บทอาขยานประถมต้น

E-Book... บทอาขยาน ระดับ ดั ชั้นประถมศึกษาตอนต้น ต้

บทอาขยาน ระดับ ดั : ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 -3 ช่วงชั้นที่ 1

คำ นำ ห นั ง สื อ เ ล่ ม นี้ ( E - B O O K ) จั ด ทำ ขึ้ น เ พื่ อ ใ ห้ นั ก เ รี ย น ไ ด้ ฝึ ก ก า ร อ่ า น บ ท อ า ข ย า น ข อ ง ป ร ะ ถ ม ต้ น ช่ ว ง ชั้ น ที่ 1 เ พื่ อ ส่ ง เ ส ริ ม ก า ร อ่ า น แ ล ะ ท บ ท ว น เ น้ น ย้ำ บ ท เ รี ย น ที่ นั ก เ รี ย น อ า จ เ ค ย ผ่ า น ม า แ ล ะ อ า จ เ ริ่ ม เ รี ย น ทั้ ง นี้ นั ก เ รี ย น ส า ม า ร ถ ฝึ ก อ่ า น เ พื่ อ ค ว า ม บั น เ ทิ ง แ ล ะ ฝึ ก อ่ า น เ ป็ น ทำ น อ ง เ ส น า ะ ไ ด้ เ พื่ อ ใ ช้ เ ว ล า ว่ า ง ใ ห้ เ ป็ น ป ร ะ โ ย ช น์ ต่ อ ตั ว นั ก เ รี ย น ผู้ เ รี ย บ เ รี ย ง น า ง ส ม ใ จ จู ม ม ณี

สารบัญ บั แ ม ว เ ห มี ย ว รั ก เ มื อ ง ไ ท ย นี่ ข อ ง ข อ ง เ ธ อ ก า ดำ สั ก ว า ห ว า น อื่ น มี ห มื่ น แ ส น รั ก ษ า ป่ า ไ ก่ แ จ้ เ ด็ ก น้ อ ย วิ ช า ห น า เ จ้ า

แมว เอ๋ย แมว เหมีย มี ว รูปร่า ร่ ง ประเปรีย รี ว เป็น ป็ นัก นั หนา ร้อ ร้ งเรีย รี ก เหมีย มี ว เหมีย มี ว เดี๋ยว ก็ มา เคล้า แข้ง ข้ เคล้า ขา น่า น่ เอ็นดู รู้จั รู้ ก จั เอา รัก รั เข้า ข้ ต่อตั้ง ค่ำ ค่ำ ซ้ำ นั่ง นั่ ระวัง วั หนู ควร นับ นั ว่า ว่ มัน มั กตัญญู พอ ดู อย่า ย่ ง ไว้ ใส่ใส่ จ เอย แมวเหมีย มี ว ผู้ แ ต่ ง : น า ย ทั ด เ ป รี ย ญ บ ท อ า ย า น บ ท ห ลั ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 1

คนไทยนี้ดี เป็น ป็ พี่เ พี่ ป็น ป็ น้อ น้ ง เมือ มื งไทยเมือ มื งทอง เป็น ป็ ของคนไทย คนไทยเข้ม ข้ แข็ง ข็ ร่ว ร่ มแรงร่ว ร่ มใจ รัก รั ชาติยิ่ง ยิ่ใหญ่ ไทยสามัค มั คี ธงไทยไตรรงค์ เป็น ป็ ธงสามสี ทั้งสามสิ่ง สิ่ นี้ เป็น ป็ ที่บูชา สีแ สี ดงคือชาติ สีข สี าวศาสนา นำ้ เงินงามตา พระมหากษัตริย์ ริ ไย์ ทย เรารัก รั เพื่อ พื่ นบ้า บ้ น ไม่ร ม่ านรุกใคร เมื่อ มื่ ยามมีภั มี ภั ย ร่ว ร่ มใจป้องกัน เรารัก รั ท้องถิ่น ทำ กินแบ่ง บ่ ปัน ปั ถิ่นไทยเรานั้น นั้ ช่ว ช่ ยกันดูแ ดู ล รัก รั เมือ มื งไทย ผู้ แ ต่ ง : น ภ า ลั ย สุ ว ร ร ณ ธ า ด า บ ท อ า ย า น บ ท เ ลื อ ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 1

