นิทาน เรื่อ รื่ ง หนูน้อยหมวกแดง มหาวิวิวิ วิ ท วิ ท วิ ทยาลัลัลัย ลั ย ลั ย ลั ภาคตะวัวัวั วั น วั น วั นออกเฉีฉีฉี ฉี ย ฉี ย ฉี ยงเหนืนืนื นืนื อ นื อ นางสาว อภิญญา นาหนิง 6594110007 นาย ณัฐพร ดอนกระจ่าง 6594110017 จัดทำ โดย รายวิชา ED 13314 เทคโนโลยีและวรรณกรรม
คำ นำ นิทานเรื่งนี้จัดทำ ขึ้นเพื่อการศึกษาในการเสริมสร้างในการคิดสร้างสรรค์ เกี่ยวกับนิทาน เรื่องหนูน้อยหมวกแดง มีภาพที่ให้เรียนรู้และเข้าใจได้ง่ายมีคติสอนใจ หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ โอกาสนี้ด้วย
กาลครั้งหนึ่ง ณ หมู่บ้านที่แสนอบอุ่น มีเด็กหญิงหน้าตาน่ารักนั่งเล่นดูคุณแม่ทำ อาหาร อยู่ในครัว เพื่อนบ้านทุกคนต่างพากันเรียกเธอว่า " หนูน้อยหมวกแดง " ตามสีของหมวกที่ เธอใส่เป็นประจำ และวันนี้เธอก็ได้รับคำ สั่งจากคุณแม่ ให้นำ อาหารและขนมไปเยี่ยมคุณ ยายซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านข้าง ๆ
" เอาตะกร้านี้ไปส่งให้ถึงมือคุณยายนะจ๊ะ แล้วก็รีบไปรีบกลับ อย่าไปเที่ยวเล่น เถลไถลที่ไหนไกล อย่าพูดคุยกับคนแปลกหน้าด้วยล่ะ เข้าใจไหม ?" คุณแม่ คนสวยกำ ชับด้วยความเป็นห่วง ลูกสาวตัวน้อยก็ตอบรับและสัญญา แล้วออก จากบ้านไปอย่างร่าเริง
ระหว่างทางไปบ้านคุณยาย บังเอิญมีหมาป่าเจ้าเล่ห์เดินมาพบกับหนูน้อย หมวกแดง จึงเข้าไปทักทายหวังจับเด็กหญิงทำ เป็นอาหารมื้อเย็น " สวัสดีจ้ะสาวน้อย มาทำ อะไรในป่าตรงนี้คนเดียวเหรอจ๊ะ ?"
" หนูกำ ลังไปเยี่ยมคุณยายที่หมู่บ้านใกล้ ๆ นี้เองค่ะ " หนูน้อยหมวกแดงตอบ อย่างเป็นมิตร แต่กลับทำ ให้เจ้าหมาป่าคิดอุบายหลอกล่อ หวังจับคุณยายของเธอ มาเป็นเหยื่อด้วยอีกคน
" แต่ว่าสาวน้อย.. เอาตะกร้าเล็ก ๆ ไปแค่นี้ คุณยายเสียใจแย่เลย ฉันว่าเราไป เก็บดอกไม้สวย ๆ มาเป็นของขวัญเพิ่มกันเถอะ " หมาป่าชักชวนให้หนูน้อย หมวกแดงออกนอกเส้นทาง มันจะได้รีบตรงไปจับคุณยายกินก่อน แล้วดักรอหนู น้อยหมวกแดงที่บ้านนั้นเลย
โชคไม่ดีที่หนูน้อยหมวกแดงหลงเชื่อคำ ชวน แล้วหันไปเก็บดอกไม้ และเดินเล่น อย่างเพลิดเพลินจนลืมทั้งเวลา ทั้งคำ ตักเตือนของคุณแม่ไปหมดสิ้น กระทั่งเจ้า หมาป่าเดินทางไปถึงหมู่บ้านข้าง ๆ แล้วจับตัวคุณยายซ่อนเอาไว้ในตู้ ก่อนนำ เสื้อผ้า มาใส่ เพื่อปลอมตัวเป็นคุณยายนอนป่วยอยู่บนเตียง รอให้หนูน้อยหมวกแดงมาถึง แล้วจับกินทั้งยายทั้งหลานพร้อมกันทีเดียว
เมื่อหนูน้อยหมวกแดงรู้ตัวว่าทำ ผิดคำ สั่งคุณแม่ ก็รีบวิ่งไปหาคุณยายที่ บ้านทันที แต่กลับพบว่าคุณยายของเธอนั้นมีท่าทางและหน้าตาแปลก ประหลาดไปจากเดิม
