ความน่าจะเป็น

4. ตวั ละคร
4.1 การสรา้ งตวั ละคร ผูเ้ ขียนสรา้ งตัวละครแบบแบน โดยตวั ละครมีบทบาทสัมพนั ธ์กันกับเน้อื เรื่อง คลา้ ย

ชวี ิตจรงิ ตวั ละครมลี ักษณะนิสยั อารมณ์ ความรสู้ ึกหลากหลาย และมีความสมจริงตามลักษณะของตวั ละคร
ทำให้เร่อื งดำเนนิ ไปไดด้ ้วยดี

4.2 ตัวละครเอกในเร่ือง
- ชายหนุ่ม มีลกั ษณะนิสยั มีความคิดทแี่ ตกตา่ งจากบคุ คลท่วั ไป ไม่สนใจคำพูดหรอื คำนนิ ทา
- หญิงสาว มีลกั ษณะนสิ ัย ไม่นกึ ถงึ ตนเองโทษแตผ่ ู้อ่ืน
5. บทสนทนา
เป็นการใชบ้ ทสนทนาทีเ่ ราใช้ในชีวิตประจำวันทวั่ ไป เพ่ือใหผ้ อู้ า่ นได้อ่านและร้สู ึกได้ว่าได้อ่านถึงเหตุการณ์ท่ี
เกิดขน้ึ จากเสียงทห่ี ึกเหมิ ดั่งฟ้าพังทลายลงมา
ตวั อย่างเช่น
"วตั ถุทีน่ อนไม่ไหวติงอยู่ใต้อกั ษรโอคือมนุษย์เพศชายเป็นแน่แท"้
"บุรษุ ผูโ้ ชครา้ ยนายน้นั ยังมีลมหายใจอยหู่ รือไม"่
"ยงั มิอาจบอกได้ กรณุ ารอสกั คร่"ู
6. ฉากและบรรยากาศ
ในเรื่อง ความนา่ จะเปน็ ตอนอะไรในอากาศ ผ้เู ขียนบรรยายภาพของสถานท่ีตา่ งๆ อย่างละเอียด ทำให้
ผูอ้ า่ นได้รจู้ ักกับสถานท่ีน้นั ๆ อยา่ งชัดเจน และเขา้ ใจว่าสถานทน่ี ้นั คือที่ไหน
7. ลีลาการใช้ภาษา
ใช้ภาษาในระดบั กันเอง คำพดู ของตัวละครทโ่ี ต้ตอบกนั ทำใหเ้ รอ่ื งส้นั นา่ สนใจและนา่ อ่าน ภาษาพูดของตัว
ละครในเรื่องนี้ ใช้การบรรยายดว้ ยภาษาทบี่ ิดเบยี้ ว
ตวั อย่างเช่น

"ฉันไม่สามารถหย่งั รูด้ ินฟา้ มหาสมุทร จะตอบคำถามของเธอได้อยา่ งไร"

เหตุการณก์ รรมซ้ำเล่า

ถงุ มอื สีขาวของตำรวจจราจรกวดั แกว่งท่ามกลางควนั ดำ นายปอนัง่ ไขว่หา้ งอยู่บนขอบกระถางต้นไมห้ น้า
ตึกสำนักงานสูงไม่รู้กีช่ ้นั แตส่ ูงพอเปน็ ทกี่ ำบงั แสงแดดรอ้ นระอุเวลาบ่ายโมงครง่ึ เช่นนี้ได้ชะงดั นกั นายปอน่งั
มองไฟสามสที สี่ ลบั สบั เปลย่ี นไปมาตามแนวต้งั เด๋ยี วเขียว เดี๋ยวเหลือง เดย๋ี วแดง ตำรวจจราจรยืนส่งสญั ญาณ
อยู่ใต้แปน้ ไฟ ซึ่งขณะนี้ปรากฎเปน็ สีเขียว ถุงมือสีขาวจงึ โบกสะบดั เปน็ จังหวะใหพ้ าหนะขับขเี่ คลื่อนคล้อยไป
กบั เสน้ ถนน นายปอรู้จักตำรวจจราจรนายนด้ี ี เขามชี ่ือวา่ ประกอบ พ่อชื่อประการ แมช่ อ่ื สำลี มพี ี่สาวชอ่ื วีณา
นอ้ งชายอีกหน่ึงชือ่ ปอ

นายตำรวจจราจรประกอบยนื โบกไมโ้ บกมือมาเปน็ เวลาหลายรอบเขม็ นาฬกิ า ข้าวมนั ไกท่ ี่วางท้งิ ไว้คร่ึง
จานในป้อมมุมถนนเปลี่ยนอุณหภูมจิ ากอนุ่ เป็นเยน็ ซดี น้ำแดงในถงุ พลาสตกิ ที่หอ้ ยอยู่กับลูกบิดประตปู ัอม
ขณะนี้มีส่วนผสมของน้ำธรรมดาทเ่ี คยมีสถานภาพเปน็ นำ้ แขง็ อยู่กว่า 40 เปอรเ์ ซน็ ต์ นายประกอบยงั หิว แต่
เขารบั ประทานข้าวมันไก่เขา้ ไปไดไ้ ม่หมด เพราะรสู้ ึกสะอิดสะเอยี นหลงั การค้นพบร่างไร้ชีวติ ของแมลงสาบ
ตัวเลก็ ๆทถ่ี ูกบี้จนแบนอยู่ระหวา่ งแผน่ แตงกวา ในรหู ูท้ังสองของนายตำรวจมีก้อนสำลกี ลมอดุ อยขู่ า้ งละก้อน
เพอ่ื ปกป้องสุขภาพกระดูกรปู ค้อน รูปตะปู รูปเขม็ หมดุ ท้งั หลายท่ีประกอบกนั เปน็ กล่องรับเสียง

