ประโยคความซ้อนที่ซับซ้อน

ประโยคความซอ้ นแบบซบั ซอ้ น

ประโยคความซอ้ น คือ การนาประโยคความเดยี วมาซอ้ นกนั โดย
มีประพนั ธสรรพนาม (ที่ ซ่งึ อัน ) เปน็ ตวั เชอื่ มระหวา่ งประโยค
หลักและประโยคยอ่ ย
โครงสรา้ งประโยคความซอ้ น คือ ป.(เดยี ว) = ป.(หลกั

มีคาเชอื่ ม (ที,่ ซงึ่ ,อนั )
ป.(เดยี ว) = ป.(ยอ่ ย)

ตัวอยา่ ง ประโยคความซอ้ นแบบซบั ซอ้ น

เชน่ สุนัขทีเ่ หา่ ตรงนนั้ คือสนุ ัขของฉนั
วิธีสังเกต : ๑. ประโยคใดทอี่ ยตู่ ิดกบั คาวา่ “ที่ ซึง่ อัน”

คือประโยคยอ่ ย
๒. ประโยคใดทไี่ มอ่ ยตู่ ิดกบั คาว่า “ที่ ซงึ่ อัน”

คือประโยคหลกั
ดังนนั้ แยกประโยคความซอ้ นไดด้ งั นี้

(สุนขั คอื สนุ ขั ของฉนั ) = ประโยคหลกั
(สุนขั ทเี่ หา่ ตรงนัน้ ) = ประโยคยอ่ ย

ฝึกสังเกต ประโยคหลกั + ประโยคยอ่ ย

๑. คนทีค่ ดิ ดคี อื คนดี
ประโยคหลกั คอื = คนคือคนคนดี
ประโยคยอ่ ยคอื = คนที่คดิ ดี

๒. คุณพอ่ ฟงั เพลงเกา่ ๆซงึ่ มนั มที านองเนบิ นาบ
ประโยคหลกั คือ = คณุ พอ่ ฟงั เพลงเกา่ ๆ
ประโยคยอ่ ยคอื = มันมีทานองเนบิ นาบ

๓. ผูท้ ีม่ าโรงเรยี นแตเ่ ชา้ ทกุ วนั คอื คนตรงตอ่ เวลา
ประโยคหลกั คือ = คนคือคนตรงต่อเวลา
ประโยคยอ่ ยคอื = คนที่มาโรงเรยี นแตเ่ ชา้ ทกุ วนั

ชนิดของประโยคย่อย

นามานปุ ระโยค คือ ประโยคยอ่ ยทเี่ ปน็ คานามทาหน้าทปี่ ระธาน
หรือกรรม คาเชอื่ ม คือ “วา่ , ให้”
เช่น ๑. เขาพูดวา่ ฉนั รกั เธอ

ประโยคหลกั คือ เขาพดู
ประโยคยอ่ ย คือ ฉันรักเธอ
๒. แม่ใหฉ้ นั ทาการบา้ น
ประโยคหลกั คือ แมใ่ ห้
ประโยคยอ่ ย คือ ฉันทาการบา้ น

ชนดิ ของประโยคย่อย

คุณานปุ ระโยค คือ ประโยคยอ่ ยทขี่ ยายคานามหรอื สรรพนามของ
ประโยค คาเชอื่ ม คือ “ที่ ,ซึ่ง ,อัน”
เชน่ ๑. คนที่สวมแวน่ ตาคอื ปขู่ องฉัน

ประโยคหลกั คือ คนคือปขู่ องฉนั
ประโยคยอ่ ย คือ คนสวมแวน่ ตา
๒. สุธีไลน่ กทมี่ าจกิ ขา้ วเปลอื ก
ประโยคหลกั คือ สุธีไลน่ ก
ประโยคยอ่ ย คือ นกมาจกิ ขา้ วเปลอื ก

ชนิดของประโยคย่อย

วเิ ศษณานปุ ระโยค คือ ประโยคยอ่ ยทขี่ ยายคากรยิ าหรอื คาวเิ ศษณ์
ของประโยค คาเชอื่ ม คือ “เมื่อ ,จน ,เพราะ.ตาม,ให”้
เชน่ ๑. มานีกนิ ยาตามหมอสงั่

ประโยคหลกั คือ มานกี นิ ยา
ประโยคยอ่ ย คือ หมอสงั่
๒. เธอพดู เรว็ จนฉันฟงั ไมท่ นั
ประโยคหลกั คือ เธอพดู เร็ว
ประโยคยอ่ ย คือ ฉันฟังไมท่ นั