ÇİZMELİ KEDİ Uyarlayan ve Yazan: Fazilet ÖZEN ISBN: 978-605-9439-75-6 Resimleyen: Zlata KÖKSAL Görsel Tasarım: Turan KIZILDAĞ Baskı: NY Matbaacılık Bu kitabın her türlü yayın hakları Fikir ve Sanat Eserleri Yasası gereğince HAKİM YAYINCILIK ve BEF YAYINCILIK’a aittir. Adres: Aşağı Yahyalar Mh. İvedik Cd. No:227/A Yenimahalle/ANKARA e-mail: [email protected] Yayıncı: 0 505 773 68 92 • 0 505 853 61 65
Bir zamanlar uzak bir köyde yaşlı bir değirmenci yaşarmış. Bu değirmenci oldukça hastaymış. Ölmeden önce çocuklarına bir mektup bırakmış. Yaşlı adam birkaç gün sonra ölünce en büyük oğlu mektubu diğer kardeşleriyle okumuş. Mektupta şöyle yazıyormuş: — Sevgili oğullarım, ben yoksul bir değirmenciyim. Sizlere bırakacak çok değerli şeylerim yok. O yüzden değirmenimi en büyük 2
oğluma, eşeğimi ortanca oğluma, akıllı kedimi ise en küçük oğluma bırakıyorum. Bu vasiyet herkesi memnun etmiş. Bir tek en küçük oğlan üzgünmüş. — Kardeşlerim ekmeğini kazanacaklar. Peki, ya ben ne yapacağım? Açlıktan öleceğim galiba, diyormuş kendi kendine. Kedi, sahibinin bu yakarışlarını duymuş ancak ona aldırmadan sakin bir ses tonuyla cevap vermiş: 3
— Kederlenmeyin efendim. Bana büyükçe bir çuval ve bir çift çizme verin ki ormanda rahatça dolaşabileyim. Göreceksiniz ki aslında size düşen miras payı göründüğü kadar değersiz değil. Çocuk, kedinin konuşmasına pek şaşırmış. Bu kediye inanmalı mı kendisi de bilmiyormuş ancak kedinin fare avlarken nasıl kurnazlıklar yaptığını iyi hatırlıyormuş. Ölü taklidi mi dersiniz, kumun içinde gömülüp saklanmayı kim bilir, 4
belki de kedi gerçekten onu bu zor durumdan kurtarabilirmiş. Kedi, çizmeleri alır almaz arka patilerine geçirmiş. Çizmeli patileriyle yerinde cesurca birkaç adım atmış. Çuvalın içine tavşanların çok sevdiği lahanalardan doldurmuş. Çuvalı iplerinden tutarak sırtına atmış ve tavşanların çok olduğu ormana doğru yola koyulmuş. 5
Kedi, çimlere uzanıp ölü taklidi yapmış. Bu arada saf bir tavşanın, lahanayı görüp çuvala girmesini beklemeye başlamış. Çok zaman geçmeden gencecik, tecrübesiz bir tavşan çuvalın içine girmiş. Kedi, çok düşünmeden çuvalın iplerini sıkmış ve tavşanı yakalamış. Tavşan avlamanın gururu ile sarayın yolunu tutmuş. Kralın huzuruna çıkmış. Kralın huzurunda saygıyla eğilmiş. 6
— Saygıdeğer kralım, bu tavşanı sahibim Marguiz de Carabas adına size getirdim, demiş. “Sahibim, bu mütevazı hediyeyi size sunmamı istedi. Kendisi çok cömert bir insandır.“ — Sahibine teşekkürlerimi ilet, bana büyük bir zevk verdi, demiş kral. Birkaç gün sonra kedi, buğday tarlasında gizlenmiş ve çuvalını açmış. 7
Bu sefer tuzağa iki keklik girmiş. Çizmeli Kedi çuvalın iplerini bağlayıp yine sarayın yolunu tutmuş. Kral bu hediyeyi de keyifle kabul etmiş ve kedinin ödüllendirilmesini emretmiş. Bu şekilde iki veya üç ay geçmiş. Çizmeli Kedi, güya soylu sahibi Marquiz de Carabas tarafından yakalanmış avları krala getirip durmuş. 8
9
