ลักษณะภาษาไทย ม.6/8

Thai

ลกั ษณะ
ของภาษาไทย

ลักษณะของภาษา ภาษาไทยเป็นเอกลักษณ์
ประจาํ ชาติ เปน็ สมบัติทางวัฒนธรรมอันกอ่ ใหเ้ กดิ
ความเป็นเอกภาพ จึง เป็นสมบตั ิของชาตทิ ่ีควรค่าแก่
การเรยี นรู้ ภาษาไทยมี ความโดดเดน่ เทยี บเทา่ กับ
ภาษาสากลได้ ภาษาไทยมี ลักษณะทีน่ ัก
ภาษาศาสตรไ์ ดศ้ ึกษาไว้

คําโดด

๑. ภาษาไทยเป็นภาษาคาํ โดด คือภาษาทเ่ี ป็นคำพยางคเ์ ดียว เช่น คํา
ที่ เก่ียวกับญาติพน่ี อ้ ง ได้แก่ พ่อ แม่ ตอ่ มายืมคําจากภาษาต่าง
ประเทศจึงมีคาํ หลายพยางคใ์ ช้ เช่น ดาํ ริ เสดจ็ ในทสี่ ดุ ก็สร้างคําขนึ้
ใช้เองจากคาํ พยางคเ์ ดียวและคําท่ียืมมาจากภาษาตา่ งประเทศ เป็น
การเพิม่ คาํ ข้ึนใชใ้ นภาษาเปน็ คำหลายพยางค์ ได้แก่ คาํ ซ้ำ คาํ ซอ้ น
คําประสม คําสมาส

ตวั อย่าง

ภาษาไทยมคี าํ ลกั ษณนามทใี ชบ้ อกลกั ษณะของคาํ นาม
นามวลีทมี ี ลกั ษณนามอยู่ ดว้ ย จะมีการเรียงคําแบบ
นามหลกั + คาํ บอกจาํ นวน + คําลกั ษณนาม เช่น
นก ๓ ตวั

คำซำ้ คำซ้อน

๒.ภาษาไทยมีคาํ ซ้ำ คาํ ซ้อนทเี่ ปน็ การสรา้ งคาํ เพมิ่ เพอื่ ใช้ใน
ภาษา เชน่ โน้น ๆ

๓.ภาษาไทยมคี ําบอกท่าทขี องผ้พู ูด เชน่ น้ัน นี่ หรอ โนน้ ไป

๔.ภาษาไทยมคี ําบอกสถานภาพของผพู้ ูดกบั ผูฟ้ งั เชน่ กระผม
ดฉิ นั ครู เรา นาย

การเรียงคําแบบ ประธาน กริยา กรรม ภาษา ไทยเรยี งคําแบบ
ประธาน กรยิ า กรรม เมื่อนําคํา มาเรียงกันเป็นประโยค

ประโยคท่วั ๆ ไปในภาษาจะมีลกั ษณะสามญั จะมี การเรยี งลาํ ดบั
ดังนี นาม กริยา นาม นามท่ีอยหู่ น้ากริยา เป็นผทู้ าํ กรยิ า มักอยตู่ ้น
ประโยค ทาํ หน้าที่เปน็ ประธาน สว่ นคํานามทบ่ี อกผู้รับ กริยา มัก
อยู่หลงั คํากรยิ า

ภาษาวรรณยกุ ต์

ภาษาวรรณยุกต์ ภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์ ภาษาวรรณยกุ ตเ์ ป็น ภาษาทม่ี ี
การไล่เสยี งของคํา ในภาษาไทยมีการไล่เสียงวรรณยกุ ต์ หรือการผนั วรรณยกุ ต์
ได้ ๕ เสียง ไดแ้ ก่ เสียงสามัญ เสยี งเอก เสยี งโท เสียงตรี และเสยี งจตั วา

เสยี งสระ พยัญชนะ วรรณยกุ ตเ์ ป็นหนว่ ยภาษา ภาษาไทยมเี สียงสระ พยัญชนะ
และวรรณยกุ ต์เป็นหนว่ ยภาษา หนว่ ยเสยี งทีใชใ้ นภาษาไทย แบง่ ได้เป็น ๓
ประเภท คอื หนว่ ยเสยี งสระ หนว่ ยเสยี งพยัญชนะ และ หนว่ ยเสยี งวรรณยุกต์

หน่วยเสียงสระในภาษาไทยมี ๒๑ หนว่ ยเสียง เป็นสระเด่ยี ว ๑๘ เสยี ง
แบง่ เป็นสระสัน้ ๙ เสยี ง สระยาว ๙ เสยี ง และสระประสม ๓ เสียง
เท่านน้ั ไม่แบ่งเป็นสระสัน้ สระยาว เนอ่ื งจาก การออกเสยี งสระประสม
ส้ัน หรอื ยาว ไมม่ ีนัยสาํ คญั

