Raddraaier Juli 2019

CLUBBLAD van

juli 2019
Met fietsverhalen en club informatie van de leukste Nr

fietsclub van Delft en wijde omgeving!

NTFU 108059 1

Bestuur Naam Contact

Functie Thijs Strobos 06-23297140
Peter Venema [email protected]
Voorzitter Nico Zuijdervliet
Hans Jansen 06-19662544
Vice voorzitter [email protected]

Secretaris 06-11245796
[email protected]
Penningmeester
06-13269342
[email protected]

Commissies Naam Contact

Functie Philip Nieuwenhuyse 06-49749945
[email protected]
Advertenties en Automaterialen Ronald Morien
distributie Karlas Fietsen www.ronald-morien.nl
Van Beek kappers Delft www.karlasfietsen.nl
Sponsors www.vanbeekkappers.nl

Clubhuis Contact

Adres 015-2563322

HSV “Blue Birds” Mekelweg 20 (TU-wijk)
http://www.rtfc-delft73.nl/

Lidmaatschap

Contributie hoofdleden € 55,00 per kalenderjaar. Gezinsleden € 52,00 per kalenderjaar, M-leden
€ 20,00 per kalenderjaar. Opzegging Schriftelijk, voor 1 december van elk jaar. Na 1 december wordt
het lidmaatschap automatisch verlengd. RABO bank Rekeningnummer NL70RABO0158528417 tnv.
Penningmeester RTFC Delft ‘73

Clubblad Sander Steenweg 06-21930032
[email protected]
Redactie Raddraaier

2

Van uw voorzitter

Thijs Strobos
Voorzitter RTFC

Vakantie
De vakantie is voor de meesten weer aangebroken.
Na een jaar lang hard werken voor de baas is het
nu tijd om uit te rusten, te genieten en de motor
weer op te laden.
Sommigen van ons laten de fiets de fiets en gaan
lekker liggen langs het strand, musea bezoeken of
met de wandelschoenen de natuur in.
Ondanks dat het vakantietijd is gaan de ritten vanuit de club gelukkig gewoon
door.

Vogezenavontuur
Zelf ben ik, met wat andere RTFC-ers, voor een korte werkonderbreking naar
de Vogezen gegaan om de klimspieren te testen.
Hieronder mijn relaas.

Op woensdag 10 juli vetrokken we, 6 man en 2 vrouw sterk richting de Vogezen.
Namens de club waren, behalve ondergetekende, Jan Hommes, Hans Jansen
en grote Rob van de partij. Het 8-tal werd gecompleteerd door de broer van
grote Rob, mijn zwager Gerard en de zussen Elles en Tilly.
Vanuit diverse startpunten werd de reis aangevat naar Luxemburg waar wij
rond 10 uur zouden verzamelen, de tank voor een paar euro zouden voorzien
van benzine en een bak koffie tot ons zouden nemen. Aldus geschiedde ware
het niet dat de gebroeders Ranshuijsen ietwat verlaat waren. Wij hebben ze in
Luxemburg niet meer gezien. Rond 11.30 uur ving het laatste gedeelte van de
reis naar Frankrijk aan.
Rond 14.30 uur kwamen wij aan in Ban Sur Meurthe, een idyllisch dorpje ruim
100 kilometer onder Nancy. Hier werden wij hartelijk welkome geheten door
onze Nederlandse gastheer en -vrouw die hier een goedlopend sporthotel
runden “Libelloup”.
Na snel de auto’s te hebben leeggeruimd werd het tijd om met de 4 aanwezig
mannen een korte verkenningstocht te houden.
Hans had een rit voorbereid van een kleine 50 kilometer met ruim 1000
hoogtemeters. In deze rit zaten onder andere de Col de Surceneux en de Col
du Louschbach, een plaag van een klim.
Na ruim 2 uur kwamen wij weer aan bij ons vertrekpuntpunt en na de traditionele

3

4

huisklim stond de verkoeling in de vorm van een koud pilsje alweer op ons te
wachten. Gelukkig waren de jongens van Ranshuijsen ook gearriveerd dus de
club was compleet.

Dag 2.

