EBOOK รายงาน

รายงาน
เรอ่ื ง การพฒั นาทักษะการอา่ นดว้ ยกระบวนการคดิ วเิ คราะหเ์ รอ่ื งสนั้

นาย ปุรเชษฐ โดย เลขท่ื ๑
นางสาว ปาณสิ รา เลขที่ ๔
นางสาว สตรรี ตั น์ พลโยธา เลขท่ี ๕
นางสาว อจั จมิ า บวั คลา้ ย เลขที่ ๖
จนั ทองดี
ผอ่ งพนู

ระดบั ชนั้ มธั ยมศกึ ษาปี ท่ี ๔/๒

รายงานเลม่ นีเ้ ป็ นสว่ นหนง่ึ ของการศกึ ษาคน้ ควา้ วชิ า ท๓๑๑๐๒ ภาษาไทยพน้ื ฐาน๒
ภาคเรยี นที่ ๒ ปี การศกึ ษา ๒๕๖๔
โรงเรยี นมธั ยมสวุ ทิ ยเ์ สรอี นุสรณ์

สานักงานเขตประเวศ สงั กดั กรุงเทพมหานคร

รายงาน
เรอ่ื ง การพัฒนาทักษะการอา่ นดว้ ยกระบวนการคดิ วเิ คราะหเ์ รอ่ื งสนั้

นาย ปุรเชษฐ โดย เลขท่ื ๑
นางสาว ปาณสิ รา เลขท่ี ๔
นางสาว สตรรี ัตน์ พลโยธา เลขที่ ๕
นางสาว อจั จมิ า บัวคลา้ ย เลขที่ ๖
จันทองดี
ผ่องพูน

ระดบั ชนั้ มัธยมศกึ ษาปี ที่ ๔/๒

เสนอ
นางสาว พรทพิ ย์ เอมเจรญิ

ก

คานา
รายงานฉบับนเ้ี ป็ นสว่ นหนง่ึ ของรายวชิ าภาษาไทยพน้ื ฐาน เพอื่ การเรยี นรูช้ นั้ มธั ยมศกึ ษาปีท่ี ๔
โดยมวี ตั ถุประสงคจ์ ดั ทาขนึ้ เพอื่ เป็ นการสง่ เสรมิ และพัฒนาทกั ษะการอา่ นและการคดิ วเิ คราะห์
คณะผูจ้ ดั ทาหวงั วา่ รายงานนี้จะเป็ นสว่ นหนงึ่ ในการพฒั นาทักษะการอา่ นและการวเิ คราะหใ์ หก้ บั คณะ
ผูจ้ ดั ทาและผูอ้ า่ นทกี่ าลงั จะศกึ ษาและพฒั นาทักษะทางดา้ นการอา่ นและการวเิ คราะห์ หากมขี อ้ แนะนาหรอื
ขอ้ ผดิ พลาดประการใด คณะผจู ้ ดั ทาขอนอ้ มรับไวแ้ ละขออภยั มา ณ ทน่ี ้ีดว้ ย

คณะผจู ้ ดั ทา

สารบัญ ข

เรอื่ ง หนา้
คานา ก
สารบัญ ข
เรอ่ื งที่ ๑ โตขนึ้ มาเป็ นความสขุ ๑
เรอ่ื งที่ ๒ ไมไ่ ดข้ เ้ี กยี จแคช่ ารจ์ พลงั ๒
เรอื่ งที่ ๓ ยม้ิ รบั คนไมด่ เี ขา้ มาในชวี ติ ๔
เรอื่ งที่ ๔ เราเตบิ โตขน้ึ ในทุกวนั ๕
บรรณานุกรม ๖
ภาคผนวก ๗

๑
ชอ่ื เรอื่ ง โตขน้ึ มาเป็ นความสขุ
ผแู้ ตง่ คดิ มาก
โครงเรอื่ ง

เมอ่ื อายมุ ากขนึ้ แลว้ ลองมองยอ้ นกลบั ไป เราพบวา่ ยงิ่ โตมาเรายงิ่ ทาความสขุ หลน่ หาย อายมุ ากขนึ้
แตค่ วามสขุ กลบั ลดลง รวมทัง้ การคดิ ในแงด่ ี ทงั้ การดาเนนิ ชวี ติ การทางาน และการอยคู่ นเดยี วใหเ้ ป็ น
และเราจะทาอยา่ งไรกบั ชวี ติ ไดบ้ า้ ง เพอื่ ทจี่ ะมคี วามสขุ กบั ชวี ติ ในแตล่ ะวนั