นี่ ของ ของ เธอ นั่น นั่ ของ ของ ฉัน ฉั มัน มั สับ สั เปลี่ยน กัน ฉัน ฉั คืน ให้ เธอ นี่ ของ ของ เธอ ที่ ทำ ตก ไว้ ฉัน ฉั นี้ เก็บ ได้ นำ มา ให้ เธอ นี่ของของเธอ ผู้ แ ต่ ง : น า ย ฉั น ท์ ขำ วิ ไ ล บ ท อ า ย า น บ ท เ ลื อ ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 1

กาเอ๋ย กาดำ รู้จำ รู้ จำรู้จั รู้ ก จั รัก รั เพื่อ พื่ น ได้เหยื่อ ยื่ เผื่อ ผื่ แผ่ไผ่ ม่แ ม่ ชเชือ ชื น รีบ รี เตือนพวกพ้อ พ้ งร้อ ร้ งเรีย รี กมา เกลื่อนกลุัม ลุั รุมล้อมพร้อ ร้ มพรัก รั น่า น่ รัก รั น้ำ ใจกระไรหนา การเผื่อแผ่แ ผ่ น่ะ น่ พ่อ พ่ หนูจ นู งดูก ดู า มัน มั โอบอารีรั รี ก รั ดีนัก นั เอย กาดำ ผู้ แ ต่ ง : น า ย แ ก้ ว , ด อ ก ส ร้ อ ย สุ ภ า ษิ ต , ก ร ะ ท ร ว ง ศึ ก ษ า ธิ ก า ร , บ ท อ า ข ย า น บ ท เ ลื อ ก ) ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 2

นกเอยนกน้อ น้ ยน้อ น้ ย บิน บิ ล่องลอยเป็น ป็ สุข สุ ศรี ขนขาวราวสำ ลี อากาศดีไม่มี ม่ ภั มี ภั ย ทุก ทุ ทิศเจ้า จ้ เที่ยวท่อง ฟ้า ฟ้ สีท สี องอันสดใส มีป่ มี าพาสุข สุ ใจ มีต้ มี ต้ นไม้มี ม้ ลำ มี ลำ ธาร ผู้คผู้ นไม่มี ม่ โมี รค นับ นั เป็น ป็ โชคสุข สุ สำ ราญ อากาศไร้พิ ร้ ษ พิ สาร สัต สั ว์ชื่ ว์ ชื่ น ชื่ บานดินชื่น ชื่ ใจ คนสัต สั ว์ไว์ ด้พึ่ง พึ่ ป่า ป่ มารัก รั ษาป่าไม้ไม้ ทย สิ้นสิ้ ป่า ป่ เหมือ มื นสิ้นสิ้ ใจ ช่ว ช่ ยปลูก ลู ใหม่ไม่ ว้ท ว้ ดแทน รัก รั ษาป่า บ ท อ า ข ย า น ภ า ษ า ไ ท ย ร ะ ดั บ ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า , ก ร ะ ท ร ว ง ศึ ก ษ า ธิ ก า ร , บ ท อ า ข ย า น บ ก ห ลั ก ) ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 2

สัก สั วาหวานอื่นมีห มี มื่น มื่ แสน ไม่เ ม่ หมือ มื นแม้น ม้ พจมานที่หวานหอม กลิ่นประเทียบเปรีย รี บดวงพวงพยอม อาจจะน้อ น้ มจิตจิ โน้ม น้ ด้วยโลมลม แม้ล้ ม้ ล้ อลามหยามหยาบไม่ปม่ ลาบปลื้ม ดังดูด ดู ดื่มบอระเพ็ด พ็ ต้องเข็ด ข็ ขม ผู้ดีผู้ ดีไพร่ไร่ ม่ปม่ ระกอบชอบอารมณ์ ใครฟัง ฟั ลมเมินมิหน้า น้ ระอาเอย สักวาหวานอื่น อื่ มีห มี มื่น มื่ แสน ผู้ เ เ ต่ ง : พ ร ะ เ จ้ า บ ร ม ว ง ศ์ เ ธ อ ก ร ม ก ล ว ง บ ดิ น ท ร ไ พ ศ า ล โ ส ภ ณ บ ท อ า ข ย า น บ ท เ ลื อ ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 2

