กา และ หงส์ นิทานอีสป
หนังสือนิทานอิเล็กทรอนิกส์เรื่อง กา และ หงส์ เล่มนี้ จัดทำ ขึ้นมาเพื่อให้ความเพลิดเพลินและให้ข้อคิด เป็นนิทานสั้นที่ให้ความเพลิดเพลิน และข้อคิด คณะผู้จัดทำ หวังว่าทุกคนที่ได้อ่านนังสือเล่มนี้จะเพลิดเพลินและได้ ข้อคิดจากนิทานอีสปเรื่อง กา และ หงส์ คำ นำ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกาตัวหนึ่งอาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยมีสระน้ำ เล็ก ๆ อยู่เบื้องหน้า
ในนั้นมีหงส์ขาวตัวหนึ่งว่ายวนเหนือน้ำ อยู่ เจ้ากามองเห็นหงส์นั้นมีขนสีขาวดั่งหิมะ แตกต่างกับสีขนของมันที่ดำ ราวกับถ่าน
กาจึงร้องตะโกนออกไปว่า “ท่านหงส์ขาวกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกาตัวหนึ่ง อาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยมีสระน้ำ เล็ก ๆ อยู่เบื้อง หน้า ในนั้นมีหงส์ขาวตัวหนึ่งว่ายวนเหนือน้ำ อยู่ เจ้ากามองเห็นหงส์นั้นมีขนสีขาวดั่งหิมะ แตกต่างกับสี ขนของมันที่ดำ ราวกับถ่าน”
หลังจากจ้องมองหงส์ขาวด้วยความอิจฉาอยู่นาน วันหนึ่งเจ้า กาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ โดยคิดว่ามันสามารถมีขนสีขาวอย่าง หงส์ถ้าลองใช้ชีวิตแบบเดียวกัน + =
เจ้ากาจึงวางแผนที่จะแหวกว่ายอยู่ในน้ำ ทั้งวันบ้าง ว่าแล้ว จึงตัดสินใจละทิ้งรังบนยอดไม้ แล้วบินร่อนลงไปอาศัยใน หนองน้ำ โดยกินสาหร่ายและพืชน้ำ อย่างที่หงส์ทำ
วันแล้ววันเล่า เจ้ากาเอาแต่แช่ตัวอยู่ในน้ำ ตลอดทั้ง วัน แต่ขนก็ยังมีสีดำ อยู่เช่นเคย หลายครั้งที่เกือบจะจม น้ำ อีกทั้งการที่พยายามกินสาหร่ายก็ไม่สามารถทำ ให้อิ่ม ท้องได้เลย ไม่นานนักเจ้ากาก็เริ่มผ่ายผอมลง
หงส์ขาวเห็นดังนั้นก็ให้คำ แนะนำ ไปว่า “กลับบ้านของเจ้าไปเถิด เดี๋ยวเจ้าก็จะแข็งแรงขึ้น” แต่คราวนี้กาไม่ยอมฟังเสียงของหงส์ แม้ จะยากเหลือเกินที่อีกาจะอาศัยอยู่ในน้ำ แต่เจ้านกน้อยก็พยายาม อย่างหนักที่จะมีชีวิตอยู่ ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนทุกอย่างจะยิ่งเลวร้ายลง เรื่อย ๆ
วันหนึ่งหลังจากต่อสู้มานาน กาดำ ก็อำ ลาโลกนี้ไป หงส์ขาวได้แต่สงสาร เพราะถ้าเจ้านกเชื่อฟังคำ เตือนในวันนั้น เขาก็คงมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนาน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จงพอใจกับสิ่งที่ตนเองมีอยู่ เพราะการเปลี่ยนแปลงนิสัยไม่ อาจแก้ไขสิ่งที่ธรรมชาติให้มาได้