Ateuli

mTargmnelTa
aTeuli



Иван Алексеевич
Бунин



Прошли дожди, апрель теплеет,
Всю ночь - туман, а поутру
Весенний воздух точно млеет
И мягкой дымкою синеет
В далёких просеках в бору.

И тихо дремлет бор зелёный,
И в серебре лесных озёр
Ещё стройней его колонны,
Ещё свежее сосен кроны
И нежных лиственниц узор!

Targmna nino anTiZem

Targmna zurab arCvaZem

Targmna xaTuna gogiam

Targmna aleqsandre elerdaSvilma

Targmna megi molodinma

Targmna xaTuna rogavam

Targmna nino spanderaSvilma

Targmna ana Ciqovanma

Targmna ia xasaiam

Targmna TinaTin jaxuam



Михаил Юрьевич
Лермонтов



В минуту жизни трудную
Тесниться ль в сердце грусть:
Одну молитву чудную
Твержу я наизусть.

Есть сила благодатная
В созвучье слов живых,
И дышит непонятная,
Святая прелесть в них.

С души как бремя скатится,
Сомненье далеко -
И верится, и плачется,
И так легко, легко...

#1
Targmna nino anTiZem

#2
Targmna zurab arCvaZem

#3

xaTuna gogiam es `turi~ gamotova,
gTavazobT mis sxva Targmans
emili dikinsoni

#4

#5
Targmna megi molodinma

#6
Targmna xaTuna rogavam

#7
Targmna nino spanderaSvilma

#8
Targmna ana Ciqovanma

#9
Targmna ia xasaiam

#10

Tiniko jaxuam es `turi gamotova
gTavazobT mis sxva Targmans

ალექსანდრ პუშკინი
`საქართველოს მთებში~



Сергей Есенини



Усталый день склонился к ночи,
Затихла шумная волна,
Погасло солнце, и над миром
Плывет задумчиво луна.
Долина тихая внимает
Журчанью мирного ручья.
И темный лес, склоняясь, дремлет
Под звуки песни соловья.
Внимая песням, с берегами,
Ласкаясь, шепчется река.
И тихо слышится над нею
Веселый шелест тростника.

(1914 год)

#1
Targmna nino anTiZem

#2
Targmna zurab arCvaZem

#3
Targmna xaTuna gogiam

#4
Targmna aleqsandre elerdaSvilma

#5
Targmna megi molodinma

#6
Targmna xaTuna rogavam

#7
Targmna nino spanderaSvilma gamotova
es `turi~; gTavazobT mis sxva Targmans

uiliam uorszuorTi, „ნარგიზები“
ვხეტიალობდი ვით ღრუბლის ჩრდილი
ხეობებს შორის გულმოწყენილი,
როს თვალი მომჭრა ბაჯაღლოს დარად
ნარგიზთა რიგმა გაშლილმა ნაზად.
ტბის პირას ნიავს ეგებებოდნენ,
თითქოს ცეკვავდნენ, თრთოდნენ, კრთებოდნენ.
ცაზე ვარსკვლავთა ციმციმის მსგავსად
სხივებს აფრქვევდნენ ოქროსფერ ხაზად.
უკლებლივ ყველა, უწყვეტი რწევით,
თავებს მიკრავდა ნარნარი რხევით.
თვალს ვეღარ ვწყვეტდი მათ ქცევას თამამს,
თავდაკვრით მოძღვნილ მხიარულ სალამს.
ვერ ედრებოდა ნარგიზთა ლხენას
ცელქი ტალღების ცეკვა და ღელვა.
ამ აღმაფრენამ პოეტს ფრთა გამკრა,
სულიდან სევდა უკვალოდ გაქრა.
რას ვიფიქრებდი, როს მათ შევცქერდი,
გულს მარადიულ განძს თუ შევძენდი.
ხშირად ვიხსენებ ნარგიზთა რწევას
გულჩათხრობილი როს მარტო ვწევარ,
ფიქრებში ვუხმობ ყვავილთა ლანდებს
მზისფერი ცეკვის ლხენით რომ მავსებს.
ფერხულში მათთან ერთად ჩაბმული
ბედნიერებით ნეტარებს გული.

#8
Targmna ana Ciqovanma

Targmna ia xasaiam

Tiniko jaxuam es `turi~ gamotova.
gTavazobT mis sxva Targmans.

პოლ ვერლენი

აწვიმს ქალაქს

გულში დარად ქალაქის,
უცაბედად გაწვიმდა,
ვერ შევიცან ეს გული
სევდით რატომ დამძიმდა..
ბანებს გადაურბინა
წვიმის ტკბილხმოვანებამ,
ვცადე ავდევნებოდი -
გულმა არ დამანება..
უმიზეზოდ მოსთქვამს და
გლოვა ამოიჩემა,
განა სხვაში გასცვალეს,
სულ ამაოდ ირჯება..
სევდა უსიყვრულოდ,
გინა, ცეცხლი უკვამლოდ..
ამ აუხსნელ ტკივილებს,
რანაირად ვუწამლო?!.