Vandaag stond er een langere en zwaardere etappe op het program.
Wederom had onze wegkapitein Hans een schitterende rit voorbereid.
Na het uitstekende ontbijt vertrokken we, 6 man sterk, richting de heuvels.
Ook nu stond de Col du Louschbach weer op het programma maar dit was
slechts een opwarmertje. Na deze plaag volgden de Col des Bagenellesen, de
col de Fouchy, de col de Mandray en de huisklim. 116 kilometer en ruim 2000
hoogtemeters. We begonnen de benen te voelen.
De dames vermaakten zich met wandelingen door diverse fraaie gebieden,
hoofdzakelijk winkelgebieden………

Dag 3.

Gedeeltelijk stijfjes kwamen we op vrijdag uit ons bed. Wederom stond een wat
langere rit op het schema.
We zouden eerst ff de beentjes was losfietsen en dan de hoogte ingaan, althans,
dat was de afspraak.
De Col Surceneux, Col des Saignes, en Le Markstein stonden op de kaart. Het
was wederom een schitterende tocht en bovenop de Markstein deden wij ons
tegoed aan een heerlijke lunch. Daar besloten wij te splitsen.
De mannen met nog een klein beetje sap in de benen “namen” nog even de
Grand Ballon en sloten later aan bij de overige fietsers die bij de route des
Cretes op ons stonden te wachten.
Na de huisklim konden wij nog wel de verrichtingen volgen van de echte mannen
in de Tour.
’s-Avonds werd er onder het genot van een glas wijn nagedacht over de laatste
rit. De meesten voelden wel iets voor een tocht van een kilometer of 80 maar ja,
als de drank is in de man………..

Dag 4.

Tijd voor de laatste rit. Joanne, onze gastvrouw besloot mee te fietsen en had
een lekker tochtje in het vizier. En wie zijn wij dan om nee te zeggen.
En een spijt dat we kregen.
Vol goede moed vertrokken wij en de 1e vijftien kilometer waren om in te trappen,
dus redelijk vlak of was het nu vals plat.
Noem daarna de Le Valtin, La Schlucht dus na de laatste afdaling was er
overleg. Er waren 3 slimmere mannen, de beide Hansen en Gerard die de

5

“korte” route naar de lunch namen en de overige fietsers die nog 1 klim extra
wilden nemen.
Dat heb ik geweten. Deze laatste klim was er 1 van elf kilometer waarbij het
sap wat ik nog had in de benen opgedroogd was. Moe en niet voldaan kwam
ik boven waar de rest al stond te wachten. Tot mijn schrik zag ik echter geen
restaurantje.
Onze gastvrouw vertelde mij, zonder blikken of blozen, dat er nog een klimmetje
was, echter niet zo lang en stijl.
Nu weet ik niet wat met onder niet zo lang en stijl versta maar ik versta er in
ieder geval iets anders onder.
De Col de Wettstein moest nog “even” genomen worden en daar wachtte dan
eindelijk de snack.
Na de inwendige mens te hebben verwend was er nog een afdaling van de
Bonhomme en de huisklim en toen konden we, eindelijk, in de remmen knijpen.
Hierna snel de fiets de auto in en de sleutels weggooien

Al met al hebben we wederom genoten van:
Jan Hommes, klimgeit, intrigant die met zijn glimlach andere fietsers voor zich
kon winnen om zo uiteindelijk overal als eerste boven te komen.
Hans Jansen, planner en kenner van alle routes. Niet de snelste naar boven maar
als een raket naar beneden.
Grote Rob. Oppas voor zijn “kleine” broer, sociaal, ongevaarlijk in de afdalingen

6

maar vooral Linkeballer. Geen meter op kop rijden en indien hij dat wel deed
niemand uit de wind houden.
Gerard, zwager van mij en de oudste van de groep, 73 jaar. Klimt ook niet met
de snelsten maar deed een poging om met de afdalingen Hans bij te houden. Is
erg benieuwd naar de linkerzijde van vliegtuigen……….
Hans, de “kleine” broer van “grote” Rob en ook 70+. Deze man is in een vorig
leven vast schrijver geweest want hij schrijft echt alles op. Hans kan je er prima
bij hebben, het maakt hem allemaal niets uit.
De 2 zussen, Elles en Tilly. Veel gewandeld en zorgden goed voor de mannen
na hun tochten. Niets was hen teveel, vroeg je om een drankje dan kreeg je een
drankje.
Volgend jaar weer nieuwe plannen. Wil je mee, neem dan contact op. Hoe meer
zielen hoe meer vreugde!
Tot zover mijn relaas.
Fijne en veilige vakantie.
Thijs Strobos
Voorzitter RTFC

7

Biologisch café & restaurant

Proef de smaken van Midden-Delfland

Biologisch café en restaurant Indigo vind je in Schipluiden; de groene
achtertuin van Rotterdam, Delft en Den Haag.

