เว้าขวัญหมู่เฮา

คำนำ “เพื่อน” เป็นคำสั้นๆ แต่มีความหมายมาก เพื่อน ทำให้เราได้เห็นว่ายังมีอะไรดีๆ อยู่ในโลกนี้ อีกมากมาย เป็นที่พึ่งได้ทั้งยามสุขและยามทุกข์ สร้างความสนุกสนานเฮฮา คอยเติมเต็มความสุข โดยไม่หวังผลตอบแทน นอกจากความจริงใจ ให้แก่เรา เป็นคนที่ให้กำลังใจเรายามที่ท้อแท้ ท้อแท้และอยู่เคียงข้างเราเสมอ คอยเพิ่มสีสัน แบ่งปันรอยยิ้มให้กับเราตลอดเวลา

หนังสือ “เว้าขวัญหมู่เฮา” จัดทำขึ้นเพื่อให้เพื่อนๆ รำลึกถึง ความสนุกสนานในวัยชั้นประถม และ เหตุผลอีกอย่างหนึ่งคือ เฮี้ยงชาญวิทย์ เกษมทรัพย์เพื่อนของเราเขียนถึงเรื่องราว เก่าๆ สมัยในเรียนที่รร.เทศบาลวัดสระทองมาให้ ผู้จัดทำอ่าน เมื่อได้อ่านแล้ว ผู้จัดทำรู้สึกมีความ สุขที่ได้อ่านเรื่องเก่าๆ เหล่านี้และอยากจะแบ่งปัน ความสุขนี้ให้กับเพื่อนๆ จึงขอความช่วยเหลือ จากหัวหน้าสุมิตร กฤตลักษณ์ และเพื่อนๆ อีก บางคนให้ช่วยเขียนความทรงจำที่ยังมีอยู่เกี่ยว กับเพื่อนๆ ของเรา ก็ได้รับการตอบรับเป็น อย่างดี จึงจุดประกายให้ผู้จัดทำมีความคิด ที่จะทำหนังสือ“เว้าขวัญหมู่เฮา” นี้ขึ้น

ขอขอบคุณเฮี้ยง,หัวหน้า สุมิตรและเพื่อนๆ ที่ช่วยกันเขียน ความทรงจำในวัยชั้นประถม ขอบคุณ คุณช้างชำนาญ ที่ช่วยวาดปกหนังสือให้ ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่อนุญาตให้นำข้อมูล ส่วนตัวนี้มาลงให้เพื่อนๆ ได้อ่าน ผู้จัดทำหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหนังสือ “เว้าขวัญหมู่เฮา” นี้ จะทำให้เพื่อนๆ ได้ใช้เวลา ในช่วงวัยเกษียณอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างมี ความสุข สนุกสนาน เพลิดเพลิน เพื่อเติม ความสุขและเพิ่มพลังบวกให้กับชีวิต ของเพื่อนๆ ทุกคน วิภา เทียนเนียม (อั๋น) ผู้จัดทำ 12 กุมภาพันธ์ 2566

กอบกุล กรมไกรสร เด็กหญิงกอบกุล กรมไกรสร มี ชื่อเล่นว่า “ตุ๊กตา” ตัวเล็กสุดใน ห้อง ไม่แน่ใจสูงถึง 140 ซม.ไหม เป็นนักกีฬาแชร์บอลรุ่นจิ๋ว เสียงเล็กแหลม ฟังเพราะไปอีกแบบ นั่งหน้าชั้น เพราะตัวเล็ก ไม่บังเพื่อน อารมณ์ดี ใจดี ไม่เคยเห็น ทะเลาะกับเพื่อน มีพี่ชายชื่อทรงยศตัวสูง ผอม ผมว่าเคยได้ยินกอบกุลร้องเพลงนะ เสียงใสเลยล่ะ

กิตติชัย เทียมสิงห์ กิตติชัย เทียมสิงห์ มีชื่อจริงเดิมคือ “จำปา” จำไม่ได้ว่ามาเปลี่ยนช่วง ท้ายๆการศึกษาหรือเปลี่ยนตอน เข้ามศ.1แล้วนะ ขอเรียกว่าจำปา เป็นชื่อเล่นดีไหม เพราะทำให้ ความจำมันดีขึ้น จำปาเป็นหนุ่มรูปร่างแข็งแรงบึกบึนดูสมบูรณ์มีกล้ามแขน ขาเห็นได้ชัด จำปามีใบหน้าคมเข้มมีกรามเล็กน้อยจมูก โด่ง ตาโต ปากหนา ยิ้มเก่ง อารมณ์ดี ไม่ค่อยโกรธ ใคร ใจดี ไม่เคยเห็นทะเลาะกับใคร จำปาเป็นคนพูด น้อย เวลาหัวเราะจะเอามือป้องปากเขาเรียกว่าหัวเราะ อย่างเกรงใจ จำปามีเอกลักษณ์ประจำตัว คือ ชอบสะพาย ย่ามเหมือนของที่พระใช้ จำปาพักอยู่ที่วัดเป็นลูกศิษย์ น่าจะมีประสบการณ์เดินถือปิ่นโตตามหลวงพี่บิณฑบาต และนำสวดน่าจะเก่งนะถือเป็นประสบการณ์ที่ดีอย่างหนึ่ง จำปาเล่นกีฬาได้หลายชนิด ฟุตบอล และ วิ่งแข่งขัน กระโดดไกล จำปาเตะฟุตบอลได้แรงและหนักวิ่งเร็วด้วย การเรียนของจำปาอยู่ในระดับกลางถึงดีจำปาสอบเข้า มศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้ห้องต้นๆ เลยล่ะ

เกศินี ปริปุณณะ เด็กหญิงเกษวไล ปริปุณณะ ชื่อเล่น “อิ๋ว” เป็นเด็กหญิงรูปร่างผอมเปรียว ดู ดี จำได้ว่าพูดเก่ง คุยสนุกกุ๊กกิ๊ก ชอบ กินขนมบ่อยๆ กับเด็กหญิงอั๋น จนถูกจด ชื่อบ่อยๆ อิ๋วเป็นที่เกรงใจของเพื่อนๆ เพราะเป็นลูกสาวคุณครูใหญ่ที่แสนใจดี คือ คุณครู ศิริวาท ปริปุณณะ อิ๋วเป็นคนที่ลายมือสวยมาก นะ ชอบวาดภาพผู้หญิงทำตุ๊กตากระดาษ อิ๋วเปลี่ยนชื่อเป็นเกศินีช่วงเรียนปกศ.สูง คนที่ผมกลัวที่สุดในโลก ก็คือคุณอิ๋วที่นั่งคู่กับคุณอั๋น พวก ผู้ชายเกเรกลัวหัวหด เอะอะจะไปฟ้องครูใหญ่ลูกเดียว ถึง ผมจะไม่เกเร แค่เห็นแววตาผมก็เกิดอาการอกสั่นพรั่นพรึง หลบได้ขอหลบไปก่อน ที่จริงอิ๋วเป็นที่รักของเพื่อนๆ ผู้หญิง ทุกคนนะ ยกเว้นกับพวกผู้ชายซนๆ เกเรชอบแกล้งเพื่อน รับรองไม่มีคนไหนกล้าแหยมเข้ามาล้อเล่นด้วยเลยครับ ฝากบอกครูอิ๋วด้วยว่าจนถึงวันนี้ ผมยังจำแววตาอันเฉียบ คมของครูอิ๋วได้ดี 555.

จรูญ ครองศรัทธา จรูญ ครองศรัทธา ชื่อเล่นของจรูญ คือ “เงี้ยบ” ที่บ้านขายก๋วยเตี๋ยว หน้าวัด บูรพาภิราม ใกล้บ้านคุณครูเปรมจิต สอนภาษาไทย มีไฝเหนือมุมปากซ้าย หน้านิ่งยิ้มยาก เงี้ยบเป็นคนขี้ตื่นเต้น พูดติดๆเวลาพูดเร็ว เงี้ยบอารมณ์ ดี หัวเราะเก่ง เป็นคู่ซี้เด็กชายปรีดา ธนานันต์ ตอนหลัง เปลี่ยนเป็นชิดทรงสวัสดิ์ เงี้ยบมีเค้าหัวล้านตั้งตอนนั้นนะ

จินตนา เตาล์ จินตนา เตาล์ จำได้ว่าจินตนา นาม สถุลแซ่ตั้งนะ “หมวย” เป็นชื่อเล่น ผม กลัวสับสนกับหมวยลักษณา ชื่อหมวย เหมือนกัน เลยเรียก “หมวยใหญ่” มี รูปร่างสูงผอมจัดว่าดีนะ หมวยเป็นสาว น้อยอารมณ์บ่จอยบ่อยๆ ชายหนุ่ม ชอบไปล้อเลียนให้วี้ดว้าย บ่อยครั้งที่หมวยใหญ่ส่งเสียงแหบแห้ง ทำตาเจ้าเสน่ห์ เจ้าเล่ห์กลายๆ นึกในใจว่าเดี๋ยวกรูจะเอาคืนให้เจ็บไปเลย บางครั้งดูขี้ใจน้อย แต่หายโกรธไวถ้ามีคนชมว่างามเลิศ ในแผ่นดินซูสีไทเฮา

