจการอัครสาวก
กล่าวว่าเปาโลศึกษาเล่าเรยี นทก่ี รงุ เยรซู าเล็มกับกามาลเิ อล ซง่ึ เปน็ อาจารย์ท่มี ชี อื่ เสียงทส่ี ุดคนหน่งึ
ในยคุ นน้ั หนงั สือกิจการอัครวสาวกยังบอกเราอีกวา่ เปาโลเบียดเบยี นพระศาสนจักรยุคเริม่ ตน้ มีส่วน
รูเ้ ห็นในการตายเป็นมรณสักขีของสเทเฟน เบยี ดเบียนครสิ ตชนชาวยวิ ท่ีพูดภาษากรีกซง่ึ แยกตวั
จากลัทธิยิวทเี่ นน้ พระวิหารกรุงเยรซู าเล็มเปน็ ศูนยก์ ลางแต่ขณะเดินทางไปยังเมืองดามัสกัส
ประมาณปี ค.ศ. 34 พระเยซูเจา้ ผทู้ รงกลบั คนื พระชนมชพี ปรากฏพระองคใ์ ห้เปาโลเหน็ และ
เปลย่ี นแปลงชีวิตของทา่ น พระผทู้ รงกลับคืนพระชนมชพี ทรงทำ�ให้เปาโลเข้าใจความจริงของความเชื่อ
คริสตชน และทรงแจ้งวา่ พระองค์ทรงเลือกสรรเขาให้เปน็ อคั รสาวกของคนตา่ งชาติ นับตงั้ แต่นน้ั เปาโล
อทุ ิศชีวิตเพอ่ื รบั ใช้พระคริสตเจ้าผทู้ รงเลอื กท่านใหต้ ิดตามพระองค์หลงั จากทีใ่ ช้เวลาระยะหนึ่งในอะรา
เบีย เปาโลกลับมายังเมืองดามัสกสั และเร่ิมเทศน์สอนทีน่ น่ั ตอ่ มาในราวปี ค.ศ. 39 ทา่ นเดนิ ทางผา่ น
กรงุ เยรูซาเลม็ เป็นเวลาสน้ั ๆ แล้วจงึ ออกเดนิ ทางไปยงั ซีเรยี และซีลเิ ซีย จนกระทั่งบารนาบัส
ไปเรยี กตวั มาทเ่ี มือง อันทโิ อก และทงั้ สองคนเทศนส์ อนท่นี ่นั การเดินทางเพอื่ งานธรรมทูตคร้ังแรก
(ค.ศ. 45-49) เปาโลไปทีเ่ กาะไซปรสั แควน้ ปัมฟีเลยี ปิสิเดยี และลคิ าโอเนยี ทา่ นเรมิ่ ใช้ช่ือกรกี “เปาโล”
แทนช่ือยวิ “เซาโล”ในตอนแรกเปาโลเป็นเพยี งผู้ช่วยบารนาบัส แต่ในการเดนิ ทางเพือ่
งานธรรมทูตเปาโลน่าจะมบี ทบาทมากจนกลายเปน็ ผูน้ �ำ บารนาบัสตอ่ มาในปี ค.ศ. 49 คอื สิบสป่ี ีหลังจาก
การกลบั ใจ เปาโลข้ึนไปกรงุ เยรซู าเลม็ ทา่ นกบั บารนาบัสไดร้ ับการยอมรบั ว่าเป็นอคั รสาวกของคนต่าง
ชาตจิ ากผนู้ �ำ พระศาสนจกั รที่น่นั ซึ่งเป็น “อัครสาวกของผทู้ ่ีเข้าสุหนตั ”เราจะกลา่ วถงึ วนั เวลา
ของการเดนิ ทางเพ่ืองานธรรมทูตครัง้ ที่สอง (ค.ศ. 50-52)และครั้งทสี่ าม (ค.ศ. 53-58) ในภายหลังเมอื่
จะพดู ถึงจดหมายทีท่ า่ นเขียนขน้ึ ในระหวา่ งการเดนิ ทางเปาโลถูกจบั กุมที่เยรซู าเล็มในปี ค.ศ. 58 และถกู
นำ�ไปจ�ำ คุกที่เมอื งซีซารยี าในแคว้นปาเลสไตนจ์ นถงึ ปี ค.ศ. 60 ในฤดใู บไม้ร่วงของปี ค.ศ. 60 น้ัน
เฟสตสั ซง่ึ เปน็ ผสู้ �ำ เร็จราชการควบคมุ เปาโลส่งไปกรงุ โรม เปาโลอยูท่ ี่กรงุ โรมเป็นเวลาสองปขี ้อมลู
แน่นอนเกีย่ วกับชวี ติ ของเปาโลจบลงทีน่ ีธ่ รรมประเพณีโบราณซง่ึ ใชข้ ้อมลู จากจดหมายเกยี่ วกับการ
อภิบาลเล่าว่าเปาโลถูกขงั อยู่สองปี หลงั จากน้ันคดีของทา่ นถูกยกฟอ้ งเพราะขาดพยานหลักฐานเปาโล
จึงเดินทางกลบั ไปทางตะวันออกอกี ครง้ั หน่งึ ทง้ั ๆ ที่เคยวางแผนท่ีจะเดินทางไปเยอื นสเปนธรรมประเพณี
ยงั เล่าอีกวา่ เปาโลถูกจองจ�ำ ท่กี รุงโรมอีกครงั้ หน่งึ และถกู ประหารเปน็ มรณสักขีในปี ค.ศ. 67