วัด

ส ารบ ญั

แผ นท่ีเสน้ ท างท ่อ งเที่ยววดั ห นา้ พ ร ะบร ม สาร ีร ิกธ าต ุ
๑. วดั โพ ธทิ์ ะเล (เนรม ติ ) ๑ (วดั พ ฒั นานิคม บอ่ ท อง)
๒ . วดั ท งุ่ โพ ธิ์ท ะเล พ ระบรม ส ารีริก ธ าต ุ ได ถ้ กู อ ัญ เชิญ ม า
๓ . วดั ม ห าโพ ธิม งคล ๒
๔. วดั ให ม ศ่ รอี บุ ล จ าก ป ร ะเท ศ ศ รีล งั ก า ป ร ะดิ ษ ฐ า น อ ย ู่
๕. วดั วงั เพ ชร ๓ ภ ายในวดั พ ฒั นานคิ ม (บอ่ ท อ ง) ห ม ทู่ ี่ ๕
๖. วดั สระเต ย ๔ เพ ่ือ ส ัก ก าร บ ูช าห ่นุ ขี้ผ ึ้ง จ าล อ ง ห ล ว ง
๗. วดั วงั อ อ้ พ ่อ ห น ู ซึ่ง เ ป็ น ที่ พ ึ่ง ท า ง จิต ใ จ ข อ ง
๘. วดั แป ด อ อ้ ม ๕
๙. วดั ห นอ งบ วั ท อ ง ป ร ะช าช น ช าว ต าบ ล นิค ม ท ่งุ โพ ธิ์ท ะเ ล
๑๐. วดั พ ฒั นานคิ ม (บ อ่ ท อ ง) ๖ และจงั ห วดั ใกลเ้ คยี ง
๗
พ ร ะ บ ร ม ส า รีริก ธ า ต ุ ป ร ะ ดิ ษ ฐ า น อ ย ่ทู ่ี ว ัด
๘ พ ฒั นานิคม (บ ่อ ท อ ง) ต าบ ลนคิ ม ท ่งุ โพ ธท์ิ ะเล อ าเภ อ เม อื งกาแพ งเพ ชร จงั ห วดั ก าแ พ ง เพ ช ร
ต ั้ง อ ย ่ถู น น ท าง ห ล ว ง ม าย เล ข ๑ ๑ ๕ ถ น น ส าย ก าแ พ ง เพ ช ร – พ ิจิต ร ห ่า ง จ าก ต ัว เม ือ ง
๙
กาแพ งเพ ชร ประม าณ ๒ ๐ กิโลเม ต ร
๑๐

๑๑ –

รปู ภ าพ ภ ายในวหิ ารพ ระบรม สารรี ิกธาต ุ

๑๓

และท างทิศต ะวนั อ อ กใกลท้ างเขา้ ป ระต วู ดั ยงั ม ศี าลาที่ประดิษ ฐานห ลวงพ อ่ ขาว แ ล ะห ล ว ง พ อ่ แผ นที่แส ดงเสน้ ทางการทอ่ งเที่ย ววดั
บ ่อ ท อ ง สิง่ ศกั ดิ์สิท ธท์ิ ี่ชาวนคิ ม ท งุ่ โพ ธิท์ ะเล เค าร พ ส กั ก าร ะแ ล ะม ัก จ ะม าบ น บ าน ศ าล ก ล ่าว
ขอ ความ ชว่ ยเห ลือ ในเร่อื งต ่างๆ เม ่อื ต วั เอ ง เดือ ด ร อ้ น ห รือ อ ย าก ได บ้ าง ส่ิง บ าง อ ย ่าง เม ื่อ
วนั ท่ี ๑ ๓ พ ฤษ ภ าคม พ .ศ . ๒ ๕ ๕ ๗ พ ร ะค ร โู อ ภ าส วิริย ค ณุ แ ล ะค ณ ะ ได ้ม ีโอ ก าส เดิน ท าง ไป
แ ส ว ง บ ญุ ที่ป ร ะเท ศ ศ รีล งั ก าเน่ือ ง ใน ว ัน วิส าข บ ชู า ส ม เด็จ พ ร ะอ ดู กู าม า ศ รีพ ทุ ธ ร ัก ขิต า
(Udugama Sri Buddharakkitha) สม เด็จพ ร ะส ัง ฆ ร าช อ ง ค ์ท่ี ๒ ๐ ข อ ง ป ร ะเท ศ ศ รีล งั ก า ท ร ง
ประท านพ ระบ รม สารรี ิกธาต ใุ ห แ้ กท่ ่านพ ระครโู อ ภ าส วิรยิ คณุ เพ อ่ื ให เ้ ป็ น ท่ีพ ึ่ง ท าง จิต ใจ แ ล ะ
เคร่ือ งยึด เห น่ยี วแกป่ ระชาชนชาวต าบ ลนิคม ท ่งุ โพ ธิ์ท ะเล แ ล ะป ร ะช าช น ใน จ ัง ห ว ัด ใก ล เ้ คีย ง
ได ม้ าท าความ เคารพ และสกั การะเพ ือ่ ความ เป็ นสริ มิ งคล

