ภาษาถิ่น

คำ ภาษาถิ่น รายงาน ภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๖๗ โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต เสนอ คุณครู รักสิตา ผลผดุง วิชาภาษาไทย

คำ ภาษาถิ่นเหนือ คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นเหนือ ๑.อย่ารีบ ๒.อารมณ์เ ณ์ สีย ๓.อะไร ๔.อ้วกแตก ๕.พวกเขา ๖.โรงเรียน ๑๗.คึ่นช่าย ๘.ใคร ๑๔.กระท้อน ๗.ร้านค้า ๑๒.มะพร้าว ๑๑.ละมุด ๑๓.มะเขือเทศ ๙.มะละกอ ๑๐.มะตูม ๑๕.ตะไคร้ ๑๖.ผักตำ ลึง ๑๘.ค้างคก ๑๙.ถุงเท้า ๒๐.ผ้าห่ม ผ้าต๊วบ ถุงตี๋น ค้างคาก ผักกะพึน,กำ พึน ผักแคบ ชะไคร บะตึ๋น บะเขือส้ม บะป๊า ป๊ ว หม่ะมุด บะปีน บะก้วยเต๊ศ จะไปพั่ง ใจ๋ขึ้น อะไร อะหยัง หมู่เขา โฮงเฮียน ร้านก้า ไผ

คำ ภาษาถิ่นเหนือ คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นเหนือ ๒๑.เช่น ๒๒.ไม่ ๒๓.กิน ๒๔.กลับ ๒๕.ขี้เหนียว ๒๖.เครียด ๓๗.อร่อยมาก ๒๘.เด็ก ๓๔.เหรอ ๒๗.คิด ๓๒.สวยจังเลยนะ ๓๑.ลื่นล้ม ๓๓.สวมรองเท้า ๒๙.ตกบันได ๓๐.เที่ยว ๓๕.อย่าพูดมาก ๓๖.อร่อย ๓๘.อย่าพูดเสียงดัง ๒๙.ทำ ไมละ ๔๐.จืดชืด จ๋างแจ้ดแผ้ด อะหยังละ จ๊ะไปอู้ดัง จ๊าดลำ ลำ จ๊ะไปปากนัก ก๊ะ ซุบแข็บ งามหลายน้อ น้ ผะเริด แอ่ว ตกคันได เจ้น หมะ กิ๋น ปิ๊ก ขี้จิ๊ เกี้ยด กึ๊ด ละอ่อน

คำ ภาษาถิ่นอีสาน คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นอีสาน คำ แพง กะด้อกะเดี่ย เบิด กะจังว่า กองอ้วกย้วก ขี้ตะแร้ งามโพดงามเหลือ ข่อยกับเจ้า งานดอง ขี้หินแฮ คำ คิง เคิกกัน คือเก่า ขี้โก๊ะ คนบ่เคียม ไงกุ้บ งอนต่อ ง้วกเบิ่ง จี่ ๒๐.ไม่รู้สิ จักแหล่ว ๑๙.ปิ้ง,ย่าง ๑๘.เหลียวมอง ๑๗.สวยจริงสวยจัง ๑๖.ท้ายทอย ๑๕.ฝุ่น ฝุ่ ตลบ ๑๔.งานแต่งงาน ๑๓.เหมือนเดิม ๑๒.สัมผัส ๑๑.คลาดกัน ๑๐.คนซุ่มซ่าม ๙.จิ๊กโก๋ ๑.ผู้ซึ่งเป็นที่รัก ๒.อะไรจะขนาดนั้น ๓.หมด ๔.ก็นั่นน่ะสิ ๕.ล้มทรุดตัวลงกองกับพื้น ๖.รักแร้ ๗.หินลูกรัง ๘.ฉันกับเธอ

คำ ภาษาถิ่นอีสาน คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นอีสาน จอบเบิ่ง จอก จั๊กกะเดียม จาฮีต ใจฮ้าย จังได๋ เซือ แจบใจ ซะซาย จาวขาย โซนแซว โจงโปง ซ่า ใจออก จือ ซุมเข่าแลง ซุ ซอมใจ เซาจุ๊ดปุ๊ด ปุ๊ ๔๐.ช่วยด้วย ซอยแน ๓๘.หยุดทันที ๓๘.ตรอมใจ ๓๗.เชื่อ ๓๖.ก้นทะลุ ๓๕.สังค์สรรค์มื้อเย็น ๓๔.กระจัดกระจาย ๓๓.ช้า ๓๒.เอะอะ ๓๑.โล่ง ๓๐.จำ ๒๙.ท้อถอย ๒๒.แอบดู ๒๑.แก้วน้ำ ๒๓.กกะจี้ ๒๔.แน่นอน ๒๕.โกรธ ๒๖.ยังไง ๒๗.ประกาศขาย ๒๘.สนิทใจ