ขณะน้ีไฟเปลีย่ นเปน็ สีแดง นายตำรวจจงึ ลดมอื ลงแลว้ เดินเข้าหาทางเท้า เขากวาดสายตาไปยงั ปริมาณ
พาหนะขับขีท่ จ่ี อดออรอการปลดปลอ่ ยอย่เู บ้ืองหนา้ ในบรรดายานพาหนะแถวหนา้ มรี ถมอเตอร์ไซค์นับได้ยีส่ บิ
สองคัน โดยมกี ำลังหนุนตามหลงั มาอยา่ งนับไม่หวาดไม่ไหว หน่ึงในนน้ั มมี อเตอรไ์ ซค์สแี ดงสลบั ม่วงเจือลายขาว
อย่หู นึง่ เดียว จราจรประกอบไมค่ ุ้นคนขี่ในหมวกกันน็อกหลากสี แตผ่ ู้หญิงผมยาวทซี่ ้อนท้ายอยู่ ไม่ตอ้ งเดินเข้า
ไปดใู กล้ๆกร็ ้วู า่ เปน็ นางเกด อายุสามสิบสองปี บ้านเดิมอย่แู ถวสำโรง ขณะน้ที ำกจิ การโรงพมิ พอ์ ยยู่ ่านสะพาน
ควาย สมัยเรียนตดั ผมทรงบ๊อบและชอบติดก๊ิบสีฟา้ เปน็ กจิ วัตร

นางสาวเกดเปน็ หญิงหนา้ ตาจม้ิ ลิ้ม ใครเหน็ ใครกว็ า่ นา่ รกั แต่ผู้ชายทเ่ี ธอสนทิ สนมที่สุดสมยั เรียนจนถงึ
ขนั้ เดินควงแขนกันต่อหนา้ ต่อตาคนอนื่ ให้เปน็ ท่ีอิจฉานัน้ มีอยู่คนเดยี ว ทงั้ คู่คบกนั นานถึงสี่ปี จนกระทัง่ วันหน่ึง
สถานการณ์เปล่ียนแปรจนสดุ จะแก้ไข ทำให้ค่รู กั ตอ้ งเลกิ รากันไปในวันอาทิตย์ทเ่ี จ็ด เดอื นเมษายน หลายปี
มาแลว้ ปัจจบุ นั นางเกดมีลูกชายเล็กๆหนึ่งคน ชือ่ เตย สามีช่อื องอาจ ค่รู ักคนเกา่ ของนางเกดชอ่ื ประกอบ
ปจั จุบนั เป็นตำรวจจราจร

ไฟเปลยี่ นจากแดงเป็นเหลือง เปน็ เขยี ว ถงุ มือสีขาวถูกยกขน้ึ โบกสะบัดอีกคร้ัง พาหนะขบั ขีพ่ ุ่งทะลักใส่
ทอ้ งถนนประหนึง่ จะแข่งกนั เข้าเสน้ ชัย นางเกดเกร็งแขนทั้งสองทีโ่ อบรดั รอบเอวคนขี่ไวแ้ นน่ ผมสีดำขลับของ
เธอพลิ้วไสวในสายลม แก้มขวาของเธอแนบไปกับแผน่ ไหล่ของชายในหมวกกันน็อก ผู้มีนามว่านพดล เป็น
พนักงานสง่ ของในโรงพิมพ์ ช่ือองอาจการพิมพ์ ผ่านสะพานควายเจา้ ของโรงพิมพช์ อื่ นายองอาจ ผู้เปน็ สามแี ละ
พ่อของลูกสุดทร่ี ักของนางเกดเอง นายนพดลคนสง่ ของเพงิ่ เข้ามารบั หนา้ ที่ได้ไม่ถึงครงึ่ ปี เขาเป็นเด็กหนุ่มกำยำ

ผวิ สีดำแดง ผมหยักศกตกลงมาถงึ ปลายจมูก ใบหนา้ เขม้ ขรมึ ขัดกับบุคลกิ ออ่ นโยนข้ีเอาใจ ตัง้ แตไ่ ด้พบประสบ
ประสานตากบั หนุ่มนพดล นางเกดก็เกิดอาการหว่นั หววิ ในจิตใจ ท้องไสป้ ่วนปั่น

นายองอาจผเู้ ปน็ สามี เปน็ ชายมุ่งมั่นกบั การงาน จนละเลยชวี ิตครอบครวั ไปโดยไมร่ ู้ตวั นานๆทีจะมีคำ
หวานๆออกจากปากใหเ้ ป็นท่ีชืน่ ใจสำหรบั ศรีภรรยา นางเกดเร่ิมเกิดอาการเอือมระอากับชีวิตคู่ ถงึ แมจ้ ะมี
เดก็ ชายเตยงอกออกมาเป็นสมาชิกใหม่ ก็ไมส่ ามารถเสริมเตมิ ความต้องการทางอารมณ์และจิตใจของเธอได้
เม่ือมีชายหนมุ่ ชุมความบึกบึนเข้ามาในชีวิต หนำซำ้ ยังชอบแอบแหยเ่ ยา้ กระเซ้ากระแซะอยรู่ อบๆกายใหใ้ จ
มนื่ ช่ืน เปน็ น้ำหล่อเล้ยี งชีวิตใหค้ ลายความเหนื่อยหน่ายไปไดใ้ นแต่ละวัน ทำให้นางเกดเกิดความรสู้ กึ สบั สนใน
สว่ นลึกของอารมณ์ซ่งึ นับวนั จะเร่มิ ตนื้ เต่อขึน้ มาเรอื่ ยๆ จนปกปิดไวไ้ ด้ยาก

นายนพดลเร่งเคร่ืองยนต์มอเตอรไ์ ซคใ์ ห้พ่งุ ไปตามหนา้ ท่ี แตใ่ นตวั ของเขามีเพียงความร้สู กึ วูบวาบ
แปลบปลาบทีถ่ ูกส่งผ่านเนอ้ื หนังจากแผ่นหลังส่กู นั บ้ึงของอวัยวะเบอ้ื งต่ำ ถึงแมว้ ่านายนพดลจะไม่สามารถ
มองเห็นความน่มุ แต่แนน่ ของโหนกแกม้ ที่แนบติดอยูก่ บั ตัว แต่กระแสสัมผัสทซี่ ึมแทรกผา่ นเนือ้ เยือ่ ผ้าใย
สังเคราะหน์ นั้ เพียงพอท่จี ะสร้างจินตภาพในหวั ของเขาได้อย่างชัดเจน แก้มก้อนน้เี ปน็ แก้มเดียวกนั กับท่เี ขา
แอบพิสมยั ด้วยนัยนต์ าอยูเ่ ชา้ กลางวนั เย็น วนั น้ีเปน็ โชคดขี องเขาที่ได้พานายผ้หู ญงิ ออกน่งั รถกินลม ถงึ แม้จะ
การออกงานตามหนา้ ที่ นายนพดลกลับนกึ ในใจแม้นตอ้ งขี่ตระเวนไปทวั่ เมืองท้ังวันเป็นรอ้ ยเปน็ พนั รอบเขาก็
ยินดี