Indigo staat voor gezellig, gezond en eerlijk uit eten en drinken.
We serveren koffie, lunch, borrel en diner en gebruiken biologische en lokale

producten. Proef de pure smaken van Midden-Delfland.
Wij zijn open vanaf 10.00 uur en op dinsdag gesloten.

Adres: Singel 6, 2636 CS Schipluiden – 015 380 57 87 Wil je meer weten over Indigo? Http://www.indigo-uiteten.nl

FiFeiettsseeEnn-- ,SbinkoEersf-ieBtsieknes

De grootste sortering vindt u bij:

WWeessttllaannddsseewweegg 1177,22662244AAAA DDeellfftt
001155--22557788223311

FGloerriasrddeBVuirjgdeerlalaaann11200, 33112311KHZNVVlalaaarrddininggeenn
001100--44334488111100

Herenstraat 71, 2291BC Wateringen
www.wijtman.nl

8

Hovden - Noorwegen Philip
Nieuwenhuyse

Met afgezakte schouders en een moedeloze blik staan de Hollanders en
de Noren vanaf hun veranda’s naar de neergutsende regen te staren.
Ja ja, een nieuwe dag met nieuwe kansen, maar helaas .... weer die
grijze lucht vol water die het plezier van alle vakantiegangers van dit
“Kamp” komt vergallen. Nou ja, vergállen. Het heeft wel iets komisch,
al die toeristen in hun korte lange broek, of lange korte broek zo je
wil, die vol enthousiasme met koters en kroost van het onvolprezen
Noorse weer willen genieten, de zon in hun hoofd hadden, tassen met
picknickspullen klaar hadden staan en en de fietsen al in gereedheid
hadden gebracht, dat die genieters van indukwekkende vergezichten en
sportieve uitdagingen tegen grijze en grauwe muren van onvolprezen
Scandinavische plensbuien staan aan te staren.
’s Ochtends gaan de gordijntjes van de vele bungalows nog hoopvol open.
Verwachtingsvolle blikken worden er naar buiten geworpen, de zonnebril
alvast in de aanslag, de bidons reeds gevuld. Maar de geroutineerde
observator ziet al snel dat de schouders beginnen te zakken, de blik wat
fletser wordt en de complete familie de laarzen maar aan gaat trekken
om weer eens een “gezonde” wandeltocht te maken.
Want ja, dat is ook zo iets typisch. Als het móói weer is, hebben we het
gewoon over een wandeling door de bossen, maar met slecht weer wordt
die tocht opgeleukt met het woordje “gezond”.
“Het is wel gezond weer vandaag hè, veel zuurstof in de lucht”.
“Zo daar fris je lekker van op”.
Terwijl het plenst van de regen, grote plassen rondom ons niet meer te
tellen zijn, het gras en de bomen absoluut verzadigd zijn van nattigheid
en het plan hebben dat uren later nog achter te laten op elke passant.
Ongetwijfeld worden er op zulke te natte dagen vele, vele grote mokken
met koffie naar binnen gewerkt en iedereen eigenlijk tevergeefs wacht en
smacht naar lekker weer.
Want ja, die beroemde Noorse lagedruk gebieden zijn vaak zeer
standvastig. Soms gaan de blikken nog hoopvol richting bergen als er
een lichte plek in het grauwe wolkendek te ontdekken valt. Helaas, ook
deze kleine hoop spoelt al snel weer weg in het ritmische getik van de
volgende bui op het imitatie leisteen van onze “hut”. Maar toch, je wilt je
niet laten kennen. Je trekt een extra regenjackje aan, zet een pet met
klep op je hoofd en stapt dapper met fiets aan de hand naar buiten.

9

Adliteijdbijeejne pfaiestt.s..