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
ดา้ นภาษา
เป็ นการใชร้ ะดบั ภาษาทถี่ กู ตอ้ งตามหลกั ภาษาไทยสละสลวยชดั เจนและเขา้ ใจง่ายและเขา้ ใจถงึ แกน่

เรอื่ งและเป็ นการเขยี นถ่ายทอดความรูส้ กึ ออกมาเป็ นตวั หนงั สอื และยงั เป็ นการสอื่ ความหมายทไี่ มค่ ลมุ เครอื
เขา้ ใจงา่ ยเขา้ ใจในสงิ่ ทนี่ ักเขยี นจะสอ่ื ออกมา

ดา้ นสงั คม
เป็ นการสะทอ้ นใหเ้ ห็นถงึ ดา้ นสงั คมอยา่ งหนง่ึ เลยคอื ในปัจจบุ นั มเี ดก็ และผใู ้ หญจ่ านวนมากมี

ความเครยี ดในดา้ นตา่ งๆไมว่ า่ จะเป็ นเรอื่ งการใชช้ วี ติ การงาน การเรยี น และดา้ นสขุ ภาพทงั้ กายและจติ ใจ
โดยทหี่ นังสอื เลม่ น้จี ะทาใหผ้ ูอ้ า่ นกาจดั กบั ความเครยี ดเหลา่ นอ้ี ยา่ งไรโดยทไ่ี มก่ ดดนั ตวั เองมากจนเกนิ ไปและ
ทาใหเ้ ราเครยี ดมากจนทาใหเ้ กดิ การเป็ นโรคอยา่ งหนง่ึ ทเี่ รยี กวา่ “โรคซมึ เศรา้ ”ทม่ี เี พม่ิ มากขน้ึ ในทกุ วนั ไมว่ า่ จะ
เป็ นเดก็ หรอื ผใู ้ หญ่และควรใชช้ วี ติ ใหม้ คี วามสขุ ใหม้ ากทสี่ ดุ ทัง้ ในปัจจบุ นั และอนาคต

ขอ้ คดิ
เราไมค่ วรทจี่ ะกดดนั ตวั เองจนเกนิ ไปในทกุ ๆเรอ่ื งและทาใหเ้ ราไมม่ คี วามสขุ กบั การใชช้ วี ติ และไมค่ วร

เกบ็ เรอ่ื งทเ่ี ราไมส่ บายใจเอาไวก้ บั ตวั เองควรทจี่ ะเลา่ ใหก้ บั คนทเ่ี ราไวใ้ จเขาหรอื สบายใจทจี่ ะเลา่ เรอ่ื งตา่ งๆให ้
เขาฟังโดยทไ่ี มต่ อ้ งเกบ็ เอาไวท้ าใหเ้ ราเครยี ดและเลอื กทาในสงิ่ ทเี่ ราชอบหรอื อยากทจ่ี ะทาสงิ่ เหลา่ นัน้ จรงิ ๆ

การนาไปปรบั ใช้
ตวั อยา่ งจากในหนังสอื เชน่ การทเ่ี ราเครยี ดวา่ เราจะเรยี นอะไรและในอนาคตราจะทาอาชพี อะไร?

ในหนังสอื เขยี นวา่
“อาชพี ทเ่ี รยี นมา อาชพี ทคี่ รอบครัวอยากใหท้ า สดุ ทา้ ยเรากพ็ บวา่ พอโตขน้ึ มาแลว้ ไมม่ คี วามสขุ ”