รถมอเตอร์ไซคห์ ักเลย้ี วตามโค้งถนนไปทางซ้าย ไม่กว่ี ินาทีกต็ ้องหยดุ ชะงักเพราะไฟสแี ดงดวงกลม
เบอื้ งหน้าอีกคร้ัง นางเกดไม่อยากคลายแรงคลึงท่ตี รงึ อยู่กับร่างนายนพดล แต่เกรงว่าหากยังทำตัวชิดตดิ แนบ
แบบนีต้ ่อไปทง้ั ๆ ท่ีรถหยดุ นิ่งอยกู่ ับที่ จะเป็นการแสดงออกทางความต้องการท่ปี ระเจดิ ประเจ้อออกนอกหนา้
อยา่ งไรย้ างอายจนเกินควร เธอจงึ ปล่อยแขนทัง้ สองออกจากรา่ งหนุ่ม ยืดหลังตรง พาเอาโหนกแกม้ กลับคืนสู่
อาณาบรเิ วณส่วนตวั

เม่ือนายนพดลรสู้ ึกถึงการจากจรของก้อนเนื้อ เขาถึงกบั หันหัวในหมวกกันน็อกตามแก้มกอ้ นนน้ั ด้วย
ความโหยหา เม่อื หนั ไปไดส้ ส่ี ิบหา้ องศา นายนพดลเห็นวา่ รถเกง๋ ทจ่ี อดเทยี บรอไฟเขียวอยู่เคียงขา้ งเป็นรถสเี งิน
ราคาแพง คนขับใสแ่ วน่ ตาดำกันแดด บนเบาะหลงั มีชายวยั กลางคนในชุดสูทภูมฐิ าน นง่ั กางหนังสอื พิมพ์
ภาษาอังกฤษบดบงั ใบหนา้ นายนพดลยังจำได้กระท่งั กล่นิ หนังของเบาะนั่งในรถเกง๋ คนั นี้ ฝ่ามอื ทัง้ สองของเขา
ยังไมล่ มื แมค้ วามรูส้ ึกของการได้สัมผัสพวงมาลยั แอรใ์ นรถเยน็ ยะเยือกประหนึ่งต้เู ก็บเนือ้ สด บุรุษหลงั หนา้
หนงั สอื พมิ พ์ เป็นนักบรหิ ารระดับหวั แถว เจา้ ของธรุ กิจสง่ ออกหลายหลากชนิด เขามชี อ่ื เสียงเป็นที่คุน้ หู และมี
ใบหนา้ ทีค่ ้นุ ตาในหมสู่ ังคมคนชั้นสงู เขาคือนายวทิ ัศน์ วิทยานุกูล ภรรยาเป็นชาวไตห้ วนั ช่อื ซินด้ี มลี กู ชายเป็น
นายแบบ ชอ่ื วิทยะ มีลูกสาวเป็นเดก็ ใจแตกช่อื แอนนี่ เมื่อปีท่แี ล้วมคี นขบั รถหนุม่ ชือ่ นพดล

เม่ือไฟกลายเป็นสีเขียว เสยี งโทรศพั ท์มือถือของนายวิทศั น์ดงั ขน้ึ เปน็ ทำนองเพลงแฮปป้เี บิร์ธเดย์
นายวิทศั น์ พบั หนงั สือพิมพว์ างลงข้างตวั แล้วหยบิ โทรศพั ท์ขนึ้ มากดป่มุ รบั สญั ญาณก่อนยกขน้ึ แนบกบั ใบหู ยงั
ไมท่ นั ได้กลา่ วคำทกั ทาย เสียงโวยวายโหวกเหวกของนายวทิ ัศน์กก็ ึกก้องกลบเสียงจราจรจากถนนภายนอกเสีย
ส้นิ กอ็ ัว้ บอกลื้อตั้งหลายหนแลว้ ไมใ่ ชเ่ หรอ วา่ อ้วั ไมส่ นว่าล้ือจะใช้วิธไี หนยงั ไงๆลอ้ื กต็ ้องจับมนั เซน็ สัญญาให้ได้
ตอ้ งให้อั้วยำ้ กค่ี รั้งวะ ถ้าปล่อยใหร้ ายนี้หลดุ มอื ไปกต็ ายโหงท้งั อ้วั ทงั้ ลื้อนะโว้ย มนั จะยากตรงไหน ไมย่ ากหรอก
ลือ้ กจ็ บั ปากกายดั ใสม่ ือมนั แล้วกจ็ บั มอื บังคับมันเซ็นเลย เออ เสร็จแลว้ ลือ้ ก็พามันไปเที่ยวอาบอบนวดสกั สอง
สามท่ี ให้มนั เทีย่ วท้ังคนื เลยก็ได้ พรงุ่ นลี้ ื้อก็หาอีตวั สกั คนไปส่งมันท่ีสนามบิน แคน่ ม้ี นั กย็ อมแลว้ อ๊ัวขอย้ำอกี ที
วา่ ลอ้ื ตอ้ งจัดการงานน้ีให้สำเร็จ ทำงานกนั มาขนาดนีแ้ ลว้ นะโว้ย เรอ่ื งแคน่ ี้ทำไมล้อื ต้องใช้เวลาเปน็ อาทิตยว์ ะ
เอาให้ได้นะโวย้ ว่าแล้วนายวทิ ัศน์ก็กดปิดสญั ญาณโทรศัพท์ดว้ ยความหงดุ หงดิ แตย่ ังไม่ทนั ทน่ี ายวทิ ัศนจ์ ะ
กลับไปอ่านหนังสอื พิมพไ์ ด้อย่างใจต้องการ เสยี งแฮปป้ีเบิร์ธเดยก์ ็ดังขนึ้ อกี ครัง้ คราวนีเ้ สียงท่ีสง่ มาตามสายเปน็
เสยี งสาวน้อยแอนน่ี นายวิทัศน์ เปดิ ปากทักทายด้วยนำ้ เสียงเออื มระอา ว่าไงแอน ทำอะไร อยู่ท่ไี หนล่ะ วันนี้
จะเอาเงนิ เท่าไร อะไรนะ จะไปอกี แลว้ เหรอ มนั มีอะไรดีหรือไงไอ้เมืองปารีสน่ะ ปีหนงึ่ ๆไปได้เปน็ สิบๆคร้งั ก็
โทรฯไปบอกเลขาฯพ่อเหมอื นเดิมก็แล้วกัน บอกวา่ แอนไปดูงานให้พ่อนะคราวน้ี นบี่ อกแมแ่ ล้วหรอื ยงั เอาน่า
โทรฯไปบอกเขาเสียหน่อย เดี๋ยวเขากม็ าถามกบั พ่ออีกวา่ แกอยู่ไหน ขีเ้ กยี จตอบแทนแกแล้ว เอานะ โอ.เค.
เท่ียวให้สนกุ กแ็ ลว้ กัน คราวน้ีไมต่ ้องพยายามลกั ลอบเอาอะไรเขา้ ประเทศอีกนะ คร้ังทแ่ี ล้วว่นุ วายกันพอแลว้ จะ้
จะ้ โอ.เค. เม่ือคุยเสรจ็ นายวิทัศนบ์ ่นออกมาใหค้ นขับได้ยนิ ว่า เฮอ้ ไอล้ ูกสาวคนนี้