Bij Karlas fietsen heeft u de keuze uit OPENINGSTIJDEN
verschillende merken fietsen waaronder
Batavus, Gazelle, Giant en Sparta. Voor dinsdag t/m vrijdag
de kids hebben wij de merken Puky en 09.00 - 18.00 uur
Loekie. Maar ook voor een elektrische
fiets bent u bij ons aan het juiste adres. vrijdagavond
tot 20.00 uur
Wij hebben ook een ruime keuze aan (april tot oktober)
tweedehands fietsen die helemaal zijn
nagezien en in topconditie verkeren. zaterdag
09.00 - 17.00 uur
Ziet u een leuke fiets bij ons in de winkel
staan? Schroom dan niet en kom een
proefrit maken.

www.karlasfietsen.nl Bartokpad 4
2625 AB Delft
10 Tel. 015 257 25 45

Je hoopt dat de andere “uithetraamstaarders”onder de indruk van je getoonde
lef zijn, maar eigenlijk weet je zeker dat ook zij je voor gek verklaren. Net als
je familie. Maar je kunt nu niet meer terug, dat is teveel gezichtsverlies. En
als je na 15 minuten de natte kou al bezit van je tenen en rug voelt nemen,
heb je eigenlijk al spijt. Dus omkeren? Gezichtsverlies lijden? Niks daarvan,
doorfietsen! Regen hoort ook bij Noorwegen.
In het dorp Hovden zelf bleek trouwens niets te beleven. Alles was één groot
waterballet.
Maar ineens kwam daar met een rotvaart een renner over mij heen en maakte
ik een machtige jump om hem in te halen. Gelukt, ik hing aan zijn achterwiel.
Zijn nationaliteit wist ik niet, maar harkend, briesend en snuivend probeerde ik
hem bij te houden. De spetters en klodders (uit mijn neus?) vlogen mij om de
oren. Een rood shirt had hij aan, zag ik door de bagger heen. Met een grote
5 achterop. En ..... Jezus nog an toe, nee hè, met een Noorse naam erboven.
Een voetbalshirt dus! Blijkt dat uitzicht op die vuile natte kont ook nog van een
voetballer te zijn. Was dit nou wat ik wilde? Je eigen met dit weer het lazarus
trappen achter een voetballer? Nee, absoluut niet en .... halverwege de tweede
klim kreeg ik het voortschrijdende inzicht dat het nooit wat zou worden die dag.
Want als er zelfs oersterke bomen door een zichtbaar gebrek aan levensveugde
omgevallen waren, moest ik dan de bikkel uithangen? Terug!!
En ’s avonds verdronken we mijn ambities met een Château Migraine.
Dus Hovden? ..... Praat mij er niet van.
Philip

11

De Zijlboot

Traject van RTFC Delft, gebruik makend van de Zijlboot

12

Leidenaar nooit meer aan lager wal door slimme uitvinding

LEIDEN - Geen schip hoeft ooit nog door de wind aan lager wal te geraken door
een simpele, maar zeer effectieve uitvinding van een Leidenaar met Iraanse
roots. Het octrooibureau in Rijswijk heeft zijn uitvinding nu zelfs gepatenteerd,
maar de uitvinder is niet van plan er veel geld mee te gaan verdienen.
James Taghavi is al jaren de schipper op het pontje over de Zijl bij Leiderdorp.
Maar bij harde zuidwesten wind drijft hij bij vertrek van de steiger af tijdens het
draaien. Daarbij raakt hij regelmatig aan lager wal, en dat vindt hij maar niks.
En dus bedenkt hij iets: de zogenaamde ‘windfighter.’ Niet veel meer dan een
ijzeren staaf die op de stuurboordkant van zijn pontje is gemonteerd.
‘Kijk je ziet dat de boot nu heel scherp draait’, zegt de schipper vanuit zijn
kajuit. ‘Van 0 tot 180 graden in korte tijd’. En dat komt omdat zijn ‘windfighter’
ervoor zorgt dat het pontje verbonden blijft met de steiger door een touw, tot
het moment dat de voorzijde van het schip met de neus in de wind ligt. Op dat
moment glijdt het touw vanzelf van de ‘windfighter’af, dus Taghavi hoeft ook de
trossen niet meer los te maken.

Trots

En dat scheelt ook nog eens een hoop brandstof op jaarbasis. De toevallig
passerende wethouder Rob ten Boden van de gemeente Teylingen is behoorlijk
trots op James en zijn uitvinding. ‘Heel trots’, zegt hij. ‘Iemand die uit Iran komt,
hier ontzettend zijn best doet op het pontje en dan ook nog eens zo’n uitvinding
doet. Top.’
Een uitvinding waarvoor het octrooibureau hem dus een patent heeft verleend.
Dat betekent dat niemand zijn uitvinding zomaar mag overnemen, hoe handig
hij ook is voor de scheepvaart. Maar geld interesseert James niet zo. ‘Als we
dood gaan gaat het geld niet met ons mee. Wat voor mij veel belangrijker is,
is dat ik in Nederland iets positiefs gedaan heb voor mensen. Dat is voor mij
belangrijk.’