ชาญวิทย์ เกษมทรัพย์ เฮี้ยงชาญวิทย์ เดิม “แซ่ตั้ง” ไหมนะ เปลี่ยนเป็น“เกษมทรัพย์” นามสกุล เดียวกับคนใกล้บ้านอ๊อด อนุพันธ์ เป็นญาติกัน เฮี้ยงจำได้ว่าตอนประถม 2-3 เฮี้ยงเป็นเด็กน่ารักแก้มแดง จนมีเห็นเส้นเลือดฝอยเลยล่ะ แก้มเป็นลูกกลมๆ แต่ตัว เล็กนะ อย่างที่รู้กัน ไปนั่งหน้าสงวนศักดิ์มือกลอง เคาะ โต๊ะได้ตลอดเวลาว่าง ถือว่าเป็นความบันเทิงมากๆ ครับ เพราะแกเคาะโต๊ะได้เก่งจริงๆ พอขึ้น ป.5-7 เฮี้ยงสูงขึ้นมากเสียงแตกห้าว พูดน้อย เดินขโยกก้าวสั้นๆ เฮี้ยงเป็นคนสุภาพ เชื่อฟังให้ความร่วมมือกับเพื่อนเสมอ เรื่องเล่นกีฬานั้น เฮี้ยงไม่เล่นเลยเพราะตัวเล็กกว่าใคร วิ่ง ไม่ทันเขา(ฮา) จึงไม่ค่อยเห็นมาเตะบอลด้วยกัน จำได้ว่าเฮี้ยงมีพี่สาวสวยนะ

ชำนาญ วงศ์แก้วโพธิทอง ชำนาญ วงศ์แก้วโพธิ์ทอง ชื่อสกุลเดิม คือ “แซ่ต่าง” มีชื่อเล่น ว่า “ช้าง” เป็น หนุ่มรูปร่างเล็กนะคล่องแคล่ว ใบหน้า เหมือนเด็กญี่ปุ่น ตาเล็กหยี จมูกชมพู่ ปากบาง ช้างมีเสียงทุ้ม ไม่ดัง ฟังรื่นหู ช้างเป็นคนที่ชอบวาดภาพการ์ตูนได้สวย มาก เขียนเป็นเรื่องราวได้เลย ช้างมีวิธีวาดการ์ตูนที่เร็ว อย่างไม่น่าเชื่อ ช้างเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดีเข้าได้ กับเพื่อนทุกคน แต่ไม่ค่อยพูด จำได้ว่าที่บ้านช้างจะเปิดร้านขายจักรยาน ปะยาง ซ่อม จักรยานด้วย ทำให้ช้างซ่อมจักรยานช่วยที่บ้านด้วย ร้าน ที่หน้าวัดสว่าง จึงทำให้มือและเสื้อผ้ามอมแมม อยู่ บ่อยครั้ง ขี่จักรยานเก่ง คล่องตัว โลดโผนหวาดเสียว โดยเฉพาะขี่ผาดโผน ยกล้อแล้วสามารถถีบต่อไป ช้างมี พื้นฐานการยืดหยุ่นตัวนะตีลังกาได้ จำได้ว่า ช่วงมศ.1-3 ช้างเล่นยิมนาสติค เก่งมากสามารถตีลังกากลับหลังได้นะ ช้างเล่นกีฬาได้หลายอย่าง ฟุตบอล วอลเล่ย์บอล ปิงปอง วิ่งแข่ง ช้างเรียนหนังสืออยู่ระดับกลางๆ ค่อนไปทางหัวของชั้น จำ ได้ว่าช้างสอบเข้าเรียนมศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ได้อยู่ ห้องควีนนะ ต่อมาไปต่อเพาะช่างพร้อมสุพจน์

ไชยวัฒน์ วินทะไชย ไชยวัฒน์ วินทะไชยคู่ซี้พรหมมาศ พันทะ ไชย เจ้าหนูตัวเล็กพริกขี้หนู ชื่อเล่น “อ๋อย” สมญานาม “ตู้เพลงเคลื่อนที่” เป็น เพื่อนที่มีดนตรีลูกทุ่งในหัวใจชอบร้องเพลง ตลอดเวลา อารมณ์ดี ร้องได้ทุกเพลง ถ้า เพื่อนขอให้ร้อง บางทีแอบร้องอยู่คนเดียว อ๋อยเป็นคน หน้าตาดีผมเรียบตลอดเวลา อ๋อยมีคุณพ่อคุณแม่เป็นคุณครูอัธยาศัยดีมาก พูดเพราะ ดู เป็นคนใจดี ถ้าจำไม่ผิดอ๋อยจะค่อนข้างสนิทกับธาดา อ๋อยดูเป็นคนอารมณ์ศิลปินชอบแสดงบทน้ำตาแตกบ่อยๆ สั่งน้ำตาได้ยังเคยคิดว่าเพื่อนคนนี้โตไปคงไปเป็นดาราได้ สบาย จำได้ว่าอ๋อยชอบเล่นซ้อมมวยกับพรหมาศและ ชาติ ชายบ่อยๆ แสดงให้สาวๆดูทะมัดทะแมงดี อ๋อยเล่นกีฬาได้หลายอย่าง ฟุตบอล ปิงปอง ตะกร้อ เล่น ได้ดีทีเดียว อ๋อยเรียนหนังสือเก่งปานกลางของห้องแต่ สอบเข้าเรียนมศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ได้อยู่ห้องควีน เลยนะ ข่าวว่าอ๋อยได้ประกอบอาชีพเป็นนักร้องสมใจ

ธีระพล กนกนทีสวัสดิ์ ธีระพล กนกนทีสวัสดิ์ นามสกุลเดิมจำได้ ว่า“แซ่เซีย” มักได้ยินเสียงห้าวๆ ของ เพื่อนคนหนึ่งเรียกชื่อนามแฝงว่า“บักเถ่า” หมายถึงคนหน้าแก่เสียงแก่ แต่ชื่อเล่น จริงๆ ของธีระพล คือ “จ่อย” คนที่เรียก นั้นคือ สภา จุรีมาศ จ่อยเป็นเด็กน่าตาแมนๆ จมูกโด่ง คมสัน หุ่นสมส่วน เสียง แตกหนุ่มไวไปทางแก่ มีเพื่อนซี้คือ วันชาติ แซ่หว่อง เจอ จ่อยจะเจอชาติด้วย จ่อยเป็นน้องชายเฮียหน้าใหญ่นักเทนนิสทีมจังหวัด ทำให้ จ่อยก็อยากเจริญรอยตามพี่ชายด้วย เล่นบาสเก็ตบอลดีมาก เป็นกำลังสำคัญของทีมเลยละ เป็นคนอารมณ์ดี ชอบเล่นกีฬามาก ปิงปอง ฟุตบอล ตี่จับ จ่อยเป็นเด็กเรียนดี ไม่เกเร ขยัน จึงสอบเข้า มศ.1 รร. ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้อยู่อยู่ห้องคิง ได้อันดับ

นริศ พฤกษานุศักดิ์ นริศ พฤกษานุศักดิ์ จำได้ว่า นามสกุลเดิมคือ “แซ่ลิ้ม” มีชื่อเล่นว่า “บุ๊ง”ไม่เคยถามว่ามีความหมายว่าอะไร บุ๊งเป็นน้องชายของมานิต แซ่ลิ้พี่ใหญ่ ของเรา บุ๊ง เป็นเด็กตัวเล็กสูงใกล้เคียงกับสุมิตร จำได้ว่าบุ๊งศีรษะ ค่อนข้างกลม หูกาง มักได้ยินอะไรๆที่เพื่อนนินทาเสมอๆ เป็นคนพูดช้า เสียงกังวาน ใจดีชอบช่วยเพื่อน เคยเห็น บุ๊งยืนประจันหน้ากับใครไม่รู้ที่มาหาเรื่องเพื่อน บุ๊งยืนกำ มือแน่น คอเอียงเล็กน้อยไปทางขวาเหมือนกับยู้พี่ชายที่ ชอบเอียงคอเหมือนกัน แต่วันนั้นจบลงด้วยการคุมเชิง เฉยๆ บุ๊งชอบเล่นกีฬา วิ่งเร็ว เล่นฟุตบอล ชอบเล่นเป็นแบ็ค เล่น คู่กับสุมิตร จำได้ว่าพวกเราเคยชนะพนันบอลกับรุ่นพี่ป.7 นะ มีเงินพนันกองกลางแพงเหมือนกัน แต่คนที่ลงขันมาก ที่สุด คือ เจ้าสัวยู้ของเรานั่นเอง บุ๊งเป็นเด็กเรียบร้อยการเรียนหนังสืออยู่ในขั้นดีมาก นะ ครับ ช่วงหลังบุ้งไม่รู้เป็นไรชอบกระพริบตาบ่อยๆ ไม่รู้ว่า ไปคุยกับนุ้ยยุวดีบ่อยๆ รึเปล่า เลยติดเชื้อคนชอบค้อนมา

นิรมล ทิศคำ นิรมล ทิศคำ นามสกุลเดิม ใช่ “ปกาสิทธิ์” ไหม จำไม่ได้ว่า นิรมลชื่อเล่นว่า “แป๋ว” นะ จำได้แต่ว่า แป๋วเป็นเด็กผิวคล้ำมากจน เห็นแต่ตากับปากที่หนา ตาโตคม โทน เดียวกันกับ เพื่อนอีกคนคือ ศรีสุดา แป๋วดูเป็นคนพูดน้อย มักทำอะไรช้าๆ เวลาเดินก็ช้าดู เรียบร้อยนะ จำได้ว่าชอบคุยกับพรทิพา รองหัวหน้า แป๋วดูเป็นคนใจเย็น ไม่ทะเลาะกับใคร ไม่ค่อยมองจิกใคร อยุ่ในโอวาทดี พาลทำให้คิดว่าอนาคตน่าจะเป็นแม่ศรี เรือนของใครสักคนที่โชดดี การเรียนของแป๋วอยู่เกณฑ์ปานกลางไม่เด่น เรื่องกีฬาแป๋วก็มีบ้างเคยเห็นเล่นแชร์บอล กับของเล่น ชนิดหนึ่งที่มีอุปกรณ์ลูกเทนนิส / ไม้ไผ่เหลาเป็นท่อนขนาด 30 ซม. สัก 10 ท่อน จำไม่ได้ว่าเขาเรียกอะไร ดีดมะขาม