การนาไปปรบั ใชค้ อื เราไมค่ วรทจ่ี ะกดดนั ตวั เองดา้ นการเรยี นหรอื เลอื กเรยี นในดา้ นทต่ี นเองไมถ่ นัด
เลอื กเรยี นตามเพอื่ นหรอื ตามกระแส นอกจากจะทาใหเ้ ราไมเ่ ขา้ ใจในเนอ้ื หาในสายการเรยี นนัน้ ๆบางวชิ าและ
จะทาใหเ้ ราเสยี เวลาทเ่ี ราจะใชไ้ ปกบั สง่ิ ทช่ี อบทจี่ ะทาจรงิ ๆการเลอื กเรยี นแบบน้ี นอกจากจะทาใหเ้ ราเรยี นไม่
เขา้ ใจแลว้ ยงั ทาใหเ้ ราเครยี ดและกดดนั ตนเองเป็ นอยา่ งมากวา่ “เราจะทายงั ไงใหเ้ รยี นทนั เพอื่ น”
ไมม่ คี วามสขุ กบั การเรยี นในแตล่ ะวชิ า
ดงั นัน้ เราควรเลอื กสง่ิ ทเี่ ราชอบหรอื สงิ่ ทเ่ี ราอยากทาในดา้ นตา่ งๆไมเ่ ฉพาะแตด่ า้ นการเรยี นเท่านัน้ ควรใช ้
ชวี ติ ใหม้ คี วามสขุ ในแตล่ ะวนั เลอื กสายการเรยี นทช่ี อบจรงิ ๆและทาในสงิ่ ทเ่ี ราชอบไมต่ อ้ งทาตามใครๆแคท่ า
ตามในสง่ิ ทเ่ี ราชอบโดยไมก่ ดดนั ตวั เองเพยี งเท่านกี้ ็จะทาใหเ้ รามคี วามสขุ กบั การใชช้ วี ติ มากขนึ้

๒
ชอื่ เรอ่ื ง ไมไ่ ดข้ เี้ กยี จแคช่ ารจ์ พลงั
ผแู้ ตง่ Dancing Snail
โครงเรอื่ ง

เหนอื่ ย,ขเี้ กยี จ,เบอื่ เคยไหมทรี่ ูส้ กึ แบบนี้ แตก่ ลับไมร่ วู ้ า่ เบอ่ื อะไร เหนื่อย,ขเี้ กยี จเคยไหมทรี่ สู ้ กึ แบบนท้ี งั้ ๆ
ทอี่ ยเู่ ฉยๆ หมดพลังเคยไหมทห่ี มดพลงั ทงั้ ๆ ทไ่ี มไ่ ดท้ าอะไร แลว้ ความรูส้ กึ ทวี่ า่ นก้ี เ็ กดิ ขนึ้ วนั ละครงั้ แตบ่ างครงั้
ก็ไมไ่ ดแ้ สดงออก มแี คต่ วั เราทร่ี ูว้ า่ เรากาลงั รสู ้ กึ อะไร กพ็ ลงั งานชวี ติ คนเราไมม่ เี ลขบอกวา่ เหลอื กเ่ี ปอรเ์ ซน็ ต์
แลว้ เหมอื นกบั แบตมอื ถอื นนี่ า เวลาตอ้ งใชช้ วี ติ ของแตล่ ะวนั ถา้ เลอื กไดก้ ็คงไมอ่ ยากเบอื่ หรอื หมดพลงั หรอก
แตบ่ างอยา่ งมนั ยากจะควบคมุ งนั้ เราลองมาทาความเขา้ ใจทงั้ ตวั เองและคนรอบขา้ ง รวมทงั้ หาวธิ ชี ารจ์ พลงั
ใจในแบบทใ่ี ชส่ าหรบั ตวั เองกนั เถอะ วา่ แตต่ อนนพี้ ลงั งานชวี ติ ของคณุ เหลอื อยกู่ เี่ ปอรเ์ ซ็นตน์ ะ