13

M&M
Kappers

Meroulla & Medewerkers

Koornmarkt 2 2611EE Openingstijden
Delft Ma 09.00-19.00 uur
Telefoon: 015 215 18 60 Di t/m Do 08.00-19.00 uur
www.mm-kappers.nl Vr 08.00-20.00 uur
Lid ANKO Za 08.00-16.00 uur

Bel voor een afspraak
Heren ook zonder afspraak. Studenten 10% korting

Informeer naar onze speciale kortingskaart

Noordeindseweg 70
2645BC DNoordeiNdeslfegwauweg 70
wWwBWwTC:Wo.ed.dlDpuTOUe0eempMlNl1ei0nIfi5d1iNDng5-igI-gd2a2sD1tsue15iEjT7dlw5L4eifF6n7jg9:Gd24Aae66UuN4W9w.5N.LNl
ma TM/amt/mVVrr vVaan 1N0-2130-23
eNa eZn ooVvaanN 09-23
Hetehleele jjaaaragreogpeendopeNd
Za

HZ Z 09-23!HeT

14

Servais Knaven Classic Marcel
Janssens

Breda 5 mei 2019

Ondanks de waarschuwingen van ’t KNMI tegen de kou vertrok ik op
Bevrijdingsdag met mijn broer voor de Servais Knaven Classic. Van die tocht
had ik nog nooit gehoord. Laatst was ik op zoek op de wielerkalender voor een
tocht in de vakantie om samen met mijn broer te rijden. Bleek er één te zijn
die zowaar in het dorp van mijn jeugd: Bavel (spreek uit: Baovel) vertrok! Nou
ja, het officiële startpunt was in Etten-Leur (spreek uit: Ette) maar je kon ook
starten bij de Decatlon in het Bavelse Park (spreek uit: de stort (want is op de
voormalige vuilstort)). Ik was de avond van te voren al naar Brabant afgereisd
dus klommen we om 8:00 op de fiets richting het startpunt. We gingen voor de
langste afstand: 140 km. In het zicht van het startpunt hadden we 100 m een
grevelweggetje. Ik zei: shit, hier kan je mooi lekrijden. Me and my big mouth.
Nadat we bandje verwisseld hadden, kwamen we bij de start. Druk was het er
niet, ik schat zo’n 20 rijders op het moment dat wij er waren. Bandje om de pols.
Ook best officieel. Toen vertrok het door Dorst langs de Ceterse bergen (want
iets dat meer als 30 cm boven het maaiveld ligt is een berg) naar Oosterhout
(spreek uit: Osterout).
Daar haalde de groep van 20 rijders ons in en we pikte aan. Lekker tempootje
richting Den Hout (spreek uit: ’s Gravenhoute, o nee: Dun ‘out). Vandaar
binnendoor naar Terheijden (spreek uit: T’raaje). Iemand tikte op mijn rug: je
zadeltasje staat open. Ik al fietsend wat frutten met die rits maar dicht wou-die
niet. Laat maar. Vanwege het gefrut had ik nu wel een gat van 25 m met de
groep die aan 38 per uur reden. En ook nog bochtige weg. Dat reden we niet
meer dicht. Maar de één na de ander lostte uit de groep. En zo ontstond er
een nieuwe groep. We gingen jagen op de snelle groep op een dikke 200 m
voor ons. Kop over kop, dat ging lekker. Iemand riep ‘lek’ en een man of zes
verdween uit de groep en we bleven met 4 over. Maar het gat met de groep
werd niet echt kleiner.
Nu kwamen we al in de buurt van Etten-Leur waar de eerste stop was (op 45
km). Koud en winderig een bakkie gedaan en weer verder richting Rijsbergen
(spreek uit: Rèsbèrrege). Tjonge wat is het mooi hier, een landschap van
stukjes bos afgewisseld met velden aardbeien en wat weiland. We reden al een
stuk met zijn tweeën maar hier pikte we aan bij een groep vlamingen uit Sint
Lenaarts (B) die ook een tocht aan het rijden waren waarvan het parkeer hier
een stuk samenviel met onze tocht. Kletsje gemaakt met een rijder: zij rijden
altijd zo snel mogelijk Nederland in: daar zijn de wegen beter. Ha!
Voor de wind, dat gaat prima. Via Zundert (spreek uit: Zundert. Logisch toch?)
rijden we België in (spreek uit: Bels). Hier rijden we hier en daar over weggetjes
die ooit op één mijn vaste routes waren. Via Meer (B) (spreek uit: Mèir) en