รปู ภ าพ ศาลาห ลวงพ อ่ ขาวและห ลวงพ อ่ บ่อ ท อ ง ๑
น อ ก จ าก น้ีภ าย ใน ว ดั ย ัง ม ีศ าล าก า ร เป รีย ญ ที่ ท าจ าก ไม ้ ซึ่ง ไม ่ค อ่ ย พ บ เห็น แ ล ว้
ในปัจจบุ ัน และม ีห นุ่ ข้ผี ง้ึ จาลอ งห ลวงพ อ่ ห น ู จนั ท โชโต อ ดีต เจ า้ อ าว าส เป็ น ผ รู้ ิเร่ิม ส ร า้ ง ว ัด
แห ่งนี้ ข้ึนม า จดุ เด ่นอีกห นึง่ อ ยา่ งขอ งว ดั นีค้ อื การจดั พ ื้นท่ีต ลาด น ัด เพ ่ือ ให ค้ น ใน ช มุ ช น ได ้ม ี
พ ื้นที่ในการจดั จาห นา่ ยผ ลติ ภ ัณ ฑ ์ อ าห าร ผ กั พ ืน้ บ า้ น สิน ค า้ ต ่าง ๆ โด ย จ ะจ ดั ขึ้น ใน ช ่ว ง เช า้
ท กุ วนั อ ังคารขอ งสปั ด าห ์

๑๒

วดั โพ ธิ์ทะเล (เนรมติ ) วดั พ ฒั นานคิ ม (บ่อทอง)