หมดสนุกกบั ทุกสงิ่ ราคาญใจกบั ทุกอยา่ ง ทงั้ ทอี่ กไหมไ้ สข้ ม แตก่ ลบั ตอ้ งฝื นยมิ้ ทาหนา้ ชน่ื
หวั ใจกระวนกระวายขณะทร่ี า่ งกายนง่ิ เฉย เป็ นทุกขก์ บั อนาคตจนนอนไมห่ ลบั รา่ ร่าอยากยกเลกิ
นักเมอื่ ใกลถ้ งึ วนั นัด ทาไมฉันถงึ เป็ นแบบนี้ งว่ งเหงา เศรา้ ซมึ วา่ งเปลา่ สบั สน เบอื่ หน่าย…พชิ ติ
จดุ ตกตา่ แหง่ ชวี ติ ทใี่ ครๆ กม็ สี ทิ ธเิ์ จอดว้ ยวธิ เี ล็กๆ นอ้ ยๆ แตช่ ดั เจน ในการชารจ์ พลงั ใจแกคณุ ผูอ้ อ่ นลา้
วนั แลว้ วนั เลา่

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
ดา้ นภาษา
เป็ นการใชร้ ะดบั ภาษาทถี่ กู ตอ้ งตามหลกั ภาษาไทยสละสลวยชดั เจนและเขา้ ใจงา่ ยและเขา้ ใจถงึ แกน่

เรอื่ งและเป็ นการเขยี นถ่ายทอดความรูส้ กึ ออกมาเป็ นตวั หนังสอื และยงั เป็ นการสอ่ื ความหมายทไี่ มค่ ลมุ เครอื
เขา้ ใจงา่ ยทาใหผ้ ูอ้ า่ นเขา้ ใจในสง่ิ ทน่ี ักเขยี นจะสอื่ ออกมาไดช้ ดั เจน

ดา้ นสงั คม
หนังสอื เลม่ นี้จะเขยี นใหเ้ หน็ ถงึ ในปัจจบุ ันวา่ ผูค้ นสว่ นมากมกั เรมิ่ ทจี่ ะรสู ้ กึ ทอ้ หรอื เหน่ือยทจี่ ะทาสงิ่

ตา่ งๆโดยทย่ี งั ไมไ่ ดท้ าอะไรแมแ้ ตต่ อนทอ่ี ยเู่ ฉยๆ หนังสอื เลม่ นีจ้ ะแสดงใหเ้ หน็ ถงึ วา่ ทาอยา่ งไรใหเ้ รากาจดั
ความรูส้ กึ อยา่ งนีอ้ อกไปอยา่ งไรโดยทเ่ี รากร็ ูส้ กึ ขเี้ กยี จ แตใ่ นทางกลบั กนั เราก็รสู ้ กึ ทจ่ี ะขเี้ กยี จไดแ้ ตไ่ มใ่ ชว่ า่
ขเี้ กยี จแลว้ ไมท่ าอะไรเลยและความขเี้ กยี จเหลา่ นัน้ จะทาใหเ้ ราเสยี เวลาไปโดยเปลา่ ประโยชน์

หนังสอื เลม่ นี้จะทาใหเ้ ราเรมิ่ ทอ่ี ยากทางานหรอื ลองพยายามทาโดยทไี่ มท่ าใหเ้ ราเสยี โอกาสนนั้ ไป
และไมท่ าใหเ้ รารูส้ กึ “เบอ่ื ”ในสงิ่ ตา่ งๆทเี่ รากาลงั จะทา และเปลย่ี นจากคาทวี่ า่ “ไมอ่ ยากทา” “เบอ่ื ” เป็ นการ
ทาใหส้ าเร็จโดยทไ่ี มต่ อ้ งมงี านตา่ งๆมาคา้ งคาทาใหพ้ อเมอื่ ถงึ เวลาทมี่ นั จาเป็ นตอ้ งทาใหเ้ สร็จจรงิ ๆจะได ้
ไมต่ อ้ งมากดดนั ตวั เองในภายหลงั แตเ่ รากร็ ูส้ กึ ทจ่ี ะขเี้ กยี จไดไ้ มใ่ ชว่ า่ ไมข่ เ้ี กยี จเลย

ขอ้ คดิ
เรามคี วามรูส้ กึ ทจี่ ะขเี้ กยี จไดแ้ ตใ่ นคาวา่ ขเ้ี กยี จของนัน้ เราควรทจี่ ะขเ้ี กยี จแตพ่ อดไี มใ่ ชว่ า่ ขเ้ี กยี จและ