เบญริสา งามดี เบญริสา งามดี ถ้าเจอชื่อข้างนอก ไม่รู้เลยนะว่า คือเด็กหญิงสำเภา นามสกุลเดิม “แพงคำมี“ ชื่อเล่นเขา เรียกกันว่า ”เภา” เลยนะ เภาเป็นเด็ก หน้าตาบ้องแบ๊ว จมูกชมพู่ ตาซื่อๆ เหมือนสาวน้อยบ้านป่า ชอบกลัดผม ด้วยเข็มกลัดข้างหนึ่ง ใบหน้าไม่กลม เภามีกลุ่มชาวผิวเข้มด้วยกันหลายคน มณีวรรณ, ศรีสุดา, นิรมล กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ดูเรียบร้อยไม่ค่อยพูดนัก แต่ถ้า อยู่ด้วยกัน ผมว่าสำเภานี่ละเป็นคนชวนเพื่อนคุย และ เป็นต้นเสียง สำเภาชอบเล่นกีฬาและเป็นตัวลุยคนหนึ่ง สังเกตจากการเล่นแชร์บอล จะแย่งลูกเก่งพอๆ กับอิ๋ว เกษวไล มีพลังช้างพอกันเภาเรียนค่อนข้าปานกลาง พอๆ กับคนในกลุ่ม

ประวิทย์ โอวาทกานนท์ ประวิทย์ โอวาทกานนท์ ประวิทย์ชื่อเล่น “ตู่” น่ามาจากคำว่า ตุ๊ดตู่ ตอนเด็กๆมี รูปร่างตัวเล็กพุงยื่น เวลาเดินเอาพุง ออกไปข้างหน้าดูคล้าย “บุสก้า” ตัวการ์ตูน ยอดนิยม สมัยนั้นตู่ รูปร่างสันทัดไม่สูง ระดับเดียวกับตี๋น้อยเรืองรัตน์ ตู่มีความสามารถในการวาดรูปภาพ เหมือนมีฝีมือแนวคิด ทางศิลปะดีมาก เป็นที่ชื่นชอบของคุณครู มุนี อาจารย์ สอนวิชาศิลปะ และได้รับคำชมเชยเสมอ การเรียน ของตู่อยู่ในเกณฑ์ดี อยุ่ระดับต้นๆ ของชั้น ตู่เขียน หนังสือสวยงามสมเป็นช่างศิลป์ รู้สึกว่าตู่จะเป็นญาติกับ พรทิพา แซ่จูนะ มีศักดิ์น้าหลานกัน ตู่มีเสียงกังวานทุ้ม แต่ไม่เคยได้ยินเสียงร้องเพลงสักทีเป็น คนพูดน้อย เถียงสู้สาวๆไม่ค่อยทัน นิ่งฟังอย่างเดียว นึก คำพูดไม่ทัน เพราะสาวห้องเราส่วนใหญ่พูดเร็วมาก จนคน อื่นพูดตามไม่ทันหลายคน เช่น สุนันท์, วิยะดา, พวงเพชร, ดารณี, สุภาภรณ์, เกษวไล

ประสงค์ เดชโยธิน ประสงค์ เดชโยธิน นามสกุลเดิม “แซ่ลิ้ม” ประสงค์น่าจะตัวเล็ก ดูสั้นๆ เลยมีชื่อเล่น ว่า “เตี้ย” ช่วงป.6-7 เตี้ยตัวยืดขึ้นมาก พอๆ กับเฮี้ยงเลย เตี้ยมีจมูกรูปชมพู่ ตาโต หล่อ มีหน้าเหมือนคุณแม่ยังกับแกะ พี่สาว พี่ชายหน้าคล้ายกันไปหมด ชอบใส่เสื้อ ตัวเล็ก กางเกงตัวรัด บางทีเห็นเป้าเป็นลอนเลยล่ะ เตี้ยเป็นคนอารมณ์ดีชอบแหย่เพื่อนให้หัวเราะเสมอ เตี้ย ชอบออกท่าทางมวยจีนกังฟูแบบบรู๊ซ ลี ชอบกระโดดสูง แบบกังฟูสปริงเท้าของเตี้ยดีมากๆ เตี้ยชอบเล่นกีฬาทุก อย่าง วิ่งเร็ว เตะฟุตบอลได้ดีเล่นปิงปองก็เก่งเป็นคู่แข่ง มือสูสีกับตี๋ลุ สมเกียรติแชมป์ปิงปองของเราเลยหละ เตี้ย มีท่าตีปิงปองเฉพาะตัวนะ เห็นยืนที่โต้ะปิงปองไกลๆ จะเดา ได้เลยว่าเป็นเตี้ย(หมาตื่น)แน่นอน จำได้ว่าเตี้ยเล่นเกม ตี ไม้หิงอี่ได้ดีทีเดียว มันเป็นเกมของเด็กผู้ชายสมัยนั้นชอบ มาก เรื่องการเรียนเตี้ยเรียนเก่ง โดยเฉพาะคณิตศาสตร์ได้ คะแนนดีมาตลอด จำได้ว่าเตี้ยมีเสื้อผ้าลายๆสวยๆมาอวดเพื่อนบ่อยๆ เพราะ คุณแม่มีแผงขายเสื้อผ้าในตลาดสดหายโศก แม่ของเตี้ยใจ ดีมาก

ปรีดา ชิดทรงสวัสดิ์ ปรีดา ชิดทรงสวัสดิ์ นามสกุลเดิม “แซ่ต่าง” ชื่อเล่น ชื่อ “แดง” รึเปล่า นะไม่แน่ใจ เป็นเด็กหน้าตามึนๆ ตา ปรือ ผอม สูงผมชี้ๆ ปรีดาเป็นคนพูด น้อย จำได้ว่ามาจากรร.เทศบาลวัดบูรพาพิราม ท.2 มาพร้อมกับ จรูญ,วีระพลคะไชยศรี(ตั้ว) ปรีดาจะชอบคุยกับกลุ่มเค้าเสมอ ไม่ค่อยคุยกับเพื่อน ผู้หญิง นิสัยดี ช่วยเหลืองานในห้องดี ปรีดาเล่นกีฬาได้ ปิงปอง เตะฟุตบอล ขี่ม้าชิงเมือง ปรีดาเรียนหนังสือดีเหมือนกัน ขยัน สอบเข้า รร.ร้อยเอ็ด วิทยาลัยได้อยู่ห้อง 1/10 ห้องคิง เหมือนจรูญ / วีระพลนะ

พรทิพา โอวาทกานนท์ พรทิพา โอวาทกานนท์ นามสกุลเดิม “แซ่จู” เพื่อนเรียกชื่อเล่นว่า “พร” พร เป็นรองหัวหน้าชั้นป .7 พรเป็นผู้หญิง ตัวโต สูง เดินตรงๆ เรียบร้อย พรมีที่ ดวงตาดุ อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ได้เป็น รองหัวหน้า พรเป็นคนพูดน้อย แต่บาง ทีเคยได้ยินพรตวาดให้เด็กซนที่ส่งเสียง ดังให้เงียบได้เหมือนกันนะ พร เล่นกีฬาได้ วิ่งแข่ง แชร์บอล ปิงปอง เพื่อนๆในห้องดู เกรงใจพรนะ คงกลัวสายตาดุๆ ของพร พรเรียนหนังสือ อยู่ในขั้นดีเดียว สอบได้อันดับต้นๆ ของห้อง พรชอบวาด เขียน ทาสีได้สวย เป็นรองตู่นิดหนึ่ง พรสอบเข้า รร.สตรีศึกษา ได้ห้องเก่งเหมือนกัน

พวงเพชร อมรกาญจนวัฒน์ พวงเพชร อมรกาญจนวัฒน์ นามสกุล เดิม “วิสูตรานุกูล” ชื่อเล่น “ฮวง” บ้านอยู่ ข้างศาลเจ้า สมัยเป็นเด็กแก้มยุ้ยๆเป็นพวง หน้าตาน่ารักแบบเด็กๆ สาวน้อยเสียงแหบ ทรงเสน่ห์ รูปร่างกลม สมบูรณ์ ใบหน้ารูปไข่ กลมน่ารัก ชอบหวีผมเป๋ปัดไปทางขวา ฮวงเป็นคนยิ้มเก่ง อารมณ์ดีตลอด ยิ้มแย้มเสมอ ยิ้ม หวานด้วยซี ด้วยเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว หน้ายิ้มๆมักจะ ถูกหนุ่มๆ จอมซนในห้องชอบมาตอแย เย้าหยอกเล่น เสมอ มักได้ยินเสียงฮวงตวาดบ่อยๆ แกล้งร้องไห้ก็มี ทำ ให้จอมซนได้ใจนัก จำได้ว่าฮวงมีขนมลูกอมมาฝากเพื่อนๆ เสมอ การเรียนอยู่ระดับปานกลางนะ ด้วยรูปลักษณ์ฮวงคงเป็น เถ้าแก่เนี้ยแน่ๆ เลยในอนาคต

