เพลงแขกขาว เถา

เพลงแขกขาว เถา วิชวิาเครื่อ รื่ งสายไทย 6 จัด จั ทำ โดย ว่า ว่ ที่ร้ ที่ อ ร้ ยตรีส รี รบัญ บั ชา หมื่น มื่ แสวง ประกาศนีย นี บัตบัรวิชวิาชีพ ชี ชั้นชั้ ปีที่ ปี ที่ 3

ประวัติ วั ผู้ติแผู้ต่ง ต่ เพลงแขกขาว เถา หลวงประดิษดิฐ์ไฐ์ พเราะ (ศร ศิลศิ ปบรรเลง) หลวงประดิษดิฐไพเราะ มีชื่มีอ ชื่ เดิมดิว่าว่ศร ศิลศิ ปบรรเลง เป็นป็บุตบุรของ นายสินสินางยิ้มยิ้ศิลศิ ป บรรเลง เนื่อ นื่ งจากบิดบิาคือคืครูสิรูนสิเป็นป็เจ้าจ้ของวงปี่พ ปี่ าทย์ และเป็นป็ศิษศิย์ขย์องพระประดิษดิฐ ไพเราะ ในปี พ.ศ. ๒๔๔๓ ขณะเมื่อ มื่ อายุ ๑๙ ปี ท่าท่นได้แด้สดงฝีมืฝีอมืเดี่ย ดี่ วระนาดเอกถวายสมเด็จด็ พระเจ้าจ้น้อน้งยาเธอ เจ้าจ้ฟ้าฟ้กรมพระยาภาณุพัณุนพัธุ์วธุ์งศ์วศ์รเดช เป็นป็ที่ต้ ที่ อต้งพระทัยทัมาก จึงจึ ทรงรับรัตัวตัเข้าข้มาไว้ที่ว้วั ที่ งวับูรบูพาภิรภิมย์ ทำ หน้าน้ที่ค ที่ นระนาดเอก ประจำ วงวังวับูรบูพาไปด้วด้ย พร้อร้มกับกัสมเด็จด็ท่าท่นได้ เชิญชิครูมรูาสอนที่วั ที่ งวัคือคืพระยาประสานดุริดุยริศัพศัท์ (แปลก ประสาน ศัพศัท์)ท์เนื่อ นื่ งจากจางวางศร ได้รัด้บรัพระกรุณรุาจากสมเด็จด็เจ้าจ้ฟ้าฟ้กรมพระยา ภาณุพัณุนพัธุ์ วงศ์วศ์รเดช เป็นป็อย่าย่งมาก ทรงจัดจัหาครูที่รูมี ที่ ฝีมีมืฝีอมืมาฝึกฝึสอน ทำ ให้จางวางศรมีฝีมีมืฝีอมืกล้าล้ แข็งข็ขึ้น ขึ้ ในสมัยมันั้นนั้ ไม่มีม่ ใมีครมีฝีมีมืฝีอมืเทียทีบเท่าท่ ได้เด้ลย จางวางศร ได้รัด้บรัพระราชทานบรรดาศักศัดิ์ เป็นป็หลวงประดิษดิฐ์ไฐ์พเราะ ในสมัยมั รัชรักาลที่ ๖ เมื่อ มื่ วันวัที่ ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๖๘ ทั้งทั้ๆ ที่ท่ ที่ าท่นไม่เม่คยรับรัราชการอยู่ใยู่ นกรม กองใดมาก่อก่น ทั้งทั้นี้ก็ นี้ เก็พราะฝีมืฝีอมืและความสามารถของท่าท่น เป็นป็ที่ต้ ที่ อต้ง พระหฤทัยทันั่นนั่เอง