วดั โพ ธท์ิ ะเล (เนรม ติ ) ต ัง้ อ ย ู่ ณ ห ม ทู่ ี่ ๔ บ า้ นโพ ธทิ์ ะเล ต าบ ลนิค ม ท ่งุ โพ ธ์ิท ะเล อ าเภ อ เม ือ ง วดั พ ฒั นานคิ ม (บ่อ ท อ ง) ต งั้ อ ย ู่ ณ ห ม ู่ที่ ๕ บ า้ น บ ่อ ท อ ง ต าบ ล นิค ม ท ุ่ง โพ ธ์ิท ะเล อ าเภ อ
กาแพ งเพ ชร จงั ห วดั กาแพ งเพ ชร จดุ เด ่น ที่ว ัด นี้จ ะม ีใน เร่ือ ง พ ุท ธ ศิล ป์ ปูน ป้ัน พ ร ะพ ุท ธ ร ปู เม ือ งกาแพ งเพ ชร จ ัง ห ว ัด ก าแ พ ง เพ ช ร ติด ริม ถ น น ส าย ห ล กั ส าย ก าแ พ ง เพ ช ร – พ ิจิต ร
พ ระป ฐม บ รม จกั รพ รรดิเห ลอื งอ รา่ ม สะด ดุ ต า ป าง ม าร วิช ัย ป าง ส ม าธิ แ ล ะป าง ห า้ ม ญ าติ เป็ นวดั ราษ ฎรธ์ รรม ยตุ ิกนิกาย ม พี ้นื ที่ท ง้ั ห ม ด ๓ ๕ ไร ่ ๑ งาน ๖๗ ต าร าง ว า เร่ิม ส ร า้ ง ข้ึน ใน
ประดิษ ฐานอ ยดู่ า้ นนอ กโบ สถ ์ วิห ารในรปู อิริยาบ ถต า่ งๆ ป ร ะช าช น ม ัก ม าก ร าบ ไห ว ้ เพ ร าะ ปี พ ทุ ธศกั ราช ๒ ๕๐๗ โด ยห ลวงพ อ่ ห น ู จนั ท โช โต เป็ นผ รู้ ิเร่มิ สรา้ ง ว ดั แ ห ่ง น้ีข้ึน ม า ต ่อ ม าใน
เช่อื วา่ การกราบ ไห วพ้ ระป ฐม บ รม จกั รพ รรดิ จะท าให เ้ ร่ือ งรา้ ยในชวี ติ เปลี่ย น แ ป ล ง ไป ใน ท าง ปี พ ทุ ธศกั ราช ๒ ๕๑๓ ได ร้ บั พ ระราชท านวิสงุ คาม สมี า แ ล ะป ร ะก อ บ ก าร ปิ ด ท อ ง ฝัง ล กู นิม ิต
ท่ีดี และพ บ โชคลาภ อ ยปู่ ระจา ปัจจบุ นั ม พี ระอ ธิการวเิ ชียร ฉายาสริ วิ ณั โณ เป็ นเจ า้ อ าวาส ในปี พ ทุ ธศกั ราช ๒ ๕๔๒ ปัจจบุ นั ม ีพ ระครโู อ ภ าสวิริย ะค ณุ เป็ น เจ า้ อ าว าส แ ล ะท ่าน ย ัง ด าร ง
ต าแห นง่ เจา้ คณ ะอ าเภ อ เม ือ งกาแพ งเพ ชรอีกด ว้ ย

อ โุ บสถท่ีวดั บอ่ ท อ งพ ฒั น านิค ม แ ห ่ง น้ีภ าย ใน ม ีพ ร ะป ร ะธ าน ป าง ม าร วิช ัย ใน ส ม ัย
ส โุ ข ท ัย เป็ น เ นื้อ ท อ ง เห ลือ ง ข น า ด ห น า้ ต ัก ก ว ้าง 7 9 นิ้ว ส งู 1 1 9 น้ิว ส ร า้ ง ขึ้น ใ น ปี
พ ทุ ธศกั ราช 2 5 3 2 และม ีภ าพ วาด สีนา้ ม นั เกย่ี วกบั พ ทุ ธประวตั ิและพ ระเวสสนั ด รชาด ก