มณีวรรณ ถิ่นมุกดา มณีวรรณ ถิ่นมุกดา ชื่อสกุลเดิม “สุทธิ ประภา” เพิ่งรู้จริงๆนะว่า มณีวรรณมีชื่อ เล่นว่า “ตุ๊” น่าจะมาจากตุ๊ต๊ะ เด็กๆ คงอ้วนน่ารักน่าขโมยแต่ทำไมโตขึ้นผอมบางชะลูดก้นปอดเลย ตุ๊ ตัวผอม รูปร่างเล็กๆ ผิว 2 สี หน้าตามอมแมม ไม่มีเค้าความสวย เลย ไม่น่าเชื่อว่า โตขึ้นมาจะสวยได้ขนาดนี้ ตุ๊เป็นคนพูดน้อยนะ ต่อหน้าเพื่อนๆ แต่ถ้าอยู่กับเพื่อนซี้อย่างศรีสุดาเห็นพูดเป็น ต่อยหอย เวลาพูดชอบพูดตรงๆ หน้าตาเฉยๆ ดูซื่อๆ ดีครับ อัจฉรา, จรูญเป็นเพื่อนที่ตุ๊พึ่งพาของมาตลอด ตุ๊น่าจะคุยกับ สงวนศักดิ์, วีระพล, จรูญ รู้เรื่องกันดีเพราะเห็นยิ้มๆ ตลอด ตุ๊ จะชอบคุยกับอัจฉรา, ศรีสุดา, สำเภา มีช่วงหนึ่ง ตุ๊ไม่อยากไปโรงเรียนเลย เกือบเรียนไม่จบ ป.7 เพราะอ๋อยกับพรหมมาศชอบล้อเขาว่า ชอบกันกับสุพิศ สุพิศ นามสกุลมณีวรรณ เพื่อนจะล้อเขาว่า “สุพิศ มณีวรรณ”, “มณีวรรณ มณีวรรณ” แล้วก็มาร้องเพลงกับมาเคาะโต๊ะกวนตุ๊ ตลอด เลยทำให้ตุ๊อาย และไม่อยากไปโรงเรียน ไม่อยากอยู่ใน ห้องเพราะกลัวนายอ๋อยกับนายพรหมมาศล้อ ตุ๊เป็นคนผอมบางน่าจะเล่นกีฬาวิ่งแข่งเก่ง จำได้ว่าเป็นนัก กรีฑาโรงเรียนนะ ผอมๆ อย่างนี้วิ่งตัวปลิวเลยล่ะ เหมือน เสน่ห์นักวิ่งลมกรดของเรา การเรียนของตุ๊อยู่ปานกลาง ไม่เด่นนะแต่เด็กวัดสระทองก็สอบ เข้าไม่แพ้ใครนะ

มานิต พฤกษานุศักดิ์ มานิต พฤกษานุศักดิ์ ชื่อสกุลเดิม แซ่ลิ้ม ชื่อเล่น “ยู้” เป็นคนร่างใหญ่ บึกบึน กำยำ ตัวสูงเป็นเด็กโตเร็วกว่าทุกคนในชั้น ใบหน้า คม หล่อ ผิวขาว เวลายืนตรงจะชอบเอียงคอ ใบหน้ายิ้มแย้ม โกรธง่าย หายเร็ว เป็นคน ใจดี ใจกว้างและชอบช่วยเหลือเพื่อนๆ เสมอ เวลายืนประจันหน้าเพื่อนชอบกำมือ แต่เวลาวิ่งก็จะกำ มือวิ่งด้วย เคยเห็นตอนยู้ วิ่งแข่งจะกำมือ ก้นงอน หน้า ตั้งตรง อดหัวเราะไม่ได้ ยู้เป็นพี่ใหญ่เสมอเวลาเล่นเกมลูกผู้ชายเช่น ตีไม้หิงอี ขึ่ม้า ชิงเมือง ตี่จับ ยู้จะเป็นม้าที่แข็งแรงมาก ชอบใช้พรหมมาศ เป็นจ้อกกี้บ่อยๆ เพราะตัวเล็ก อีกคนคือเจ้าหมูน้อยสุพิศ มณีวรรณ ขี่ไล่ม้าตัวอื่นจนแพ้หมด ใครอยู่ฝ่ายยู้มักชนะ เสมอ ได้ควบม้าชมเมืองตลอด ยู้เล่นกีฬาได้ทุกชนิดฟุตบอล วิ่งแข่ง ปิงปอง ยู้เป็น ผู้จัดการทีมฟุตบอล เป็นคนที่ลงเดิมพันมากที่สุด เคย เอาชนะป.7 มาได้ ยู้ได้เดิมพันมากกว่าเพื่อน ยู้เป็นพี่ชายของ บุ้งนริศ หน้าตาคล้ายๆ กัน แต่บุ้งตัวเล็ก กว่ามาก การเรียนของยู้อยู่ในเกณฑ์พอใช้ค่อนไปทางท้าย แต่ยู้ เป็นพี่ใหญ่ที่ใจกว้างมากเป็นที่รักของเพื่อนๆ

มาโนช อิทธสมบัติ มาโนช เป็นคนรูปร่างสูงนะ ไหล่ตก เอียง ใบหน้าเล็กแหลมแก้มป่อง เล็กน้อย จมูกโด่ง ตาเล็ก ปากเล็ก บาง มาโนชมีเสียงเล็กทุ้ม เป็น เอกลักษณ์ มาโนชพูดเสียงค่อย ไม่ชอบเสียงดัง เวลาพูดจะก้มหน้า ไม่ค่อยสบตาเพื่อน อายๆ หน่อยๆ จำได้ว่ามาโนชเป็นญาติ กับ อ้อย วิยะดา ดูมาโนช จะเกรงใจอ้อยมาก เวลาอ้อยพูดหรือบอกอะไร มาโนชจะค่อนข้างเชื่อเสมอ แต่บางครั้งมาโนชก็เถียงคอ เป็นเอ็นเหมือนกัน ไม่ค่อยเห็นมาโนชเล่นกีฬาเลยนะ ไม่ชอบเล่น อาจจะ ชอบดูมากกว่านะจริงไหม คือ ชอบเชียร์ ถ้าโรงเรียนมี เชียร์ลีดเดอร์ มาโนชอาจจะสมัครเป็นเชียร์รลีดเดอร์ก็ได้ นะ “สระทองสู้ สู้ สระทองสู้ตาย สระทองไว้ลาย” มาโนชมีผลการเรียนอยู่ระดับกลางๆ ของห้อง

ยุรณี ตรีโอษฐ์ ยุรณี ตรีโอษฐ์ ชื่อเดิม บุรณี จันทชุม ชื่อ เล่น “เปีย” สันนิษฐานว่าตอนเล็กๆ เปียน่าจะไว้หางเปียแน่ๆ เลย ที่บ้าน เลยเรียกน้องเปีย เปียเป็นคนรูปร่างเปรียว หุ่นดี ผิวแทน หน้าตาน่ารัก เสียงห้าวใหญ่เวลาเรียก ใครจะนึกว่าผู้ชายเรียกเสมอ เปียจะเรียกหาหัวหน้าบ่อย มากคนหนึ่ง เปีย เป็นคนเรียบร้อยแต่งเสื้อผ้าสะอาด คุณ แม่เป็นพยาบาล ดูใจดี ยิ้มเก่ง เปียยิ้มเก่งเหมือนแม่ พี่สาวของเปียก็น่ารักนะ เปียบ้านอยู่ทางวัดเหนือ สุมิตรกับอ้อดบอกว่า เปียขี่จักรยานผ่านหน้า บ้านทุกวัน เปียเป็นนักกีฬาเล่นได้หลายอย่าง แชร์บอล และวิ่ง วิ่ง เร็วด้วยนะเป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งระดับจังหวัด ได้ เหรียญเงินทุกครั้ง การเรียนเปียเรียนได้ระดับปานกลางนะ แต่ปานกลางวัด สระทอง ก็ยังอยู่ในเกณฑ์ดีของที่อื่นน

ยุวดี พลพิทักษ์ ยุวดี พลพิทักษ์ ชื่อสกุลเดิม แซ่ตั้ง ชื่อเล่น “นุ้ย” สาวนุ้ยเป็นเด็กหน้าตา แป้นๆ ตาหยีชั้นเดียว ปากบางเล็ก สมส่วน นุ้ยยิ้มเก่งนะไม่ค่อยเห็นนุ้ย หน้าบึ้งเท่าไร แต่เพื่อนบางคนเรียกนุ้ยว่า “สาวปากแป” ไม่เห็นด้วย สักหน่อย แต่ดูไปก็มีส่วนจริงนะ นุ้ยคุยเก่ง เป็นกันเอง นุ้ยเป็นที่รักของเพื่อนๆ นุ้ยมีน้องชายเรียนห่างกัน 2 ชั้นปี หน้าตาท่าทางเดินคล้ายกัน นุ้ยเป็นนักกีฬาของโรงเรียน เล่นได้หลายอย่าง วิ่ง แข่งวอลเล่ย์บอล,ปิงปอง, แชร์บอล, นุ้ยแย่งลูกเก่ง ชู้ตเก่ง นุ้ยนิสัยดี เรียบร้อย ไม่ค่อยเกรี้ยวกราด ใจเย็น พวกจอม ซนไม่ค่อยมาตอแย การเรียนของนุ้ยอยู่ในขั้นดีทีเดียวเลย ล่ะ สอบเข้า รร.สตรีศึกษา ได้อันดับต้นๆ