ไมท่ าอะไรเลยและเปลย่ี นจากขเ้ี กยี จเป็ นลองทาดกู อ่ น ไมป่ ิดกนั้ โอกาสไมใ่ ชว่ า่ ยงั ไมล่ องทาแตก่ ลบั
รูส้ กึ ขเี้ กยี จไปแลว้ ทาใหเ้ ราเสยี เวลาไปโดยเปลา่ ประโยชนท์ งั้ ทย่ี งั ไมล่ องทา และเราควรทจ่ี ะรสู ้ กึ ขเี้ กยี จ
บา้ งในบางเรอ่ื งไมใ่ ชว่ า่ ไมร่ สู ้ กึ ขเี้ กยี จเลยในบางเรอื่ ง“ขเ้ี กยี จกห็ าเวลาไปพกั ซกั นดิ และกลบั มาทางานทเี่ ราทา
คา้ งคาไวใ้ หส้ าเร็จ”โดยทจ่ี ะไดไ้ มต่ อ้ งมาเครยี ดวา่ งานจะไมเ่ สร็จหรอื วา่ งานอนั นกี้ ย็ งั ไมไ่ ดท้ า ควรทางานที่
คา้ งคาใหเ้ สร็จไปเลย
การนาไปปรบั ใช้

ตวั อยา่ งจากในหนังสอื เชน่ ทาไมเรารสู ้ กึ ขเี้ กยี จทงั้ ๆทย่ี งั ไมท่ าอะไรเลย?
ในหนังสอื เขยี นวา่ “[เหนื่อย] เคยไหมทรี่ สู ้ กึ แบบนท้ี งั้ ๆทอ่ี ยเู่ ฉยๆ”

การนาไปปรบั ใชค้ อื เรารูส้ กึ “ขเี้ กยี จ”ไดน้ ะเพราะคนเราทกุ คนมคี วามรูส้ กึ นเ้ี พราะคนเราทกุ คนไมว่ า่
จะอายมุ ากหรอื นอ้ ยกล็ ว้ นมคี วามรสู ้ กึ เหลา่ น้ีกนั ทงั้ นัน้ แตใ่ นขอบเขตของคาวา่ “ขเ้ี กยี จ”เราควรขเี้ กยี จอยา่ งมี
ลมิ ติ ไมใ่ ช่ ไมม่ คี วามรูส้ กึ ทจ่ี ะไมอ่ ยากทาอะไรเลยแตค่ าวา่ “ขเ้ี กยี จ”มกั จะมาพรอ้ มกบั คาวา่ “เหนอื่ ย”เสมอ

๓
จนบางทเี ราก็จะรสู ้ กึ กดดนั ตวั เองเมอื่ เราเหนื่อยมากๆจนมนั ทาใหเ้ รารสู ้ กึ ทไี่ มอ่ ยากจะทาอะไรเลย
แตใ่ นทางกลบั กนั “ถา้ เราเหนอ่ื ยหรอื มคี วามรสู ้ กึ ขเี้ กยี จใหเ้ ราพักกบั งานทก่ี าลงั ทาและใหห้ าอะไรทาไมใ่ หเ้ รา
เบอื่ กบั งานตรงหนา้ และไมอ่ ยากทามนั ”และเมอื่ เราพักจนพอดี พักจนความรูส้ กึ เหลา่ น้ีหายไปแลว้ เราก็กลบั มา
ทางานทเี่ ราทาคา้ งคาไวใ้ หเ้ สร็จ
ดงั นัน้ เรามคี วามรสู ้ กึ ขเี้ กยี จและเหนื่อยไดน้ ะเราไมผ่ ดิ เราแคช่ ารจ์ พลงั ใหก้ บั ตวั เองเพอื่ ทจี่ ะมพี ลงั มา
ทางานตา่ งๆใหส้ าเร็จและมคี วามสขุ กบั การทางานโดยทไี่ มก่ ดดนั ตวั เองจนเกนิ ไป

๔

ชอ่ื เรอ่ื ง ยม้ิ รบั คนไมด่ เี ขา้ มาในชวี ติ
ผแู้ ตง่ Jeong Moon Jeong
โครงเรอื่ ง