วดั ห นองบ ัวทอง วดั ท่งุ โพ ธิ์ทะเล

วดั ห นอ งบ วั ท อ ง ต ้ัง อ ย ู่ ณ ห ม ู่ที่ 1 4 บ ้าน ห น อ ง บ ัว ท อ ง ต าบ ล นิค ม ท ่งุ โพ ธ์ิท ะเล อ าเภ อ ว ัด ท ่งุ โพ ธ์ิท ะเล ต ้ัง อ ย ู่ ณ ห ม ่ทู ่ี ๑ บ า้ น ท ุ่ง
เม ือ งกาแพ งเพ ชร จงั ห วดั กาแพ งเพ ชร เป็ นวดั ..................... ม พี ื้นท่ีท ั้ง ห ม ด ...ไร ่ ม ีเจ า้ อ าว าท โพ ธิ์ท ะ เล ต าบ ล นิค ม ท ่งุ โพ ธ์ิท ะเล อ าเภ อ
ช่ือ ..................... ม ีพ ระสงฆ จ์ านว น ..............ร ปู ภ าย ใน ว ดั ป ร ะก อ บ ด ้ว ย โบ ส ถ ์ ศ าล าธ ร ร ม เมือ ง ก า แ พ ง เพ ช ร จัง ห วัด ก า แ พ ง เพ ช ร
สงั เวช ประวตั ิความ เป็ นม า เริม่ ต น้ โด ย ก าน นั แ ป ล ง
ยืน ย งั่ น าง ค า ต า ป ร ะม ลู ศิล ป์ พ ร อ้ ม ด ว้ ย
ญ าติพ ่นี อ้ ง และชาวบ า้ นม ีจติ ศรทั ธ าร ่ว ม ก นั
บ ริจ า ค ท่ี ดิ น แ ล ะ ท ุน ท ร ัพ ย ์ จ ัด ต ้ัง เ ป็ น
“ส าน ัก ส ง ฆ ์วิปัส ส น า ป ร ะท มุ ท อ ง ” เม ่ือ ปี
พ .ศ. ๒ ๕๒ ๐ ต ่อ ม าได ป้ ร ะก าศ เป็ น ว ัด ท ุ่ง โพ ธิ์
ท ะ เ ล ” เ ม ื่อ ปี พ . ศ . ๒ ๕ ๕ ๔ แ ล ะ ป ร ะ ก า ศ
พ ระราชท านวิสงุ คาม สมี า เม อื่ ปี พ .ศ . ๒ ๕ ๕ ๕
ม ีพ ้ืน ที่ ก ว า้ ง ๓ ๑ . ๔ ๖ เ ม ต ร ย า ว ๓ ๖ . ๒ ๒
เม ต ร

วดั มห าโพ ธิมงคล

ว ดั ม ห า โพ ธิม ง ค ล ต ั้ง อ ย ู่ ณ ห ม ู่ท่ี 2
บ า้ นท งุ่ โพ ธ์ิท ะเลกลาง ต าบ ลนิคม ท ่งุ โพ ธิ์

ท ะเล อ าเภ อ เม ือ ง ก าแ พ ง เพ ช ร จ งั ห ว ดั

กาแพ งเพ ชร เดิม เป็ นวดั ร า้ งเก า่ แก ่ กล ่าว
ก ัน ว า่ เม ื่อ พ .ศ . ๒ ๔ ๙ ๙ ได ้ม ีป ร ะช าช น

๖๐ – ๗๐ ครอบ ครัว อ พ ย พ ม า จา ก

อ บุ ลราชธานี เพ ่ือ เข า้ ม า ท าม าห ากิน ใน

เข ต จ ัง ห ว ัด ก า แ พ ง เพ ช ร แ ล ะได ้ต ั้ง ช่ือ
ห ม ่บู ้าน ว า่ “ท ่งุ โพ ธิ์ท ะ เล ” ซึ่ง เข ต ท่ีต ั้ง

ห ม บู่ า้ นนี้ ม ีพ ร ะอ โุ บ ส ถ เก ่าแ ก ่ห ล ัง ห น่ึง

แ ล ะ พ ร ะ พ ุท ธ ร ปู เ ก า่ ๆ ซ่ึง ม ีก ร ะเ บื้ อ ง

กอ้ นอิฐ ศิลาแลงปรกั ห ักท บั ถม อ ย ู่

พ ระครวู บิ ลู ย ์ ศลิ าภ รณ ์ ได น้ าญ าติโย ม ซ่ึง ม ีค ว าม ศ ร ัท ธ าอ ย ่าง แ ร ง ก ล า้ ใน บ ว ร

พ ทุ ธศาสนา กอ่ ต ้งั สานกั สงฆ ์ นาม วา่ สานกั ส ง ฆ ์ให ญ ช่ ัย ม ง ค ล ใน เข ต ว ัด ร า้ ง แ ห ่ง น้ีใน อ ดีต วดั แป ดออ้ ม

