Living In Simplicity THE SANTA URSULA LIVE-IN PROGRAM
Greetings! From Juwono Keseharian di Desa Suasana di Juwono Hygiene Bu Rumi Coki si Anjing Dusun Barong TABLE OF CONTENTS 04 05 06 07 08 The Untold Stories of The People at Desa Juwono Pak T.H. Sutarman Bu Anastasya Harti Bu Tari Bu Rumi 10 10 11 12 The Live-In Experience Helping Bu Tari! A Project That Failed Successfully Thoughts on Our IL Program 14 15 16
Kami membuat majalah ini dengan tujuan agar para pembaca memiliki gambaran tentang kegiatan live in yang dilaksanakan di desa Juwono. Kami berterima kasih pada para pembaca, dan berharap majalah ini dapat menghibur dan menjadi berguna bagi pembaca. Alana Ayu Effendi 85/03 Brigita Estella Restu Aprilianti 85/06 Cynthia Aurelia Juanda 85/10 Keisha Zhen 85/18 Milena Kamaratih Tunggadewi Sumarta 85/22 Nicholle Jacqueline 85/27 Tim Redaksi: Dalam melaksanakan proyek IL kami mendapatkan kesempatan untuk membuat majalah ini. Majalah yang kami buat ini berisi tentang kegiatan yang kami lakukan selama melaksanakan live in dari 27 Maret 2023 sampai 1 April 2023. Salam Redaksi
GREETINGS! FROM JUWONO Chapter 1
Puisi: Keseharian di Desa Sampai dirumah beberes Jangan lupa nyapu teras Bantu masak sayur bening Sisaan sayur kasih kambing Nikmatnya udara pagi hari Ditemani teh yang hangat Pergi rawat kebun beri Penuh dengan semangat Setelah makan berjelajah Melihat sungai dan sawah Nangkap ikan dan kepiting Eh! malah dimakan kucing! Lingkungan luar tak terlihat Dengan gelapnya malam hari Sudah waktu beristirahat Sampai jumpa besok pagi Karya Cynthia Aurelia Juanda Hari sudah mulai malam Matahari pun tenggelam Balik rumah mau mandi Cuci muka gosok gigi
A P A K A H K A L I A N P E R N A H D E N G A R D E S A Y A N G B E R N A M A J U W O N O ? . D E S A I N I B E R A D A D I D A E R A H M U N T I L A N , J A W A T E N G A H . D E S A J U W O N O B E R L O K A S I D E K A T D E N G A N G U N U N G M E R A P I D A N A I R T E R J U N Y A N G I N D A H . D A N M E M I L I K I A L A M S E K I T A R Y A N G M E N A R I K D A N T E N T U N Y A I N D A H K A R E N A D E S A J U W O N O B E R L O K A S I D E K A T D E N G A N G U N U N G M E R A P I M A K A G U N U N G M E R A P I D A P A T T E R L I H A T J E L A S . D E S A J U W O N O J U G A B E R L O K A S I D E K A T D E N G A N S U N G A I D A N A I R M A N C U R Y A N G S A N G A T I N D A H D A N J E R N I H . A I R D I S U N G A I T E R S E B U T T E R A S A S E G A R D A N B E R S I H . S E L A I N I T U D I D E S A J U W O N O T E R D A P A T B A N Y A K P E R K E B U N A N D A N P E R T A N I A N . C O N T O H N Y A S E P E R T I P E R K E B U N A N C A B A I D A N P E R T A N I A N P A D I . D I P E R K E B U N A N T E R S E B U T K A L I A N D A P A T M E L I H A T B A N Y A K H A L B A R U S E P E R T I S E R A N G G A - S E R A N G G A Y A N G J A R A N G D I L I H A T D I P E R K O T A A N D A N K A L I A N J U G A D A P A T M E L I H A T B A G A I M A N A P E T A N I B E K E R J A S E H A R I - H A R I . S E L A M A D I S A N A S A Y A M E L I H A T B A N Y A K S E R A N G G A K H U S U S N Y A L A B A - L A B A Y A N G B E S A R D A N J U G A T A W O N S E L A M A D I D E S A J U W O N O S A Y A J U G A M E L I H A T B A N Y A K P O H O N Y A N G B E S A R D A N R I M B U N . M A L A M H A R I D I D E S A J U W O N O S A N G A T L A H I N D A H K A R E N A D A P A T D I L I H A T N Y A G U N U N G M E R A P I Y A N G A K T I F D A N J U G A B I S A T E R D E N G A R S U A R A J A N G K R I K P A D A M A L A M H A R I . D A N J U G A D A P A T T E R D E N G A R S U A R A A R U S A I R D A R I S U N G A I S E C A R A S A M A R . U D A R A J U G A T E R A S A S E J U K P A D A M A L A M H A R I T A K K A L A H D E N G A N S U A S A N A M A L A M H A R I P A D A P A G I H A R I P U N S U A S A N A D I D E S A J U W O N O S A N G A T L A H I N D A H . T E R D E N G A R N Y A S U A R A B I N A T A N G - B I N A T A N G P A D A P A G I H A R I K H U S U S N Y A A Y A M Y A N G B E R K O K O K . I N D A H N Y A L A N G I T S A A T M A T A H A R I T E R B I T D A N U D A R A N Y A Y A N G M A S I H T E R A S A S E J U K P A D A P A G I H A R I . S E M A K I N S I A N G U D A R A D I D E S A J U W O N O T I D A K T E R A S A T E R L A L U S E J U K W A L A U B E G I T U S U A S A N A N Y A T E T A P E N A K . K A R E N A A D A N Y A A N G I N D A N J U G A S U A S A N A L I N G K U N G A N Y A N G M E N Y E N A N G K A N . T E R A S A M E N Y E N A N G K A N K A R E N A K A L I A N B I S A M E L I H A T P E T A N I B E K E R J A A T A U P U N M E M B A N T U M E R E K A L A L U A D A N Y A A N J I N G Y A N G D A P A T M E N G I K U T I A T A U D I A J A K B E R M A I N . P A D A S I A N G H A R I K A L I A N B I S A B E R M A I N D I S U N G A I , S A W A H , A T A U P U N A I R T E R J U N P O K O K N Y A D I D E S A J U W O N O K A L I A N B I S A M E L A K U K A N H A L - H A L S E R U . D A N I T U L A H K E I N D A H A N D E S A J U W O N O . S U A S A N A D I J U W O N O
Kami berangkat pada tanggal 27 Maret 2023 pada malam hari. Si swi datang ke sekolah dan berkumpul di aula untuk menunggu bi s dan briefing, semua s i swi menggunakan masker pada saat berkumpul ber sama. Setelah berkumpul dan menunggu di aula s i swi pun ke bus dan mereka pun berangkat dari sekolah. Kebanyakan s i swi menggunakan masker di dalam bus kecuali saat sedang makan dan semua s i swi menjaga keber s ihan seki tar mereka. Dalam perjalanan kami berhent i di beberapa res t area. Pada saat di res t area para s i swi menggunakan masker dan mencuci tangan setelah selesai ke toilet dan juga menggunakan hand sani t izer karena tempat peri s t irahatan kami kami kunjungi mas ih belum cukup higieni s . Setelah perjalanan yang panjang kami sampai di tempat makan untuk sarapan semua s i swi mencuci tangan mereka sebelum makan dan juga piring dan peralatan makan di tempat makan ter sebut cukup higieni s . Dari tempat makan ter sebut tempat li ve in yang ki ta mau kunjungi sudah t idak jauh