นายวทิ ศั น์หมดกะจิตกะใจจะอา่ นขา่ วคราวเหตุการณบ์ า้ นเมืองต่อไป เขาหันหน้ามองผ่านกระจก
หน้าต่างรถเพ่อื ผ่อนคลายอารมณ์ สักครู่ก็ยกโทรศัพท์ในมือข้นึ กดเลขเจ็ดตัว ฮลั โหล ว่าไงจะ๊ อยไู่ หนเอ่ย อยู่
ร้านหนังสอื ไปทำอะไรอยทู่ ีร่ ้านหนงั สอื ล่ะ (หัวเราะ) จริงด้วยๆ อยรู่ ้านหนงั สอื ก็ตอ้ งมาดูหนังสอื สนิ ะ เรยี น
เสรจ็ แลว้ เหรอจ๊ะ ป๋านะ่ เหรอ กก็ ำลังเดินทางไปกินข้าวลกู คา้ ที่โรงแรม รถมนั ติดนิดหน่อยตอนออกมาจากบ้าน
เลยเวลานดั มาเกอื บครงึ่ ชวั่ โมงแล้ว ป๋าคงจะเสรจ็ งานค่ำๆนะวันนี้ หลังสองทมุ่ ก้อยอย่านัดไปไหนกบั ใครนะจ๊ะ
ปา๋ จะไปหาท่ีห้อง แล้วจะพาไปขบั รถเลน่ จะพาไปกินอาหารญป่ี นุ่ เอาม้ยั จ๊ะ อาบน้ำแต่งตัวรอป๋าไวก้ ็แล้วกนั
แตง่ ตัวสวยๆนะจะ๊ ใสน่ ้ำหอมยี่หอ้ นนั้ ด้วย ป๋าชอบ นะจ๊ะ แลว้ คืนน้ีเจอกัน นี่มเี ครดติ การ์ดท่ปี ่ให้ไว้อยู่กับตวั
หรอื เปล่า ซ้ือหนังสืออะไรก็รูดการ์ดไป แค่น้ีก่อนก็แลว้ กนั ป๋าจะถึงโรงแรมแล้ว คดิ ถงึ ก้อยจรงิ ๆ คนื นเ้ี จอกัน
จะ้

นางสาวกอ้ ยเก็บโทรศัพท์มือถือเข้าย่ามสะพายไหล่ ในมือขวาของเธอมหี นังสือปกออ่ นหนึง่ เล่มทีเ่ ธอ
เปดิ ดูค้างไว้กอ่ นถูกขัดจงั หวะโดยสัญญาณโทรศพั ทจ์ ากนายวทิ ศั น์

หลายเดอื นแลว้ นน่ี ะท่ฉี ันตกลงปลงใจอุทิศกาย เป็นเด็กเกบ็ ของป่าวิทศั น์ ป๋า (หัวเราะในใจ) ช่าง
เปน็ คำท่ีพดู ก่ีทกี ็กระดากปาก แตเ่ อาเถอะ ไหนๆ จะประพฤติตวั ตามกระแสแล้ว กต็ ้องเอาใหถ้ ึงทส่ี ุด จะให้

เรียกปา๋ เรียกเต่ยี เรียกเฮีย เรียกอะไรกต็ ามใจเขา จะใหใ้ ส่น้ำหอมน้ำเหมน็ กนิ ปลาดิบปลาดองอะไรกส็ ุด
แล้วแตเ่ ขาจะกรุณา บางทโี ทรฯมาดกึ ๆตนื่ ๆจะใหล้ กุ ออกจากเตียง เปลย่ี นเปน็ ชุดวา่ ยนำ้ รอเขามาพาลงไปตี
เท้าเล่นในสระชั้นสองของแมนช่ัน ฉนั กเ็ คยยินยอมมาแลว้ กห็ ้องของเขาน่นี ะ เขาให้ฉนั อยูฟ่ รีๆ จะตา่ งอะไรไป
จากเฟอรน์ เิ จอร์และวตั ถุอ่ืนๆในห้องท่ีฉันใช้เงินของเขาซื้อมาทั้งนน้ั ฉันก็คอื ของใช้ เขาอยากจะใชเ้ มื่อไร เขาก็
ตอ้ งไดใ้ ช้เมื่อนนั้ ใช่ไหม คนแบบป่าวิทศั นม์ มี ากมายเหลือเกนิ ในเมืองหลวงเล็กๆแห่งนี้ ในเม่อื เขามีเงนิ ทอง
เหลือเฟือ ฉันกต็ ้องช่วยเขาใช้ใหม้ ันเกิดประโยชนข์ น้ึ มาบา้ ง ลูกๆเขาก็เอาไปถลุงกับเรอื่ งไร้สาระพออยูแ่ ลว้

นางสาวกอ้ ยกลับมาให้ความสนใจกบั หนังสือแปลจากผลงานช้ินโบแดงของนกั เขียนชาวฝรัง่ เศส ซึ่ง
เป็นทโี่ ปรดปรานของเธอตัง้ แต่คร้งั ยงั เป็นเด็กมธั ยมปลายสำหรับนางสาวกอ้ ย การเขา้ ร้านหนังสือ
เปรยี บเสมือนการมาเย่ยี มเยือนเพ่ือนเกา่ มากกวา่ การแสวงหามิตรใหม่ เธอมักหยบิ ยกเอาหนังสือทง้ั ท่มี อี ยทู่ ่ี
บ้านและเคยอา่ นแลว้ ขน้ึ มาพลิกไปพลิกมาคล้ายเปน็ การทักทาย นอ้ ยครง้ั นักท่เี ธอจะพยายามทำความรจู้ ักกับ
หนงั สือแปลกหน้า