" คุณยายคะ ทำ ไมคุณยายต้องนอนคลุมโปงด้วยล่ะคะ ?" หนูน้อยถามด้วยความสงสัย " ยายเป็นไข้ไม่สบาย ยายเลยหนาวจ้ะหลาน " หมาป่าดัดเสียงตอบ " คุณยายคะ ทำ ไมเสียงของคุณยายแปลกจังเลยคะ ?" หนูน้อยถามอีกครั้ง " ยายเจ็บคอ ไอหนักมาก เสียงเลยเพี้ยนไปหน่อยจ้ะหลาน " หมาป่าตอบพร้อมแกล้งทำ เป็นไอค่อกแค่ก ทำ ให้หนูน้อยหมวกแดงสังเกตเห็นเขี้ยวแหลมในปาก " คุณยายคะ ทำ ไมคุณยายถึงมีเขี้ยวยาวขนาดนั้นล่ะคะ ?" หนูน้อยหมวกแดงถาม แล้วค่อย ๆเดินถอยออกมา เพราะเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย
" ก็เพราะยายมีเขี้ยวไว้จับหลานกินไงล่ะ เจ้าหนูน้อย !!" คราวนี้หมาป่าไม่แสร้ง ทำ ตัวใจดีอีกต่อไป พร้อมกระโจนมาตะครุบตัวหนูน้อยหมวกแดงอย่างเกรี้ยวกราด แต่โชคดีที่เสียงกรี๊ดของหนูน้อยดังไปถึงนายพรานหนุ่มสองคนที่ผ่านมาพอดี
ปัง ปัง ปัง !!! เสียงปืนดังขึ้นสามนัด พร้อมกับร่างของหมาป่าดิ้นรนอย่าง เจ็บปวด นายพรานหนุ่มบุกเข้ามาช่วยชีวิตหนูน้อยหมวกแดง และพาคุณยาย ออกจากตู้เสื้อผ้าได้อย่างปลอดภัย หนูน้อยหมวกแดงสารภาพความผิด และ ขอโทษคุณยายที่ตัวเองเถลไถลจนได้รับอันตรายกันทั้งคู่
" ยายไม่โกรธอะไรหรอกจ้ะ แค่หนูไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว แต่ต้องสัญญา กับยายก่อนนะว่าจะไม่เชื่อฟังคนแปลกหน้า ไม่เล่นซนจนลืมเวลาแบบคราว นี้อีก " หนูน้อยหมวกแดงพยักหน้ารับคำ พอคุณยายเห็นดังนั้นก็ยิ้มรับ แล้ว เลี้ยงอาหารมื้ออร่อยให้นายพรานแทนคำ ขอบคุณ ก่อนทั้งสองจะพาหนู น้อยหมวกแดงกลับสู่อ้อมกอดของคุณแม่ที่บ้านโดยสวัสดิภาพ..
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : เด็ก ๆ ควรมีวินัยในตนเอง และเชื่อฟังคำ สั่งสอน รวมถึงคำ แนะนำ ของคุณพ่อคุณแม่ ถ้าได้รับอนุญาตให้ออก ไปข้างนอกแล้ว ก็ไม่ควรเถลไถลไปไหนไกลจนมืดค่ำ และควรกลับ บ้านให้ตรงเวลาที่กำ หนด ที่สำ คัญต้องพยายามหลีกเลี่ยง ไม่พูดคุย หรือรับของจากคนแปลกหน้าโดยเด็ดขาด เพราะพวกเขาอาจเป็นคน ไม่ดีที่หวังขโมยทรัพย์สินเงินทอง หรือทำ ร้ายร่างกายแล้วเป็นอันตราย ต่อชีวิต เหมือนกับหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ ที่คิดวางแผนกินหนูน้อยหมวก แดงเป็นอาหาร แต่ถ้าเผลอทำ ตัวผิดไป ก็ต้องรู้จักขอโทษขอโพย เอา ความผิดพลาดมาเป็นบทเรียน แล้วอย่ากลับไปทำ ผิดซ้ำ สองอีกนะคะ
อ้างอิง http://www.kalyanamitra.org/th/Aesop_list.php