dan ki ta pun sampai di tempat li ve in dengan selamat dan dengan keadaan yang sehat . saat sampai di tempat li ve in, ada beberapa s i swi yang memakai masker dan ada yang t idak. saat ki ta bekerja sebagian s i swi ada yang t idak memakai masker karena sedang bekerja. orang orang di desa juga kebanyakan t idak memakai masker saat bekerja. tapi set iap pulang dari bekerja ki ta selalu member s ihkan badan. saat t idak melakukan pekerjaan ki ta tetap mengingat memakai masker. Pada 31 Maret kami akhirnya akan s tudy tour ke tebing breks i dan candi prambanan lalu pulang balik ke Jakar ta. Kami berpami tan dahulu sebelum pergi meninggalkan tempat li ve in. Pada saat di bus menuju tempat wi sata semua s i swi menggunakan masker. Sesampainya di tempat wi sata kami berkeliling , tentunya kami tetap memakai masker dan menjaga keber s ihan selama di tempat wi sata. Kami selalu menjaga keber s ihan dan mencuci tangan setelah ke toilet . Setelah dari tebing breks i dan prambanan kami pun meneruskan perjalanan pulang ke Jakar ta.Selama perjalanan pulang ki ta juga mengunjungi beberapa tempat peri s t irahatan dan tempat peri s t irahatan juga sediki t t idak higieni s maka begi tu kami semua menjaga keber s ihan dan selalu mencuci tangan setelah menggunakan toilet . Selama perjalanan pulang kami menggunakan masker dalam bus kecuali saat sedang makan. Akhirnya kami sampai pada sekolah Santa Ur sula seki tar pukul 5 dengan selamat dan kami pun pulang ke rumah mas ing-mas ing setelah i tu. Hygiene
Ibu Rumi Di Desa Juwono yang berada di Muntilan, tinggalnya Ibu Rumi di daerah kwayuhan atas. Ibu Rumi telah tinggal di Desa Juwono seluruh hidupnya. Ia berumur 66 dan merupakan anak ketiga dari 3 saudara. Beliau memiliki 2 kakak besar dan 1 adik yang tinggal di desa Juwono juga. Selain itu, Ia memiliki 5 anak yang juga tinggal di sekitar desa tersebut. Bahkan, salah satu anaknya tinggal di sebelah rumah dia. Salah satu cucunya yang bernama Cindy tinggal di rumah yang sama dengannya. Cindy berumur 15 dan berada di kelas 9. Ibu Rumi bekerja sebagai petani. Ia menanam tanaman seperti padi dan sawi. Setiap haribeliau bangun jam 5 untuk membuat sarapan. Setelah itu ia langsung pergi bekerja disawah padi hingga siang. Selain memelihara padi, ia juga memelihara sawi. Setelahbekerja di sawah, ia balik lagi ke rumah untuk memasak/makan makanan siang. Semuamakanan yang ia buat menggunakan bahan-bahan yang ia tanam sendiri. Setelah makansiang, dia balik lagi kerja di sawah sampai sore tanpa berhenti. Ibu Rumi bekerja di sawahbersama beberapa tetangga dan saudara dia. Anaknya juga bantu bekerja di sawah.Pada sore hari, Ibu Rumi pulang untuk membuat/makan makanan malam bersama Cindy.Akhirnya hari telah berakhir dan Ibu Rumi istirahat. Dari pengalaman Live-In Santa Ursula, saya dapat menilai bahwa Ibu Rumi merupakan orang yang sangat tekun dan rajin bekerja. Ia sangat semangat untuk bekerja. Dia bekerja keras agar Cindy dapat sekolah. Ia selalu peduli terhadap orangorang di sekitarnya.
