คำวิเศษณ์ ม.1

ชนิ ดของคำ
ในภำษำไทย

คำวิเศษณ์ หมำยถึง คำทใี่ ชป้ ระกอบ

หรอื ขยำยคำนำม สรรพนำม คำกริยำ
หรอื คำวิเศษณ์ เพือ่ ใหไ้ ดใ้ จควำม
ชดั เจนยงิ่ ข้ ึน

๑. ลกั ษณวิเศษณ์ ๖. ประตชิ ญำวิเศษณ์
๒. กำลวิเศษณ์ ๗. นิยมวิเศษณ์
๓. สถำนวิเศษณ์ ๘. อนิยมวิเศษณ์
๔. ประมำณวิเศษณ์ ๙. ปฤจฉำวิเศษณ์
๕. ประตเิ ษธวิเศษณ์ ๑๐. ประพนั ธวิเศษณ์

คือ คำวิเศษณท์ ่ีบอกลกั ษณะตำ่ งๆ เช่น บอก
ชนิด สี ขนำด สณั ฐำน กล่ิน รส บอก
ควำมรูส้ กึ เช่น ดี ชวั ่ ใหญ่ ขำว รอ้ น เยน็ หอม
หวำน กลม แบน เป็ นตน้ เช่น

- น้ำรอ้ นอยใู่ นกระติกสขี ำว
- จำนใบใหญร่ ำคำแพงกว่ำจำนใบเล็ก

คือ คำวิเศษณบ์ อกเวลำ เช่น เชำ้ สำย
บำ่ ย เยน็ อดตี อนำคต เป็ นตน้ เช่น

- พรุง่ น้ ีเป็ นวนั เกิดของคณุ แม่
- เขำมำโรงเรียนสำย

คือ คำวิเศษณบ์ อกสถำนที่ เช่น ใกล้
ไกล บน ล่ำง เหนือ ใต้ ซำ้ ย ขวำ
เป็ นตน้ เช่น

- บำ้ นฉนั อยไู่ กลตลำด
- นกอยบู่ นตน้ ไม้

คือ คำวิเศษณบ์ อกจำนวน หรอื ปรมิ ำณ
เช่น หนึ่ง สอง สำม มำก นอ้ ย บอ่ ย หลำย
บรรดำ ตำ่ ง บำ้ ง เป็ นตน้

เช่น - เขำมีเงินหำ้ บำท
- เขำมำหำฉนั บ่อยๆ

คือ คำวิเศษณท์ ่ีแสดงควำมปฏิเสธ
หรือไม่ยอมรบั เช่น ไม่ ไม่ใช่ มิ มิใช่ ไม่ได้
หำมิได้ เป็ นตน้ เช่น

- เขำมิไดม้ ำคนเดยี ว
- ของน้ ีไม่ใช่ของฉนั ฉนั จงึ รบั ไวไ้ ม่ได้

คือ คำวิเศษณท์ ่ีใชแ้ สดงกำรขำนรบั หรอื
โตต้ อบ เช่น ครบั ขอรบั คะ่ เป็ นตน้ เช่น

- คณุ ครบั มีคนมำหำขอรบั
- คณุ ครูขำ สวสั ดคี ะ่

คือ คำวิเศษณท์ ่ีบอกควำมช้ ีเฉพำะ
เช่น น้ ี นนั ่ โน่น ท้งั น้ ี ท้งั น้นั แน่นอน
เป็ นตน้ เช่น

- บำ้ นน้นั ไม่มีใครำอยู่
- เขำเป็ นคนขยนั แน่ ๆ

คือ คำวิเศษณท์ ี่บอกควำมไม่ช้ ีเฉพำะ
เช่น ใด อ่ืน ไหน อะไร ใคร ฉนั ใด เป็ นตน้

เช่น
- เธอจะมำเวลำใดก็ได้
- คณุ จะนงั ่ เกำ้ อ้ ีตวั ไหนก็ได้

คือ คำวิเศษณท์ ่ีแสดงคำถำม หรือ
แสดงควำมสงสยั เช่น ใด ไร ไหน อะไร สง่ิ
ใด ทำไม เป็ นตน้ เช่น

- เส้ อื ตวั น้ ีรำคำเท่ำไร
- เขำจะมำเมื่อไร

คือ คำวิเศษณท์ ี่ทำหนำ้ ทีเ่ ช่ือมคำหรอื ประโยค
ใหม้ ีควำมเกี่ยวขอ้ งกนั เช่นคำวำ่ ท่ี ซึ่ง อนั อยำ่ ง ที่ว่ำ
เพือ่ วำ่ ให้ เป็ นตน้ เช่น

- เขำทำงำนหนกั เพ่อื ว่ำเขำจะไดม้ ีเงินมำก
- เขำทำควำมดี อนั หำทส่ี ุดมิได้

๑. ทำหนำ้ ทีข่ ยำยคำนำม
- คนอว้ นกินจุ
( "อว้ น" เป็ นคำวิเศษณข์ ยำยคำนำม "คน")

๒. ทำหนำ้ ท่ีขยำยคำสรรพนำม
- เรำทง้ั หมดช่วยกนั ทำงำนใหเ้ รยี บรอ้ ย
("ท้งั หมด" เป็ นคำวิเศษณข์ ยำยคำสรรพนำม "เรำ")

๓. ทำหนำ้ ที่ขยำยกริยำ
- เด็กคนน้ันนงั ่ ดนู ก
("ด"ู เป็ นคำกริยำทีไ่ ปขยำยคำกริยำ "นงั ่ ")

๔. ทำหนำ้ ทเ่ี หมือนคำนำม
- ออกกำลงั กำยทุกวนั ทำใหร้ ำ่ งกำยแข็งแรง
("ออกกำลงั กำย" เป็ นคำกริยำ ทำหนำ้ ที่เป็ น
ประธำนของประโยค)

๕. ทำหนำ้ ท่ีเป็ นตวั แสดงในภำคแสดง
- เธอสงู กว่ำคนอื่น
- ขนมน้ ีอรอ่ ยดี

ใหน้ กั เรยี นจบั ค่ปู ระโยคกบั ชนิดของคำวิเศษณใ์ หถ้ กู ตอ้ ง

ตวั อยำ่ ง ชำ้ งตวั ใหญ่ ลกั ษณวิเศษณ์

๑. เธอจะมำวนั ไหนก็ได้ ลกั ษณวิเศษณ์
๒. เดก็ คนน้นั น่ำรกั อนิยมวิเศษณ์
๓. จนิ ดำซ้ ือสมุดเลม่ เลก็ ประมำณวิเศษณ์
๔. เขำมีควำมรูอ้ นั เป็ นอำวุธ นิยมวิเศษณ์
๕. แม่มีเงนิ หำ้ บำท ประพนั ธวิเศษณ์

ใหน้ กั เรยี นจบั คปู่ ระโยคกบั ชนิดของคำวิเศษณใ์ หถ้ กู ตอ้ ง

๖. นกอยบู่ นตน้ ไม้ ประตชิ ญำวิเศษณ์
๗. ดฉิ นั ทำเองนะคะ ปฤจฉำวิเศษณ์
๘. พอ่ ไม่ไปทำงำน สถำนวิเศษณ์
๙. เรำจะอยอู่ ยำ่ งไร กำลวิเศษณ์
๑๐. วนั น้ ีฉนั ตน่ื สำย ประตเิ ษธวิเศษณ์