15

16

Meerle (B) (spreek uit: Meel). We zien de toren van Hoogstraten(B) (spreek
uit: `Ogstrate). Dat is een boerengat met een kerktoren hoger dan de Nieuwe
kerk in Delft en hoger dan de Domtoren in Utrecht. We rijden een uitloper van
Nederland weer in: Castelré (spreek uit: Kastel). Op de grens is er een stop
bij het vrij treurig uitziend Café in Holland (foto) (op 90 km). We reden er bijna
voorbij want er stonden nul rijders daar. Maar wel een dame die ‘vruger ok veul
fietste’ met bananen en krentenbollen. Om ons heen dreigende luchten. De
zon is weg en er staat zo’n flinke wind van voor een winterse bui: koud. Met
verkleumde vingers trek ik maar weer mijn winterhandschoenen aan. We rijden
België weer in. Rijders zien we niet meer. Alleen wij tweeën. Dat komt natuurlijk
omdat de meeste rijders in Etten-Leur zijn gestart en dus 45 km voor liggen.
We kunnen via Wortel (B), De Kolonie (B, met de klemtoon op de ie!) nog
pakweg 15 km met wind mee rijden naar Zondereigen (B). Daar linksaf. Nu
is het nog zo’n 35 km. Met een stevige, buiige, koude wind vanuit tegen-lijke
richting. Een stukje over een weg waar de grens staat getekend, midden op
de weg. Ik moest denken aan Peter Veenema die afgelopen zomer bergop in
Italie, terwijl wij naar boven stoempten, uit verveling een beetje rond de strepen
slalomde. Dat deed ik hier ook even: België-Nederland- België-Nederland-
België-Nederland- België-Nederland.
Over rare grenzen gesproken: we komen aan in Baarle-Nassau (spreek uit:
Baol). Daar liggen enkele tientallen Belgische enclaves (met daarin weer
Nederlandse enclaves). De Belgische gedeelten van dit dorp heten Baarle-
Hertog (spreek uit: Bels Baol). De huisnummers van de huizen zijn allemaal
voorzien van een klein vlaggetje zodat je kunt zien of het nederlands of vlaams
huis is.
Via een omweggetje, via varkensmesterijen zo te ruiken, komen we aan in
Alphen (spreek uit: Allefe). Gewoon Alphen. Alphen en verder niks. Niet Aan de
Rijn of zo. Daar gaat de tocht over een fietspad over het tracé van de voormalige
spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout(B). Het zogenaamd Bels Lijntje. Wind tegen
maar geen bochten naar Riel. Vanaf daar via de Vijfhuizenbaan (waar toch
echt een nummer 22 was ???) slingerend door het fraaie Brabantse landschap
met bos, weiland (spreek uit: waai), aspergekwekers, grote en nog grotere
varkensstallen. De geur van varkens (spreek uit: vèrekkes) in de neus, nog
steeds koude wind tegen en het beste is er wel af nu. We komen weer in het bos
en over de toepasselijk genaamde Slingerdreef komen we weer in Bavel en is
de boerderij van mijn broer nog maar een paar kilometer. Nog even een sprintje
het viaduct in de Woestenbergse weg op (spreek uit: Dun pèrdebult). Rechtsaf
en nog één km naar huis. Nou ja, huis van vroeger. Van mijn schoonzus krijg
ik een lekker broodje beenham (die varkensstallen staan er immers niet voor
niks!)Met 142,5 km op de teller, een gedenkwaardige tocht door een gebied
waar ik eigenlijk veel vaker zou moeten gaan fietsen.

Marcel Janssens

17

18

Lonely Boy Philip
Nieuwenhuyse

Alleen!
En dan bedoel ik in je eentje fietsen.
Dat dat zo’n verschil in stemming kan opleveren. Ik heb bijvoorbeeld in het
voorjaar zo’n dag op Mallorca gefietst. Helemaal lyrisch werd ik. Op en top
genoten van de stilte en van alle kleuren en geuren die ik zag en rook. Vooral
genoot ik van de afwezigheid van medefietsers, waardoor ik helemaal in de
omgeving op kon gaan. Fietsen in de hemel noemde ik het.
Geweldig!