เรืองรัตน์ รัตนโภคาสถิต เรืองรัตน์ รัตนโภคาสถิต ชื่อสกุลเดิม แซ่ลี้ ชื่อเล่นเพื่อนเรียกกันว่า “ตี๋น้อย” บางครั้ง ก็เรียก “ไอ้เรือง” เหมือนบุพเพสันนิวาส เลยนะ เรืองเป็นเด็กชายหน้าตาดี จมูกโด่งเป็นสันคม ผิวขาว ไม่ค่อย อยู่นิ่ง ชอบวิ่งเล่นไปมาในห้องเสมอ ชอบตอแย แซวผู้หญิงเป็น นิจ มักถูกสาวๆ กรี๊ดใส่บ่อยๆ ถูกหัวหน้าจดชื่อส่งครูบ่อยๆ ถูก ทำโทษบ่อยๆ จำได้ว่าตี๋น้อย ฟันหน้าหายไปกลายเป็นเด็กฟันหล่อ เพื่อนล้อกัน มากขึ้น การเป็นคนไม่มีฟันทำให้ตี๋น้อยซนขึ้นกว่าเดิม เพราะทำ ให้ตี๋น้อยน่าทะเล้นขึ้นมาก ตี๋น้อยชอบแอบกินขนมอยู่ในห้องเป็น ประจำ ตี๋น้อยเล่นกีฬาเก่งทุกอย่าง ฟุตบอล ปิงปอง วอลเชลย์ บอล วิ่งแข่ง ตี๋น้อยเป็นกำลังสำคัญในการเล่นฟุตบอลเตะพนัน ชนะทีมพี่ป.7 เลยล่ะ กีฬาตีไม้หิงอี ขึ่ม้าชิงเมือง ตี่จับ ช่วงนี้ตี๋น้อยจะออกเสียงได้ไม่ ชัด เพราะเวลาร้องเพลง พูดภาษาอังกฤษลมจะออกทางฟัน หน้าที่ไม่มีกันตลอด ที่บ้านตี๋น้อยเป็นร้านขายอุปกรณ์เครื่องเขียน ขายหนังสือเรียน แบบเรียนต่างๆ ชื่อร้าน “สมบุญ” ร้านมีชื่อในจังหวัดร้อยเอ็ด คง ทำให้ตี่น้อยชอบอ่านหนังสือและเรียนเก่งไปด้วย เพราะการ เรียนของเขาอยู่ในเกณฑ์ลำดับต้นๆของห้องเลยทีเดียง ตี๋น้อย มีโอกาสไปต่อ มศ.1 ที่กรุงเทพ และต่อ ม.ปลายเลย

ลักษณา ปัทมาศ ลักษณา ปัทมาศ ชื่อสกุลเดิมใช่ “แซ่ลี้” ไหม ชื่อเล่น “หมวยแขก” เนื่องจากห มวยมีนัยตากลมโต จมูกโด่ง ปากหนา ยิ้มมุมปากเก่ง นิสัยพูดน้อย ขี้อาย หมวยเข้ากับเพื่อนได้ทุกคน จำได้ว่าห มวยทำผมบ๊อบหยักศกเล็กน้อย ผอมสูง หมวยแขกเป็นคนเงียบ ไม่กรี๊ดกร๊าด เรียบร้อย ชอบเล่น หมากเก็บทุกประเภท เล่นเก่งซะด้วย เป็นคนใจดี ชอบช่วยเหลือเพื่อนๆ ดูแล้วหมวยจะสนิทกับ สุมาลี ตุ่นมาก เห็นคุยกันบ่อยๆไม่รู้ชวนกันกินส้มตำรึเปล่า ไม่งั้นก็ตำแตง

วัลเพชร สุวภาพ วัลเพชร สุวภาพ ชื่อนามสกุลเดิม ... จำไม่ได้ แต่เป็นแซ่ ชื่อเล่น “เพชร” สาวหน้าหมวย ใบหน้ากลมตาชั้นเดียว ผิวขาวหยวกชอบไว้ผมแสกข้าง เพชร เป็นรูปร่างสมส่วน พูดน้อย เรียบร้อย วัลเพชรมีเสียงที่เฉพาะ เสียงสูงทุ้ม ถ้าได้ยินจะจำได้คล้าย กับเสียงของฮวงสาวแหบเสน่ห์ ยืนอยู่ที่ไหนจะรู้ว่าหล่อน อยู่ตรงนั้น บางครั้งนึกๆ ดูแล้ว ดาราสาวสวยไทยคนหนึ่งน้องแก้ม บุ่ม มีใบหน้าละม้ายคล้าย วัลเพชรเพื่อนเราคนนี้นะ ถ้า พจน์อานนท์ เกิดแล้วตอนนั้นอาจมาทำแมวมอง เจ๊เพชร ของเราก็ได้ เพชร เล่นกีฬาเก่ง วิ่งแข่ง แชร์บอล วอลเลย์บอล ด้านการเรียน วัลเพชรอยู่ระดับกลางๆของชั้น

วิชัย จีระดีพลัง วิชัย จีระดีพลัง ชื่อจริงสกุลเดิมคือ “เอี่ยวลัง แซ่โค้ว” เปลี่ยนชื่อเป็นวิชัย แซ่โค้ว ตอนหลังนามสกุลเป็น จีระดี พลัง เราฮือฮากันใหญ่ไม่รู้ว่าเพราะ อะไรนะ จากชื่อเอี่ยวลัง ทำให้เพื่อน เรียกชื่อเป็น “กระด้ง” โดยดุษฎี ด้ง เป็นคนร่างผอม สูง หน้าหยก ตาโต พูดออกสำเนียงไม่ ค่อยชัดนัก ด้งเป็นคนอารมณ์ดียิ้มง่าย โกรธง่าย หายเร็ว เล่นกีฬาได้ดีทุกประเภท วิ่งแข่ง ฟุตบอลล ปิงปอง วอลเล่ย์บอล ด้งมีท่าวิ่งที่แปลกๆ เพราะ ขายาว จะ สาวเท้าได้ยาวเวลาวิ่งเหมือนวิ่งปลายเท้าประเภทเดียวกับ นินจา ญี่ปุ่นเลยล่ะ ที่บ้านกระด้ง เป็นร้านทำทันตกรรมนะ อยู่แถวหน้าตลาด ด้งมีพี่สาว 1 คน น้องชาย 1 คนและน้องสาว 4 คน จำได้ ว่าชื่อเอี่ยวเหลือง เปลี่ยนชื่อเป็น วิชิต เรียนหนังสือเก่ง พอๆ กันทั้งบ้าน ด้งจะเที่ยวกับเพื่อนซี้ วันชาติ, ธีระพล, ประสงค์ ด้งเรียนหนังสืออยู่ในขั้นดี สอบเข้า รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้

วิทูร สุริยวนากุล วิทูร สุริยวนากุล ชื่อเล่น “มิ้ง” มิ้งรูปร่างสม ส่วน สูงขึ้นมากช่วง ป.7 เสียงแตกแล้ว มิ้ง ใจเย็น พูดช้าๆ แต่ฟังเข้าใจง่าย เดินก้าว มั่นคง เรียบร้อย มีเหตุผล เป็นที่ปรึกษาได้ มิ้งเขียนหนังสือสวย จำได้ว่าได้คะแนนคัด ไทยสูงตลอด ไม่แปลกใจเลยที่เพื่อนๆ ชอบ ยืมสมุดมิ้งไปลอก เพราะอ่านง่ายเป็น ระเบียบ มิ้งเป็นคนพูดมีสาระ มีหลักการที่สุด ปกติเด็กนักเรียนผู้ชายใน วัยประถม จะชอบพูดเล่น พูดหัว พูดไปทั่ว แต่มิ้งจะเป็นคนที่ ชวนพูดคุยแต่เรื่องมีสาระความรู้ มีหลักการ มีเหตุมีผล คือ มีความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย มิ้งเป็นคนนิ่งๆ พูดน้อย แต่เพื่อนๆ เกรงใจหลายคน จอมซน ทั้งหลายก็ไม่ค่อยกวน เป็นคนอารมณ์ดี มีอารมณ์ขันบ่อยๆ เห็นคุยให้เพื่อนๆ หัวเราะกันหลาย จำได้ว่ขายข้าวสารนะ อยู่แถวถนนสุริยะเดชบำรุง เป็นร้านใหญ่ ทีเดียว อยู่ตรงข้ามร้านร้อยเอ็ดโฟโต้ บ้านพี่ชายขายโชวห่วย มิ้งมีพี่น้องเป็นผู้ชายเป็นส่วนใหญ่ เล่นกีฬาได้ ปิงปอง ฟุตบอล วอลเลย์บอล มิ้งเล่นได้ดี เหมือนกันนะ มิ้งเรียนหนังสืออยู่ในขั้นดีมาก สอบได้ลำดับต้นของห้องเสมอๆ ไปต่อมศ.1 ที่กรุงเทพ