และในปี พ.ศ. ๒๕๑๐ – ๒๕๑๔ ฯลฯ จอ ม พ ลถนอ ม กิต ติขจร นายกร ัฐม นต รี พ ร อ้ ม ด ว้ ย พ ลเอ ก วดั แปด อ อ้ ม ต ัง้ อ ย ู่ ห ม ทู่ ่ี ๗ บ ้าน แ ป ด อ อ้ ม ต าบ ล
ป่ิ น ม ทุ กุ นั ต ์ อ ธบิ ดีกรม การศาสนา ได ม้ าต รวจร าช ก าร ใน เข ต ภ าค เห นือ แ ล ะได ม้ าจ ัง ห ว ดั นิคม ท ่งุ โพ ธท์ิ ะเล อ าเภ อ เม อื ง ก าแ พ ง เพ ช ร จ งั ห ว ดั
กาแพ งเพ ชร เพ อื่ เยี่ยม ชม บ า้ นท ่งุ โพ ธทิ์ ะเล แลว้ ได ม้ าพ บ ส าน ัก ส ง ฆ ์ให ญ ช่ ัย ม ง ค ล ท่ีม ีค ว าม ก า แ พ ง เพ ช ร เป็ น ว ัด ป ร ะ จ า ท่ีช า ว บ ้าน ห ม ู่บ ้า น
แป ด อ ้อ ม ด า เนิน กา รพิธีต าม ศา ส นา ภ าย ใน วัด
ท รดุ โท รม ม าก จงึ ชกั ชวนชาวบ า้ นบ รู ณ ป ฏิส งั ข ร ณ ส์ าน กั ส ง ฆ ์ใน เข ต ห ม บู่ า้ น ประก อ บ ด ว้ ย ศ าล าธ ร ร ม ส ัง เว ช วิห าร ห ล ว ง พ ่อ
โพ ธิ์ รปู ปั้นพ ระสวิ ะลี ฯลฯ
ท ่งุ โพ ธิ์ท ะเล แ ล ะย ก ฐ าน ะให เ้ ป็ น ว ัด ที่ถ กู ต อ้ ง น าม ว า่ “ว ดั ม ห าโพ ธิม ง ค ล ” เม ่ือ ว ัน ท่ี ๑ ๐
นอกจากนี้ บริเวณหนา้ วดั ม ีศาลเจ า้ พ อ่ ป่ ูด า
ม กราคม ๒ ๕๑๕ ซึ่งม ีพ ระม ห าแกว้ กาญ จนเสารโ์ ณ เป็ นเจา้ อ าว าส ร ปู แ ร ก ม ีพ ้ืน ที่ป ร ะม าณ โด ย ม ีป ร ะว ัติค ว าม เป็ น ม า ต ั้ง แ ต ่ ปี พ .ศ . ๒ ๕ ๒ ๐
ชาวบ า้ น เกิด ค ว าม เล่ือ ม ใส เพ ร าะได ้เห็น ร ่อ ง ร อ ย
๒๐ ไร่ คลา้ ยห างและท า้ วขนาด ให ญ ค่ ลา้ ยเสือ ปัจ จ บุ ัน ข าว
บ า้ นนยิ ม ม ากราบไห ว ้ ถา้ ปรารถนาสิ่ง ใด ก็จ ะม าบ น
น อ ก จ า ก ค ว า ม เ ป็ น ว ัด เก ่า แ ก ่ท่ี ท ร ง บ าน ศ าล ก ล ่าว โด ย สิ่ง ท่ี จ ะน าม าแ ก บ้ น คือ ไก ่ต ัว
คณุ คา่ แลว้ วดั ม ห าโพ ธิม ง ค ล ย งั ม ีพ ร ะป ร ะธ าน และกญั ชา โด ย ม ีก าร บ ว ง ส ร ว ง ศ าล เจ า้ พ อ่ ป่ ูด าใน
ช่ือ วา่ “ห ลวงพ อ่ แสงเพ ชร” ซง่ึ เป็ น พ ร ะพ ทุ ธ ร ปู วนั ข้ึน ๖ คา่ เดือ น ๖ ขอ งท กุ ๆ ปี
ท่ีเก ่า แ ก แ่ ล ะศ ัก ดิ์ สิท ธ์ิท่ีป ร ะ ช าช น ห ล ัง่ ไ ห ล ไ ป
ก ร า บ ไ ห ว บ้ ชู า เ พ ื่อ เป็ น ที่พ ่ึง ยึด เห น่ีย ว จิต ใ จ
ด ว้ ยอ านาจขอ งความ ศกั ดิสิท ธิ์ข อ ง “ห ล ว ง พ ่อ
แสงเพ ชร” ท าให ้ป ร ะช าช น ช าว ท ุ่ง โพ ธ์ิท ะเล อ ย ู่
เย็นเป็ นสขุ ม คี วาม เจริญ กา้ วห นา้