Coki Si Anjing Dusun Barong CCookkii aaddaallaahh sseeeekkoorr aannjjiinngg bbeerrwwaarrnnaa ccookkllaatt kkeeppuuttiihhaann,, ddiiaa aaddaallaahh aannjjiinngg ddaarrii dduussuunn bbaarroonngg.. CCookkii aaddaallaahh aannjjiinngg yyaanngg ccuukkuupp aakkttiiff,, sseettiiaapp ppaaggii ddiiaa sseellaalluu bbeerrkkeelliilliinngg dduussuunn ddaann mmeenneemmuuii oorraanngg oorraanngg.. HHaarrii iinnii ccookkii kkeeddaattaannggaann tteemmaann tteemmaann ddaarrii ssmmpp ssaannttaa uurrssuullaa,, ccookkii mmeerraassaa sseennaanngg kkaarreennaa bbiissaa mmeenneemmuuii oorraanngg oorraanngg bbaarruu.. PPaaddaa ssaattuu hhaarrii,, tteemmaann tteemmaann ddii ssmmpp ssaannttaa uurrssuullaa ppeerrggii uunnttuukk mmeennjjeellaajjaahh aallaamm.. CCookkii ppuunn bbeerrppiikkiirr uunnttuukk mmeennggiikkuuttii mmeerreekkaa,, aakkhhiirrnnyyaa ccookkii mmeemmuuttuusskkaann uunnttuukk mmeennggiikkuuttii mmeerreekkaa.. DDii aawwaall ppeerrjjaallaannaann ccookkii mmeennggiikkuuttii mmeerreekkaa kkee ssuunnggaaii ddii ddeekkaatt ddeessaa.. CCookkii ppuunn bbeerrppiikkiirr ““hhmmmm aakkuu iinnggiinn mmeennccoobbaa uunnttuukk ttuurruunn kkee ssuunnggaaii”” aakkhhiirrnnyyaa ccookkii ppuunn ttuurruunn ddaann iikkuutt bbeerrmmaaiinn ddii ssuunnggaaii,, mmeesskkiippuunn aaiirr ssuunnggaaii ccuukkuupp rreennddaahh uunnttuukk tteemmaann tteemmaann ssmmpp ssaannttaa uurrssuullaannyyaa.. NNaammuunn ccookkii tteerreennddaamm ssaammppaaii kkee kkaakkii,, llaalluu ccookkii mmeellaannjjuuttkkaann ppeerrjjaallaannaannnnyyaa mmeennggiikkuuttii tteemmaann tteemmaann ssmmpp ssaannttaa uurrssuullaannyyaa kkee tteemmppaatt ttuujjuuaann bbeerriikkuuttnnyyaa.. TTeemmppaatt ttuujjuuaann bbeerriikkuuttnnyyaa aaddaallaahh ssaawwaahh,, ccookkii aawwaallnnyyaa hhaannyyaa iinnggiinn bbeerrmmaaiinn ddii ppiinnggggiirraann ssaawwaahh ddaann hhaannyyaa mmeelliihhaatt tteemmaann tteemmaannnnyyaa mmeennaannaamm ssaawwaahh.. NNaammuunn aakkhhiirrnnyyaa rraassaa ppeennaassaarraann ccookkii lleebbiihh bbeessaarr,, ddaann ddiiaa mmeelloommppaatt kkee ddaallaamm ssaawwaahh yyaanngg sseeddaanngg ddiittaannaammii ppaaddii tteerrsseebbuutt.. SSeemmuuaa oorraanngg tteerrkkeejjuutt nnaammuunn aakkhhiirrnnyyaa ccookkii ddiibbaannttuu nnaaiikk oolleehh iibbuu iibbuu yyaanngg sseeddaanngg mmeennaannaamm ssaawwaahh ddii ddaaeerraahh tteerrsseebbuutt.. SSeetteellaahh iittuu ccookkii mmeemmbbeerrssiihhkkaann ddiirrii ddii sseellookkaann ddeekkaatt ssaawwaahh.. SSeetteellaahh sseelleessaaii mmeemmbbeerrssiihhkkaann ddiirrii ddiiaa mmeellaannjjuuttkkaann ppeerrjjaallaannaannnnyyaa,, ttuujjuuaann sseellaannjjuuttnnyyaa aaddaallaahh aaiirr tteerrjjuunn.. ““aakkuu aakkaann kkee aaiirr tteerrjjuunn!!!!”” tteerriiaakk ccookkii ddii ddaallaamm hhaattii,, ccookkii sseellaalluu ssuukkaa ddeennggaann aaiirr tteerrjjuunn.. DDiiaa ssuukkaa bbeerreennaanngg//bbeerreennddaamm ddii aaiirr tteerrjjuunn,, ccookkii jjuuggaa mmeerraassaa sseemmaannggaatt kkaarreennaa ddaappaatt bbeerrmmaaiinn ddii aaiirr tteerrjjuunn bbeerrssaammaa tteemmaann tteemmaann bbaarruunnyyaa.. CCookkii ppuunn bbeerrmmaaiinn bbeerrssaammaa tteemmaann tteemmaannnnyyaa ddii aaiirr tteerrjjuunn,, ddiiaa ppuunn jjuuggaa iikkuutt bbeerrffoottoo bbeerrssaammaa ddeennggaann tteemmaann tteemmaannnnyyaa.. SSeetteellaahh iittuu ccookkii mmeelliihhaatt tteemmaann tteemmaannnnyyaa mmaakkaann bbeerrssaammaa ddii ppiinnggggiirr ssuunnggaaii,, ccookkii ppuunn jjuuggaa ddiibbeerrii sseeddiikkiitt mmaakkaannaann.. SSeetteellaahh mmaakkaann ccookkii ddaann tteemmaann tteemmaann kkeemmbbaallii kkee ddeessaa mmaassiinngg mmaassiinngg.. SSeetteellaahh iittuu ddii hhaarrii eessookk tteemmaann tteemmaann ccookkii hhaarruuss ppeerrggii ddaarrii ddeessaa ddaann kkeemmbbaallii kkee jjaakkaarrttaa.. CCookkii ppuunn mmeennggggoonnggggoonngg sseebbaaggaaii ssaallaamm ppeerrppiissaahhaann ddaann bbeerrppiissaahh ddeennggaann mmeerreekkaa.. CCookkii aakkaann sseellaalluu mmeennggiinnggaatt tteemmaann tteemmaann ssmmpp ssaannttaa uurrssuullaannyyaa..