วิภา เทียนเนียม วิภา เทียนเนียม นามสกุลเดิม “รุ่งปัญญา” มี ชื่อเล่น “อั๋น” สาวน้อยหน้าใส ผิวขาว ใบหน้า คมสวย ตาโตเวลายิ้มยิ้มทั้งใบหน้า เป็นคนมี ออร่า ถักผมเปีย ใครๆ เดินผ่านเห็นต้องหัน กลับมามองอีกครั้ง รูปร่างเล็ก ชอบนั่งหน้า ชั้นติดกับอิ๋ว เกษวไลสาวหน้าหยกนัยตาดุ เพื่อนสนิทคอยดูแลอั๋น “อั๋นข้าใครอย่าแตะ” ขนาดนั้นเชียว นั่งคู่ กันกับคุณอิ๋ว อยู่แถวหน้าสุด ไปไหนมาไหนกับคุณอิ๋วตลอด เหมือนมีคุณอิ๋วเป็นคนดูแลและพร้อมที่จะส่งสายตาจิกนักเรียน ชายตัวแสบที่มาใกล้ตัว อั๋นเป็นคนยิ้มเก่ง แต่ขี้แยเหมือนกันจำได้ว่าถูกจอมซนของห้อง ไปตอแยบ่อยๆ จนร้องไห้ก็มี โดยเฉพาะตี๋น้อย(เรืองรัตน์)ชอบ ล้ออั๋น คงเป็นเพราะน่ารักมั้งเลยถูกล้อเล่นบ่อยๆ อั๋นเล่นกีฬาเป็นแค่แชร์บอลนะ นอกนั้นก็ไปเล่นหมากเก็บ ห่วง ยาง กระโดดหนังยาง ที่บ้านอั๋นเป็นร้านถ่ายรูปขนาดใหญ่อยู่ตรงข้ามกับบ้านมิ้ง ชื่อ ร้านร้อยเอ็ดโฟโต้คุณพ่ออั๋นเป็นช่างถ่ายรูป มีน้องชาย 1คน ชื่อ “วิฑูรย์” มีน้องสาว 2 คน ชื่อ“อมรา” และ “เพชรา” การเรียนหนังสืออยู่ในขั้นดี สอบได้ลำดับต้นของห้องเสมอๆ สอบเข้ารร.สตรีศึกษาได้ที่ 3 เรียนอยู่ 1 ปี ก็ย้ายไปเรียนต่อที่ กรุงเทพ

วิมุต เกษมทรัพย์ วิมุต เกษมทรัพย์ ชื่อเล่น “ตี๋แดง” เพื่อนๆ จะเรียกชื่อว่า วิมุต ไม่ค่อยมีใคร เรียกตี๋แดงกันนัก วิมุต เป็นเด็กรูปร่าง ผอมบาง หุ่นคล้ายๆ วิชัย กระด้ง ท่าเดิน คล้ายๆ กัน วิมุตเวลาเดินจะชอบยกไหล่ หน้าตั้ง เป็นคนช่างพูดคารมคมคาย มีเรื่องสนุกๆมาเล่าให้เพื่อน ฟังบ่อยๆ พูดเบา เสียงไม่ดัง แต่ฟังได้มีแหบๆ คล้ายกับฮวงเวลาพูด มากขึ้นจะเริ่มแหบ มีอารมณ์ขันอยู่เรื่อยๆ เป็นคนเข้ากับ คนง่าย คุยสนุก บ้านวิมุต ชื่อร้านรวมสิน ขายเครื่องไฟฟ้าทุกชนิด เป็น ร้านมีชื่อในจังหวัดร้อยเอ็ดเลยล่ะ วิมุตเล่นกีฬาได้ปิงปอง ฟุตบอลลเล่นได้ดีพอๆ กัน การเรียนติดอันดับต้นๆ ของห้อง น่าจะชอบคณิตศาสตร์ เพราะทำคะแนนได้ดีมาตลอด

วิยะดา สาระโภค วิยะดา สาระโภค มีชื่อเล่นว่า “อ้อย” จำได้ว่า อ้อยเป็นคนรูปร่างสูง สมส่วน เป็นเด็กหญิง ที่สูงที่สุดในชั้นเลยละ อ้อยหวีผมแสกข้างไป ทางขวาตลอด เป็นทรงตลอดชีพเลย สังเกต จากรูปปัจจุบัน อ้อยยังใช้ทรงเดิมอยู่เลย อ้อยเป็นสาวที่มีเสียงดังมาก มีแหบนิด ๆ ทำให้หนุ่มๆ นักเรียนชายต้องสยบให้ เพราะเสียงของเธอ เวลามีเรื่อง ทะเลาะกับใคร เธอจะท้าวสะเอวตั้งหน้าตั้งตาเปล่งเสียง พร้อมทำหน้าตาฉันไม่แคร์ หลับตาพริ้มบ่อยๆ ทำปากกิ้กสุวัชนี ขมุบขมิบเหมือนเสกมนต์ทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องพ่ายแพ้ทุกที อ้อยเป็นคนคุยเก่งคุยกับเพื่อนได้ทุกคนไม่ว่าเพื่อนผู้ชายหรือ เพื่อนผู้หญิง แต่อ้อยเค้าจะมีกลุ่มอยู่คือ สุดา, สุนันท์, สุมาลี, วัลเพชร, จินตนา กลุ่มนี้เค้าคุยกันหลายเรื่องคงเป็นเรื่อง ผู้หญิง นินทาหัวหน้า นินทาพวกผู้ชายด้วยมั้ง เดาเอา เล่นกีฬาแชร์บอล อ้อยเป็นตัวป้องกันตะกร้า ฝ่ายตรงข้ามยิง เข้ายากมาก เพราะเธอคือยอดนักปัดป้องเลยล่ะ เรียนหนังสือเกาะกลุ่มกับเพื่อนระดับกลางๆ อ้อยสอบเข้า เรียนต่อมศ.1 ได้ ที่ รร. สตรีศึกษา

วีระพล คะไชยศรี วีระพล คะไชยศรี มีชื่อเล่น “ตั้ว” รูปร่าง สูงใหญ่พอๆ กับสถาพร อาเพ้งของเรา เลยล่ะ หน้าตาหล่อเอาการ ตั้วมาจาก รร. ท.2 เทศบาลวัดบูรพาภิราม จรูญ และปรีดา คือ เพี่อนสนิทกันมากเห็นคุย กันเสมอ ตั้วเป็นคนเรียบร้อย อารมณ์ดีแต่หน้าดุ ยิ้มนิดๆ ทำให้ จอมซนทั้งหลายไม่ค่อยกล้ากวนเท่าไหร เพราะเกรงใจ พูดน้อยอัธยาศัยดี กับเพื่อนทุกคน จำได้ว่าตั้วเป็นคนเขียนหนังสือด้วยมือ ซ้าย น่าจะถนัดซ้าย แต่บางทีก็เขียนมือขวาได้นะ แต่ไม่ ถนัด ชอบเล่นกีฬาเหมือนกันปิงปอง ฟุตบอล วิ่งแข่ง ตั้วเป็น คนตัวโตที่วิ่งเร็วมาก มีความตั้งใจสูง ขยัน เรียนมาก ตั้วชอบเรียนภาษาอังกฤษ เป็นพิเศษ ตั้วออกสำเนียงอังกฤษได้ดีมาก เคยเห็น พยายามฝึกพูดบ่อยๆ การเรียนตั้วอยู่ในระดับเรียนดีเลยล่ะของห้อง ตั้วสอบเข้า มศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้อยู่ห้องคิง

ศรีสุดา สิงนิสัย ศรีสุดา สิงนิสัย มีชื่อเล่นคือ “แจ๋ว” เพิ่งทราบเหมือนกันนะ อาจเป็นเพราะ เคยเรียกแต่ศรีสุดาตลอดที่รู้จักกัน แจ๋วเป็นเด็กหญิงตัวขนาดกลางไปเล็ก รูปร่างไม่ผอม แต่สมส่วน ผิวค่อนข้าง เข้มดูชัดแจน ไว้ผมทรงบ๊อบหน้าม้า ผมข้างๆหยักศกนะ ปากดูหนา ออกสีชมพูชัด แจ๋วเป็นคน พูดน้อย ไปทางเงียบ ไม่ค่อยสุงสิงกับใครนัก แจ๋วมีใบหน้า คม ตาโต ยิ้มเก่ง เป็นมิตรกับเพื่อนๆ ถ้ามาคุยด้วย คู่หูดูโอ้กับมณีวรรณ ไปใหนมาใหนด้วยกันตลอด แจ๋วมีเพื่อนที่คุยสนิทน่าจะเป็นมณีวรรณ, สำเภา, อนุรีย์ เคยเห็นแจ๋วเล่นกีฬาได้หลายอย่าง แชร์บอล, วิ่งแข่ง แจ๋วให้ความร่วมมือกับกิจกรรมในห้องเสมอ ด้านการ เรียนแจ๋วสอบได้คะแนนกลางๆ ของห้อง แจ๋วเข้าเรียนต่อ มศ.1 ได้รร.สตรีศึกษา

สงวนศักดิ์ วิเศษศุกล สงวนศักดิ์ วิเศษศุกล มีชื่อเล่นว่า “แอ๊ด” แต่ไม่ค่อยแน่ใจนะ แต่ที่เพื่อนเรียกกันคือ “หงวน” หงวน เป็นคนรูปร่างไม่ผอมมาก สมส่วน สูงกลางๆ หัวทุย หัวสวย ผิวสี เข้มแต่ไม่มาก ปากหนาเผย่อนิดๆ บ้านอยู่ แถวคุ้มวัดกลาง หงวนเป็นคนสนุก ชอบเสียงดนตรี ชอบเคาะโต๊ะเป็น ทำนองจังหวะต่างๆ ไป ตอนพักเที่ยงหรือตอนครูไม่อยู่ ได้ ทุกจังหวะ หงวนมีอารมณ์ศิลปินมาตั้งแต่ ป.3 เป็นคน เก็บตัว พูดน้อยมาก ไม่ค่อยยุ่งกะใคร จำได้ว่าหงวนทำอะไรมือซ้าย แต่เขียนหนังสือมือขวา หงวนไม่ค่อยคุยกับผู้หญิง สงสัยไม่กล้าคุย แต่ชอบแอบดู เพื่อนผู้หญิงกระโดดหนังยาง หงวนชอบวิชาภาษาไทยมาก ดูจากหงวนชอบแต่งกลอน โคลงสี่สุภาพ กลอนแปดอื่นๆ การเรียน หงวนจบป.4สอบได้ที่ 2 ของห้อง จป.7 ได้ที่ 13 ของห้อง เป็นคนขยันทำให้เรียนดีขึ้นเรื่อยๆ หงวนสอบเข้า เรียนต่อมศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้อยู่ห้องคิงเลยนะ