คำ ภาษาถิ่นใต้ คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นใต้ ๑.ไม่ค่อยสบายตัว ๒.พูดโกหกกลับไปกลับมา ๓.โกหก ๔.อิจฉา ๕.รถจักรยาน ๖.พูด ๑๗.บ้าน ๘.ทำ ไม ๑๔.ไม่รู้เรือง ๗.ดูตะวัน ๑๒.ปัจจุบัน ๑๑.เอียง ๑๓.โมโห ๙.เป็นยังไงอีก ๑๐.เวทนา ๑๕.รองเท้า ๑๖.กลับ ๑๘.เป็นห่วง ๑๙.เยอะแยะ ๒๐.เล็กน้อ น้ ย หิดหุ้ย คาลักคาลุย หวังเหวิด เริน หลบ เกือก ไม่รู้หวัน หวิบ ในโย แคงควน เวด-นา พันพรือหล้าว เฉียวฉาว สับปลับ ขี้หก หึงสา รถถีบ แหลง แลหวัน ไซร์

คำ ภาษาถิ่นใต้ คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นใต้ ๒๑.เมื่อวานนี้ ๒๒.พรุ่งนี้ ๒๓.วันมะรืน ๒๔.วันถัดไปของวันมะรืน ๒๕.ไม่เต็มบาท ๒๖.ทั้งหมด ๓๗.สะใจ ๒๘.ดุร้าย ๓๔.ของหล่นลง ๒๗.กัด ๓๒.ทำ ตัวกร่าง ๓๑.หมด ๓๓.แอบ ๒๙.ไม่มีอะไร ๓๐.ไม่มี ๓๕.อาการที่บอกไม่ได้ ๓๖.อาการข่มขู่ ๓๘.เรียกคนที่โง่ ๓๙.จนทุกวันนี้ ๔๐.พวกเรา โหมเรา คุมวัน อีโหว้ง-วก ได้แรงอก แง็ง พรือโฉ้ พลัดพรก หยบ เหลิด หมดฉาด หาม้าย หม้ายไหร แรกแต่วา ต่อโพรก ต่อรือ ต่อเหรือง ขาดหุ้น ทั้งเพ ขบ ดุร้าย

คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต ๑.ที่เผากระดาษทอง ๒.รองเท้าไม้ ๓.รองเท้าลาก ๔.ไฟฉาย ๕.ข้าวเหนียวดำ ต้ม ๖.ปลาไส้ตัน ๑๗.พี่ชาย ๘.มะเขือพวง ๑๔.ผู้ชาย ๗.ปลาหมึก ๑๒.ฝรั่ง(ผลไม้) ๑๑.สับปะรด ๑๓.ทวด ๙.เฉาก๊วย ๑๐.ส้มแขก ๑๕.ผู้หญิง ๑๖.ป้า ป้ สะใภ้ น้า น้ สะใภ้ ๑๘.ปลาเค็ม ๑๙.โอเลี้ยง ๒๐.ข้าวโพด คง โก่ปี่อ้อสึ้ง เกี่ยมหู โก๊ กิ่ม กะหญิง กะชาย ก่องจ้อ หย่าหมูว หย่านัด ส้มควาย วุ้นดำ กิ่มหลอ เกี๊ย กี๊ ะ เกือกแตะ ไฟแกบ บี๊โบี๊ ก่หมอย ปลาฉิ้งฉ้า ฉ้ ง ยิ่วหูว ลูกแหว่ง

คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต ๒๑.ผักกาดดอง ๒๒.ขนมจ้าง ๒๓.ขนมถ้วย ๒๔.ข้าวผัด ๒๕.ขนมฝักบัว ๒๖.ข้าวตัง ๓๗.ชา ๒๘.เต้าหู้ยี้ ๓๔.หมูหยอง ๒๗.ขนมตะโก้ ๓๒.น้ำ จิ้ม ๓๑.น้ำ พริก ๓๓.ขนมจ้างไส้หมู ๒๙.เต้าส่วน ๓๐.แกงจืด ๓๕.ทอดมัน ๓๖.ข้าวต้ม ๓๘.เต้าฮวย ๓๙.สร้อยทอง ๔๐.แหวน ฉิ้วจี้ กิ่มเหลี่ยน ต่าวโฮ้ย เต๋ หมอย ลูกชิ้น บ๊ะหูว บ๊ะจ่าง น้ำ ฉ่อ น้ำ ชุบ ทึ้ง ต่าวส่วน เกี่ยมฉ่าย กี่จ่าง โกซุ้ย ข้าวขั้ว จู้จูน ดังข้าว ต่าวโก้ ต่าวจู้

คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต ๔๑.เข็มขัด ๔๒.กางเกงจีน ๔๓.กะละมัง ๔๔.เตารีด ๔๕.ตะปู ๔๖.ไหมพรม ๕๗.แอบ ๔๘.ท้องร่วง ๕๔.ทำ งาน ๔๗.วางท่า ๕๒.เถอะ ๕๑.ทำ ไม ๕๓.เตะ ๔๙.เสียงดัง ๕๐.สัญญา ๕๕.หิว ๕๖.ไม่มี ๕๘.สร้างบ้าน ๕๙.สำ ลัก ๖๐.บ้าๆบอๆ ไม่ครบหู้น มลัก ยกบ้าน หยบ โบ๋ เนือย ทำ การ ถ่าว ต๊ะ ไซร้ ชันชี ฉาว ข้อตั่ว ข่อจีน โคม อูดต้าว เหล็กโคน หม่อหยอง เก๊ก ขี้รั่ว

คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต ๖๑.ขนมตุ๊บตั๊บ ๖๒.กล่องกระดาษ ๖๓.รองเท้าฟองน้ำ ๖๔.เข่ง ๖๕.คีม ๖๖.ตะขอ ๗๗.ไส้ไก่รถจักรยาน ๖๘.ไขควง ๗๔.ลิ้นชัก ๖๗.ตะปูเกลียว ๗๒.ท่อไอเสียรถ ๗๑.ผ้าขาวม้า ๗๓.ผ้าเช็ดตัว ๖๙.คูน้ำ ๗๐.บ่อน้ำ ๗๕.ถัง ๗๖.ถังเก็บเศษอาหาร ๗๘.ม้านั้งเตี้ยๆ ๗๙.เตียงผ้าใบ ๘๐.กาน้ำ ป๋า ป๋ น ป้อ ป้ อี้ บั้งขู นมหนู ถู้งพู้น ถาง ถัวะ ผ้าต่อล้า ฉุดขุ่ย ผ้าชุบ จุ้ยแจ้ จุ้ยก้าว ก้องถึง กุ๋บ เกือกหยี่ปุ้น ปุ้ เข้ง เขียม เขี้ยน จ่วนเต้ง จ่วนป๋า ป๋ ย

คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต คำ ภาษาไทยกลาง คำ ภาษาถิ่นภูเก็ต ๘๑.ที่โกยขยะ ๘๒.กระป๋อ ป๋ ง ๘๓.บุหรี่ ๘๔.หนังสติ๊ก ๘๕.แม่แรง ๘๖.อั้งโล่ ๘๘.ลิปสติก ๘๗.ชั้นบนของบ้าน ๘๙.หลอดไฟ ๙๐.เตารีด อูดต้าว หัวเกียง ปุ้น ปุ้ ต้าว โผล้ ม้วนยา ไม้ง่าม แย็ก ฮองหลอ หล่าวเต้ง หลู้ด ๙๑.ปิ่นโต ๙๒.ไม้กวาดขนไก่ ๙๓.ด่า ๙๔.นั่งยองๆ ๙๕.กัด ๙๖.ฟองเต้าหู้ ๙๘.แคะออก ๙๗.รื้อทิ้ง ๙๙.ปวดหัว ๑๐๐.ฉ้อ ฉ้ โกง ฉ้อ ฉ้ เจ็บหัว อั้วจ๋าน เก่หม่อเฉ้ง ฉ้ ขุย ขู่ คล็อด คุ่ย แคว็ก เต็กอ้ากี้

ผู้จัดทำ โดย ๑.นายภวพล สอนสำ โรง เลขที่ ๒ ม.๕/๒ ๒.นายวชิราวิทย์ พิบูลย์สวัสดิ์ เลขที่ ๗ ม.๕/๒ ๓.นางสาวอมรรัตน์ สุวรรณสกุล เลขที่ ๑๘ ม.๕/๒ ๔.นางสาวจันจิรา บางเหรียง เลขที่ ๒๒ ม.๕/๒ ๕.นางสาวจันทมณี พ่วงบุตร เลขที่ ๒๔ ม.๕/๒ อ้างอิง https://www.sanook.com/campus/1392241/ https://www.phuketonlinenews.com/ https://www.wordyguru.com/a/ภาษา อีสาน/hit100 https://myphuketlanguage.blogspot.com/201 5/09/blog-post_19.html https://www.sanook.com/campus/1390689/