วดั วงั ออ้ วดั ให ม่ศรอี บุ ล

วดั วงั อ อ้ ต ้งั อ ย ู่ ณ ห ม ทู่ ี่ ๙ บ า้ น ว ัง ให ม ่ศ รีอ ุบ ล ต ้ัง อ ย ู่ ห ม ูท่ ี่ ๘ บ ้าน ใ ห ม ่ศ รีอ ุบ ล ต าบ ล นิค ม ท ุ่ง โ พ ธ์ิท ะเ ล อ า เภ อ เม ือ ง
กาแพ งเพ ชร จงั ห วดั กาแพ งเพ ชร กลา่ วกนั วา่ เดิม ทีห ลว ง พ อ่ ท อ ง เป็ น เจ า้ อ าว าส อ ง ค ์แ ร ก
อ อ้ ต าบลนิคม ท งุ่ โพ ธท์ิ ะเล อ าเภ อ เม ือ ง ขอ งวดั ให ม ศ่ รีอ ุบ ล แ ล ะที่ดิน ไ ด ้ร บั ก าร จ ดั ส ร ร จ าก นิค ม ส ร า้ ง ต น เอ ง ให ้เป็ น พ ้ืน ที่ให ้ส ร า้ ง
สานกั สงฆ ์ เม อื่ พ .ศ. ๒ ๕๑๐ และได อ้ นญุ าต ให ส้ รา้ งวดั ขน้ึ เม อ่ื ปี พ .ศ . ๒ ๕ ๓ ๑ แ ล ะเส ร็จ เม ่ือ ปี
กาแพง ก าแ พ ง เพ ช ร จ ัง ห ว ดั ก าแ พ ง เพ ช ร พ .ศ. ๒ ๕๔๒ นนั้ เอ ง ก็ได ร้ บั ใบต ราต ั้งประกาศเป็ นวดั โด ย ใช ช้ ื่อ ว า่ “ว ัด ให ม ศ่ รีอ บุ ล ” ม ีเน้ือ ที่
ท ง้ั ห ม ด ๑๘ ไร ่ ม อี าคารเสม าอ าส น ะป ร ะก อ บ ด ว้ ย ศ าล าก าร เป รีย ญ ๑ ห ล งั ก ฏุ ิ ๗ ห ล ัง
ซ่งึ เป็ นใจกลางห ม ู่บ ้าน แ ร ก เริ่ม ก อ่ ต ้ัง ห อ ระฆ งั ๑ ห ลงั ห อ้ งนา้ ๓ ห ลงั สาม จดุ ศาลาธรรม สงั เวศ ๑ ห ลงั เม ร ุ ๑ ห ล งั แ ล ะก ฏุ ิพ ร ะ
ม ห าเถระ ๑ ห ลงั ปัจจบุ นั ม ีพ ระคร ู อ ปุ ถมั ภ ์ วชิราก ร ร อ ง เจ า้ ค ณ ะต าบ ล นิค ม ท ุ่ง โพ ธิ์ท ะเล
เป็ น ท่ีพ กั ส ง ฆ ์ใน ส ม ัย ห ล ว ง ป่ ูแ ด ง ท ่าน เป็ น เจ า้ อ าว าส ม ีพ ร ะจ า ว ัด จ าน ว น ๔ ร ูป จ ุด เด ่น ข อ ง ว ัด นี้คือ ม ี “ห ล ว ง พ ่อ โพ ธ์ิ” เป็ น
ธดุ งคม์ าเร่มิ เกดิ เป็ นวดั เต็ม ร ปู แ บ บ พ ระพ ทุ ธรปู เกา่ ที่ศกั ด์ิสทิ ธิ์ ประชาชนม กั ม ากราบไห วข้ อ พ ร