ยังไมท่ นั ที่นางสาวก้อยจะก้มหน้าใหส้ ายตาด่มื ดำ่ ไปกบั รสชาติของตวั หนังสือและเนอื้ เร่ืองท่ีคุ้น
ความทรงจำ เธอกเ็ หลอื บไปสะดุดที่ใบหนา้ ของหนุ่มน้อยผู้หน่ึงซง่ึ กำลงั ยืนอยใู่ นแถวหนงั สือขา้ งขนาน หน่มุ
น้อยผู้น้สี วมใสช่ ดุ นกั เรยี นแขนสั้นสขี าว กางเกงขาสั้นสีกากี ตดั ผมเกรียนตามระเบียบวนิ ัยนักเรยี นชายชน้ั
มธั ยม

เขามชี อื่ เลน่ ว่าตังเก มีชอ่ื จริง นามสกลุ จริงวา่ พิทักษ์ นกั สงวนศรี ขณะนเ้ี ป็นนักเรยี นชน้ั มธั ยมศึกษาปี
ที่ 4 ของสถาบนั กลางกรุงอันเล่ืองช่อื แหง่ หนงึ่ บา้ นเกิดอยู่จังหวัดพระนครศรอี ยุธยา พอ่ แมท่ ำกจิ การร้านขาย
ของชำอยู่ในตวั เมือง เม่ืออายุไดแ้ ปดปีเศษ เด็กชายตงั เกประสบอบุ ตั ิเหตุคร้ังใหญจ่ นเกือบเอาชวี ติ ไมร่ อด

ตงั เกเป็นเดก็ แก่แดด แอบชอบพ่สี าวของเพ่ือนที่มีบ้านอยู่บนถนนเดียวกนั พ่ีสาวคนนม้ี ีอายุมากกวา่
เขาหลายปี ซ้ำยังไม่ค่อยอยูบ่ ้านเพราะได้ย้ายไปศึกษาต่อท่ีกรุงเทพฯ เสารอ์ าทติ ย์จงึ จะพาเนอ้ื นวลๆกลบั ไปให้
ตังเกไดเ้ ห็นเพ่ือเกบ็ ไปนอนฝนั หวาน

พส่ี าวคงไมร่ ู้ว่าตงั เกแอบรักอยู่เงียบๆ ตง้ั แต่เธอยงั เกลา้ ผมเป็นเปยี ขีจ่ ักรยานใหเ้ ด็กชายซ้อนทา้ ยไป
จา่ ยกบั ข้าวดว้ ยกนั ท่ีตลาดสด ตักบาตรด้วยกนั ก็เคยมาแลว้ อาบน้ำด้วยกนั ก็อาจจะเคยมาแล้ว แตต่ ังเกไมเ่ คย
แน่ใจวา่ เร่ืองอาบนำ้ เป็นเพยี งเหตุการณ์ทเ่ี กดิ ข้ึนในฝันของเขาหรือวา่ เปน็ เร่ืองจรงิ กระน้ันเดก็ ชายตังเกยังจำได้
ตดิ ตาถงึ ทุกวนั นี้ ว่าพสี่ าวถสู บู่ตรานกแกว้ ใหเ้ ขา จำได้ถงึ ขนาดวา่ ขันทใ่ี ช้ตักน้ำเป็นขันพลาสติกสเี ขยี วต้นกลา้
จำไดว้ ่าพ่ีสาวใส่เสือ้ ยดื รปู การ์ตูนสีเหลอื ง ซ่งึ เมื่อเปยี กน้ำแล้วมันช่างแนบแนน่ ไปกับเนื้อไดอ้ ยา่ งนา่ มหศั จรรย์
ยิง่ ถึงเรื่องน้จี ะเปน็ ความฝัน มันกเ็ ปน็ ฝันท่ีจริงกว่าความจริงหลายเรื่องในชวี ิตวยั เยาว์ของเดก็ ชายตังเก เชน่
เร่ืองอบุ ัติเหตใุ นบ่ายแกว่ ันท่หี ้า เดือนตลุ าคม หลายปีท่ผี า่ นมา

ตงั เกตน่ื เตน้ สุดขีดเมือ่ เพอื่ นกระซิบใส่หใู นห้องเรยี นว่า พส่ี าวสดุ ทรี่ ักได้เดินทางกลับมาเยยี่ มบ้านวนั น้นั
เมอ่ื ยนื ตรงแสดงความเคารพคณุ ครูคาบสดุ ทา้ ยเสร็จเรียบร้อย ตังเกควา้ กระเปา๋ หนกั อึ้งของเขา แลว้ วงิ่

สุดฤทธิต์ ามแรงผลกั ดันจากจังหวะกระตนุ้ ในทรวงอกกระโดดข้นึ จักรยานคูใ่ จแลว้ ปน่ั ปน่ั ปนั่ อยา่ งไม่เกรงใจ

โซ่เกา่ เกรอะคราบนำ้ มัน

คนขับรถสองแถวไม่ไดร้ ับรูถ้ ึงอาการตืน่ เต้นของเด็กชายตังเก เขาไม่ได้สังเกตเหน็ ร่างบางๆของเด็กชาย
ทก่ี ำลังควบจักรยานตัดผา่ นหน้าเสียดว้ ยซำ้ เม่อื แรงรถส่ีล้อประสานกบั ตัวตงั เกจนส่งเด็กชายลอยละลอ่ งไปใน

อากาศ

จกั รยานของเด็กชายบ้ีบุบเป็นเศษเหลก็ ในขณะท่ตี ังเกนอนน่ิงเลือดนองอยู่กลางถนน

ตังเกไม่ตาย แต่เจ็บไปหลายเดอื น กว่าแขนขา จะขยบั เขย้ือนได้แคล่วคล่องอีกคร้ัง เพอ่ื นๆก็ร่ำเรียน
หลักสูตรจบไปหลายบท

ทโ่ี หดร้ายไปกวา่ นัน้ พี่ก้อยไม่เคยมาเยี่ยมเขาท่ีโรงพยาบาลแมแ้ ต่คร้งั เดยี ว

วันน้ีเด็กชายตงั เกได้เข้ามาศกึ ษาต่อในกรุงเทพฯ เมืองหลวงล่าสุดของประเทศไทย ถงึ เขาจะไม่มวี นั ลมื
ความรกั คร้งั แรกทีม่ ีต่อพ่ีก้อย

