หนา้ ท่ขี องพระสงฆ์
1. หน้าท่ีโดยพระธรรมวินยั
หน้าท่ีโดยพระธรรมวินัย หมายถึง หนา้ ท่ที ่พี ระธรรมวนิ ัยโดยตรง
รวมทงั้ หนา้ ท่ที ่คี ณะสงฆ์กาหนดให้ โดยมีดังตอ่ ไปน้ี
1.รกั ษาศีลใหบ้ รสิ ทุ ธิ์ โดยท่ตี ้องรกั ษาคือ จาตุปารสิ ทุ ธศิ ลี เชน่
ปาฏิโมกขสงั วรศีล อิทรียสงั วรศลี อาชีวปาริสุทธิ ศีล ปจั จยสันนติ ศลี
2.ทากจิ วตั รตา่ งๆใหค้ รบถว้ น กล่าวคอื ข้อปฏบิ ัตทิ ตี่ ้องทาเป็น
ประจา
3.ศกึ ษาไตรสกิ ขา อันไดแ้ ก่ สลี สกิ ขา คือ การรกั ษากาย วาจา
ให้เรียบร้อย จิตตสกิ ขา คือ การทาจิตใหส้ งบ ปัญญาสกิ ขา คอื การใชป้ ญั ญาใน
การแก้ไขปญั หา
4.บริหารคณะสงฆต์ ามตาแหนง่ หนา้ ที่ พระภิกษุทอ่ี ปุ สมบทแลว้
หลายพรรษาและมคี วามรทู้ างพระธรรมวินัยพอสมควร มักจะได้รับการแตง่ ต้งั เปน็
ผบู้ รหิ าร ซงึ่ แตล่ ะตาแหน่งมหี น้าท่ปี ฏบิ ตั ติ า่ งๆเพอื่ อานวยความสะดวกแกป่ ระชาชน
5.เผยแผพ่ ระพทุ ธศาสนาใหก้ ว้างขวา้ งออกไป โดยสามารถกระทาได้
ท้งั ในวัด นอกวดั แม้แต่การเดินทางไปไหนตอ่ ไหนดว้ ยอาการสารวมกถ็ ือวา่ เป็นการ
เผยแผ่ไปดว้ ย
6.ปฏิสังขรณ์เสนาสนะ และปูชนยี สถานในวดั ซง่ึ นอกจากการ
ซอ่ มแซมแล้วยงั ต้องสร้างเพ่ิมเตมิ
7.สบื ต่อพระพทุ ธศาสนา ซีง่ เปน็ หนา้ ทท่ี ่ีติดไปตลอดการครองสมณ
เพศตลอดชวี ิต
2. หน้าทต่ี ่อสงั คม
1.อบรมให้ประชาชนมคี ุณธรรม ไม่ทาความช่วั รู้จักการนาหลกั ธรรมพระพทุ ธศาสนา
ไปประยกุ ต์ใชใ้ นชวี ิตประจาวัน ซึ่งการที่จะทากจิ กรรมดังกล่าวน้พี ระสงฆส์ ามารถทานอกเหนือจากการ
กระทาปกติ
2.จดั ให้มกี ารอบรมสมาธิ เพ่ือให้ประชาชนมีความสงบในจติ ใจและมีความเจรญิ ทาง
ปญั ญาสูง
3.อุปถัมภบ์ ารงุ โรงเรยี นที่อยู่ในวัด และนอกวัด
4.นาประชาชนมาประกอบพธิ ใี นวนั สาคัญทางพระพทุ ธศาสนา
5.อนรุ กั ษศ์ ลิ ปวตั ถุ ปูชนยี วตั ถุ และปูชนยี สถาน และแนะนาประชาชนใหอ้ นรุ ักษ์
ดว้ ย
6.แนะนาสง่ เสรมิ ให้ประชาชนพฒั นาท้องถนิ่ และรักษาสง่ิ แวดลอ้ ม
7.แนะนาประชาชนใหช้ ว่ ยกนั รกั ษาปา่ และสงวนพันธ์ุสัตว์ป่า
หนา้ ที่ชาวพทุ ธ
มารยาทชาวพทุ ธ
มารยาท หมายถึง กิริยา วาจาท่ีสุภาพเรียบร้อย ท่ี
บุคคลพึงปฏิบตั ิในสงั คมโดยมีระเบียบแบบแผน
อนั เหมาะสมตามกาลเทศะ
มารยาทชาวพทุ ธในการปฏบิ ตั ิตนต่อชาวพุทธ
1. การแตง่ กายไปวดั ชาวพุทธทุกคนจึงควรให้ความเคารพและปฏบิ ัตติ นใหถ้ กู ตอ้ ง
เหมาะสมกบั สถานท่ีศกั ด์สิ ทิ ธิ์ดงั เช่นวดั ควรแตง่ กายใหส้ ภุ าพเรยี บรอ้ ย
2. การปฏบิ ตั ิตนภายในวัด ควรสารวมกาย วาจา และใจ ไม่พดู จาหยาบคาย ไม่
พูดเสยี งดังเอะอะ ไม่ดมื่ สุราของมนึ เมา ไม่เสพยาเสพติด และควรปฏิบตั ิตวั ให้ถกู ตอ้ งตามธรรม
เนยี มปฏิบตั ขิ องวดั