Alleen!
Zo voelde ik mij letterlijk als bij de start van onze eigen clubrit er nietmand op
komt dagen. Geen zin of te twijfelachtig weer zal wel de reden zijn.
Maar toch, wat een teleurstelling. Je komt tenslotte toch ook voor wat
fietsmaatjes. Dat wordt dus de hele route stoempen en stampen, want ja, dan
zal je de afwezigen wel eens een poepie laten ruiken. Hup, je blik op solo en in
stevig tempo doorkachelen.
En als je mij dan na afloop vraagt “Heb je lekker gefietst”?, dan zeg ik “Och, ik
heb lekker getraind.

Alleen!
Zo kun je je ook voelen in de groep.
Gewoon, omdat je stemming nog in de slaapstand staat en je geen behoefte
aan een praatje hebt. Of omdat je onvrijwillig aan het elastiek bungelt wegens
gebrek aan capaciteiten die dag i.p.v. uit vrije wil, of omdat het een stukje achter
de rest zo lekker fietst.
Het kan ook komen doordat je je bijvoorbeeld ergert aan de kop van de groep.
Omdat ze te hard rijden op verkeerde plaatsen, rood licht negeren, kruispunten
schuin oversteken, met véél te hoge snelheden tussen gezinnen door slalommen
en/of er geen rekening mee houden dat er nog een groep achter hen aankomt.
Ja toch? Dan rijdt je met de pest in je lijf, terwijl je toch écht mét de groep op
pad bent.

Alleen!
In verschillende versies.
En allemaal anders. Varierend van geweldig tot sáááááai.
Maar toch, tijdens een lange Laagland Tocht speelde steeds een l iedje van
Paul Anka door mijn hoofd: I am a lonely boy. Uit ’65 of zoiets geloof ik. En ik
vind me dat toch een fantastisch nummer!

19

20

Alleen!
Dat is ook:
- constant tegenwind
- pijn in de bovenbenen
- regen vol op de kop
- bijtend zweet in de ogen
- beulen met de blik op oneindig
- gebrek aan rust
- uitgewoond thuiskomen
- knokken tegen de teller
- veel harken.
En nog véél méér punten die het fietsen zo ontzettend leuk maken!!
Philip

21

22

Kampioenen Sander
Steenweg

Een interview met een van de meest succesvolle
Nederlandse rensters.

Het is een mooie zonnige dag als ik aanbel bij Château Rochemin, het
domein van de familie Steenweg. Op een uitstekende rots, diep verscholen in
de bossen van de Vogezen ..
Het grote zwart metalen hek gaat open en een slingerende bosweg leid mij
naar een alleraardigst, uit grove stenen opgebouwd, klein château. Onderweg
kruis ik enkele singletrails. Het gebouw heeft wel iets van een ruïne, maar ziet
er toch bewoond uit. Er loopt een oude man met een stok. Hij heeft duidelijk
geen haast. Ik parkeer de auto en een charmante dame komt mij al tegemoet.
“Bonjour, je m’apelle Odile. Oh, Excusez.moi, iek moet naturellement
nédèrlandse spreken”, zegt ze vervolgens met een oogverblindende glimlach.
“Entrez!”. Odile toont nog net zo slank als 20 jaar geleden. We lopen naar
binnen. Via een rommelige ruimte komen we in een soort van tuin met een
magnifiek uitzicht op het Rijndal. “Alors, u wilt graag onze verhaal horen? Gaat
u maar even zitten dan! Het is allemaal alweer een tijdje geleden natuurlijk.
Wij kregen al vroeg een sportfiets: een mountainbike van Bulls met 24 inch
wielen. We waren 8 en 10 jaar oud toen. Onze vader en moeder waren echte
fietsfanaten. Mijn vader ging vaak met de racefiets op pad en als we op vakantie
gingen, ging steevast de racefiets mee. Mijn ouders hebben elkaar ook met
een fietsevenement ontmoet. In Italië nota bene! Daar zijn die Italianen nog
steeds fier op! Omdat Elisa 5x de Maglia Rosa heeft gewonnen uiteraard,
haha! Die Elisa! Sindsdien hebben mijn ouders zo een beetje alle bergen en
streken van la France en omgeving met de fiets bezocht. Totdat Elisa geboren
werd. Daarna ging mijn vader solo verder. Tot wij dus die mountainbike kregen.
Daarmee hebben we ook het fietsvirus gekregen. Al spoedig bleek Elisa een
zeer gepassioneerd en getalenteerd mountainbikester te zijn. Binnen no time
had ze alle paadjes in de buurt van ons huis omgetoverd tot MTB trails! Wij
woonden toen aan de rand van Delft. We gingen zo vaak als we konden naar
wat leukere plekken in Nederland om te mountainbiken zoals de Veluwe en
Brabant. Toen ik 12 werd kregen we onze eerste cyclocrosser, Elisa was toen
13. We werden toen ook lid van wielervereniging Maximus015. Elke week
moesten we 2x trainen en in de winter wedstrijden rijden. We bleken talent te
hebben want we werden al snel in de selectie geplaatst waardoor we ook met
de internationale wedstrijden mee mochten doen. Elisa viel toen al regelmatig
in de prijzen! Ik werd meestal 2e of 3e. Voor de zomer werd een koersfiets
aangeschaft.