THE UNTOLD STORIES OF THE PEOPLE AT DESA JUWONO Chapter 2
S O S O K P R O F I L P A K T . H S U T A R M A N M E R U P A K A N M A N T A N T N I . P A K S U T A R M A N B E R U S I A 7 9 T A H U N . P A K S U T A R M A N M E N G A B D I M E N J A D I T N I S E L A M A 2 2 T A H U N . P A K S U T A R M A N M E M I L I H S E B A G A I T N I K A R E N A P I L I H I A S E N D I R I . P A K S U T A R M A N B A N G G A M E N J A D I A N G G O T A T N I K A R E N A M E N G A B D I K E P A D A N E G A R A I N D O N E S I A . S E L A I N M E N G A B D I N E G A R A , M E N J A D I T N I J U G A D A P A T M E N G A M A N K A N N E G A R A . P E N G H A S I L A N Y A N G D I P E R O L E H O L E H P A K S U T A R M A N S E L A M A 1 B U L A N A D A L A H R P 3 . 7 0 0 . 0 0 0 . . B U A N A S T A S Y A H A R T I M E R U P A K A N I B U R U M A H T A N G G A . B U H A R T I M E M I L I K I 3 A N A K P E R E M P U A N Y A N G P A D A S A A T I N I P E R G I B E K E R J A D I K O T A M U N T I L A N D A N Y O G Y A K A R T A . S E L A I N M E N J A D I I B U R U M A H T A N G G A , B U H A R T I B E K E R J A S E B A G A I P E T A N I . B U H A R T I S A N G A T S E N A N G D A N B E R S E M A N G A T M E N J A L A N K A N P E K E R J A A N N Y A S E H A R I H A R I . B U H A R T I M E M I L I H B E K E R J A S E B A G A I P E T A N I K A R E N A P I L I H A N S E N D I R I . M E N J A D I P E T A N I J U G A M E N G U N T U N G K A N B A G I B U H A R T I K A R E N A S E T E N G A H H A S I L N Y A D I B A W A K E P A S A R D A N S E T E N G A H N Y A D I A M B I L U N T U K K E B U T U H A N S E H A R I H A R I . M E N J A D I P E T A N I B U H A R T I M E N D A P A T G A J I S E B A N Y A K R P 1 . 5 0 0 . 0 0 0 . S E L A M A 1 B U L A N .