แต่ชีวิตคนเราย่อมตอ้ งก้าวไปข้างหน้า ตอนนี้ตังเกมีเพือ่ นสาวเปน็ นักเรยี นระดบั ชั้นเดยี วกัน ถงึ แม้เธอ
จะไม่ได้งามสงา่ เชน่ พ่ีสาวคนนนั้ แตต่ ังเกเชื่อวา่ หากเขาต้องประสบอุบตั ิเหตุถงึ ขนั้ ถกู หามส่งห้องฉุกเฉนิ อกี ครงั้
เพื่อนสาวคนน้ตี ้องหว้ิ กระเช้าผลไมม้ าเยย่ี มเขาทุกวท่ี ุกวันเป็นแน่แท้

เด็กชายตังเกรู้สึกเหมือนมีสายตาจบั จอ้ งมาทางเขา แต่เมอ่ื เงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ กลบั ไม่เห็นใคร

ทคี่ ้นุ หนา้

หนังสอื เล่มบางในมือเด็กชายตังเกเปน็ วรรณกรรมร่วมสมัย เขายืนอา่ นมันมาไดห้ ลายสิบนาที แต่ยัง
ตดั สินใจไม่ไดว้ า่ จะซ้ือกลบั ไปอา่ นตอ่ ทบี่ ้านดีหรือไม่

ความคร้านเรมิ่ เขา้ ครอบคลุมเนอื้ เซลล์ในสมองเด็กชายตงั เก เขาพลิกหนังสือไปหน้าสดุ ท้ายเพื่อแอบ
อ่านบทสรุป ตงั เกคิดว่า ถ้าเขารู้ตอนจบของเร่ืองแล้วก็จะได้ไมต่ ้องเสยี เงนิ ซื้อไปอ่านทง้ั เลม่ ใหเ้ สียเวลาเปลา่ ๆ
ปล้ๆื

เด็กชายตังเกอ่านกลุ่มประโยคบนหน้าสดุ ทา้ ยของหนังสืออย่างตัง้ อกตัง้ ใจ

นายปอนัง่ มองไฟสามสีท่ีสลบั สับเปล่ียนไปมาตามแนวตง้ั เดย๋ี วเขยี ว เด๋ยี วเหลือง เด๋ยี วแดง ตำรวจ

จราจรยนื สง่ สญั ญาณอยู่ใตแ้ ป้นไฟ ซึ่งขณะนี้ปรากฏเปน็ สเี ขียว ถุงมอื สีขาวจึงโบกสะบัดเปน็ จังหวะใหพ้ าหนะ
ขับข่ีเคล่ือนคล้อยไปกับเสน้ ถนน นายปอรู้จักตำรวจจราจรนายนดี้ ี เขามชี ื่อวา่ ประกอบ พ่อช่อื ประการ แม่ชือ่
สำลี มพี ่สี าวชอื่ วณี า น้องชายอีกหนึง่ ช่อื ปอ

วเิ คราะห์เน้ือเรอื่ ง

1. รปู แบบ

เร่อื งความนา่ จะเป็น ตอน เหตุการณ์กรรมซ้ำเลา่

เปน็ ประเภท เร่ืองส้นั

2. โครงเรอื่ ง

2.1 เรมิ่ เร่ือง

โดยถุงมือสขี าวของตำรวจจราจรกวัดแกว่งท่ามกลางควนั ดำ ก็คือ นายประกอบ ทำงานเปน็ ตำรวจ
จราจรยนื สง่ สัญญาณอยู่ใตแ้ ป้นไฟ ซง่ึ ขณะที่ไฟจราจรปรากฎเปน็ สเี ขียว ถุงมือสีขาวจึงโบกสะบัดเป็นจังหวะให้
พาหนะขับขี่เคลื่อนคล้อยไปกับเสน้ ถนน

2.2 ดำเนนิ เรือ่ ง

เนื้อเร่อื งบรรยายถึงชีวิตคนหลายคนที่เกี่ยวเน่ืองผูกพนั กันในสังคม เหมือนฉากงานเลี้ยงในภาพยนตรท์ ่ี
กล้องจะคอยตามตวั ละคร (ตัวประกอบ) คนหนึ่งที่เดินหรือเคลอื่ นไหวไปทางหนึ่ง แลว้ อีกสกั พักกจ็ ะมตี ัวละคร
อกี ตวั เดนิ สวนทาง (หรือแซง) ข้ึนมา กลอ้ งก็จะเบนไปจบั ภาพของอกี คนหน่ึงตอ่ เน่ืองกนั ไปเปน็ ลำดบั เน้ือเรื่อง
จะบอกวถิ ีการดำเนนิ ชวี ติ ของคนในเมืองจากพฤตกิ รรมของตวั ละครแต่ละตัวทีแ่ ตกต่างกันไปทีละคน แตเ่ มื่อ
อ่านจนครบแล้วก็จะเข้าใจชวี ิตคนในสงั คมได้มากขน้ึ

2.3 การจบของเรื่อง

จบเร่อื งโดยการวนกลบั ไปอธบิ ายในส่วนต้นเร่อื งทว่ี า่ นายปอนั่งมองไฟสามสีทส่ี ลบั สบั เปลี่ยนไปมาตาม
แนวตัง้ เดย๋ี วเขียว เดย๋ี วเหลอื ง เดยี๋ วแดง ตำรวจจราจรยนื สง่ สัญญาณอยู่ใต้แป้นไฟ ซงึ่ ขณะนป้ี รากฏเปน็ สี
เขยี ว ถุงมอื สีขาวจึงโบกสะบดั เปน็ จงั หวะให้พาหนะขบั ขีเ่ คล่ือนคลอ้ ยไปกับเสน้ ถนน นายปอรจู้ ักตำรวจจราจร
นายนี้ดี เขามชี ื่อวา่ ประกอบ พอ่ ชอ่ื ประการ แมช่ ือ่ สำลี มีพี่สาวชอื่ วีณา นอ้ งชายอีกหนง่ึ ชอ่ื ปอ

3. แนวคิด

เส้นสายโยงใยอีรงุ ตงุ นงั ของมนุษย์เมือง ที่เช่อื มโยงกนั เอาไวด้ ้วยกเิ ลส รัก โลภ โกรธ หลง เปน็ การเล่น
เร่ืองวฏั จกั รของคน