23

24

Het huis werd te klein door al die fietsen en we zijn toen verhuisd naar
Hoogerheide in Zuid-West Brabant. Daar werden we lid van RTFC vd Poel
en kregen we een hoop nieuwe spullen: andere kleding maar ook een nieuwe
fiets! We moesten ook wel wat vaker trainen en er werden afspraken met school
gemaakt omdat we wel eens buiten de vakantie in het buitenland moesten
fietsen. Onze prijzenkast raakte steeds voller en er kwam steeds meer interesse
van andere clubs om bij hun te gaan fietsen. Van mijn vader moesten we echter
eerst onze school afmaken. Dat hebben wij dan ook gedaan, wanneer precies
weet ik zo niet. Dat kan ik wel opzoeken als je dat wilt. Afijn, in 2028 won ik mijn
eerste grote wedstrijd: De Vlaamse Pijl. Ik was toen 18 en we stonden op de
voorpagina van alle kranten. Het was ook wel een bijzondere overwinning, ik
won nipt van…. Elisa! Mijn eigen zus! De rest is geschiedenis…
Wilt u nog iets drinken? “Graag, een glaasje mineraalwater” zeg ik. Odile loopt
naar binnen. Even later brengt een al even charmante dame een glaasje en
een kannetje mineraalwater “eau d’île”. “Goedemiddag, ik ben Elisa”. Ze lijkt
inderdaad als drie druppels water op haar zuster. “Odile is even haar vader aan
het zoeken. Hij was in de tuin aan het wandelen maar belde zojuist dat hij de
weg kwijt is”.
Sander

25

AAccttiivviitteeiitteennkkaalleennddeerr 22001199

6 januari 15:00 – 17:00 Nieuwjaarsreceptie

25 februari 20:00 Algemene ledenvergadering

3 maart 9:00 Openingsrit

maart en okt. Alle zondagen starten om 9.00 uur in het
clubhuis aan de Mekelweg

april t/m sept. Alle zondagen starten om 8.30 uur in het
clubhuis aan de Mekelweg

27 oktober Afsluiting seizoen, gezamenlijke rit
wielrenners

26

Giau2,7Italië

Glas voor alle doeleinden

Glashandel Zantman inspireert u graag!

Glashandel Zantman is al tachtig jaar een vakman op het gebied van glas. Of het nu gaat om 24-uurs glasservice 28
enkele beglazing, dubbele beglazing of prachtig glas-in-lood, Zantman heeft het. Of u nu Uitgebreid assortiment glassoorten
particulier of ondernemer bent maakt voor ons niet uit. Kom vooral eens bij ons langs en laat Specialist in glastoepassingen
u informeren over de oneindige mogelijkheden met glas! Atelier voor glas in lood sinds 1934

Diverse soorten glas
Bij Glashandel Zantman kunt u terecht voor een uitgebreid assortiment aan glas: HR(++)
glas, enkel glas, dubbelglas, veiligheidsglas, hardglas, gelaagd glas, draadglas, gekleurd glas,
spiegelglas, figuurglas en glas in lood. Alle enkele beglazingsoorten zijn bij ons op voorraad
verkrijgbaar.

Glasproducten
Naast alle standaard glasproducten zijn wij ook gespecialiseerd in hardglazen deuren en
(douche) wanden, glazen achterwanden in keukens, (design) spiegels, glazen balustrades en
traptreden en nog veel meer!

Bel of mail ons voor meer informatie:

015 2624 777 | [email protected] | www.zantmanglas.nl