Çizmeli Kedi, sahibi için çalışmaya devam ediyormuş. Bir gün kralın, dünyalar güzel kızı ile nehrin kenarında gezintiye çıktığını öğrenmiş. Hemen sahibine yeni planından bahsetmiş. — Efendim, yapmamız gereken tek şey; benim gösterdiğim yerde yüzmek. Gerisini lütfen bana bırakın, demiş. Kedinin tuhaflıklarına alışkın olan genç adam bu teklifi kabul etmiş. — Tamam, dediğini yapacağım, demiş. 10
11
Sahibi, -hayali adıyla Marquiz de Carabaskedinin dediklerini aynen yapmış ama neden böyle bir şey yaptığına anlam veremiyormuş. Yüzerken kralın arabası nehir kenarına yaklaşmış. Kedi, var gücüyle arabaya koşup bağırmaya başlamış: 12
— Buraya gelin! Yardım edin! Marquiz de Carabas boğulmak üzere! Kral arabanın kapısını açıp kendisine bunca zamandır güzel hediyeler getiren kediyi tanımış ve korumalarına derhal gidip Marquiz de Carabas’ı kurtarmalarını emretmiş. Zavallı Marquiz’i kurtarırlarken Çizmeli Kedi, önceden hazırladığı hikayeyi krala anlatmaya başlamış. Hikayeye göre sahibi, nehirde yüzerken hırsızlar her şeyini çalmışlar. Aslında kurnaz kedi, sahibin kıyafetlerini büyük bir taş altına saklamış. 13
Hikayeyi duyan kral, hizmetlilerine derhal gardrobundan en güzel ve en şık elbiseyi getirmelerini emretmiş. Kıyafet, Marquiz’e birebir uymuş ve ona çok yakışmış. Zaten boylu poslu olan adam, kıyafetlerin içinde çok yakışıklı görünmüş. Kralın kızı da Marquiz’i çok beğenmiş. 14
Bunu fark eden genç adam, prensese sevgi dolu bakışlarla bakmış. Güzel prenses de genç adama aşık olmuş. Kral da Marquiz’i sevmiş. Onu arabasına davet edip nehir gezisinde onlara eşlik etmesini istemiş. 15
Çizmeli Kedi, planın bu kadar kusursuz işlediğine çok mutlu olmuş. Kralın arabasının önünden koşturmaya başlamış. Yolda giderken tarlada ot biçen birkaç köylü görmüş. Onlara seslenmiş: — Eğer bu tarlanın Marquiz de Carabasa ait olduğunu krala ilan etmezseniz hepinize çok kızar, bunu bilin demiş. 16
17
Tam da bu sırada kralın arabası tarlaya yaklaşmış ve kral arabanın penceresinden bakarak insanlara sormuş. — Kimin tarlasını biçiyorsunuz bakayım? Kedinin tehditlerinden çok korktukları için hep bir ağızdan “Marquiz de Carabas’ın tarlasını biçiyoruz.“ demişler. 18
— İtiraf etmeliyim ki çok güzel bir tarlanız var, demiş kral. — Evet kralım, bu tarla her sene çok güzel buğday verir, diye mütevazı bir cevap vermiş genç adam. 19
Çizmeli Kedi ise kralın arabasının önünde koşturmaya devam ediyormuş. O sırada başka tarlada çalışan işçileri görmüş ve işçilere demiş ki: — Ey güzel insanlar, eğer bu tarlanın Marquiz de Carabas’a ait olduğunu krala söylemezseniz kral size çok kızar. 20
Kral, işçilere bu tarlalar kimin, diye sormuş. İşçiler, bu güzel tarlalar Marquiz de Carabas’a ait, demişler. Çizmeli Kedi ise durmuyormuş. Arabanın önünde koşturmaya devam ediyormuş ve yoluna kim denk gelse hep aynısını söylüyormuş: “Bu ev Marquiz de Carabas’a ait“. “Bu bahçeler Marquiz de Carabas’a ait“. “Bu değirmen Marquiz de Carabas’a ait“. Kral, Marquiz’in bu kadar varlıklı olmasına şaşırmadan edemiyormuş. 21