เม ื่อ ปี พ ทุ ธศกั ราช ๒ ๕๑๒ คอื “ว ัด ว ัง

อ อ้ ” ม า จ น ถึง ท ุก ว นั น้ี ปัจ จ ุบัน ม ี พ ร ะ

อ ธกิ าร ปัญ ญ า ประภ ัสสะโร เป็ น เจ า้ อ าว าส

ในวดั ม ีพ นื้ ที่ท ั้งห ม ด ๒ ๐ ไร ่ ก ฏุ ิ ๖ ห ล ัง วิห าร ๑ ห ล งั เม ร ุ ๑ ห ล ัง ศ าล าธ ร ร ม ส งั เว ช ๑

ห ลงั นอ กจากนี้วดั วงั อ อ้ ยงั เป็ นแห ลง่ ท อ่ งเที่ยววิถพี ทุ ธ อีก แ ห ่ง ห นึ่ง ข อ ง ต าบ ล นิค ม ท ่งุ โพ ธิ์
ท ะเล ซึ่งเป็ นสถานท่ีป ระดิษ ฐฐ์ านขอ ง “ห ลวงพ อ่ ธรรม ศรีวิช ยั ” ม ีค ว าม ศ ัก ดิ์สิท ธิ์ม าก เป็ น

พ ระพ ทุ ธรปู เกา่ แก ่ เป็ นพ ระคบู่ า้ นคตู่ าบ ล นิค ม ท ุ่ง โพ ธ์ิท ะเล ม าช า้ น าน ก ล ่าว ก ัน ว า่ ใค ร ม าท่ี
ต าบ ลนคิ ม ท งุ่ โพ ธิท์ ะเล ถา้ ไม ไ่ ด ม้ ากราบ ห ลวงพ อ่ ธรรม ศรวี ชิ ยั ถอื วา่ ยงั ม าไม ถ่ ึง ต าบ ล นิค ม
ท ่งุ โพ ธิ์ท ะเล นอ กจากนี้ วดั วงั อ อ้ ยงั ม จี ดุ ชม ทิวท ศั นท์ ่ีส ว ย ง าม เนื่อ ง จ าก พ ้ืน ท่ีว ัด ติด ริม น ้า

ค ล อ ง บ า้ น ว ัง อ อ้ ส ถ า น ที่แ ห ่ง นี้น อ ก จ าก จ ะ ส ว ย ง าม แ ล ว้ ย ัง เป็ น ส ถ าน ท่ีจ ดั ก าร แ ข ่ง ข ัน
ป ระเพ ณ แี ขง่ ขนั เรอื ยาวขอ งต าบ ลนคิ ม ท ่งุ โพ ธ์ิท ะเล อีกด ว้ ย

วดั วงั เพ ชร

วดั วงั เพ ช ร ต ้งั อ ย ู่ ณ ห ม ทู่ ี่ ๑๑ บ า้ น ว งั เพ ช ร พ ัฒ น า ต าบ ล นิค ม ท ุ่ง โพ ธิ์ท ะเล อ าเภ อ เม ือ ง
กาแพ งเพ ชร จงั ห วดั กาแพ งเพ ชร ต าม ป ระวตั ิขอ งวดั กล ่าว ว ่าเดิม ที ห ล ว ง พ ่อ ก ณั ห า เป็ น
เจา้ อ าวาสอ งคแ์ รกขอ งวดั บ า้ นวงั เพ ช ร โด ย ร ะย ะแ ร ก เป็ น ส าน กั ส ง ฆ ์พ ร อ้ ม ก ฏุ ิอ ย ใู่ น ศ าล า
โด ยม ีที่ดินเป็ นท่ีดินขอ งนคิ ม สรา้ งต นเอ งท งุ่ โพ ธิท์ ะเล ได จ้ ดั สรร เพ ื่อ ส ร า้ ง ส าน กั ส ง ฆ ์แ ล ะว ัด
โด ยเฉ พ าะด ว้ ยเน้อื ที่ โด ยป ระม าณ ๑๘ ไร ่ ต อ่ ม าเม ่ือ ปี พ .ศ. ๒ ๕๒ ๘ ได ร้ ับ ใบ ต ร าต ั้ง ป ร ะก าศ
ให เ้ ป็ นวดั วงั เพ ชรแลว้ และได ส้ รา้ ง ศ าล าก าร เป รีย ญ ขึ้น ม าเป็ น ๒ ช ั้น แ ล ะส ร า้ ง ก ฏุ ิเพ ื่อ ให ้
พ ระภิกษ ไุ ด พ้ กั อ าศยั ถึง ๘ – ๙ ห ลงั ปัจจบุ นั ม พี ระอ ยดู่ ว้ ยกนั จ าน ว น ๔ ร ปู แ ล ว้ ได ป้ ฏิบัติ
กิจกรรม ขอ งสงฆ อ์ ยา่ งเรือ่ ยม า ปัจจบุ นั ม พี ระอ ธกิ าร ช่ือ พ ระอ ธิการ โอ ภ าโส

