ศิลปะยุคใหม่-2

สื่อดิจิทัลทางการศึกษา

เรื่อง ศิลปะยุคใหม่
ส33102 วิชาประวัติศาสตร์สากล

จัดทำโดย

นายณัฎฐ์ธนัตถ์ จงภัทรทรัพย์ ม.6/2 เลขที่ 2
นายณภัทร จันทร์เจริญ ม.6/2 เลขที่ 4

ศิลปะยุคใหม่ (MODERN ART)
ค.ศ. 1800 – ปัจจุบัน

เริ่มขึ้นตอนปลายศตวรรษที่ 18 ในประเทศฝรั่งเศส สืบเนื่องจากความเจริญทาง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางศิลปะอย่างขนาน
ใหญ่ ทั้งรูปแบบและจุดประสงค์ โดยเฉพาะสร้างสรรค์งานจิตรกรรม ศิลปินยุคใหม่
ต่างพากันปลีกตัวออกจากการยึดหลักวิชาการ (Academic) ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ที่มี
รากฐานมาจากศิลปะกรีกและโรมัน มาใช้ความรู้สึกนึกคิดและความคิดสร้างสรรค์
ของแต่ละคนอย่างอิสระ แยกศิลปะออกจากศาสนาโดยสิ้นเชิง ศิลปะจึงเป็นเรื่อง

ส่วนตัวของบุคคลอย่างแท้จริง ใช้สิทธิเสรีภาพในการแสดงออกอย่างเต็มที่
จึงทำให้เกิดรูปแบบศิลปะใหม่ ๆ ขึ้นมากมาย ทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา

ดังจะได้กล่าวพอสังเขปดังนี้

ศิลปะแบบนีโอคลาสสิก
(NEO-CLASSIC)

นีโอคลาสสิกเป็นรูปแบบศิลปะที่อยู่ในระยะหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างสมัยใหม่กับสมัยเก่า
ภาพเขียนจะสะท้อนเรื่องราวทางอารยธรรม เน้นความสง่างามของรูปร่างทรวดทรง

ของคนและส่วนประกอบของภาพ มีขนาดใหญ่โต แข็งแรง มั่นคง ใช้สีกลมกลืน
มีดุลยภาพของแสง และเงาที่งดงาม

การสาบานของโฮราตี (The Oath of Horatij)

ศิลปะแบบโรแมนติก (ROMANTICISM)

ศิลปะแบบโรแมนติก เป็นศิลปะรอยต่อจากแบบนีโอคลาสสิก แสดงถึงเรื่องราวที่ตื่น
เต้น เร้าใจ สะเทือนอารมณ์แก่ผู้พบเห็น ศิลปินโรแมนติกมีความเชื่อว่าศิลปะจะ
สร้างสรรค์ตัวของมันเองขึ้นได้ด้วยคุณค่าทางอารมณ์ของผู้ดูและผู้สร้างสรรค์

ศิลปินที่สำคัญของศิลปะโรแมนติก ได้แก่ เจริโคต์ (Gericault) ผลงานจิตรกรรมที่
มีชื่อเสียงมาก คือ การอับปางของเรือเมดูซา (Raft of the Medusa)

เดอลาครัว (Delacroix) ชอบเขียนภาพที่แสดงความตื่นเต้น เช่น ภาพการประหารที่
ทิชิโอ ความตายของชาดาร์นาปาล การฉุดคร่าของนางรีเบกกา เป็นต้น ฟรานซิสโก

โกยา (Francisco Goya) ชอบเขียนภาพแสดงการทรมาน
การฆ่ากันในสงคราม คนบ้า ตลอดจนภาพเปลือย

รูปภาพศิลปะแบบโรแมนติก (Romanticism)

การอับปางของเรือเมดูซา (Raft of the Medusa)

ศิลปะแบบเรียลิสม์ (REALISM)

ศิลปินกลุ่มเรียลิสม์มีความเชื่อว่าความจริงทั้งหลายคือความเป็นอยู่จริง ๆ ของ
ชีวิตมนุษย์ ดังนั้น ศิลปินกลุ่มนี้จึงเขียนภาพที่เป็นประสบการณ์ตรงของชีวิต เช่น
ความยากจน การปฏิวัติ ความเหลื่อมล้ำในสังคม โดยการเน้นรายละเอียดเหมือน
จริงมากที่สุด ศิลปินสำคัญในกลุ่มนี้ ได้แก่ โดเมียร์ (Daumier) ชอบวาดรูปชีวิต

จริงของความยากจน คูร์เบต์ (Courbet) ชอบวาดรูปชีวิตประจำวันและประชด
สังคม มาเนต์ (Manet) ชอบวาดรูปชีวิตในสังคมเช่นการประกอบอาชีพ

รูปภาพศิลปะแบบเรียลิสม์ (Realism)

ศิลปะแบบอิมเพรสชันนิสม์
(IMPRESSIONISM)

ลักษณะของภาพวาดแบบอิมเพรสชันนิสม์ คือ การใช้พู่กันตวัดสีอย่างเข้ม ๆ
ใช้สีสว่าง ๆ มีส่วนประกอบของภาพที่ไม่ถูกบีบ เน้นไปยังคุณภาพที่แปรผันของแสง
(มักจะเน้นไปยังผลลัพธ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของเวลา) เนื้อหาของภาพเป็น

เรื่องธรรมดา ๆ และมีมุมมองที่พิเศษ



การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต

ศิลปะแบบโพสต์ – อิมเพรสชันมิสม์
(POST-IMPRESSIONISM)

ศิลปะแบบโพสต์-อิมเพรสชันนิสม์จะไม่เลียนแบบจากสิ่งที่เป็นจริงโดยการสร้างรูป
ทรงใหม่ แต่นำวิธีการทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ เช่น การระบายสีด้วยเทคนิค

ขีด ๆ จุด ๆ เน้นสี แสง เงาให้เกิดมิติ บรรยากาศ ความงามและความประทับใจ
ศิลปินในกลุ่มนี้ ได้แก่ แวนโกะห์ (Van Gogh) มาติส (Matisse) บงนาร์ด
(Bonnard) เซซาน (Cezanne) โกแกง (Gauguin) เซอราต์ (Seurat)

รูปภาพศิลปะแบบโพสต์ – อิมเพรสชันมิสม์
(Post-Impressionism)

The Starry Night

ศิลปะสมัยใหม่ในศตวรรษที่ 20

ศิลปะสมัยใหม่เป็นคำที่ใช้เรียกการสร้างงานศิลปะตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่
19 จนถึงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970 ( สำหรับการสร้างงานศิลปะเมื่อไม่นาน
มานี้ มักจะเรียกว่า ศิลปะร่วมสมัย หรือ ศิลปะหลังสมัยใหม่) โดยการเป็นงานที่มี
ลักษณะเป็นสากลและเป็นแบบอย่างของแต่ละบุคคลมากว่าที่จะเป็นแบบอย่างศิลปะ
แห่งแคว้นซึ่งเป็นแบบที่มีความแตกต่างกันจนยากที่จะกล่าวอย่างผิวเผินได้ วัสดุ
และเทคนิคใหม่ ๆ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์อย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งผลผลิต

ของเครื่องจักรกลได้สะท้อนไปสู่งานศิลปะทำให้รูปแบบของศิลปะมีความหลาย
หลายมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกันความรู้ทางด้านจิตวิทยาและฟิสิกส์ได้จัดแจงรูป

แบบความคิดของศิลปินที่มีต่อมนุษย์และโลกทางกายภาพขึ้นใหม่

รูปภาพศิลปะสมัยใหม่ในศตวรรษที่ 20