Whisper box

สรปุ ผลการดาเนนิ งานกจิ กรรมแลกเปลยี่ นเรียนรหู้ รอื การถอดบทเรียนการปฏบิ ตั ิงาน

“Whisper box : ÃкÒ ¤ÇÒÁã¹ã¨ º¹่ ä´้ ºÍ¡ä´้ ãË©้ ¹Ñ ªÇ่ ÂÃºÑ ¿ั§”

รายละเอียดการดาเนนิ งาน

1. ช่ือเรอ่ื ง/กจิ กรรม : ถอดบทเรียนเรอ่ื ง “Whisper box : ระบาย ความในใจ บน่ ได้ บอกได้ ให้ฉันชว่ ยรับฟงั ”
1.1 ประเภทกิจกรรม  การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ  การถอดบทเรียนการปฏิบตั งิ าน
1.2 กลุ่มเปา้ หมายท่ีเขา้ ร่วม : ผ้ปู ่วยโรคโควดิ -19 และ เจา้ หนา้ ที่ ศอ. 6 ทเ่ี กยี่ วข้อง
1.3 ระยะเวลา สถานที่ : ณ หอ้ งพักผปู้ ่วย โรงพยาบาลสนาม ศูนยอ์ นามยั ที่ 6

วนั ที่ 29 พฤษภาคม 2563 เขยี น Story Telling เสรจ็ สิน้
1.4 ผู้ถอดบทเรียนและเรียบเรียงโดย : คณุ จริงใจ นามปากกา นางสาวพรพิมล รตั นตรยั ดารง
1.5 สรุปสาระสาคัญจากการจดั กจิ กรรม/การถอดบทเรียน

ถอดบทเรยี น
เรอ่ื ง “Whisper Box : ระบาย ความในใจ บ่นได้ บอกได้ ใหฉ้ นั ชว่ ยรบั ฟงั ”

เพราะฉันคือคนไข้โควิด-19 : บอกความในใจให้ฟังว่า “ทันทีที่ได้ยินเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลชลบุรีแจ้งว่า
พวกเราต้องย้ายไปอยู่กันที่โรงพยาบาลสนามแล้วนะ ให้เตรียมตัวกันนะ” ยอมรับเลยว่าตอนนั้นหัวใจของผมเต้น
ไม่เป็นจังหวะเลย เพราะเกิดความตระหนกจนนึกเอาเองว่าจะเอาพวกเรามากักขัง โดนขังเดี่ยว อยู่ในท้องไร่ท้องนา
ที่สาคัญแล้วก็คงจะไม่มีสิ่งอานวยความสะดวก การดูแลรักษาของที่นั่นจะดีหรอ? OMG. ต้องบ้าแน่ ๆ เลย และยังมี
ความคิด ความเครียดต่าง ๆ อีกมากมาย จนกระกระทั่งวันทีเ่ ดินทางมาถึง ได้มาเห็นสภาพจริง ๆ บอกได้เลยว่า ไม่ไช่
อย่างที่คิดไว้เลย สิ่งที่คิดจินตนาการและกังวลไปต่าง ๆ นานา ความหนักอึ้งในอกที่เคยมี ตอนนี้เหมือนยกภูเขาออก
จากอกไปเลย เมือ่ ได้มาเหน็ ของจริงด้วยตนเอง ส่ิงท่ีพบและ ความประทับใจแรก คอื การสาธารณสุขของประเทศไทย
ดีเยี่ยมเลยครับ สถานที่แห่งนี้ได้เตรียมเครื่องสาธารณูปโภคที่จาเป็นไว้อย่างครบครัน พร้อมทั้งการดูแลเอาใจและ
การให้คาปรึกษาจากหมอและพยาบาลรวมถึงเจ้าหน้าที่ผู้ดูแล สถานที่พักและบริเวณระเบียงโดยรอบสะอาด มี TV.
มี Wifi รวมถึงมีการจัดเตรียมข้าวปลาอาหารที่แสนอร่อยทุกมื้อ พวกเรามีความรู้สึกที่ตรงกันว่า “หมอ พยาบาล
เจ้าหน้าที่ ทุกคนต่างดูแลพวกเราดุจญาติคนหนึ่งเลย เพราะทาให้พวกเรารู้สึกเหมือนได้มาพักที่บ้านพักตากอากาศ
ส่วนตัวในต่างจังหวัด ต้องบอกว่าสุขภาพจิตของพวกเราดีขึ้นมาก ๆ อยู่แล้วสบายใจ ถึงแม้พวกเราต้องใช้ชีวิตอยู่ที่น่ี
วน ๆ ไปถึง 14 วัน หลงั จากได้มาใชบ้ ริการ ณ สถานทีแ่ ห่งน้ี ผมขอสรุปสน้ั ๆ ด้วยความรสู้ กึ จากใจว่า “สถานทีแ่ หง่ นี้
มิใช่มีแค่ตึก หมอ พยาบาล เจ้าหน้าท่ี ยารกั ษาโรค เครื่องมอื ที่ทนั สมัย เพียงเท่านั้นนะ แต่สถานทีแ่ ห่งน้ียงั มีการดูแล
คนไขด้ ้วยใจแห่งพระโพธิสตั ว์คอื มีความเมตตา และ กรณุ า”

Congratulation : เย้ !!! ดใี จจงั จะได้กลับบา้ นกนั แลว้ นะ จบหลกั สตู รจากมหา’ลยั โควดิ -19 แลว้ ครับ : สิ่งที่
ผมกังวลใจเป็นอย่างยิ่งคือ เมื่อกลับไปบ้าน เวลาเจอใคร แม้กระทั่งญาติหรือเพื่อน และคนรอบข้างมาเยี่ยมเราจะ
ปฏิบัติตัวกับเขาเหล่านั้นอย่างไร แต่ที่คิดไว้คือคงต้องบอกความจริงว่า “ติดง่าย รักษาง่าย จบง่าย ไม่น่ากลัวอย่าง
ทีค่ ดิ ” หมายความวา่ เราจะบอกกับคนอน่ื วา่ ผมเป็นคนปว่ ยโรคโควดิ -19 ที่รักษาหายแลว้ นะ

อยู่ตรงนั้นเสมอ ตรงที่ลึก ๆ ในใจ จากผู้แลดูคนไข้โรคโควิด-19 : เมื่อสิ้นสุดการดูแลผู้ป่วยโรคโควิด-19
เสียงนั้น ๆ ยังคงแว่วหวานหู ไม่รู้ลืม “เสียงชื่นชมและขอบคุณครับ ลักยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปาก” เมื่อพวกเราได้ยินทาให้
รสู้ ึกหายเหน่ือยมีพลังใจที่จะดูแลผู้ปว่ ยรุ่นถัดไป ได้เรยี นรู้และมปี ระสบการณ์สาหรับดูแลผู้ป่วยโควิด-19 เพ่ิมข้ึน และ
เข้าใจเป็นอย่างดวี ่าการดูแลคนไขก้ ไ็ ม่ได้นา่ กลัวอย่างท่ีคิด

“คุณจริงใจ” อยากบอกคนไข้โควิด-19 ทุกคนนะ : ถึงแม้พวกเราไม่ใช่คนที่จะ “เข้าใจ” เธอทุกอย่าง แต่ที่น่ี
พวกเราทกุ คนกพ็ ร้อมที่จะน่งั ข้าง ๆ เวลาเธอมี “บางอย่าง” ท่ไี ม่เขา้ ใจ