เคยไหม ถูกคนรอบขา้ งทารา้ ยจากทางคาพูดและการกระทา แตเ่ รากลบั คดิ วา่ เขาคงไมไ่ ดต้ งั้ ใจหรอก
หรอื เขาเป็ นคนแบบนี้แหละ น่ันทาใหเ้ ราพบกบั เหตกุ ารณ์แบบนี้ซ้าแลว้ ซา้ เลา่ จนมนั กลายเป็ นเรอื่ งปกติ
หลายตอ่ หลายครงั้ ทก่ี ารกระทาของบางคนทาใหเ้ กดิ ปัญหาความสมั พนั ธ์ ซง่ึ เอาเขา้ จรงิ ก็คอื
ปัญหาของผถู ้ ูกกระทาอยา่ งเราฝ่ ายเดยี ว หากโตต้ อบกลบั กก็ ลวั วา่ อกี ฝ่ ายจะมองเราไมด่ ี หรอื ดเู ป็ นคนแรง ๆ
แตพ่ อไมท่ าอะไร ปัญหาทพี่ บเจอก็กดั กนิ จติ ใจจนทาใหเ้ ราหอ่ เหยี่ ว

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
ดา้ นภาษา
เป็ นการใชร้ ะดบั ภาษาทถ่ี กู ตอ้ งตามหลกั ภาษาไทยและสละสลวยชดั เจน เขา้ ใจถงึ แกน่ เรอื่ งเป็ นการ

เขยี นถา่ ยทอดความรูส้ กึ ออกมาและเป็ นการสอื่ ความหมายทไ่ี มค่ ลมุ เครอื เขา้ ใจงา่ ยทาใหผ้ ูอ้ า่ นเขา้ ใจในสงิ่ ที่
นักเขยี นจะสอื่ ออกมาไดง้ ่าย

ดา้ นสงั คม
เน่ืองจากสงั คมในปัจจบุ ันมกี ารเลอื่ มลา้ ทางเพศเลยมกี ารทาหนังสอื เลม่ นีข้ นึ้ มาเพอื่ ทไ่ี มใ่ หม้ กี ารดถู ูก

หรอื บลู ลเ่ี พศตรงขา้ ม เพราะในทกุ วนั นปี้ ระเทศกไ็ ดม้ กี ารเปลยี่ นแปลงไปในทกุ ๆวนั ไมว่ า่ จะเพศไหนชายหรอื
หญงิ กไ็ มค่ วรทจี่ ะมาดถู ูกกนั เรอ่ื งเพศสภาพและแสดงใหเ้ หน็ ถงึ ทุกคนมเี พศสภาพเดยี วกนั และใหท้ ุกคนเลอื ก
ทจี่ ะยอมรับมากกวา่ ทจี่ ะปฏเิ สธ

ขอ้ คดิ
ไมว่ า่ เราจะเป็ นเพศสภาพไหนเราก็ไมค่ วรทจี่ ะดถู กู เพศตรงขา้ มเพราะคนเราทกุ คนก็มสี ทิ ธแ์ิ ละ

เสรภี าพในสง่ิ ทจี่ ะทาหรอื แมแ้ ตเ่ รอื่ งทเ่ี ราจะพดู เราก็ควรเกบ็ มนั ไวใ้ นใจไมใ่ ชพ่ ดู ออกมาตรงๆจนคนฟังรสู ้ กึ ไม่
ดี และเรอ่ื งทกุ เรอื่ งมกั ทจี่ ะมที างแกเ้ สมอ

การนาไปปรบั ใช้
ตวั อยา่ งใหห้ นังสอื ยมิ้ รับคนไมด่ เี ขา้ มาในชวี ติ และอยา่ หวนั่ ไหวกบั การกระทาของคนอนื่ ในหนังสอื

เขยี นวา่ “ปัญหาสว่ นใหญก่ ็เกดิ จากคนนี่แหละ เจอคนแยๆ่ อยา่ ยอมแพ ้ แคห่ าวธิ อี ยรู่ ว่ มกนั ใหไ้ ดก้ ็พอ”
การนาไปปรบั ใชค้ อื เราไมค่ วรทจ่ี ะดถู ูกคนอนื่ ไมว่ า่ จะเป็ นเพศชายหรอื เพศหญงิ ทุกคนกม็ สี ทิ ธใ์ิ น