Sonunda Çizmeli Kedi, çok güzel bir sarayın önüne yaklaşmış. Bu sarayda kocaman bir dev yaşıyormuş. Dünyada ondan daha zengin bir dev yokmuş. Kralın yolda yanlarından geçmiş olduğu bütün topraklar ve tarlalar aslında bu deve aitmiş. 22
Zeki kedi, önceden bu devin nasıl bir dev olduğunu, güçlü ve zayıf taraflarını araştırmış. Ondan görüşme talep etmiş. Bahanesi de buralara yolu düşünce saygılarını iletmeden geçmek istememesiymiş. Dev, onu nezaketle içeri almış ve dinlenmesini rica etmiş. 23
24
Çizmeli Kedi: — Bana hakkınızda, her hayvana dönüşebiliyormuşsunuz, diye anlattılar. Doğru mu bu? Mesela bir file veya bir aslana dönüşebilirmişsiniz. Buna inanmak zor doğrusu, demiş. Tabiki de dönüşürüm! diye cevap vermiş dev. — Bak, şimdi sana göstermek için hemen bir aslana dönüşeceğim! 25
Dev bir anda aslana dönüşmüş. Önünde bir anda kocaman bir aslanı gören kedi o kadar korkmuş ki yağmur borusundan çatıya tırmanıvermiş. Tırmanırken zorlanmış çünkü arka patilerindeki çizmelerle tırmanmak dengesini bozuyormuş. Dev eski halini alınca kedi aşağı inmek için cesaretini toplayabilmiş. — İtiraf etmeliyim ki korkudan ölmek üzereydim, demiş. 26
27
Çizmeli Kedi, devam etmiş: — Bana yetenekleriniz hakkında başka inanılmaz şeyler de anlattılar ama buna gerçekten inanmakta zorlanıyorum. Mesela siz güya çok küçük hayvanlara da dönüşebiliyormuşsunuz. Mesela bir fareye. Söylemeliyim ki bence bu imkansız bir şey, diyerek onu kışkırtmış. 28
— Öyle mi? İmkansız mı diyorsun? diye iddialı sesle sormuş dev. — O zaman izle bakalım! O anda kocaman dev ufacık bir fareye dönüşüvermiş. Fare etrafta koşturmaya başlayınca bizim kedi bir hamlede onu yakalayıp yutuvermiş. O sırada kral arabasıyla görkemli sarayın önünden geçiyormuş. Sarayı gören kral içeri girmek istemiş. 29
Kralın arabasının tekerleklerinin gürültüsünü duyan kedi, hemen arabaya doğru koşup seslenmiş: — Marquiz de Carabas’ın sarayına hoş geldiniz kralım! — Bu da mı sizin sarayınız sevgili Marquiz? diye sormuş kral şaşkınlıkla. Bu saraydan ve muhteşem bahçesinden daha güzel bir yer hayal edemiyordum. Eğer izin verirseniz içini de görmeyi çok isterim! 30
Marquiz, güzel prenese elini uzatmış, önlerinde yürüyen kralın arkasından eşlik etmiş. Üçü birlikte büyük bir salona girmişler. Salonda onları muhteşem yemeklerle donatılmış bir sofra bekliyormuş. Aslında o akşam devin arkadaşları yemeğe davetliymiş ama kralın geleceğini duyunca gelmekten vazgeçmişler.. 31
Akşam yemeğinde karnını muhteşem yemeklerle doyuran kral keyifle demiş ki: — Eğer benim damadım olmak isterseniz genç adam mutlu olurum. Ben şimdiden onaylanıyorum, bunu bilin! Marquiz, ona sunulan bu şeref için krala saygıyla eğilerek teşekkür etmiş ve aynı gün prensesle evlenmiş. Bizim kedi ise sarayın asilzadesi olmuş ve artık mecburiyetten değil, keyfinden fare avlamaya başlamış. Hep birlikte bu güzel sarayda mutlu ve huzurlu yaşamışlar. 32