วดั สระเตย

วดั สระเต ย ต ัง้ อ ย ู่ ณ ห ม ทู่ ่ี ๓ บ า้ นสระเต ย ต าบ ลนคิ ม ท ่งุ โพ ธ์ทิ ะเล อ าเภ อ เม ือ ง ก าแ พ ง เพ ช ร
จงั ห วดั กาแพ งเพ ชร กอ่ ต ั้งเม ่ือ ปี พ ทุ ธศกั ราช ๒ ๕๑๔ ม ีเนื้อ ที่ ๒ ๔ ไร ่ ๒ ง าน ม ีก ฏุ ิ ๑ ๒ ห ล งั
ม วี หิ าร ๑ ห ลงั ห อ ฉัน ๑ ห ลงั ห อ สวด ม นต ์ ๑ ห ล ัง ศ าล าก าร เป รีย ญ ๑ ห ล งั ห อ ร ะฆ ัง ๑
ห ลงั ศาลาพ กั รอ้ น ๑ ซมุ้ บริเวณ วดั ม ีรว้ั ลอ้ ม รอ บ บริเวณ วดั ม ีสระนา้ ๒ ล กู ม ีเม ร ุ ๑ ห ล งั
ศาลาธรรม สงั เวช ๑ ห ลงั ปัจจบุ นั “พ ร ะค ร -ู ว าปี ว ชิร ม ง ค ล ส ปุ ัญ ญ า ” เป็ น เจ า้ อ าว าส ม ี
พ ระสงฆ ์ ๗ รปู จดุ เด น่ ขอ งวดั สระเต ยน้ี จะม เี รือ่ งราวขอ งรปู ปนู ป้ันพ ทุ ธศิล ป์ ซ่ึง เป็ น ร ปู ปูน
ปั้นในแบบต า่ งๆ ม ากม าย ซึง่ พ ระครวู าปี วชริ ม งคล สปุ ัญ ญ า ท ่าน จ ะปั้น เอ ง แ ล ะถ า่ ย ท อ ด
ให ก้ บั ลกู ศิษ ยญ์ าติโยม ท่ีต อ้ ง ก าร ไป ศึก ษ าเป็ น แ ห ล ่ง เรีย น ร ทู้ าง ภ ูม ิปัญ ญ าอี ก ห น่ึง แ ห ่ง ใน
ต าบลนิคม ท ่งุ โพ ธทิ์ ะเล จดุ เด ่นขอ งวดั สระเต ย คือ ม ีเรื่อ ง ร าว ข อ ง ร ปู ป้ัน พ ุท ธ ศิล ป์ เป็ น ร ปู
ปูนป้ันต า่ งๆ ม ากม าย ซึ่งเจา้ อ าวาส ท ่าน เป็ น ค น ปั้น เอ ง เพ ่ือ ถ า่ ย ท อ ด ให ก้ ับ ล กู ศิษ ย ์ ญ าติ
โยม ที่ต อ้ งการไปศกึ ษ าห าความ รทู้ างภ มู ปิ ัญ ญ าอีกสถานท่ีแห ง่ ห นึ่งด ว้ ย