ครั้นรั้ถึงถึ ปี พ.ศ.2469 ท่าท่นได้เด้ข้าข้รับรัราชการในกรมปี่พ ปี่ าทย์แย์ละโขน หลวงกระทรวงวังวัท่าท่นได้มีด้ส่มีวส่นถวายการสอนดนตรีใรีห้กับกัพระบาทสมเด็จด็ พระปกเกล้าล้เจ้าจ้อยู่หัยู่ หัว และสมเด็จด็พระนางเจ้าจ้รำ ไพพรรณีพณีระบรมราชินีชิ นี รวมทั้งทั้มีส่มีวส่นช่วช่ยงานพระราชนิพนินธ์เธ์พลงสามเพลง คือคืเพลงราตรีปรีระดับดั ดาว เถา เพลงเขมรละออองค์ เถา และเพลงโหมโรงคลื่น ลื่ กระทบฝั่งฝั่สาม ชั้นชั้หลวงประดิษดิฐไพเราะได้แด้ต่งต่เพลงไว้มว้ากกว่าว่ร้อร้ยเพลง ดังดันี้ เพลงโหมโรง โหมโรงกระแตไต่ไต่ม้ โหมโรงปฐมดุสิดุตสิ โหมโรงศรทอง โหมโรงประชุมชุเทวราชโหมโรงบางขุนขุนนท์ โหมโรงนางเยื้อ ยื้ ง โหมโรงม้าม้ สบัดบักีบกีและโหมโรงบูเบูซ็นซ็ซ๊อซ๊ค เป็นป็ต้นต้ เพลงเถา อาทิ กระต่าต่ยชมเดือดืน เถา ขอมทอง เถา เขมร เถา เขมร ปากท่อท่เถา เขมรราชบุรีบุรีเถา แขกขาว เถา แขกสาหร่าร่ย เถา แขกโอด เถา จีนจี ลั่นลั่ถันถัเถา ชมแสงจันจัทร์ เถา ครวญหา เถา เต่าต่เห่ เถา นกเขาขแมร์ เถา พราหมณ์ดีณ์ดดีน้ำ เต้าต้เถา มุล่มุงล่เถา แมลงภู่ทภู่ อง เถา ยวนเคล้าล้เถา ช้าช้งกินกิ ใบ ไผ่ เถา ระหกระเหิน เถา ระส่ำ ระสาย เถา ไส้พส้ระจันจัทร์ เถา ลาวเสี่ย สี่ งเทียทีน เถา แสนคำ นึงนึเถา สาวเวียวีงเหนือนืเถา สาริกริาเขมร เถา โอ้ลอ้าว เถา ครุ่นรุ่คิดคิ เถา กำ สรวลสุรสุางค์ เถา แขกไทร เถา สุริสุนริทราหู เถา เขมรภูมิภูปมิระสาท เถา แขไขดวง เถา พระอาทิตทิย์ชิย์งชิดวง เถา กราวรำ เถา ฯลฯ หลวงประดิษดิฐไพเราะ ถึงถึแก่กก่รรมเมื่อ มื่ วันวัที่ ๘ มีนมีาคม พ.ศ. ๒๔๙๗ รวมอายุ ๗๓ ปี

ประวัติ วั เติพลงแขกขาว เถา เมื่อ มื่ ราว พ.ศ.๒๔๖๔ หลวงประดิษดิฐ์ไฐ์พเราะ (ศร ศิลศิ ปบรรเลง) ได้ แต่งต่เพลงแขกขาว ๒ ชั้นชั้ ให้ปี่พ ปี่ าทย์วย์งสวนกุหกุลาบของสมเด็จด็พระเจ้าจ้ บรมวงศ์เศ์ธอ เจ้าจ้ฟ้าฟ้ฯ กรมหลวงนครราชสีมสีา ใช้ร้ช้อร้งและบรรเลงแทรกใน ตับตันางลอย (แทนเพลงจีนจีขิมขิเล็กล็ ) ต่อต่มาเมื่อ มื่ ประมาณ พ.ศ.๒๔๗๓ จึงจึ แต่งต่ทำ นองเป็นป็๓ ชั้นชั้และชั้นชั้เดียดีวขึ้น ขึ้ สำ หรับรัขับขัร้อร้งและบรรเลงเป็นป็เพลง เถา มีคมีวามหมายถึงถึดวงจิตจิที่ที่ ที่ ค ที่ รุ่นรุ่คำ นึงนึและกังกัวลในของรักรั มนตรี ตราโมทและวิเวิชียชีร กุลกุตัณตัฑ์.ฑ์ (ม.ป.ป.). ฟังฟัและเข้าข้ใจเพลงไทย. ม.ป.ท. : ม.ป.พ.

