วิ จิ ต ร า สั ญ ญ า รั ก ษ์
ค รู ป ร ะ จา วิ ช า
วิ ช า อ า ห า ร น า น า ช า ติ
ร หั ส วิ ช า 1 4 0 2 - 3 5 0 1
อ า ห า ร น า น า ช า ติ เ ป็ น ก า ร
ร อ บ รู้ ท้ั ง ศ า ส ต ร์ แ ล ะ ศิ ล ป์ ใ น ก า ร
ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ช น ช า ติ ต่ า ง ๆ จ ะ มี
เ ค ล็ ด ลั บ ห รื อ เ ท ค นิ ค ใ น ก า ร ป ร ะ ก อ บ
อ า ห า ร ท่ี ต่ า ง กั น ไ ป อ า ห า ร น า น า ช า ติ
ส่ ว น ใ ห ญ่ ใ น ป ร ะ เ ท ศ มี ท้ั ง อ า ห า ร
ป ร ะ เ ท ศ อ เ ม ริ ก า อั ง ก ฤ ษ อิ ต า เ ลี ย น
เ ช่ น แ ฮ ม เ บ อ ร์ เ ก อ ร์ ส ตู ว์ ส ป า เ ก็ ต ตี้
อาหารนานา ชาติของ
ประเทศแถบเอเซีย เช่น จีน เวยี ตนาม มุสลิม
ญี่ป่ นุ ก็เป็นท่นี ิยมในประเทศไทย ทาใหค้ น
ไทยโดย ทว่ั ไป
แ ร ก เ ร่ิ ม เ ดิ ม ที เ ก า ห ลี เ ป็ น การประกอบอาหารตะวนั ออก
ป ร ะ เ ท ศ เ ก ษ ต ร ก ร ร ม แ ล ะ ช า ว เ ก า ห ลี (อาหารเกาหลี)
เ พ า ะ ป ลู ก ข้ า ว เ ป็ น อ า ห า ร ห ลั ก ม า ต้ั ง แ ต่
โ บ ร า ณ ก า ล ม า ใ น ส มั ย นี้ อ า ห า ร เ ก า ห ลี ค น เ ก า ห ลี นิ ย ม ท า น ผั ก ส ด
จ ะ เ ป็ น ตา ห รั บ ซ่ึ ง ป ร ะ ก อ บ ไ ป ด้ ว ย จ ะ เ ห็ น ทุ ก ค ร้ั ง บ น โ ต๊ ะ อ า ห า ร ก็ คื อ
เ นื้ อ สั ต ว์ น า น า ช นิ ด ป ล า พ ร้ อ ม ด้ ว ย พื ช กิ ม จิ โ ด ย ใ น แ ต่ ล ะ มื้ อ จ ะ ต้ อ ง ป ร ะ ก อ บ
สี เ ขี ย ว แ ล ะ ผั ก ต่ า ง ๆ อ า ห า ร ห มั ก ด อ ง 3 สิ่ ง คื อ ข้ า ว ซุ ป แ ล ะ กิ ม จิ อุ ด ม
ต่ า ง ๆ เ ช่ น กิ ม จิ ช็ อ ด กั ล ( อ า ห า ร ท ะ เ ล ด้ ว ย คุ ณ ค่ า ท า ง โ ภ ช น า ก า ร จ า ก ซ อ ส
ห มั ก เ ก ลื อ ) แ ล ะ ท็ อ น จั ง ( ถั่ ว เ ห ลื อ ง ห มั ก ถั่ ว เ ห ลื อ ง ถ่ั ว ห มั ก แ ล ะ นา้ มั น ง า ซึ่ ง
เ ห ล ว ) ขึ้ น ชื่ อ ใ น ร ส ช า ติ โ ด ย เ ฉ พ า ะ แ ล ะ มี ไ ด้ แ ก่ วิ ต า มิ น แ ล ะ เ ก ลื อ แ ร่
คุ ณ ค่ า ท า ง โ ภ ช น า ก า ร สู ง
อ า ห า ร ไ ท ย เ ป็ น อ า ห า ร ท่ี โ ด ย ส่ ว น ใ ห ญ่ อ า ห า ร
ป ร ะ ก อ บ ด้ว ย ร ส เ ข้ม ข้น มี ไ ท ย จ ะ มี วิ ธี ก า ร ป ร ะ ก อ บ อ ย่ า ง ง่ า ย ๆ
เ ค ร่ื อ ง ป รุ ง ห ล า ย อ ย่ า ง ร ส ช า ติ แ ล ะ ใ ช้ เ ว ล า ใ น ก า ร ทา ไ ม่ ม า ก นั ก
อ า ห า ร แ ต่ ล ะ อ ย่ า ง มี ร ส เ ฉ พ า ะ ตัว โ ด ย เ ฉ พ า ะ ทุ ก ค รั ว เ รื อ น ข อ ง ค น
ก า ร ใ ช้ เ ค ร่ื อ ง ป รุ ง ร ส ต่ า ง ๆ ก็ ไ ม่ ไ ท ย จ ะ มี ส่ ว น ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ติ ด
เ ห มื อ น กัน ผู้ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ไ ท ย อ ยู่ ทุ ก ค รั ว เ รื อ น ไ ม่ ว่ า จ ะ เ ป็ น พ ริ ก