พยัญชนะ

หน่วยเสยี งพยญั ชนะไทย มี ๒๑ เสียง แต่มีรปู ถงึ ๔๔ รปู
เสยี ง พยญั ชนะทป่ี รากฏมที งั้ พยัญชนะเดีย่ ว และพยัญชนะ
ควบกลำ้ (ซ่ึงเสยี งที่ สองจะเปน็ ร ล ว เท่าน้นั ) แต่สว่ น
ใหญ่จะใชพ้ ยญั ชนะเดย่ี วขนึ้ ต้นคาํ มากกว่า สว่ นพยญั ชนะตัว
สะกดไม่มีพยัญชนะควบกลำ้ เลย

หนว่ ยเสยี งวรรณยกุ ต์ มี ๕ เสียง คอื เสียงสามญั
เสยี ง เอก เสยี งโท เสียงตรี และเสยี งจัตวา แต่มี
เคร่ืองหมาย แทนเสียงวรรณยุกตเ์ พยี ง ๔ รปู เทา่ นน้ั คือ
ไม้เอก ไม้โท ไม้ตรี และไมจ้ ัตวา เครื่องหมายวรรณยุกต์
ไม่ได้ใช้ แทนเสยี งวรรณยกุ ต์น้นั ๆ ตรงตวั เสมอไป

การวางคาํ

การวางคาํ ขยายไว้ข้างหลงั คาํ หลกั คาํ ขยายในภาษาไทยจะวางไว้ข้าง หลังคาํ หลกั
หรอื คําท่ีถกู ขยายเสมอ การวางคาํ ขยายจะเกิดในกรณีทผ่ี พู้ ดู หรอื ผเู้ ขยี นมีความ
ต้องการจะบอกกลา่ วขอ้ ความเพิ่มเติมในประโยค

คําขยาย หรอื คาํ ทที่ ําหน้าท่ขี ยาย แบ่งออกเป็น ๒ ชนิด คือ ๑) คําทท่ี าํ หนา้ ท่ี
ขยายนาม เปน็ คาํ ชนดิ ตา่ ง ๆ เชน่ คํานาม คาํ สรรพนาม คําลักษณนาม
๒) คําทท่ี ําหนา้ ทข่ี ยายกริยา เป็นคําชนิดต่าง ๆ เช่น คาํ กริยา คาํ ช่วย หน้ากรยิ า
คําบอกจาํ นวน คาํ ลักษณนาม

การลงนำ้ หนกั เสียง

การลงเสยี งหนกั -เบาของคาํ ภาษาไทยมกี ารลงเสยี งหนกั -เบาของคาํ การลงเสยี ง
หนกั เบา ของคาํ ในภาษาไทย จะมีการลงเสยี งหนกั -เบาของคาํ ในระดับคาํ ซ่ึงมี
มากกว่าสองพยางค์ และ การลงเสียงหนกั -เบาของคาํ ในระดับประโยค

๑.ถา้ เป็นคาํ สองพยางค์ จะลงเสยี งหนักทีพ่ ยางคท์ ีส่ อง เช่น คนเราต้องอดทน (ทน
เสียง หนักกว่าอด)

๒.ถ้าเป็นคาํ สามพยางค์ ลงเสียงหนกั ทพ่ี ยางค์ทสี่ าม และพยางคท์ ่ีหนง่ึ หรือ พยางค์
ทีส่ อง ดว้ ยถ้าพยางค์ทีหนงึ่ และพยางคท์ ่ีสองมสี ระยาวหรือมเี สียงพยญั ชนะท้าย เช่น
ปัจจุบนั เขาปิดโรงเรียนไปแลว้ (ลงเสยี งหนัก ปจั ,บนั )

๓. ถ้าเปน็ คาํ สี่พยางคข์ น้ึ ไป ลงเสียงหนักที่พยางคส์ ุดทา้ ย สว่ นพยางค์อืน่ ๆ ก็ลง
เสียง หนกั -เบาตามลกั ษณะสว่ นประกอบของพยางค์ทม่ี สี ระยาวหรอื มเี สียงพยญั ชนะ
ทา้ ย เชน่ วิทยาลยั (ลงเสียงหนกั ที วิท , ย)

การไม่เปลี่ยนแปลงรูปคาํ คาํ ในภาษาไทยไมม่ ีการเปลี่ยนแปลงรูปคําเมอ่ื นาํ ไป
ใชใ้ น ประโยค เพ่อื แสดงความสัมพนั ธ์กับคาํ อนื่ ในประโยค และไม่ตอ้ งเปลย่ี นรูป
คาํ เพื่อ แสดงเพศ พจน์ หรือกาล ในเมอื่ คาํ ไทยไม่มกี ารเปลี่ยนแปลงรูปคําเพอื่ บอก
เพศ พจน์ หรอื กาล และบอกความสมั พันธก์ ับคาํ อ่นื ในประโยค

สมาชิก

นางสาวกฤ ยากร เ ญ เลข 10

นางสาวปว ศา แ งแรง เลข 13

นางสาวกมลพรร ไพศาล ล ย เลข 14

นายพฤท ไกร เ อ เลข 17

นางสาว ญญา ชร ฒ ประเ อง เลข 21


อง ม.6/8

้ห่ีทืท์นัพิพัพัก่ีท้ืกูชิฐ่ีทัช์ปิศ์ณ่ีท็ขิร่ีท็พำบิต