แบบของตนเองแคส่ ง่ิ ทเ่ี ราทาไมท่ าใหค้ นอน่ื เดอื ดรอ้ นก็พอ และมคี วามสขุ กบั สงิ่ ทเี่ ราทาและพอใจในสง่ิ ท่ี
ตวั เองเป็ นและควรภมู ใิ จในตนเองมากๆ นอกจากจะไมด่ ถู ูกคนอนื่ แลว้ สง่ิ ทส่ี าคญั เลยคอื อยา่ ดถู ูกตวั เอง

ชอื่ เรอื่ ง เราเตบิ โตขนึ้ ในทกุ วนั ๕
ผแู้ ตง่ คดิ มาก

โครงเรอ่ื ง
กวา่ ทเ่ี ราจะเตบิ โตมาเป็ นเราอยา่ งทุกวนั นี้ ไมใ่ ชเ่ รอื่ งบงั เอญิ ทเ่ี กดิ ขน้ึ โดยไรเ้ หตผุ ลแน่นอน บางคน

บอกวา่ ยงิ่ อายมุ ากขน้ึ ยงิ่ คดิ ถงึ อดตี บอ่ ยขนึ้ แตม่ องยอ้ นกลบั ไปในอดตี บางทกี เ็ หมอื นเป็ นการตอ่ จ๊กิ ซอวจ์ ะ
ชว่ ยเตมิ เตม็ ภาพทเ่ี รามองอยใู่ นปัจจบุ ันใหส้ มบรู ณ์ขน้ึ ไดแ้ ละยง่ิ เราเรยี นรจู ้ ากอดตี ไดม้ ากเทา่ ไหร่ เรากย็ ง่ิ
รบั มอื กบั อนาคตไดด้ มี ากเทา่ นัน้

คณุ คา่ ดา้ นวรรรณศลิ ป์
ดา้ นภาษา
เป็ นการใชร้ ะดบั ภาษาทส่ี ภุ าพและสละสลวยชดั เจนเขา้ ใจถงึ แกน่ เรอ่ื งเป็ นการเขยี นถ่ายทอด

ความรูส้ กึ ออกมาและเป็ นการสอ่ื ความหมายทไ่ี มค่ ลมุ เครอื เขา้ ใจงา่ ยทาใหผ้ ูอ้ า่ นเขา้ ใจในสงิ่ ทนี่ ักเขยี นจะสอ่ื
ออกมาและยงั ใชภ้ าษาถกู ตอ้ งตามหลกั ภาษาไทย

ดา้ นสงั คม
โดยทส่ี งั คมในปัจจบุ ัน คนบางคนอาจจะลมื ไปแลว้ วา่ กวา่ ทเ่ี ราจะโตมาจนถงึ ปัจจบุ นั เราผ่านอะไรมา

บา้ งแตพ่ อเราลองนกึ ยอ้ นกลบั ไปเราอาจจะมองเห็นขอ้ ผดิ พลาดบางอยา่ งทเี่ ราไดล้ ะเลยมนั ไปไมว่ า่ จะเป็ น
เรอื่ งเล็กหรอื เรอื่ งใหญก่ ็ตามรวมถงึ เรอื่ งการท“ี่ พ่อแม”่ เลยี้ งดเู รามาจนถงึ ปัจจบุ นั วา่ ทา่ นผา่ นอะไรมาบา้ งคนก็
อาจจะละเลยในสง่ิ นี้และไมไ่ ดใ้ หค้ วามสาคญั กบั ทา่ นโดยทเ่ี ราจะเห็นไดท้ ั่วไป“บนตามสะพานลอย”ยงั มี
ผสู ้ งู อายมุ าน่ังขอทานอยเู่ ลย

หนังสอื เลม่ นเ้ี ป็ นการบอกใหเ้ ราลองนกึ วา่ การทเี่ รามคี วามสขุ ในปัจจบุ นั เราผา่ นอะไรมาบา้ ง
กวา่ จะมใี นทุกวนั น้ี

ขอ้ คดิ
เราไมค่ วรจะลมื สงิ่ ทตี่ า่ งๆทผี่ ่านมาทาใหเ้ รามที ุกวนั นเี้ ราไมค่ วรลมื วา่ “พ่อแม”่ ทา่ นตอ้ งทางานหนัก