ต้อ ง ศึ ก ษ า จ า ก ตา ร า อ า ห า ร ไ ท ย แ ห้ ง กุ้ ง แ ห้ ง น้า ป ล า ก ะ ปิ ส้ ม
แ ล ะ ผู้เ ช่ี ย ว ช า ญ ก า ร ทา อ า ห า ร ไ ท ย ม ะ ข า ม ก ร ะ เ ที ย ม หั ว ห อ ม
ใ ห้ อ ร่ อ ย ต้อ ง ใ ช้ ค ว า ม ชา น า ญ แ ล ะ
ป ร ะ ส บ ก า ร ณ์ ต ล อ ด จ น ก ร ร ม วิ ธี
ใ น ก า ร ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ไ ท ย ผู้ทา
จ ะ ต้อ ง พิ ถี พิ ถัน ป ร ะ ณี ต
อาหารเวยี ดนามเป็นอาหารประจาชาติ
ของชาวเวยี ดนาม ซ่ึงเป็นอาหารที่มีลกั ษณะโดด
เด่นเป็นของตวั เอง ชาวเวยี ดนามกินขา้ วเป็นอาหาร
หลกั เช่นเดียวกบั ชาติอ่ืน ๆ ในเอเชียตะวนั ออกเฉียง
ใตแ้ ละใชเ้ คร่ืองปรุงรสที่เป็นของหมกั ดอง
เช่นเดียวกนั
การประกออาหาร เน่ืองจากสภาพภูมิศาสตร์ท่ีทอดยาวตามแนว
ต ะ วั น อ อ ก ชายฝั่ง ทาใหอ้ าหารเวยี ดนามแต่ละภูมิภาคมีความแตกต่าง
กนั อาหารเวยี ดนามที่คนไทยรู้จกั ดีและเป็นเอกลกั ษณ์คือ
( อ า ห า ร เ วี ย ต น า ม )
แหนมเนืองและขนมเบ้ืองญวน
โ ด ย ทั่ว ไ ป นิ ย ม รั บ ป ร ะ ท า น อ า ห า ร อาหารจีน เป็นอาหารทป่ี ระกอบข้ึนตาม
จ า น ผัก แ ล ะ ธั ญ พื ช เ ป็ น ห ลัก น อ ก จ า ก ใ น ร า ช วฒั นธรรมของชาวจีน ซ่ึงรวมท้งั จีนแผน่ ดินใหญ่ ไตห้ วนั
สา นั ก ที่ จ ะ มี อ า ห า ร ป ร ะ เ ภ ท เ น้ื อ อ า ห า ร ท่ี รู้ จัก และ ฮ่องกง ซ่ึงมีหลากหลายชนิดตามแต่ละทอ้ งถิ่น
กั น เ ช่ น ก๋ ว ย เ ต๋ี ย ว ต่ิ ม ซา หู ฉ ล า ม
กระเพาะปลา
วัฒ น ธ ร ร ม ก า ร กิ น เ ป็ น ก า ร กิ น
ร่ ว ม กั น โ ด ย อุ ป ก ร ณ์ ก า ร กิ น ห ลัก คื อ ต ะ เ กี ย บ
อ า ห า ร จี น จ ะ มี อุ ป ก ร ณ์ ก า ร ทา ห ลัก ๆ เ พี ย ง ส่ี
อ ย่ า ง คื อ มี ด เ ขี ย ง ก ะ ท ะ ก้ น ก ล ม แ ล ะ ต ะ ห ลิ ว
ก า ร ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ต ะ วั น อ อ ก
( อ า ห า ร จี น )
อาหารญ่ีป่ ุนน้นั มีชื่อเสียงดา้ นการ
เนน้ อาหารตามฤดูกาล คุณภาพของวตั ถุดิบ และ
การจดั วาง อาหารญี่ป่ ุนถกู พฒั นามานานหลาย
ศตวรรษ อนั เป็นผลจากการเปล่ียนแปลงของ
สงั คมและการเมืองในประเทศ
การประกอบอาหาร
ต ะ วั น อ อ ก ( อ า ห า ร ญี่ ป่ ุ น )
ก า ร ป ร ะ ก อ บ อ า ห า ร ต ะ วั น อ อ ก อาหารอินเดีย เป็นช่ือเรียกโดยรวมของอาหาร
( อ า ห า ร อิ น เ ดี ย ) ในทวปี อินเดียซ่ึงมีลกั ษณะร่วมกนั คือใชเ้ คร่ืองเทศ
สมุนไพรและผกั หรือผลไมม้ าก มีท้งั พืชผกั ที่ปลูกใน
ประเทศอินเดียและจากที่อ่ืนๆ นิยมกินอาหารมงั สวริ ัติใน
สงั คมชาวอินเดีย
ความเชื่อของชาวฮินดูและวฒั นธรรมมีบทบาทตอ่ ววิ ฒั นาการของ
อาหารอินเดียแตใ่ นภาพรวม อาหารทวั่ ประเทศอินเดียพฒั นามาจากปฏิสมั พนั ธ์
ทางวฒั นธรรมท้งั จากชาวมองโกลและยโุ รปทาใหไ้ ดอ้ าหารท่ีเป็นเอกลกั ษณ์ของ
ตนเอง