4. ตวั ละคร

4.1 การสร้างตัวละคร ผเู้ ขยี นสร้างตวั ละครไดส้ มจรงิ ตัวละครมลี กั ษณะนสิ ัยเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่ได้มี
การจำกดั ตัวละคร โดยตวั ละครทกุ ตวั มีบทบาทสัมพันธ์กันกับเน้ือเร่ือง ตัวละครมีลักษณะนิสัย อารมณ์
ความรู้สึกหลากหลาย และมีความสมจรงิ ตามลกั ษณะของตัวละคร ทำใหเ้ รอื่ งดำเนนิ ไปไดด้ ้วยดี

4.2 การนำเสนอตวั ละคร ผเู้ ขียนนำเสนอตวั ละครโดยบทบาทหน้าท่ีของตัวละครแต่ละตวั มีบุคลิกภาพที่
แตกต่างกันออกไป

4.3 ลกั ษณะนสิ ัยและบุคลิกลกั ษณะของตัวละคร ผู้เขยี นสร้างตวั ละครแบบตวั กลม มีลกั ษณะนิสัยตา่ งๆ
ประกอบกันทงั้ ทเ่ี ป็นสว่ นดแี ละสว่ นทีบ่ กพร่อง ซ่ึงมีลกั ษณะนิสยั ที่ซับซ้อน เปน็ ลกั ษณะธรรมชาติของมนษุ ย์
โดยทว่ั ไป ซ่ึงจะเปล่ียนแปลงไปตามสภาพอารมณ์และเหตุการณ์ คล้ายกบั ชวี ติ จริง ใหผ้ ้อู ่านเข้าใจมากยืง่ ข้ึน

4.4 ตวั ละครหลกั ในเรื่อง

- ประกอบ เป็นตำรวจจราจร มีลกั ษณะนิสัย ขยันทำงาน

- นางเกด เป็นคนรักเกา่ ของประกอบ ปจั จบุ นั เป็นภรรยาขององอาจ มีลักษณะนสิ ยั ชอบการเอาใจ

- องอาจ เป็นเจ้าของโรงพิมพ์และยงั เปน็ สามีของนางเกดอกี ดว้ ย มลี กั ษณะนิสัย เป็นชายมงุ่ ม่นั กับการ
งาน

- นพดล เคยเปน็ คนขับรถของนายวทิ ัศน์ ปจั จุบนั เป็นพนกั งานสง่ ของในโรงพิมพ์ มลี กั ษณะนิสัย เอา
การเอางาน อ่อนโยนขเี้ อาใจ

- นายวทิ ศั น์ เป็นนกั บรหิ ารทมี่ ชี ่อื เสียง และเจ้าของธรุ กิจท่หี ลากหลาย

4.5 ตวั ละครรองในเรื่อง

- ประการ เป็นพ่อของประกอบ ไม่ระบุลกั ษณะนสิ ัย

- ปอ เป็นน้องชายของประกอบ ไมร่ ะบุลักษณะนิสัย

- เตย เป็นลูกชายของนางเกด ไม่ระบุลักษณะนสิ ยั

- วิทยะ เป็นลกู ชายของนายวทิ ัศน์ และยังเป็นนายแบบอกี ดว้ ย ไมร่ ะบุลักษณะนิสยั

- สำลี เป็นแม่ของประกอบ ไม่ระบุลักษณะนสิ ัย

- ซินด้ี เป็นภรรยาชาวไตห้ วนั ของนายวทิ ัศน์ และยังเป็นแมข่ องวิทยะและแอนนี่ ไมร่ ะบุลักษณะนิสัย

- แอนน่ี เป็นลูกสาวของนายวิทัศน์ มีลักษณะนสิ ยั เป็นเด็กใจแตก ใช้ชีวติ ฟมุ่ เฟอื ย

- กอ้ ย เป็นเดก็ เกบ็ ของนายวทิ ศั น์ มลี ักษณะนสิ ยั สนใจในหนังสือ

- ตงั เก เป็นนักเรยี นมธั ยมศึกษาปีที่ 4 มีลักษณะนสิ ัย เปน็ เด็กแก่แดด

5. บทสนทนา

เปน็ การใชบ้ ทสนทนาทเ่ี ราใช้ในชีวิตประจำวันท่ัวไป เพ่ือใหผ้ อู้ ่านได้อา่ นและรู้สึกไดว้ ่าได้อ่านถึงเหตกุ ารณ์ที่
เกดิ ข้นึ จากเรื่องราวเหตุการณ์หรือบทบาทของแตล่ ะตวั ละคร

ตวั อยา่ งเช่น

ก็อว้ั บอกลื้อต้ังหลายหนแล้วไม่ใชเ่ หรอ วา่ อั้วไม่สนวา่ ลือ้ จะใช้วิธไี หนยงั ไงๆลื้อกต็ ้องจบั มนั เซ็นสัญญาให้ได้
ตอ้ งให้อวั้ ยำ้ กีค่ ร้ังวะ ถ้าปล่อยให้รายนห้ี ลุดมือไปก็ตายโหงทัง้ อั้วทง้ั ล้ือนะโว้ย มันจะยากตรงไหน ไม่ยากหรอก
ลอื้ กจ็ ับปากกายัดใส่มือมนั แล้วก็จับมอื บงั คับมนั เซ็นเลย เออ เสร็จแลว้ ลอื้ ก็พามันไปเที่ยวอาบอบนวดสกั สอง
สามท่ี ใหม้ นั เท่ียวท้ังคนื เลยก็ได้ พรุ่งนี้ลื้อก็หาอตี ัวสกั คนไปสง่ มนั ทีส่ นามบิน แค่นม้ี นั กย็ อมแลว้ อ๊ัวขอยำ้ อีกที
ว่าลอื้ ต้องจดั การงานน้ีให้สำเร็จ ทำงานกันมาขนาดน้ีแล้วนะโว้ย เรอื่ งแค่น้ีทำไมลอ้ื ต้องใช้เวลาเปน็ อาทิตย์วะ
เอาให้ได้นะโวย้

6. ฉากและบรรยากาศ

ในเรือ่ ง ความนา่ จะเป็น ตอนเหตุการณ์กรรมซำ้ เลา่ ผู้เขียนบรรยายภาพของสถานท่ีต่างๆ อย่างละเอียด
ทำให้ผอู้ ่านไดร้ ูจ้ ักกับสถานท่ีนน้ั ๆ อย่างชัดเจน และเข้าใจว่าสถานที่นั้นคือท่ไี หน

