พุทธศาสนสุภาษิต
’
เสนอ
อาจารย์อรสา ศรีภา
๐๑
ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย
ปัน-ยา-วะ-ธะ-เน-นะ-เสย-โย
ปัญญาแลประเสริฐกว่าทรัพย์
๐๒
น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโต
นะ-นิบ-พิน-เทย-ยะ-ปัน-ทิ-โต
บัณฑิตไม่ควรท้อแท้
๐๓
อาสํ น ฉินฺเทยฺย สุขาคมาย
อา-สัง-นะ-ฉิน-เทย-ยะ-สุ-ขา-คะ-มา-ยะ
เมื่อต้องการความสุข ไม่พึงสิ้นหวัง
๐๔
วโย รตฺตินฺทิวกฺขโย
วะ-โย-รัด-ติน-ทิ-วัก-ขะ-โย
อายุของคน สิ้นไปตามคืนและวัน
๐๕
อายุ ขียติ มจฺจานํ
อา-ยุ-ขี-ยะ-ติ-มัด-จา-นัง
อายุของคน ย่อมหมดสิ้นไป
๐๖
สมฺมาทิฏฺฐิสมาทานา ทุกฺขํ อุปจฺจคํ
สำ-มา-ทิด-ถิ-สะ-มา-ทา-นา-ทุก-ขัง
อุ-ปัดจะ-คัง
คนจะพ้นทุกข์ทั้งปวงได้ เพราะมีสัมมาทิฐิ
๐๗
จิตฺตํ ภาวิตํ มหโต สํวตฺตติ
จิด-ตัง-พา-วิ-ตัง-มะ-หะ-โต-สัง
วัด-ตะ-ติ
จิตที่ฝึกดีแล้ว ย่อมมีประโยชน์ยิ่งใหญ่
๐๘
สพฺพํ อิสฺสริยํ สุขํ
สับ-พัง-อิด-สะ-ริ-ยัง-สุ-ขัง
ความเป็นอิสระ เป็นความสุข
๐๙
สุขํ นิราสา สุปติ
สุ-ขัง-นิ-รา-สา-สุ-ปะ-ติ
ผู้ไม่มีความคาดหวัง ย่อมหลับเป็นสุข
๑๐
นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ
นัด-ถิ-สัน-ติ-ปะ-รัง-สุ-ขัง
ความสุขอื่นยิ่งกว่าความสงบ ไม่มี
๑๑
ภาสมานญฺจ ปณฺฑิตํ
พา-สะ-มา-นัน-จะ-ปัน-ทิ-ตัง
บัณฑิต จะรู้ได้ด้วยการพูดจา
๑๒
ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน
ทุน-ละ-โพ-อัง-คะ-สัม-ปัน-โน
คนที่สมบูรณ์พร้อม หาได้ยาก
๑๓
อติติกฺโข จ เวรรา
อะ-ติ-ติก-โข-จะ-เว-ระ-รา
แข็งกร้าวนัก ก็มักมีเวร-ภัย
๑๔
ปริภูโต มุทุ โหติ
ปะ-ริ-พู-โต-มุ-ทุ-โห-ติ
อ่อนเกินไป ก็ถูกดูหมิ่น
๑๕
ภเวยฺย ปริปุจฺฉโก
พะ-เวย-ยะ-ปะ-ริ-ปุด-ฉะ-โก
ควรชอบถามหาความรู้
๑๖
สุตาธาโร ภเวยฺย
สุ-ตา-ทา-โร-พะ-เวย-ยะ
ควรเป็นนักอ่าน นักฟัง
๑๗
ธมฺมกาโม ภเวยฺย
ทัม-มะ-กา-โม-พะ-เวย-ยะ
ควรเป็นผู้ใฝ่ธรรม
๑๘
ปมาเทน น สํวเส
ปะ-มา-เท-นะ-นะ-สัง-วะ-เส
ไม่ควรอยู่ด้วยความประมาท
๑๙
ญาโต อตฺโถ สุขาวโห
ยา-โต-อัด-โถ-สุ-ขา-วะ-โห
ประโยชน์ที่รู้ดีแล้ว นำสุขมาให้
๒๐
สาธุ ธมฺมรุจี ราชา
สา-ทุ-ทำ-มะ-รุ-จี-รา-ชา
การปกครองที่เป็นธรรม
ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จ
— จัดทำโดย —
1.กมรวรรณ ไชโยธา เลขที่ 13
2.กุลนัดดา ทาทอง เลขที่ 15
3.ทอฝัน ชัยคณานุกูล เลขที่ 35
4.เมธาวีนวนสำลี เลขที่ 37
5.วรินทร แสนสุวรรณ เลขที่ 40
6.วิศัลย์ศยา ฤทธิรณ เลขที่ 41
ชั้น ม.
3/12