สถาพร มงคลศรีสวัสดิ์ สถาพร มงคลศรีสวัสดิ์ มีชื่อเล่นว่า“เพ้ง"” พวกเราเรียก “อาเพ้ง”กันทุกคน เพ้งรูปร่าง สูงที่สุดในห้อง รูปร่างสมบูรณ์ท้วมนิดๆ อาเพ้ง เป็นหนุ่มหล่อ หน้ารูปไข่ ผิวขาว หัว โต ฉลาด หน้ายิ้มมุมปากเสมอ ใจเย็น อารมณ์ดีใจดี ไม่เคยเห็นอาเพ้งโกรธหรือ ทะเลาะกับใครเลย อาเพ้งมีเสียงนุ่มขึ้นจมูกเฉพาะต้ว ถ้าได้ยินเสียงตรงไหนจะรู้ เลยว่าอาเพ้งยืนอยู่แถวนั้น อาเพ้งเล่นกีฬาได้หลายอย่าง วอลเล่ย์บอล ฟุตบอล ปิงปอง โดยเฉพาะปิงปองอาเพ่งเล่นได้ดีมาก ใกล้เคียงตี๋ลุ สมเกียรติ เจษฎาพรพันธ์แชมป์ รร.เลย อาเพ้งเป็นคนที่มีทักษะการพูดหน้าชั้นดี นำเสนองานได้ดีเขียน หนังสือเป็นระเบียบมาก พอๆ กับของมิ้งเลย ไม่แปลกใจเลยที่ เพื่อนๆ มักขอยืมสมุดอาเพ้งไปลอกบ่อยๆ บ้านอาเพ้ง เป็นร้านขายยาแผนปัจจุบันขนาดใหญ่ ที่จำได้ว่าอยู่ เลยสี่แยกตลาดหายโศก อาเพ้งมีผลการเรียนที่ดีมาก ทำคะแนนได้ดีเกือบทุกวิชาทำให้ สอบได้อันดับ1-2 ของชั้นมาตลอด อาเพ้งสอบผ่านเข้า รร. ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้เป็นอันดับ1 ได้เข้าเรียนห้องคิง

สมเกียรติ เจษฎาพรพันธ์ุ สมเกียรติ เจษฎาพรพันธุ์ สมเกียรติ มีชื่อเล่น ว่า ”ตี๋ลุ” เป็นหนุ่มเร็วเสียงแตกเป็นผู้ใหญ่พอๆ กับมานิต พี่ใหญ่ของเรา ตี๋ลุ รูปร่างสูงเปรียว แขนยาว หน้าหยก จมูกโด่ง ปากหนาเป็นรูปสี แดงตลอด ตี๋ลุเป็นคนคุยสนุก จำได้ว่าเป็นอีกคนที่ชอบดนตรี ชอบฟังเพลง ตี๋ลุ มีเพื่อนสนิทหลายคนในห้อง สภา, วันชาติ, วิชัยกระด้ง, ธีระพลจ่อย, ประเสริฐ ตี๋ลุเล่นกีฬาได้หลายอย่าง ฟุตบอล วอลเลย์บอล ตี๋ลุเตะ ฟุตบอลแรงไกล เลยเล่นตำแหน่งแบ็คเสมอ กีฬาอีกอย่างที่ตี๋ ลุเล่นได้ดีมากคือ ปิงปอง ตี๋ลุสามารถเสริฟลูกบังคับให้ฝ่าย ตรงข้ามตีกลับมาในทิศทางที่ต้องการได้ ที่เรียกว่า ลูก “สั่งได้” ตี๋ลุได้เป็นแชมป์กีฬานักเรียนเลยล่ะ กลุ่มของตี๋ลุตีปิงปองเก่ง ทุกคน ที่บ้านตี๋ลุขายยาสมุนไพรจีน พ่อผมก็เคยใช้ให้มาซื้อยาตำราจีน ที่ร้านบ่อยๆ จำได้ว่าบ้านอยู่ใกล้กับชำนาญ (ช้าง) สุภาภรณ์ (ติ๋ว)อยู่ละแวก เดียวกัน ตี๋ลุเรียนหนังสืออยู่ในระดับต้นๆของชั้นเรียน ตี๋ลุสอบเข้า รร. ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้ที่10 ของชั้นห้องคิงเลยน

สุดา ปฐมกสิวัฒนา สุดา ปฐมกสิวัฒนา มีชื่อเล่นว่า “เมียง" เพื่อนจะเรียกชื่อจริงเลย เป็นสาวร่าง เล็กน่าจะพอๆ กับอั๋นวิภา อิ๋วเกษวไล แต่ สูงกว่า กอบกุล สุดามีใบหน้าเรียวเล็ก ผิวไม่ขาวมากเหมือนตุ่นสุมาลี สุดาดูเป็นคนพูดน้อยที่สูดในกลุ่มสาววัดกลาง มีวิยะดา, พวงเพชร, จินตนา, สุดา, สุนันท์, ยุวดี แต่สุดาเป็นคน ยิ้มง่าย แต่บางครั้งเวลาสุดาทำหน้าตึง ไม่ยิ้ม ก็ทำให้ จอมซนทั้งหลายไม่กล้าตอแยเหมือนกัน แค่ทำหน้าดุ สยบ การเคลื่อนไหวได้เลยล่ะ สุดาเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยคุย พูดช้าๆ แต่เสียงดังกังวาล เข้าใจง่าย สุดาไว้ผมทรงบ๊อบดูน่ารักดี ไม่ค่อยเห็นสุดา เล่นกีฬานะ แต่สุดาคงเล่นแชร์บอล ห่วง ยาง ปิงปองได้อยู่ แต่ผมไม่ค่อยสังเกต หรือว่าไปเล่น กระโดดยางกับกลุ่มสาววัดกลางก็ได้นะ ส่วนการเรียนของสุดาเป็นคนเรียนหนังสือในระดับต้นของ ผู้หญิงในห้อง น่าจะสอบเข้าเรียนต่อที่กรุงเทพ

สุนันท์ ชวลิตนิธิกุล สุนันท์ ชวลิตนิธิกุล ชื่อสกุลเดิม “แซ่ต่าง” ชื่อเล่นเราจำไม่ได้นะ แต่ปกติผมเรียกเธอ ว่า สุนันท์ เป็นคนรูปร่างดี สูงสมส่วน ผิวสองสี รูปหน้าเรียวเล็ก จมูกโด่ง มีฟันกระต่าย เป็นคนคุยเก่ง เมื่ออยู่กับกลุ่ม สาววัดกลาง เวลาพูดจะเลิกคิ้วเหมือนว่ามองใครอยู่ สุนันท์หัวเราะเก่ง เสียงสุนันท์จะค่อนข้างดัง แต่แหลม กว่าอ้อยวิยะดา สำเนียงจะคล้ายคนจีนพูดแต่ฟังชัดนะ เป็นสาวที่ไม่ค่อยยอมใคร จะเถียงสู้ไม่ถอย ไม่แน่ใจว่า สุนันท์กับอ้อยวิยะดาเคยปะทะกันบ้างไหม ได้แต่นึกว่า สองคนยืนปะจันหน้าคุมเชิง แล้วต่างคนทำปากเบ้แบบกิ๊ก สุวัชนี ยืนกระพริบตาถี่ๆ ใส่กันคงดูน่ารักจังนะ สุนันท์ เล่นกีฬาแชร์บอล ปิงปอง วิ่งแข่ง เล่นได้ดีเล่นแชร์ บอลได้ถือตะกร้า ส่วนเอาลูกสุนันท์มักหลายเด้อ ถ้าให้วิ่ง ไปแย่งลูกบ่มักเด้อ สุนันท์สอบเข้า ได้เรียนที่ รร. สตรีศึกษา

สุพจน์ ทวีกุล สุพจน์ ทวีกุล ชื่อเล่น “พจน์” พจน์เป็น หนุ่มรูปร่างผอมเพรียวลม แขน ขาจะไม่ ค่อยมีกล้ามเนื้อเท่าไหนนัก ขาเล็ก แขนเล็ก ศีรษะกลมเล็ก ตาโต จมูโด่ง ปากบาง แต่เสียงแตกแล้ว ดูแหบ เล็กน้อย เวลาเดินจะค่อยๆก้าวย่างทีละ ก้าวคงกลัวล้มเพราะลมพัด จำได้ว่าพจน์เป็นคนอารมณ์ดีชอบร้องเพลง ชอบวาดรูป การ์ตูน พจน์มีฝีมือมากในการวาดรูป เป็นคนสุภาพ พูดน้อย ขี้เกรงใจเพื่อน พจน์เป็นจ้อกกี้คน หนึ่งที่มีโอกาสได้ควบพี่ใหญ่ยู้ในการเล่นขี่ม้าชิงเมือง เป็น คนหัวเราะเสียงดังบางทีเสียงพจน์ เหมือนคนตัวโต หัวเราะเหมือนหนูหัวเราะ แล้วราชสีห์วิ่งหนีไม่ทันเลย พจน์ชอบเล่นปิงปอง เล่นได้ดีด้วยท่าตีของสุพจน์จะคล้าย เตี้ยประสงค์ ตีโต้ทีจะจับหน้าไม้ทีหนึ่ง แต่ก็มีเพื่อนบางคน เล่นปิงปองจะอ้าปากลุ้นไปด้วย ได้แต่ลุ้นว่าเมื่อไหร่ลูก ปิงปองจะเข้าปากมันซักที พจน์เรียนหนังสืออยู่ในเกณฑ์ดีนะ แต่ชอบทางวาดภาพ ชอบศิลปะ ทราบว่าไปต่อ มศ.1 ที่ รร. เสลภูมิ และไปต่อ เพาะช่างที่กทม.