B U T A R I M E R U P A K A N S E O R A N G P E T A N I D I D E S A J U W O N O . I A B E K E R J A S E B A G A I P E T A N I K A R E N A I A T I D A K D I T E R I M A D A L A M P E K E R J A A N L A I N N Y A I A M E N C O B A U N T U K M E N C A R I P E K E R J A A N D I J A K A R T A S E B E L U M N Y A T E T A P I T I D A K A D A Y A N G M E N E R I M A N Y A M A K A I A B E K E R J A S E B A G A I P E T A N I . W A L A U A L A S A N I A M E N J A D I P E T A N I C U K U P M E N Y E D I H K A N B U T A R I S A N G A T S U N G G U H S U N G G U H D A N S E M A N G A T D A L A M M E L A K U K A N P E K E R J A A N N Y A , I A M E N J A L A N I R U T I N I T A S N Y A S E H A R I - H A R I D E N G A N B A I K . I A M E R U P A K A N P E T A N I C A B A I . I A J U G A S E R I N G M E M B A N T U T E T A N G G A N Y A B E R T A N I . W A L A U P U N B A R U 8 B U L A N M E N J A D I P E T A N I B U T A R I S U D A H C U K U P P A N D A I D A L A M M E L A K U K A N P E K E R J A A N N Y A . K I T A D A P A T B E L A J A R D A R I B U T A R I U N T U K S E L A L U S E M A N G A T M E N J A L A N I H I D U P , W A L A U P U N T E R K A D A N G K I T A G A G A L D A N T I D A K M E N D A P A T K A N S E S U A I E K S P E K T A S I K I T A H A R U S T E T A P S E M A N G A T M E N J A L A N I N Y A D A N B E R S Y U K U R A T A S H A L Y A N G K I T A S U D A H M I L I K I . I B U T A R I T I N G G A L B E R S A M A I B U D A N A D I K N Y A , B I A S A N Y A I B U T A R I Y A N G M E M A S A K U N T U K K I T A B E R S A M A D E N G A N A D I K N Y A . B U T A R I A D A L A H O R A N G Y A N G L E B I H S E R I N G B E K E R J A S E B A G A I P E T A N I D A N B E R A D A D I R U M A H S E D A N G K A N A D I K N Y A A D A L A H Y A N G L E B I H S E R I N G K E L U A R K A M P U N G U N T U K M E N J U A L / M E M B E L I B A H A N B A H A N . B U T A R I A D A L A H P E T A N I Y A N G B A R U B E K E R J A S E L A M A B E B E R A P A B U L A N , J A D I B U T A R I T I D A K M E R A S A K A N A K I B A T D A R I P A N D E M I C O V I D 1 9 S E L A M A B E R A D A D I D U S U N B A R O N G . B U T A R I A D A L A H O R A N G Y A N G B A I K D A N R A M A H , K A D A N G D I A M E M A S A K K A N K I T A A I R H A N G A T U N T U K K I T A M A D I K A R E N A A I R D I S A N A C U K U P D I N G I N . B U T A R I A D A L A H S O S O K I B U Y A N G B A I K S E L A M A K I T A T I N G G A L D I S A N A .
Ditambahkan juga, walaupun dia sudah tua, dia juga mengurus Cindy. Sebagai seorang petani, mereka bekerja untuk diri sendiri, bukan untuk suatu perusahaan yang memberikan uang pensiun saat sudah sampai umur tertentu agar dapat bertahan hidup tanpa harus bekerja. Maka agar mendapatkan uang, Bu Rumi harus tetap bekerja walaupun dia sudah berumur. Pada intinya, Bu Rumi memiliki kemauan dan semangat untuk bertani yang sangat tinggi, bahkan sekarang. Walaupun dengan hambatan yang dia alami, dia tidak putus asa, dan bekerja setiap hari sebagai seorang petani. B U R U M I M E R U P A K A N S E O R A N G P E T A N I D I J U W O N O Y A N G S U D A H B E L A J A R B E R T A N I D A R I K E C I L , D A N D I A J A R K A N O L E H O R A N G T U A N Y A . S E K A R A N G B E L I A U S U D A H B E R U M U R 6 6 T A H U N . W A L A U P U N D E M I K I A N , B U R U M I M A S I H S E M A N G A T M E N J A L A N K A N K E G I A T A N S E H A R I - H A R I N Y A S E B A G A I S E O R A N G P E T A N I . K I T A , A L A N A D A N A U R E L , B E R S Y U K U R D A P A T M E M B A N T U N Y A S E R T A B E L A J A R H A L Y A N G B A R U M E L A L U I B I M B I N G A N N Y A . Setiap hari Bu Rumi bangun sekitar jam 5 untuk mandi dan memasak makanan serta menyiapkan bekal sekolah untuk Cindy, cucunya, yang tinggal bersamanya yang dia anggap sebagai anaknya sendiri, yang berumur 15 tahun. Setelah itu dia akan makan sarapan, sebelum langsung pergi ke sawah. Ibu Rumi menanam padi