7. ลีลาการใชภ้ าษา

ภาษาที่ใช้ในการแต่งเรอื่ งนี้ ใช้ภาษาพูด ภาษาพดู ของตัวละครในเร่ืองนี้ ใช้การบรรยายด้วยภาษาทบ่ี ิดเบ้ยี ว
แต่ก็จะมีความคิด หรือภาษาแปลกๆ ทเี่ ข้าใจยากอยใู่ นเร่ืองตามปกติของผเู้ ขยี น และยังมกี ารใช้ข้อความทแ่ี ฝง
นยั ต่างๆ

สรปุ

ความดีเดน่ ของแต่ละตอนท่ดี ิฉนั ไดว้ เิ คราะห์

ตอน ความน่าจะเป็น ความดีเด่น คือ เปน็ เร่ืองของชายหนุ่มกำพรา้ ท่วี ถิ ชี วี ติ ถูกเลย้ี งดอู ยู่กบั ตาและ
ยาย และเมื่อเขาโตขึน้ ได้ทำงานตามสงิ่ ท่เี รยี นมา คอื งานที่เก่ยี วข้องกบั ศิลปะและงานโฆษณา เขาก็ได้นำความ
ทรงจำเดิมๆ ขณะท่อี ยู่กบั ตาและยาย มาสร้างเป็นผลงานโฆษณาจน กลายเป็นทีย่ อมรับและรจู้ กั ของคนท่วั ไป

ตอน ด้วยตาเปลา่ ความดเี ด่น คอื เรื่องของชายหนุ่มชอ่ื ปลง ทไ่ี ด้สะท้อนให้เห็นถงึ พฤตกิ รรมของ
มนษุ ย์ท่ีเราทกุ คนไมส่ ามารถมองจากภายนอกแลว้ ร้ไู ดเ้ ลย วา่ เขาเป็นคนยังไง ถ้ามองเผินๆจากภายนอก
จนกว่าจะสังเกตได้โดยตรงจนกว่าบคุ คลน้นั จะเป็นผบู้ อกหรือแสดงบางอยา่ งเพื่อใหค้ นอน่ื รบั รไู้ ด้ เช่น ความคิด
อารมณ์ การรบั รู้ และปลงกบั ปราชญ์ได้เป็นมติ รสหายกนั นับต้ังแต่ที่ได้พูดคุยกันจนถกู คอ

ตอน ตามตาต้องใจ ความดีเดน่ คอื เรอื่ งของเดก็ หญงิ ต้องใจ นกั เรยี นชนั้ ประถมศกึ ษาปีที่ 4 ทเี่ ธอ
เลือกที่จะตอบตามความคดิ ของครูและเพ่ือนๆนั้น เพยี งเพราะเธอคิดวา่ สง่ิ นน้ั จะทำให้เธออย่ใู นสังคมได้อย่าง
ปกติสขุ ไมแ่ ปลกไปจากสงั คมเทา่ นนั้ เอง และเหน็ ได้ชัดเจนวา่ ความคดิ ของเด็กหญิงต้องใจที่เกนิ กวา่ เด็กหญงิ
วัยเก้าขวบจะคิดได้ ไม่มเี ด็กวัยเก้าขวบคนไหนท่คี ิดถงึ เรื่องหวั ใจวายตาย อาจเป็นเพราะว่ายังเป็นเรื่องท่ีไกลตวั
เกนิ ไป หากแตเ่ ด็กหญงิ ต้องใจได้ยินจากส่ือตา่ งๆ ทำให้เดก็ หญิงคดิ และเข้าใจวัฎจักรของชวี ิตมากข้ึนกว่าเด็ก
ทวั่ ไป

ตอน อะไรในอากาศ ความดเี ดน่ คือ การท่ียงั มีคนอยา่ งเจา้ หนา้ ท่ี ทไี่ ด้พดู ให้ท้ังสองไดค้ ิดถึงสิ่งที่
กระทำ คอื "แต่สง่ิ ทท่ี ำให้ข้าพเจ้าและคณะมีความร้สู กึ สะอิดสะเอียนเป็นอยา่ งยิ่ง คอื ความประพฤติอันไร้
ยางอายของท่านทั้งสอง มศี พนอนจมนำ้ ฝนอยู่ทัง้ คนุ้ ท่านยังอตุ สา่ ห์เปิดการแสดงรว่ มรกั กลางสายฝนตอ่ หนา้
ต่อตาความตายของเพ่อื นมนุษยไ์ ด้ลงคอ หากชายหนุ่มหญิงสาวของชาตมิ ีความประพฤติเลยเถิดเยย่ี งทา่ นทุก
คน อนาคตมิวายตอ้ งมืดมิดมัวหมองนา่ สมเพชเป็นอย่างยิ่ง ในฐานะผู้มอี ายุมากกว่า ขา้ พเจา้ ขอแสดงความ
ผิดหวังอย่างสดุ ซึ้งต่อการลม่ จมทางจรยิ ธรรมของคนสมัยใหม่"

ตอน เหตกุ ารณก์ รรมซ้ำเล่า ความดีเดน่ คือ เนือ้ เร่ืองบรรยายถึงชีวติ คนหลายคนทเี่ กีย่ วเนอ่ื งผูกพนั
กนั ในสงั คม เหมอื นฉากงานเลยี้ งในภาพยนตรท์ ี่กล้องจะคอยตามตวั ละคร (ตวั ประกอบ) คนหนึง่ ท่เี ดนิ หรือ
เคล่อื นไหวไปทางหน่งึ แล้วอีกสักพักก็จะมตี วั ละครอีกตัวเดนิ สวนทาง (หรือแซง) ขึน้ มา กล้องก็จะเบนไปจบั
ภาพของอีกคนหน่งึ ต่อเน่ืองกันไปเปน็ ลำดับ เนื้อเรื่องจะบอกวิถกี ารดำเนนิ ชวี ติ ของคนในเมืองจากพฤติกรรม
ของตัวละครแตล่ ะตัวทีแ่ ตกต่างกนั ไปทลี ะคน แต่เมื่ออ่านจนครบแล้วก็จะเข้าใจชวี ิตคนในสงั คมได้มากข้นึ

บรรณานุกรม

หนังสอื

ปราบดา หยุ่น. (2545). ความนา่ จะเปน็ . (พมิ พค์ ร้ังท่ี 41). กรุงเทพ : สำนักหนงั สอื ไต้ฝ่นุ .

เวบ็ ไซต์

ความนา่ จะเป็น. [ออนไลน์]. แหล่งทม่ี า

https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9
9%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87
%E0%B8%99_(%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%8
7%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99) (วนั ทีส่ ืบคน้ ข้อมูล : 22 กมุ ภาพันธ์ 2565).