หรอื พยายามทาทกุ อยา่ งใหเ้ รามที กุ วนั น้หี รอื เป็ นการใชช้ วี ติ รว่ มกบั คนหมมู่ ากไมว่ า่ จะเป็ นรุ่นพใี่ นโรงเรยี นหรอื
เพอ่ื นร่วมชนั้ เรยี นและคณุ ครหู ลายๆท่านทค่ี อยชว่ ยบอกชว่ ยสอนเราเสมอมาวา่ กวา่ เราจะทางานหรอื สง่ิ ๆหนง่ึ
มาไดเ้ ราก็ไดข้ อคาปรกึ ษาเสมอมาทาใหเ้ ราผา่ นปัญหาเหลา่ นัน้ มาอยา่ งมคี วามสขุ และไมว่ า่ อยา่ งไรกต็ ามเรา
ตอ้ งใชช้ วี ติ ใหม้ คี วามสขุ ในทุกๆวนั ไมเ่ ครยี ดมากจนเกนิ ไป

การนาไปปรบั ใช้
ตวั อยา่ งจากในหนังสอื เราเตบิ โตขน้ึ มาในทกุ ๆวนั เราผ่านอะไรมาบา้ ง?

ในหนังสอื เขยี นวา่ พอมาลองนกึ ยอ้ นดกู ็พบวา่ แตล่ ะชว่ งเวลาจะมเี รอ่ื งหรอื ปัญหา ซง่ึ ในตอนนัน้ เรารสู ้ กึ วา่ มนั
“ยาก” เป็ นเรอื่ งใหญบ่ างเรอ่ื งก็อาจถงึ ขนั้ นกึ ไมอ่ อกวา่ จะผา่ นมนั ไปไดย้ งั ไงเลยดว้ ยซ้า

การนาไปปรบั ใชเ้ ราไมค่ วรทจ่ี ะลมื สงิ่ ตา่ งๆทผี่ า่ นมาอาจจะเอาสง่ิ ทเี่ กดิ ขนึ้ ในอดตี ใหเ้ รามาลองมอง
เทยี บกบั ในปัจจบุ ันดวู า่ ตวั เราในอดตี กบั ตอนนีต้ า่ งกนั อยา่ งไรและเราไดร้ บั คาปรกึ ษาหรอื คาแนะนาอะไรตา่ งๆ
กบั ผใู ้ หญ่มาและนาสงิ่ ทเ่ี ราไดเ้ รยี นรมู ้ านัน้ มาเหลา่ ตอ่ หรอื บอกสอนนอ้ งเราตอ่ ไปและเราควรรกั และกตญั ญูกบั
“พ่อแม”่ หรอื คนอนื่ ๆทม่ี บี ญุ คณุ กบั เราและในตอนทท่ี ่านเดอื ดรอ้ นเรากค็ วรยน่ื มอื ไปชว่ ยเหลอื ในสง่ิ ทเี่ ราทาได ้
และเรากค็ วรมคี วามสขุ กบั การใชช้ วี ติ ใหม้ ากๆ

๖

บรรณานุกรม

คดิ มาก. (2563). โตขน้ึ มาเป็ นความสขุ (พมิ พค์ รงั้ ท6่ี ). กรงุ เทพฯ : Springbooks.
คดิ มาก. (2564). เราเตบิ โตขนึ้ ในทกุ ๆวัน. กรุงเทพฯ : Springbooks.
Dancing Snail.(2564).ไมไ่ ดข้ เี้ กยี จ แคช่ ารจ์ พลงั [ I’m Not Lazy. I’m on Energy Saving Mode]

(ตรองสริ ิ ทองคาใส,ผแู ้ ปล). กรุงเทพฯ : Springbooks.
Jeong Moon Jeong.(2562).ยม้ิ รับคนไมด่ เี ขา้ มาในชวี ติ [How to Deal with Rude People with a Smile]

(ตรองสริ ิ ทองคาใส,ผแู ้ ปล).ส กรงุ เทพฯ : Spring books.

๗

ภาคผนวก