dan berbagai jenis sayuran: buncis, sawi, cabai, dan sebagainya. Bukan hanya itu, Bu Rumi juga memiliki banyak ayam kampung dan 4 kambing. Setelah beraktivitas dengan Bu Rumi selama live-in, kita belajar bahwa bertani bukan hal yang mudah. Setiap hari Bu Rumi pergi lebih dari satu sawah saja. Pada pagi hari dia akan pergi mengurus tanaman sawi, lalu mengurus tumbuhan cabai dan buncis, dan akhirnya pergi ke lahan padinya, serta dalam hari-hari tertentu, mengumpulkan rumput yang akan ditopang pada punggungnya, lalu dibawa balik ke rumah untuk diberikan kepada kambingnya. Menurut kita, Ini merupakan hal yang cukup sulit untuk dilakukan. Hanya orang-orang yang sudah mengorbankan banyaknya waktu dan bertekun untuk menjadi seorang petani dapat melakukannya. Kebanyakan dari kita yang terutama hidup di kota, akan mulai berkeringat dan kelelahan saat sekedar jalan dalam suasana yang terik dan panas. Namun para petani, terutama Bu Rumi, yang sudah berumur, masih berusaha dan senang melakukan kegiatan bertani sebagai kegiatan sehari-hari: panas-panasan, bahkan berpindah antara satu lahan dengan lahan yang lain yang cukup jauh agar diuruskan. Menjadi petani merupakan tugas yang cukup melelahkan, dan penghasilannya tidak sebanding seorang pekerja swasta. Kebanyakan petani sudah menjelang pendidikan yang cukup tinggi, yaitu sampai SMA/SMK, beberapa bahkan lulus kuliah, Bu Rumi juga termasuk dalam kalangan petani tersebut dan menjenjang pendidikan sampai SMA. Dengan itu, mengapa Bu Rumi memilih untuk menjadi seorang petani? Dia sebenarnya dapat mendapatkan pekerjaan swasta yang sebenarnya memiliki penghasilan yang lebih besar dibanding seorang petani, saat dia masih muda. Selain itu, dia juga harus mengasuh cucunya, Cindy, yang bukan hal yang cukup mudah, karena dia harus bekerja agar menghasilkan upah yang mencukupi kebutuhan dua orang. Tugas untuk menghidupi Cindy dan dirinya sendiri juga menjadi lebih sulit setelah suami Bu Rumi meninggal 5 tahun yang lalu. Bu Rumi merasa bahwa dia menjadi petani sebagai pelaksanaan tugas dia sebagai seorang Ibu dalam keluarganya, yang biasanya berada di rumah dan mengurus sawah, dan sebagai anggota keluarganya yang mayoritas bekerja sebagai petani. Seperti dikatakan sebelumnya, Bu Rumi telah belajar cara bertani sejak kecil, sehingga bertani sudah sangat terikat dengan kehidupan sehari-harinya.
THE LIVE-IN EXPERIENCE LET'S HEAR IT FROM OUR FRIENDS! Chapter 3
And after that we went back but on the way back Gaby was trying to wash her sandals but then she didn't realize of how deep the water was and the water flow was and so she almost got washed away and her sandals almost got washed away with the water thankfully a lady helped us and so we went back safely.I am glad that I could help her because she is also very kind to us. Helping Bu Tari! On the first day of live in, I helped Bu Tari prepare some chili plants for her to plant . I was bored and had nothing to do when I first arrived at the village so me and Keisha who is my partner went outside and we met our friends Joey and monique but they also didn't have anything to do so we went back inside. Then around 2 or 3 pm Bu Tari asked us if we want to help her and we said yes. And so, we went to a neighbor's house and there were some of our friends there!. We felt really happy when we saw our friends there. At first it was hard to do it but then we got used to it, I failed so many times but I eventually got used to it. It was my first time touching dirt with my bare hands so it was pretty fun. We helped Bu Tari and her friend while chatting it was so much fun. The next day Bu Tari brought us to the field full of chili plants. Millie, the author There was also Gaby and Fiona there so I felt really happy. We helped Bu Tari pick some red chili and I saw lots of bugs I've never seen before it was really exciting. We collected a whole bucket of chili it was our first time doing this.