สุภาภรณ์ พรหมารัตน์ สุภาภรณ์ พรหมารัตน์ ชื่อสกุลเดิม “เอกก้านตรง” สุภาภรณ์มีชื่อเล่นว่า “ติ๋ว” คนนี้ในวัยเด็ก จัดว่าสวยนะ เป็น คนยิ้มง่าย อารมณ์ดี คุณติ๋ว จำได้คัก ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มตลอด ติ๋วเป็นคนรูปร่างสูงเพรียว สมส่วน ผิวสองสี ใบหน้ารูป ไข่ จมูกโด่งเป็นสัน ตาโต คิ้วโค้งสวย อารมณ์ดี หน้ายิ้ม แย้มตลอด โกรธง่ายหายเร็ว อาจเป็นเพราะเป็นคนน่ารัก เลยถูกจอมซนแซวบ่อยๆ เป็นคนพูดเสียงดัง เวลาพูดจะยิ้มไปด้วย ดูเป็นคน อัธยาศัยดีมากๆ รู้จักติ๋วมาตั้งแต่ ป.3-ป.4 เรียนมา ด้วยกันตลอด มีเพื่อนสนิทหลายคน ยุวดี, สุภาวดี, แต่ติ๋ว เป็นคนที่เข้ากับเพื่อนๆได้ง่าย แฟร์ดีด้วย ทำให้เพื่อนๆ รัก ทุกคน ชอบเล่นกีฬาหลายอย่าง แชร์บอล วอลเล่ย์บอล ปิงปอง วิ่งแข่งติ๋วชอบนะ เพราะติ๋วขายาววิ่งเร็วด้วย มีคนบอกว่า ชอบซุ่มดูติ๋วแข่งบ่อยๆ ไม่รู้ใช้กล้องส่องทางไกลด้วยไหม ติ๋วเรียนหนังสืออยู่ในขั้นค่อนข้างดี สามารถสอบเข้าเรียน มศ.1 ที่ รร.สตรีศึกษาได้

สุมาลี อมรมหพรรณ สุมาลี อมรมหพรรณ ชื่อสกุลเดิม “แซ่ต่าง” มีชื่อเล่นว่า “ตุ่น” หมายถึง ตัวตุ่นมั๊ยนะ ตุ่นเป็นสาวหน้าคม ตาโต ผิวขาวเนียน จมูกโด่ง มีไฝเม็ดหนึ่งเห็น ได้ชัด อยู่เยื้องใต้มุมปากข้างขวา มัน หมายถึงพูดเก่ง ยิ้มเก่ง ตุ่นชอบทำหน้านิ่ง ยิ้มมุมปาก ดูหน้าดุแต่เป็นมิตรนะ เพราะไม่ค่อยเห็นเธอดุใครนะ ตุ่น มีน้องกี่คนไม่แน่ใจ แต่มีน้องชาย 1คน เป็นเพื่อนกับ น้องชายผม มีน้องสาว 1คนเป็นเพื่อนกับน้องสาวผม น้องๆ ของตุ่นนิสัยดีน่ารักทุกคน คงได้พี่สาวเป็น แบบอย่าง ตุ่นเป็นคนชอบเล่นกีฬาหลายอย่างนะแชร์บอล เธอก็เล่น ได้แข็งแรง แย่งลูกบอลเก่ง วิ่งแข่งตุ่นก็วิ่งได้เร็วไม่แพ้ใคร เลยล่ะ การเรียนตุ่นเรียนในระดับกลางๆ ของห้องนะ แต่ตุ่นก็ สามารถสอบผ่านเข้าเรียนมศ.1 ที่ รร.สตรีศึกษา ได้ เช่นกัน

สุมิตร กฤตลักษณ์ สุมิตร กฤตลักษณ์ มีชื่อเล่นว่า “ติ๋น้อย” เป็นคนผิวขาว แต่งตัวสะอาดสะอ้าน เรียนเก่ง และยังได้รับคัดเลือกให้เป็น หัวหน้าชั้นประถมปีที่เจ็ดอีกด้วย หัวหน้าเป็นคนพูดน้อย ตามวิสัยคนคง แก่เรียน รักสงบ สุภาพเรียบร้อย มี วินัย รู้จักเสียสละ จึงเป็นที่รักของ เพื่อนร่วมชั้นทุกคน เป็นคนน่ารัก ขี้เกรงใจ เราจำรอยยิ้มได้ เวลายิ้มทีไรจะเป็น ตัวสระ “อิ” เป็นคนพูดน้อย ตั้งใจเรียน ลายมือสวยมาก เรา ยังอิจฉาอยากมีลายมือเหมือนหัวหน้า เวลายิ้มก็ทำให้มี ความสุขตามไปด้วย หัวหน้าตั้งใจทำงานอย่างเต็มความสามารถ ตามที่คุณครู มอบหมายให้ทำ ทั้งๆ ที่บางเรื่องที่คุณครูมอบหมาย หัวหน้าอาจจะต้องฝืนความรู้สึกของตัวเอง เข่น การจดชื่อ เพื่อนๆ ที่แอบทำอะไรผิดๆ ในห้องเรียน หัวหน้าคอยดูแล ความเรียบร้อยในห้องได้เป็นอย่างดี หัวหน้าเป็นนักกีฬาตัวยงเล่นได้ทุกอย่าง ฟุตบอล, ปิงปอง วอลเล่ย์บอลและวิ่งแข่งขัน

เสน่ห์ ไชยโภค เสน่ห์ ไชยโภค มีชื่อที่เพื่อนเรียกเป็น ชื่อเล่นไปแล้ว คือ “เหน่” เป็นหนุ่มรูปร่างเปรียว ไม่สูงมาก เหน่ มีขายาว หัวเล็ก จมูกชมพู่ หูเล็ก แต่ การได้ยินดีเยี่ยม ห้ามนินทานะ เหน่จะได้ ยินทันที เหน่เป็นคนอารมณ์ดี เหน่เป็นคนคล่องแคล่ว ผมรู้จักเสน่ห์มา ตั้งแต่ป.1 เรียนมาด้วยกันมาตลอดพร้อมๆ อ้อด อนุพันธ์ เหน่ ทำกิจกรรมรวดเร็ว เดินเร็ว กินข้าวเร็ว วิ่งเร็วมาก จนได้เป็นนัก กรีฑาโรงเรียนเลยนะ จำได้ว่าเหน่ มีพี่น้อง 3 คน พี่สาว 1คน น้องสาว1คน คุณแม่ขาย ขนมข้าวเกรียบปากหม้อข้างริมบึงพลาญชัย ขนมขายดีและ อร่อยมาก ลูกค้าต้องรอต่อคิว ค่ำๆ เมื่อขายหมดก็จะเห็น เสน่ห์ช่วยแม่เข็นรถผ่านหน้าบ้านทุกวันเลย บ้านเหน่อยู่ติดถนน ขวามือบนเนินวัดเหนือ เราเคยไปเล่นบ้านเหน่บ่อยๆ เหน่เล่นกีฬาได้หลายอย่างฟุตบอล วอลเล่ย์บอล วิ่งแข่ง เหน่ เล่นได้ดีมากจนได้เป็นนักกรีฑาที่วิ่งได้เหรียญทอง หลายๆ เหรียญ เหน่เป็นนักกระโดดไกลโรงเรียนด้วยนะเวลาเล่น กระโดดไกลกัน ทีมที่มีเสน่ห์มักจะชนะเสมอๆ การเรียนเสน่ห์อยู่ในระดับกลางๆของห้อง เสน่ห์สอบเข้ามศ.1 รร.ร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้

อนุรีย์ อารีเอื้อ อนุรีย์ อารีเอื้อ มีชื่อเล่นว่า “ผึ้ง” ถ้าอีสานเรียก “เผิ่ง” สาวน้อยรูปร่าง เล็ก ขนาดพอๆ กับอั๋น สวยเรียบๆ ดูสมบูรณ์ แต่ไม่อ้วนนะ รูปหน้า รูปไข่ จมูกโด่ง ตากลมโตหวาน ห้ามมองใครใจละลาย ริมฝีปากหนาเล็กน้อย สาวผึ้งมี น้ำเสียงดังแหบ ใกล้เคียงสาวอ้อยวิยะดา ผึ้งอารมณ์ดี ยิ้มแย้ม ดูแจ่มใส ไม่ค่อยโกรธใครนะ เห็นหัวเราะได้ ตลอด ผึ้งคุยเก่งในห้องหัวหน้าจดชื่อบ่อยๆ แต่หัวหน้าขู่ ไปยังงั้นหรอก ไม่เอาไปส่งครู ผึ้งมีเหตุมีผล พูดจาฉะฉาน เถียงกับใครมักไม่ค่อยแพ้นะ สงสัยจะชอบเป็นทนายแก้ต่าง เลยส่งผลไปอนาคตเลย ผึ้งมีพี่น้องกี่คนไม่แน่ใจ แต่ที่เห็นมีพี่สาวแสนสวย 1คน ชื่อ พี่ อุ่นเรือน มีน้องสาว 1 คน หน้าตาเหมือนพี่สาว สรุป บ้านนี้หน้าตาดีทุกคน ผึ้งเป็นคนชอบเล่นกีฬา เล่นแชร์บอล แข็งแรงแย่งลูก เก่งเหมือนกัน เล่นวอลเล่ย์บอลก็ได้ วิ่งแข่งก็เล่นได้ดี ผึ้งเรียนหนังสือในระดับกลางๆของห้อง แต่ก็สามารถ สอบเข้ามศ.1 รร. สตรีศึกษาได้เช่นกัน