เนื้อ นื้ ร้อ ร้ งเพลงแขกขาว เถา เนื้อ นื้ ที่ ๑ สามชั้นชั้เมื่อ มื่ นั้นนั้ ปันปัหยีทยีรงสวัสวัดิ์รัดิ์ศรัมี ได้ฟัด้งฟัเสนาพาที ภูมีภูสมีรวลสันสัต์ไต์ปมา สองชั้นชั้อันอัเหล่าล่พี่เ พี่ ลี้ย ลี้ งกิดกิาหยันยักลั้นลั้ยิ้มยิ้ ไม่ไม่ด้ก็ด้ก้ก็มก้หน้าน้ ปันปัหยีจึยีงจึมีวมีาจา ว่าว่แก่ตำก่ตำมะหงงด้วด้ยพลันลั ชั้นชั้เดียดีว เจ้าจ้จงงดท่าท่อยู่ดูยู่ ก่ดูอก่น อย่าย่เพ่อพ่รีบรีร้อร้นผายผันผั สั่งสั่เสร็จร็เสด็จด็จรจรัลรัเข้าข้ห้องสุวสุรรณอันอั โอฬารฯ (อิเอิหนา พระราชนิพนินธ์ใธ์นรัชรักาลที่ ๒) เนื้อ นื้ ที่ ๒ สามชั้นชั้ทอดองค์ลค์งกับกัที่บ ที่ รรจถรณ์ จะเปลื้อ ลื้ งเครื่อ รื่ งอาภรณ์ก็ณ์หก็าไม่ ให้ระทวยระทดสลดใจ แค่ตค่ริตริรึกรึนึกนึ ในไปมา สองชั้นชั้ โอ้ว่อ้าว่ โฉมเฉลาเยาวลักลัษณ์ เสียสีดายศักศัดิ์อดิ์สัญสัแดหวา จะระคนปนศักศัดิ์จดิ์รกา อนิจนิจาพี่จ พี่ ะทำ ประการใด ชั้นชั้เดียดีว จะคิดคิ ไฉนดีนดีะอกเอ๋ยอ๋จะได้เด้ชยชมชิดชิพิศพิมัยมั พระเร่งร่ร้อร้นร่าร่นทะยานใจ ดังดัเพลิงลิกาฬผลาญไหม้ทั้ม้งทั้กายา ฯ (อิเอิหนา พระราชนิพนินธ์ใธ์นรัชรักาลที่ ๒) เนื้อ นื้ ที่ ๓ สามชั้นชั้เมื่อ มื่ นั้นนั้พระโฉมยงองค์มิค์สมิาระปันปัหยี ได้ฟัด้งฟั ประสันสัตาพาที ประหลาดใจจึงจึมีพมีจมาน สองชั้นชั้ระตูผู้ตูนี้ผู้ อ นี้ ยู่ที่ยู่ ไที่ หน ทำ ไมจึงจึฮึกฮึฮักฮัมาหักหาญ เมื่อ มื่ ไม่มีม่สมีาเหตุเตุภทพาล คำ ที่ว่ ที่ าว่ขานข้าข้แคลงใจ ชั้นชั้เดียดีว แม้นม้จะยกโยธีมธีารบจริงริคงมีเมีหตุสัตุกสัสิ่งสิ่จึงจึเป็นป็ ได้ พี่เ พี่ ลี้ย ลี้ งใครจะเห็นเป็นป็อย่าย่งไร จงว่าว่ ไปให้ต้อต้งทำ นองความ ฯ (อิเอิหนา พระราชนิพนินธ์ใธ์นรัชรักาลที่ ๒) มนตรี ตราโมท และวิเวิชียชีร กุลกุตัณตัฑ์.ฑ์ (ม.ป.ป.). ฟังฟัและเข้าข้ใจเพลงไทย. ม.ป.ท. : ม.ป.พ.

เพลงแขกขาว เถา

จัง จั หวะหน้า น้ ทับ ทั เพลงแขกขาว เถา