A Project That Failed Successfully Aurel, the author I wasn’t able to execute my IL program, but I did help out with someone else’s by a little bit. Not only that, I had some fun, and was fortunate enough to experience a real-life horror movie. It was evening. I was chilling on the porch enjoying my cup of warm tea when Amanda and her friends walked past my house. Amanda told me that we’re supposed to do our IL program today - which was unbelievable, as I just knew about it right now, when she told me. Not only that, I need to work together with everyone around the area (Kwayuhan Atas). After that, I got Alana, my housemate, and we went to gather the rest. It was tiring. We needed to run uphill, and the houses are quite a distance from one another. When the two of us finished rallying the rest of them and group at our venue, it was already night time. After we gathered, we had been discussing what to do for the longest time, yet we had no idea what to do even when we had all the materials we had laid in front of us. We didn’t have proper materials to start any of our programs, all we had was origami paper, glue, and prizes. Not only that, the children around our area went to a different area to play the game programs that our other friends at Kwayuhan Bawah had prepared, so even if we figure out what to do, no one would be there to join the program. We ended up accepting our fate and made random shenanigans with our origami paper, as well as eating the candy we prepared as prizes. Suddenly, we were asked to join with the other people at Kwayuhan Bawah and help them with their programs. It wasn’t that far - we needed 10 minutes at most to get there. The only problem is that it’s pitch black outside and the road goes up and down. With all the horror movies we watch about ghosts and ghouls that appear in villages at night, all our instincts are telling us not to go. Even so, we had no other choice. We need good scores for our IL essays or we’ll get a traumatising lecture from our Asian parents once we get back. With that, we grabbed our flashlights and headed to our next door neighbors, the people at Kwayuhan Bawah. Once we arrived at the house where the teachers stayed at, which is also the place where all of them hosted their programs, all of us were tired and relieved. We had been walking through the empty and dark roads filled with fear until we arrived here, where we're finally free from the mysterious darkness that’s outside. For now. I had a lot of fun spending time with the children there, and laughed until I wasn’t able to breathe - such as when Syeba, another person from Kwayuhan Atas who came to help with the programs at Kwayuhan Bawah, criticized Cheryl’s drawing of a rainbow and ended up drawing something way worse than she did. However, because it was already night time when we started, in a blink of an eye we were asked to wrap up our programs and head back home.
On Wednesday, 29 March 2023, we kinda executed an IL program. It wasn’t ours, but we helped nonetheless. Me and Alana teamed up with a few people from Kwayuhan Atas to help out a team consisting of some of our friends at Kwayuhan Bawah: Cheryl, Phani, and Cilla, with their IL program. Our program was teaching children basic subjects, as well as some English words. The winners are determined when they get the most points from getting the answers correctly on a subject. They would be able to choose between a set of stickers that we’ve prepared. For each question, when all of them hit a wall or none of them are able to answer the question properly, we would explain it slowly and more descriptively to the children so they would be able to understand the question clearer. However, when we attempt to explain it but they couldn’t understand it either way, we would just give them the answer and explain it with the answer. We had done this process several times during the program - as some of them were really young, which surprised me that they are able to do basic multiplications. It was an enjoyable experience for both us and the kids who participated. They’re able to learn new words in English, as well as review materials they might’ve learnt in the past, and we are able to bond with them, plus make amazing memories. Brielle, one of the kids that we taught, really liked the stickers we gave out. Syeba, one of our friends who was also staying at Kwayuhan Atas, thought that the program was really fun, even though she’s in a ‘host’ standpoint, parasitising on Cheryl’s team’s work. It wasn’t that ‘stiff’, where everyone is all gloomy and unwilling to do the program. Instead, everyone is very lively, and improvised a lot of things to make the program much more fun and engaging. Thoughts on Our IL Program