ิ
นทานพื นบ้าน
ั
์
ั
เร อง จนทโครพ (เวอรช นฉบบยอ)
ื
ั
่
ั
จดทําโดย
์
ี
ั
ิ
นาย เบญจมนทร สระรรมย ์
ั
นางสาว ปณณภนทร ชยบอน
ั
ั
็
ิ
เดกหญง มนญญา ปนอน
ิ
ี
ั
ั
ช นมธยมศึกษา ปท ๓/๙
เสนอโดย
ุ
ู
ี
คณคร อรณ มลปอม
ู
ี
ู
ี
โรงเรยนสชมพศึกษา
๑
ั
้
“เจาชายจนทโครพ”
ื
แหงเมองพาราณส ี
่
๒
ิ
ื
ุ่
เม อเขาเตบโตเปนหนมไดออกแสวงหา
้
อาจารยเพื อรําเรียนวิชา …แล้วได้เจอ
์
ี
ิ
่
ํ
กบพระฤๅษ ไดร าเรยนวชาจากทานจน
ั
้
ี
สําเรจ
็
๓
ื
ั
้
ึ
ิ
ั
้
จากน นจงไดเดนทางกลบบานเมองของตน
้
…แตกอนท จะออกเดนทางฤๅษไดมอบผะ
ี
ี
่
ิ
่
้
้
้
อบแกวให …แลวสั งกําชับว่าห้ามเป ดจนกว่า
่
จะถงบานเมอง …แตจนทโครพไดเสยสัตย ์
ั
ี
้
ื
้
ึ
ึ
ั
ี
แอบเปดผอบน นเสยกอน …ซ งในผะอบม ี
่
“นางโมรา” ไดปรากฏตวออกมา
ั
้
๔
ิ
็
้
ั
จนทโครพกไดพานางโมราเดนทาง
่
ตอไป …แตระหวางทางไดพบกบโจร
่
้
ั
่
็
ึ
่
ิ
ปา ซ งเหนนางโมราเขาจงคดแยงชง
ิ
ึ
้
ู
่
็
ั
…จนทโครพกถกโจรปาฆาตาย (นาง
่
็
็
ั
่
โมราเหนจนทโครพตาย กยอมไมได
้
ตําแหนงอครมเหสจงไปอยกบโจรปา
ั
ี
ู่
ึ
่
ั
เพราะจนทโครพสัญญาวาจะมอบ
ั
่
่
ี
้
ั
ตําแหนงอครมเหสให)
แตจนทโครพยงไมถงความตาย
ั
่
ึ
่
ั
ี
ิ
ั
ุ
ึ
้
ิ
์
พระอนทรจงมาชบชวตใหจนทโครพ
ู่
ิ
ี
…แลวบอกวาเน อคท แทจรงอยทาง
่
ื
ู่
้
้
์
้
ิ
ทศเหนอ แลวพระอนทรกสาปนาง
็
ิ
ื
โมราใหเปนชะน (โจรปาคดวาวน
้
ั
่
ิ
ี
่
ี
ื
ี
้
หน งถานางโมราไดเจอคนอ นท ดกวา
ึ
้
ิ
ตน จะตองท งตนไปแน เพราะขนาด
่
้
ั
ี
ั
ู้
์
ึ
จนทโครพผท เปนถงองคชายนางยง
ั
ึ
้
ี
ั
ิ
ท งได ดงน นโจรปาจงหนไป นาง
โมราจงออกตามหาโจรปา)
ึ
๕
๖
ึ
ู่
ั
ั
ื
ี
ู่
่
ิ
จนทโครพจงคดวาในถ าน นมเน อคของตนอย จงฆา
่
ึ
ํ
้
ั
ิ
็
ั
ึ
ยกษตนน นแลวเดนเขาไปกพบผหญงคนหน งช อ
ื
้
ู้
์
ิ
ึ
ั
ิ
ึ
้
ู่
ิ
ั
ุ
ิ
“นางมจลนทร” จงอยกนกน …แลวจนทโครพคดถง
์
ั
่
์
ี
ึ
่
ุ
ิ
ิ
ุ
พอแมจงพานางมจลนทรหน (ตอนน นนางมจลนทร ์
่
ทองออนๆดวย) แลวเดนไปสักพกกเหน อยแลวเผลอ
้
ี
้
ั
็
้
ิ
้
ั
ั
หลบไปท งค ู่
้
ุ
ั
นางยกษจงนําตวนางมจลนทรไปฟาดกบตนไมแลว
้
ึ
้
์
ิ
ั
ั
์
ั
็
ิ
เหว ยงไปสดแรง จากน นกปลอมตวเปนนางมจลนทร ์
ั
ุ
ี
ุ
ั
ไปนอนขางจนทโครพ
้
๗
ั
ึ
ื
่
ื
็
ิ
เม อจนโครพเดนทางมาถงเมองกขอนอนพกผอน …
ั
้
ื
ั
ั
์
แลวพอตอนกลางคนนางยกษกไปกนววของชาว
็
ิ
่
ึ
ู้
่
ู่
ั
ั
้
ู
้
้
บาน โดยหารไมวาเจาของววดอย …เจาของววจงไป
้
ั
่
ั
บอกพระราชา (พอของจนทโครพ) (นางยกษไดนํา
์
่
้
้
่
เส อผาท เลอะเลอดไปซอนไว) แตตอนน นดกมาก
ื
ั
ึ
ื
ี
้
้
ื
้
ั
แลวจงพดกนพรงน เชา …เม อเชาแลวจนทโครพได ้
ู
ั
้
ี
ุ่
ึ
ปลกนางมจลนทรตวปลอม โดยไมบอกเร องคด ี
่
ื
ิ
ุ
์
ุ
ั
่
์
้
่
ื
แปลกประหลาด …แตนางยกษไมไดนอนมาท งคน
ั
ั
่
้
่
เลยแสรงบอกวาไมสบาย …จนทโครพออกมาเขา
้
ั
ู
ั
ี
เฝาคนเดยว …แลวพระโหราธบดกตรวจดดวงใหจน
้
็
้
ิ
ี
ุ
่
้
ทโครพ แลวบอกวาพรงน ใหจนทโครพพานางมจล ิ
ุ่
ั
้
ี
นทรมาดวย
้
์
๘
พอวันรุ่งขึ นพระโหราธิบดีถามนางมุจลินทร์
์
เกี ยวกับเวลาที เกิด …แต่นางยักษไม่รู้จึงบอกวัน
ผิดๆไป …พระโหราจึงบอกว่า บัดนี ความจริง
เปดเผยแล้ว …เจ้าไม่ใช่คนแต่เจ้าเปนนางยักษ ์
นางยักษหน้าถอดส… จันทโครพจึงฆ่านางยักษ ์
์
ี
ตายแล้วออกตามหานางมุจลินทร์จนพบ…
และตอนนั นนางมุจลินทร์ได้คลอดบุตรชาย
ชื อ”จันทวงศ” …ทั งสามจึงอยู่ด้วยกันอย่างมี
์
ความสข
ุ