ไก่แ ก่ จ้ ไก่เอ๋ย ไก่แจ้ ถึงยามขัน ขั ขัน ขั แซ่ก ซ่ ระชั้น ชั้ เสีย สี ง โก่งคอเรื่อ รื่ ยร้อ ร้ งซ้อ ซ้ งสำ เนียง ฟัง ฟั เพีย พี งบรรเลงวัง วั เวงดัง ถ้าตัวเราเหล่านี้หมั่น มั่ นึก นึ ถึงคุณ คุ ครูผู้ฝึผู้ ก ฝึ สอนสั่ง สั่ ไม่ม ม่ ากนัก นั สัก สั วัน วั ละสองครั้ง รั้ คงตั้งแต่สุข สุ ทุก ทุ วัน วั เอย ผู้ แ ต่ ง : ห ม่ อ ม เ จ้ า ป ร ะ ภ า ก ร , ด อ ก ส ร้ อ ย สุ ภ า ษิ ต , ก ร ะ ท ร ว ง ศึ ก ษ า ธิ ก า ร , บ ท อ า ข ย า น บ ท เ ลื อ ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 2

เด็ก ด็ น้อย เด็กเอ๋ย เด็กน้อ น้ ย ความรู้ เรายัง ยั ด้อย เร่ง ร่ ศึกษา เมื่อ มื่ เติบใหญ่ เจ้า จ้ จะได้มีวิ มี ชวิา เป็น ป็ เครื่อ รื่ งหา เลี้ยงชีพ ชี สำ หรับ รั ตน ได้ประโยชน์ หลายสถาน เพราะการเรีย รี น จงพากเพีย พี ร ไปเถิด จะเกิดผล ถึงลำ บาก ตรากตรำ ก็จำ ทน เกิดเป็น ป็ คน ควรหมั่น มั่ ขยัน ยั เอย ด อ ก ส ร้ อ ย สุภ า ษิ ต , ก ร ะ ท ร ว ง ศึ ก ษ า ธิ ก า ร บ ท อ า ข ย า น บ ท ห ลั ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 3

วิช วิ าหนาเจ้า จ้ เกิดมาเป็น ป็ คน หนังสือ สื เป็น ป็ ต้น วิชวิาหนาเจ้า จ้ ถ้าแม้น ม้ ไม่รู้ ม่ รู้ อดสูอ สู ายเขา เพื่อ พื่ นฝูงเยาะเย้า ย้ ว่า ว่ เง่าว่า ว่ โง่ ลางคนเกิดมา ไม่รู้ ม่ รู้ วิ รู้ ชวิา เคอะอยู่จ ยู่ นโต ไปเป็น ป็ ข้า ข้ เขา เพราะเขาเง่าโง่ บ้า บ้ งคนเป็น ป็ คนโซ เที่ยวขอก็มี ถ้ารู้วิ รู้ ชวิา ประเสริฐริหนัก นั หนา ชูหน้าราศี จะไปแห่งใด มีค มี นปราณี จะไปแห่งใด มีค มี นปราณี ป ร ะ ถ ม ก ก า ฉ บั บ ห อ ส มุ ด แ ห่ ง ช า ติ ยากไร้ไร้ ม่มี ม่ มี สวัส วั ดีมงคล บ ท อ า ข ย า น บ ท ห ลั ก ชั้ น ป ร ะ ถ ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 3

แหล่ง ล่ ที่ม ที่ า หนัง นั สือ สื เรีย รี น วรรณคดี ลำ นำ ชั้น ชั้ ประถมศึกษาปีที่ ปี ที่ 1 หนัง นั สือ สื เรีย รี น วรรณคดี ลำ นำ ชั้น ชั้ ประถมศึกษาปีที่ ปี ที่ 2 หนัง นั สือ สื เรีย รี น วรรณคดี ลำ นำ ชั้น ชั้ ประถมศึกษาปีที่ ปี ที่ 3

เรีย รี บเรีย รี งโดย นางสมใจ จูม จู มณี รหัสนิสิต 65109650097 เลขที่ 9 ห้อง 3 นำ เสนอ ดร. นิติศัติศั กด์ ไพโรจน์ รายวิช วิ า 951 - 211 นวัต วั กรรมและแทคโนโลยีสยี ารสนเทศทางการศึกษา โครงการศึกษาศาสตร์ ประกาศนียบัต บั รวิช วิ าชีพครู ปีการศึกษา 2566 มหาวิท วิ ยาลัย ลั ราชพฤกษ์